Bóg jest cierpliwy, ale nie wystawiaj Jego cierpliwości na próbę

Czym więc jest prawo? Z powodu wykroczenia, zostało dodane aż do przyjścia Potomka, któremu udzielono obietnicy, a wydane przez Posłów w ręce mediatora.

List do Galatów 3:19

Kiedy zdamy sobie sprawę, jak dużo mógł Mojżesz, to zrozumiemy, że nie był on zwykłym pośrednikiem, ale słowo mediator, które zostało użyte w Pismach świętych, dokładnie określało jego rolę.

Jego prawo było jednak dodatkiem, wynikających z panującej wówczas sytuacji. Rozumieli to apostołowie, dlatego nie mieli problemu, by odciąć się od prawa mojżeszowego. Problem był tylko w Judei, gdzie zwykli ludzie nie do końca rozumieli głębokie prawdy i w tym miejscu Bóg okazuje im cierpliwość, tolerując ich przywiązanie do prawa, ale tylko do czasu określonego.

Nie ufaj swoim snom

Czy może się człowiek ukryć w zakamarkach, tak bym go nie widział? - wyrocznia Pana [JHWH]. Czy nie wypełniam nieba i ziemi?

Księga Jeremiasza 23:24

Bóg widzi i słyszy wszystko, ponieważ swoim Tchnieniem wypełnia wszystko. Każdy z nas więc czyta ten tekst i myśli, że niczego nie ukryje przed Bogiem i słusznie, bo tak jest. Bóg nie tylko widzi, słyszy ale też nie zapomina.

Jednak powyższy tekst Jeremiasz napisał mając na myśli ludzi, którzy swoje sny interpretują, jako głos od Pana, choć Pan im niczego nie przekazał. Bóg ostrzega tych proroków, że ich widzi i wie o tym, że swoje własne urojenia przedstawiają jako Słowo od Pana. Przemawiają w imieniu Pana, a powinni we własnym imieniu, bo ich proroctwa są wymysłem ich serc.

Czy chcesz połączyć się z Bogiem?

Niemożliwe jest raz oświeconych, którzy posmakowali też daru niebiańskiego i się stali uczestnikami świętego Tchnienia i poznali wspaniałe wypowiedzi Boga, oraz moc nadchodzącego eonu, a odpadli, ponownie doprowadzić do skorygowania. Sami sobie krzyżują Syna Bożego i wystawiają Go na publiczną zniewagę.

List do Hebrajczyków 6:4-6

Słowo bóg jest pojęciem prostym, zaadoptowanym dla wyrażenia prawdy znacznie bardziej skomplikowanej. Nadużywanie tego słowa zagmatwało zrozumienie Boga Najwyższego jako absolutu niemożliwego do ogarnięcia przez ludzkie zmysły i niemożliwego do opisania ludzkimi pojęciami.

Pismo święte przedstawia nam Boga Najwyższego jako Ojca wszystkiego, Jednotę dobra. Pisząc o Jednocie, mam na myśli Byt Najwyższy, niepodzielny, Ogrom nie do ogarnięcia zmysłami i rozumem. Ta Jednota pragnie jedności, ale to nie Bóg dołączy do ludzi, tylko ludzie muszą dołączyć do jedności z Bogiem najwyższym.

Zaufaj Bogu

O nic się nie zamartwiajcie, ale w każdej modlitwie i błaganiu z podziękowaniem wyjawcie Bogu wasze prośby. A wówczas pokój od Boga, który przewyższa wszelki rozum, przypilnuje wasze serca i myśli w Pomazańcu Jeszu.

List do Filipian 4:6-7

Jesteśmy niezwykle uprzywilejowani, stojąc po stronie prawdziwego Boga i Jego Syna Jeszu. O cokolwiek zgodnego z Jego wolą, jeśli poprosimy z wiarą to, to się stanie. Tak po prostu. Przejawianie tak silnej wiary w cud modlitwy wymaga jednak dojrzałości w Chrystusie. Jakiekolwiek wątpliwości nie tylko sprawią, że nasze modlitwy nie zostaną wysłuchane, ale także nasze zbawienie stanie pod znakiem zapytania. Ponieważ bez wiary nie można podobać się Bogu.

