Bóg jest cierpliwy, ale nie wystawiaj Jego cierpliwości na próbę

Czym więc jest prawo? Z powodu wykroczenia, zostało dodane aż do przyjścia Potomka, któremu udzielono obietnicy, a wydane przez Posłów w ręce mediatora.

List do Galatów 3:19

Kiedy zdamy sobie sprawę, jak dużo mógł Mojżesz, to zrozumiemy, że nie był on zwykłym pośrednikiem, ale słowo mediator, które zostało użyte w Pismach świętych, dokładnie określało jego rolę.

Jego prawo było jednak dodatkiem, wynikających z panującej wówczas sytuacji. Rozumieli to apostołowie, dlatego nie mieli problemu, by odciąć się od prawa mojżeszowego. Problem był tylko w Judei, gdzie zwykli ludzie nie do końca rozumieli głębokie prawdy i w tym miejscu Bóg okazuje im cierpliwość, tolerując ich przywiązanie do prawa, ale tylko do czasu określonego.

Paweł, apostoł od misji specjalnej

Kiedy zaś upodobał (sobie) Bóg i oddzielił mnie z wnętrza matki mojej i wezwał przez łaskę Swoją. (aby) objawić Syna swego we mnie, abym głosił dobrą nowinę o Nim wśród narodów, natychmiast, nie radząc (się) ciała i krwi ani (nie) wstępując do Jeruszalem, do (tych, którzy) przede mną posłańcami [apostołami] (byli), odszedłem do Arabii i znowu wróciłem do Damaszku. Następnie po trzech latach wstąpiłem do Jeruszalem, poznać Kefasa [Piotra] i pozostałem przy nim dni piętnaście. innego zaś (z) posłańców [apostołów] nie widziałem jeśli nie Jakowa brata Pana.

Galatów 1:15-19

Paweł jest bardzo ciekawym przypadkiem. Chrystus Jeszu kontaktował się z nim pomijając apostołów, by nowo powołany apostoł ruszył do narodów głosić im Chrystusa. Mimo, że apostołowie przed wniebowzięciem dostali polecenie głoszenia narodom to, jednak ugrzęźli w Jeruszalem. Pan Jeszu powołał więc kolejnego apostoła, który miał to zadanie wykonać stając się przykładem dla pozostałych.

Chrześcijanie pod prawem są jak cudzołożnice.

„A przecież kresem Prawa jest Chrystus, dla usprawiedliwienia każdego, kto wierzy.”

Rzymian 10:4

Powyższy werset biblijny powinien kończyć wszelkie spory na temat przestrzegania czegokolwiek, co pochodzi z prawa mojżeszowego. Chrystus jest końcem prawa a jeśli ktoś nie wie, czym jest koniec to niech przyjrzy się osobie umierającej. Zobaczy wówczas jak coś się kończy i później jest martwe. Ludzie są jednak uparci i bardzo przyzwyczajają się do swoich prywatnych przekonań, dlatego zamiast przyjąć tą prostą informację upierają się że niektóre elementy prawa należy nadal przestrzegać. W tym celu zrobili podział prawa na moralne i ceremonialne. Jest to podział fikcyjny służący tylko temu by część prawa przywrócić do życia w brew woli Boga. 

Ktoś powie, że przecież nadal obowiązuje zakaz zabijania. Faktycznie jest nieco inaczej. Nie zabijamy ale nie dlatego że obowiązuje zakaz zabijania tylko, dlatego że obowiązuje nas nakaz miłowania. Nikt nam nie musi mówić, że nie wolno, zabijać my to wiemy z sami siebie, ponieważ to jest owocem miłości. Jeśli unikamy tego, czego zabrania prawo to nie, dlatego że prawo tego zabrania, ale dlatego że chcemy podobać się Bogu Ojcu i jego Synowi. Prawo dla nas już nie istnieje gdyż dla prawa jesteśmy martwi a żyjemy dla Jeszu Pomazańca.

"Miłości pragnę, nie krwawej ofiary"

Warto do tematu „Czy istnieje życie po rozwodzie” dodać kilka szczegółów. Pan nasz Jeszu temat rozwodów omówił w kontekście prawa mojżeszowego. Przykład dotyczący rozwodów bardziej niż inne pokazuje, że prawo, które Mojżesz przekazał izraelitom nie do końca pochodziło od Boga a przynajmniej to konkretnie dotyczące rozwodów. Warto, więc używać określenia prawo mojżeszowe zamiast prawa Bożego. Są powody by podejrzewać, że to samo dotyczy wielu innych szczegółów prawa np. składania ofiar ze zwierząt. Prorocy w późniejszym czasie będą głosić, że te ofiary do niczego Bogu nie są potrzebne a nawet są obrzydliwością dla Stwórcy. 

"Nie składajcie już ofiary daremnej, kadzenie, nowie i sabaty mi obrzydły, zwoływanie uroczystych zebrań - nie mogę ścierpieć świąt i uroczystości."

Izajasza 1:13

„Nienawidzę waszych świąt, gardzę nimi, i nie podobają mi się wasze uroczystości świąteczne. Nawet gdy mi składacie ofiary całopalne i ofiary z pokarmów, nie mam w nich upodobania, a na ofiary pojednania z tłustych waszych cieląt nie mogę patrzeć.”

Amosa 5:21,22

"Miłości pragnę, nie krwawej ofiary, poznania Boga bardziej niż całopaleń."

Ozeasza 6:6