Modlitwa, wiara i wdzięczność

Mamy tę pewność, że o cokolwiek zgodnego z Jego wolą poprosimy, On nas wysłucha. A jeśli wiemy, że nas słucha, o cokolwiek byśmy prosili, wówczas wiemy, że to co posiadamy, a wcześniej prosiliśmy, pochodzi od Niego.

1 List św. Jana 5:14-15

Jeśli więc prosiliśmy o coś Boga, np. o zdrowie, to nie mówmy później że uzdrowił nas wyjątkowy lekarz, co najwyżej, że Bóg posłużył się tym lekarzem, lub jakimś ziołem, albo suplementem.

Pan Jeszu powiedział:

Nie ma już narodu wybranego!

Albowiem nie wstydzę się dobrej nowiny, ponieważ jest mocą Bożą dla zbawienia każdego wierzącego, Judejczyka, a także w pierwszej kolejności i Hellena.

Rzymian 1:16

Inne przekłady tłumaczą ten werset, jakby Judejczycy mieli pierwszeństwo, np. BT:

Bo ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego, najpierw dla Żyda, potem dla Greka.

Nie dość, że słowo Judejczyk zamieniają na Żyd to dodatkowo Helena zamieniają na Greka. Tymczasem Helenami byli wszyscy mówiący w języku greckim. Nawet Judejczycy są często nazywani Helenami (Dzieje 6:1).

Wyjdźcie spośród nich

Jaka jest zgodność świątyni Boga z bożkami? My przecież świątynią Boga żywego jesteśmy. Tak jak przepowiedział Bóg, że: "Zamieszkam w nich i będę przechadzał się wśród nich, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem". Dlatego wyjdźcie spośród niewierzących i odłączcie się - mówi Pan - a nieczystego nie dotykajcie, a ja przyjmę was.

 2 List do Koryntian 6:16-17

Pismo Święte zachęca nas do nie wchodzenia w spółkę z niewierzącymi informując nas, że to będzie współpraca na nierównych zasadach, bez szans na sukces. Nazywa to nierównym jarzmem, a nawet dźwiganiem obcego jarzma.

Jeśli chcesz chronić dzieci przed pedofilami to nie zatrudnisz żadnego do opieki nad dziećmi. Jeśli wiesz, że łódź jest dziurawa, to nie wybierzesz się nią w podróż dookoła świata. Nie zechcesz pogłaskać dzikiego lwa lub głodnego niedźwiedzia, wiedząc co potrafią zrobić jednym machnięciem łapy. Działanie wbrew wiedzy jest skrajnie niemądre. Nasze działanie powinno być sensowne, a będzie gdy dostosujemy je do tego co wiemy.

Kto stworzył ludzi Bóg czy Bogowie?

Ponieważ księga Rodzaju opisując stwarzanie naszego świata, pisze o Bogach (Eloim) w liczbie mnogiej, a nie o Bogu (El) w liczbie pojedynczej, więc pojawiają się osoby, które sieją zamieszanie po to, by osłabić wiarę w Boga najwyższego (El Eljon). Powiedzą ci, że Bogowie mieli w Eden laboratorium genetyczne, a my jesteśmy wynikiem ich badań „naukowych”. To są bardzo naiwne projekcie opierające się na naiwnym przekonaniu, że dzisiejsza nauka idzie prawidłowym, najlepszym, a nawet boskim torem rozwoju. To jest naprawdę naiwne, przypuszczać, że dzisiejsza nauka jest tak rozwinięta, że można jej terminologią wyjaśnić procesy jakie miały miejsce w świecie Bogów. 

Jako klin wykorzystują tekst z księgi rodzaju, zwracają uwagę, że Bóg występuje tam w liczbie mnogiej, ale nie dostrzegają szczegółu, że czasowniki opisujące działanie tych Bogów są w liczbie pojedynczej. Wygląda to mniej więcej tak:

Na początku Bogowie stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Tchnienie Bogowie unosiło się nad wodami. Wtedy Bogowie rzekł: 

- Niechaj się stanie światłość! 

I stała się światłość. Bogowie widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bogowie światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień pierwszy. 

Rodzaju 1:1-5

Zastanówmy się więc, czy Bogowie stwarzali, czy Bóg Najwyższy?

Chociaż tłumacze liczbę mnogą Bogowie uparcie tłumaczą na liczbę pojedynczą Bóg, to jednak dość uczciwie oddają relację ze stworzenia człowieka:

Czy Bóg pochwalał kłamstwa Jakuba?

Dostałem pytanie:

Zawsze się dziwiłam, że Jakub był ulubieńcem Boga, mimo że wraz z matką oszukał i okłamał ślepego i starego ojca, żeby zdobyć błogosławieństwo.

Jakub na pewno był ojcem Iszraela i to go czyniło uprzywilejowanym, ale nie był wolny od konsekwencji swoich czynów. Pozycja, którą zajmował, była nienaruszalna. Żeby stracić swoją pozycję, musiałby jego starszy brat być człowiekiem lepszym od niego, a nie był. Bóg to przewidział wcześniej, więc od początku wybrał Jakuba i jemu w pewnym zakresie błogosławił.

Stary Testament dość szczerze opisuje postępki, a często także błędy sług Bożych. Nie usprawiedliwia ich, ale też rzadko nad nimi się rozwodzi. Tak też było z Jakubem. Mimo że Jakubowi powodziło się materialnie, to jednak z powodu oszukania ojca był przez wiele lat tułaczem, a nawet parobkiem swojego teścia. Doznał też dużego upokorzenia, kiedy mu teść podmienił żonę i musiał pracować kolejne lata prawie jak niewolnik. 

Mamy takie przysłowie „jaki ojciec taki syn” i z takim przesłaniem czasem występowali prorocy Boży ganiący potomków Jakuba. 

Bóg jest źródłem dobra

Któż będzie cię wyróżniał? Cóż masz, czego byś nie otrzymał? A jeśliś otrzymał, to czemu się chełpisz, tak jakbyś nie otrzymał.

1 Koryntian 4:7 

Człowiek nie może otrzymać niczego, co by mu nie było dane z nieba.

Jana 3:27 

Te wersety mówią że cokolwiek nas wyróżnia jest darem od Boga i nie stanowi powodu byśmy się chełpili, bo niczego nie zawdzięczamy tylko sobie. Nawet życie dostaliśmy od Boga choć pośrednio przez naszych rodziców. 

Czasem nie doceniamy dobroci Boga, ponieważ udziela ja wszystkim ludziom. Na przykład słońce, światło, odpowiednia pogoda dla pozyskania żywności. To wszystko ludziom spowszedniało i nie są skłonni dziękować za to Bogu. Tymczasem to jest jeszcze większy powód do dziękowania, ponieważ pokazuje nam, że nawet dla ludzi, którzy obrażają Boga, On daje szansę, na nawrócenie, pozwalając korzystać z wszystkich dóbr tego świata. 

Bóg przemówił

Na blogu w jednym z komentarzy pojawiło się pytanie, które sprawiło mi przyjemność. Większość osób swoje poglądy opisuje w komentarzach bardziej na zasadzie żądania uznania, że oni mają rację, bo oni wiedzą lepiej. Tymczasem ten komentarz jest merytoryczny i dlatego sprawił mi tyle przyjemności. Pytanie zadał Olen Kases:

„Witam serdecznie.

Drogi bracie w Pomazańcu, Panu naszym. Bardzo budujący artykuł. Mam jednak pytanie, co do jednego z komentarzy. Napisałeś: "Pan nasz Jeszu, bo takie jest prawdziwe imię Zbawiciela, zawsze reprezentował Boga Ojca przed ludźmi(...)"

Czy pierwsze wersety listu do Hebrajczyków nie informują nas, że dopiero w ostatecznych czasach Bóg przemówił do Nas przez Syna?

Heb 1:1 Wielokrotnie i wieloma sposobami przemawiał Bóg dawnymi czasy do ojców przez proroków;
Heb 1:2 Ostatnio, u kresu tych dni, przemówił do nas przez Syna, którego ustanowił dziedzicem wszechrzeczy, przez którego także wszechświat stworzył.

Jak interpretujesz te wersety? Proszę o odpowiedź.”

Najpierw udzieliłem krótkiej odpowiedzi, ale ponieważ nie byłem pewien czy zrozumiałej więc szersze uzasadnienie zawarłem w filmie, który jest poniżej.

Komentarz listu do Hebrajczyków 1:3

„Ten będąc odblaskiem chwały i odwzorowaniem istoty Jego, zarządza też wszystko słowem potęgi Jego. Dokonawszy oczyszczenia z grzechów, usiadł po prawicy Majestatu na wysokościach.” Hebrajczyków 1:3

Kolejny werset pierwszego rozdziału listu do Hebrajczyków podaje nam niezwykle cenne informacje na temat naszego pana Jeszu. Okazuje się, że Syn Boży nie tylko, że nie jest Bogiem Ojcem, ale też nie jest mu równy. Jest Jego Odblaskiem. Tak jak promień słoneczny nie jest Słońcem tak samo Syn nie jest Ojcem. W greckich manuskryptach znajdujemy słowo ἀπαύγασμα (apaugasma). W całym Nowym Testamencie omawiany przez nas werset jest jedynym miejscem gdzie występuje to słowo. Z tego powodu nie możemy porównać tej wypowiedzi z innymi, by sprawdzić, w jakim sensie i w jakim kontekście słowo to pojawia się w innych miejscach. Na szczęście słowniki są zgodne, że słowo to znaczy odblask. 

Władza a Bóg

„Każda dusza władzom panującym niech się podda. Nie ma innej władzy, niż od Boga, a te, które są, zostały wyznaczone przez Boga. Kto więc przeciwstawia się władzy - przeciwstawia się rozporządzeniu Bożemu. Ci zaś, którzy się przeciwstawili, ściągną na siebie sąd.” Rzymian 13:1,2

Pisałem już o tych wersetach i zawartej w nich szokującej myśli. Dlaczego szokującej? Ponieważ ta władza, której mamy być podporządkowani, często prześladowała sług Bożych.  Dlaczego tak się działo wyjaśniłem w temacie „Królowie Ziemi”. A w temacie „Władza, która nie pochodzi od Boga” wspomniałem o tym, że rządy panujące nad narodami coraz częściej nie wywiązują się ze swoich obowiązków. Na przykład Bóg dał nakaz, by morderców karać śmiercią, podczas gdy obecne władze zmówiły się, by nie stosować tej kary. W Izraelu było prawo, że karę śmierci wykonywał mściciel, którym był najczęściej krewny zabitego.

„Gdyby ktoś drugiemu zadał cios z nienawiści albo rzucił się na niego w zbrodniczym zamiarze, tak iż tamten umarł, albo gdyby w złości zadał ręką cios śmiertelny, wtedy ten, który uderzył, musi być zabity; jest bowiem zabójcą i mściciel krwi może go zabić, kiedy go spotka.” Liczb 35:20,21

Ilu jest Bogów?

Ponieważ pewne wersety w Świętych Pismach nazywają ludzi, aniołów i Chrystusa BOGIEM, więc pytanie ilu jest Bogów jest jak najbardziej na miejscu. Tylko proszę mi nie argumentować, że ci inni BOGOWIE są z małej litery, czyli bogowie. Taki argument nie ma sensu, ponieważ w starożytności, gdy powstawały Święte Pisma nie rozróżniano bogów od Bogów. Dziś możemy w ten sposób robić różnicę, ale dawniej tak nie robiono. 

Wzorowanie się na judaistycznym wyznaniu wiary, które brzmi:

„Słuchaj Izraelu JHWH Bogiem JHWH jeden (אחד).” Prawa 6:4

…w niczym nam nie pomaga. Z dwóch powodów:

1. W Starym Testamencie BOGIEM lub BOGAMI są nazywani zarówno ludzie jak i aniołowie.

2. Słowo JEDEN nie musi oznaczać jedności absolutnej. Może oznaczać jedność w sensie wspólnoty. Gdyby było więcej BOGÓW, ale działaliby w jedności to nadal dla nas byłby tylko jeden BÓG.

Rozważmy pierwszy powód.

Księgi na chwałę Boga i ku naszemu pouczeniu.

Nie kwestionuję żadnej księgi biblijnej w przeciwieństwie do większości kościołów protestanckich w tym także do świadków Jehowy. Nie znaczy to jednak, że wszystkie księgi traktuję na równi. Uważam, że byłby to błąd, ponieważ różne księgi miały różny charakter i powstały w różnych celach. Na przykład księgi Judyty i Tobiasza prawdopodobnie nie są księgami opisującymi historię, lecz mają charakter budujących opowieści. Taki sam charakter ma księga Estery, którą powszechnie na rozkaz rabinów żydowskich kościoły zachodnie uważają za absolutną prawdę. Jest to księga, w której w ogóle nie wspomina się o Bogu. Historia jej nie potwierdza zwłaszcza by jakakolwiek Izraelitka była żoną króla perskiego. Natomiast wiemy na pewno z innych podobnych historii, że żydzi mieli skłonność upiększać tego typu opowieści na przykład żydowska kochanka polskiego króla jest w opowieściach żydowskich przedstawiana, jako żona króla Kazimierza Wielkiego, co jak wiemy jest nieprawą. Co ciekawe ona także miała na imię Estera, do jej potomków ma należeć część rodu Małachowskich.

Nie wszystko, co znajdujemy w Pismach Świętych musi być opisem autentycznych wydarzeń, czego najlepszym dowodem są opowieści rozpowszechniane przez Chrystusa. Uknuto na potrzebę tych historyjek określenie przypowieść gdzie główny człon tego sowa to powieść. Encyklopedia definiuje słowo przypowieść, jako: 

„Rozbudowany utwór narracyjny o pouczającej treści; forma — schematyzm fabuły, uproszczony wizerunek postaci, selekcja realiów — służy przekazaniu ogólnej prawdy moralnej, filoz. lub rel.” (PWN)

Pan nasz Jeszu był nowoczesny w sposobie nauczania, ponieważ przypowieści były bardzo w tamtym czasie popularne podobnie jak dziś popularne są filmy. Z historycznego punktu widzenia takie księgi jak Estery, Judyty czy Tobiasza wnoszą niewiele, ale z punktu widzenia pouczających opowieści wnoszą bardzo dużo. Z punktu widzenia wzorców moralnych są wręcz wspaniałą pomocą zwłaszcza w kształceniu młodych ludzi. 

Bóg niczego nie musi ale wszystko może.

Niewierni żydzi w swoich ludowych opowieściach oczerniali Pana naszego Jeszu o wykradzenie ze świątyni prawidłowej wymowy imienia Bożego. Wszyscy wiedzieli jak się je pisze, ale nie wiedzieli jak się je wymawia. Wierzyli oni, że Jeszu czynił cuda dzięki wypowiadaniu tego imienia w zaklęciach. Dla nas jest to bardzo ważna informacja, ponieważ żydzi w starożytności nie kwestionowali cudów Pomazańca Bożego tylko szukali, ich zdaniem, racjonalnego wyjaśnienia. Faryzeusz Nikodem miał odwagę przyznać:

„Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z Nim” Jana 3:2

Niestety inni niewierni Izraelici wymyślili bajkę o tym jak to Jeszu zakradła się do świątyni i wykradł tajemnice prawidłowej wymowy imienia Boga. Ci Izraelici tak bardzo odstąpili od Stwórcy, że wrócili do wiary w magię. Wierzyli, że znajomość imienia Boga daje nad nim władzę. Czyli wierzyli, że jeśli wypowiedzą swoje życzenie wymawiając imię Boga to Stwórca musi im to życzenie spełnić. Z tego właśnie powodu masoni kładli wielkie znaczenie na imię Boga nazwali to imię zaginionym kluczem Hirama. Talmudyczni żydzi wierzyli, że Boga można więzić i zmuszać do wypełniania rozkazów. Taka żydowska wersja lampy Alladyna z tym, że role lampy spieniała arka przymierza. 

Bóg jest moim Jeszu

Kilka godzin poświęciłem żeby przetłumaczyć poniższy tekst z księgi Izajasza 12:2-6. Moim celem było pokazać, że teksty hebrajskie mówiły o Panu naszym Jeszu znacznie więcej niż ktokolwiek dziś dostrzega. Ponieważ słowo Zbawienie w języku hebrajskim jest prawie takie samo jak imię Jeszu, więc takich tekstów jest więcej a każdy z nich coś nam mówi o Mesjaszu i jego powiązaniu z Bogiem Ojcem. Poniżej jest fragment tekstu hebrajskiego z księgi Izajasza 12:2. Na czerwono zaznaczyłem imię Pana Jeszu, które też dokładnie znaczy Zbawienie lub Zbawiciel.

הנהאלישועתיאבטח

Tłumacze naszych Biblii niedostrzeganą tam imienia Pana tylko słowo zbawienie i nawet się nie zająkną nad tym by nam to wyjaśnić. Milczą na ten temat. A przecież Jeszu powiedział:

"Badacie Pisma, ponieważ sądzicie, że w nich zawarte jest życie wieczne: a one właśnie dają świadectwo o Mnie. (…) Przyszedłem w imieniu Ojca mego, a nie przyjęliście Mnie…"

Jana 5:39.43

Pamiętając o powyższej wypowiedzi Pana przeczytaj tekst z Izajasza. W nawiasach wpisałem hebrajskie słowa ważne dla zrozumienia głębokich prawd, jakie tam są zawarte.

Chrześcijańscy czciciele Allacha.

„Zostawcie ich! To są ślepi przewodnicy ślepych. Lecz jeśli ślepy ślepego prowadzi, obaj w dół wpadną.”

Mateusza 15:14

Pan nasz i jego posłańcy prorokowali nadejście odstępstwa od prawdy. Tak jak odeszli od niej faryzeusze, których Jeszu nazwał „ślepymi przewodnikami” tak też dzisiejsze chrześcijaństwo tonie w mrokach niewiedzy. Nic dziwnego, że dają się zwodzić szatanowi skoro faktycznie są jego kąkolem, nasieniem posianym na polu Pana. Nie tylko czczą Chrystusa pod wieloma pogańskimi imionami, ale nawet modlą się do fałszywych bogów myśląc, że robią to do Stwórcy. Podam za chwilę przykład zwiedzenia, któremu ulegają chyba wszystkie religie nazywające siebie chrześcijanami. To jest oczywiście dla nich kompromitujące i dowodzi, że są „ślepymi przewodnikami”. Ponieważ znam religię świadków Jehowy, więc udowodnię to na ich przykładzie, ale jestem prawie pewien, że robią to samo inne wyznania tylko, że o tym nie wiemy, bo się tym nie chwalą. Świadkowie się chwalą, więc łatwo jest im to udowodnić.

Wszedłem na stronę jw.org do zakładki publikacje i wybrałem język arabski. Jest tam wersja z alfabetem łacińskim (Arabi Juba). Jest tam kilka publikacji i już z okładki dowiadujemy się, że dla świadków Jehowy Bóg to jest Allach (Allah). Wewnątrz znajdziemy informację że imię Chrystusa to Jesua (Yesua). Wprawdzie oficjalnie twierdzą ze Allah ma na imię Jahwah, ale faktycznie słowo Allach jest już imieniem boga tylko, że nie naszego Boga Ojca ale pogańskiego bożka czczonego przez Arabów. 

Bóg źródłem życiodajnego ducha.

 „Nad duchem człowiek nie ma władzy, aby go powstrzymać, a nad dniem śmierci nie ma mocy.”

Koheleta 8:8

Niektóre przekłady mówią, że nad wiatrem człowiek nie ma mocy, bo jak z pewnością wiesz hebrajskie i greckie słowo, które tłumaczymy na duch może też być tłumaczone na wiatr. Kontekst wiąże tekst ze śmiercią, dlatego raczej należy tłumaczyć na duch niż na wiatr. Wygląda, więc na to, że nie mamy władzy nad własnym duchem, mimo że żyjemy i go posiadamy. Nie jesteśmy wstanie go zatrzymać, gdy opuszcza nasze ciała i wówczas umieramy w sensie cielesnym. Duch jest nam użyczony, my nim dysponujemy, ale nie mamy nad nim władzy. Potwierdza to nie tylko ten werset ale także śmierć i hipnoza, gdy nie kontrolujemy swego ducha.  

”Wróci się proch do ziemi, tak jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.”

Koheleta 12:7

Izrael boi się Boga, czyli dlaczego nie odbudowano świątyni?

„Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony. (…) Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż czasy pogan przeminą."

Łukasza 21:6,24

Żydzi podejmowali próby złamania tego proroctwa ale bezskutecznie. Nie lubią mówić o tym epizodzie związanym z ich pragnieniem odbudowy świątyni. Całe to bardzo dramatyczne wydarzenie poszło w zapomnienie. Żydzi wiedzą, że bez świątyni ich religia jest zwykłą fikcją, gdyż nie są wstanie kontynuować swojej wiary zgodnie z wymogami prawa mojżeszowego. Nie mogą obchodzić świąt gdyż wszystkie wymagały pojawienia się w świątyni i złożenia odpowiedniej ofiary, nie są wstanie nawet przeprosić Boga, bo do tego także powinni złożyć ofiarę według zasady, że tylko krew zmywa grzechy. Z tego powodu żydzi na wiele różnych sposobów dążyli do odzyskania Jeruzalem i odbudowy świątyni. 

W 135 roku po narodzinach Pomazańca żydzi buntują się, ale ponoszą klęskę i od tej pory nie wolno im było wejść do miasta. Konstantyn Wielki, który sprzyjał chrześcijanom, pozwolił żydom raz w roku wejść do miasta i opłakiwać świątynię niestety oni ponownie buntują się i zostają ujęci a następnie okaleczeni przez obcięcie uszów. Jakiś czas po Konstantynie do władzy dochodzi Julian Apostata (361-363 po Chr.). Nowy cesarz ujawnia się, jako poganin i zaczyna zwalczać chrześcijan promując pogaństwo. Żydzi przekonują go, że mogą mu pomóc, jeśli on pomoże im odbudować świątynię. Trudno jednoznacznie stwierdzić, dlaczego Julian sprzyjał żydom. Niektórzy twierdzą, że chciał razem z nimi wielbić tego samego Boga a inni, że sprzyjał im gdyż składanie ofiar ze zwierząt czyniło te religie podobnymi sobie. Żydzi na pewno przekonali cesarza, że skutecznie zwalczą sektę Galilejczyka a Julian wykorzystywał wszystkie możliwe sposoby by zwalczyć chrześcijaństwo.