Najtrudniejsze do pokonania próby

Błogosławiony mąż, który wytrwa w próbie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują.

List św. Jakuba 1:12

Są różne próby. Czytając tego rodzaju teksty przeważnie myślimy o prześladowaniach fizycznym, biciu, a nawet zabijaniu. Tymczasem najgorsze i najniebezpieczniejsze próby to te niewidzialne, które odwołują się do naszego EGO, naszego poczucia wartości.

Łaska dyscyplinuje nas do uczynków

List do Tytusa 2:11,12

Pojawiła się bowiem łaska Boża, zbawienna dla wszystkich ludzi, dyscyplinująca nas, abyśmy wyrzekli się bezbożności oraz światowych pożądliwości i żyli rozsądnie, sprawiedliwie i pobożnie w tym eonie. (Przekład roboczy Pisma Świętego)

Zastanawiające jest to, że jesteśmy zbawieni z łaski, ale ta łaska dyscyplinuje nas do odpowiedniego życia, nie wystarczy tylko wierzyć, trzeba żyć zgodnie z tą wiarą. Inne przekłady twierdzą, ze łaska nas poucza do życia zgodnego z naszą wiarą. To oczywiście oznacza, życie inne niż prowadzi ten świat. Warto się więc zastanowić czy moje życie różni się od osób nieznających Pana Jeszu? Na przełomie grudnia i stycznie mieliśmy okazję to pokazać, ale nie tylko, bo każdego dnia pokazujemy, kto jest naszym Panem i Bogiem.

Miejcie odwagę

 

Ewangelia wg św. Jana 16:33

To wam powiedziałem, abyście pokój we Mnie mieli. Na świecie doznacie ucisku, ale miejcie odwagę: Jam zwyciężył świat.

Kolejny werset, który nawołuje nas do bycia odważnymi. Wczoraj hasłem głównym było: „Nie bójcie się”, a dziś „miejcie odwagę”. Cokolwiek by się działo, my powinniśmy zachować spokój, wiemy bowiem, że z nami jest Bóg. Obecny świat jest pod władzą złego, ale to kwestia czasu a tę władzę zły utraci.

Wyjdźcie spośród nich

Jaka jest zgodność świątyni Boga z bożkami? My przecież świątynią Boga żywego jesteśmy. Tak jak przepowiedział Bóg, że: "Zamieszkam w nich i będę przechadzał się wśród nich, i będę ich Bogiem, a oni będą moim ludem". Dlatego wyjdźcie spośród niewierzących i odłączcie się - mówi Pan - a nieczystego nie dotykajcie, a ja przyjmę was.

 2 List do Koryntian 6:16-17

Pismo Święte zachęca nas do nie wchodzenia w spółkę z niewierzącymi informując nas, że to będzie współpraca na nierównych zasadach, bez szans na sukces. Nazywa to nierównym jarzmem, a nawet dźwiganiem obcego jarzma.

Jeśli chcesz chronić dzieci przed pedofilami to nie zatrudnisz żadnego do opieki nad dziećmi. Jeśli wiesz, że łódź jest dziurawa, to nie wybierzesz się nią w podróż dookoła świata. Nie zechcesz pogłaskać dzikiego lwa lub głodnego niedźwiedzia, wiedząc co potrafią zrobić jednym machnięciem łapy. Działanie wbrew wiedzy jest skrajnie niemądre. Nasze działanie powinno być sensowne, a będzie gdy dostosujemy je do tego co wiemy.

Apokryfy

Ty natomiast trwaj w tym, czego się nauczyłeś i co ci powierzono, bo wiesz, od kogo się nauczyłeś. Od lat bowiem niemowlęcych znasz Pisma święte, które mogą cię nauczyć mądrości wiodącej ku zbawieniu przez wiarę w Chrystusie Jeszu. Wszelkie Pismo od Boga natchnione, jest pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości – aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu. 

2 Tymoteusza 3:14-17

Słowo apokryf w obiegowej opinii to coś fałszywego. Taką opinię wyrobili protestanci, którzy odrzucają te księgi dlatego, że nie pasują do ich wierzeń. Uzasadniają to tym, że Iszraelici tych ksiąg także nie uznawali, a to nie jest prawdą. 

Judaizm nie miał czegoś takiego jak kanon pism świętych. Dopiero jak naśladowcy Chrystusa zaczęli swoją działalność głoszenia, rabini postanowili część ksiąg odrzucić, a pozostałe nieco zmodyfikować, zwłaszcza fragmenty dotyczące Mesjasza. Księgi, które nie były po myśli rabinów były eliminowane z obiegu przez ich ukrywanie lub niszczenie. 

Nietypowy przekład

Dziś, jako ciekawostkę, przedstawię fragment własnego tłumaczenia listu do Hebrajczyków 1:1-8. Nie jest to jeszcze kolejne tłumaczenie (jedno z wielu), ale zupełnie coś nowego. Nowość polega na tym, że podjąłem staranie, by tekst był jak najbardziej podobny do oryginału, nawet gdyby miał być trudny w odbiorze i zrozumieniu. Zastąpiłem takie słowa jak anioł słowem poseł, słowo duch zastąpiłem tchnieniem, wiek - eonem. Zrobiłem to nie dlatego że taki miałem kaprys, by się odróżnić od innych tłumaczeń, ale dlatego, że taki tekst jest bliższy merytorycznie do tego, co pisał autor listu. 

Autor nie dysponował słowem duch. Nie znał takiego słowa, używał w języku greckim pneuma, co znaczy powiew wiatru, tchnienie lub dech. Przywróciłem więc słowo tchnienie, co pozwala czytelnikowi dostroić się do sposobu myślenia autora. Kiedy czyta taki tekst, to czyta dokładnie to, co pisał autor, a nie to, co interpretował tłumacz. 

Podobnie jest ze słowem anioł, które my dziś pojmujemy bardzo wąsko, tymczasem w tekstach Nowego Testamentu słowem tym określano także ludzi. Słowo to określało rolę, jaką pełniła istota tak nazwana. Ponieważ słowo apostoł znaczy posłaniec i anioł ma podobne znaczenie, więc dla tego drugiego słowa użyłem bardziej dostojnego określenia poseł. 

Pisma Święte dla narodów

Prawdą jest, że Izraelici jako pierwsi otrzymali Święte Pisma, ale otrzymali je w języku hebrajskim zapisane alfabetem fenickim. Pisma nie były celem same w sobie, a jedynie zapisem tego, co mówili prorocy Boży. Kiedy po powrocie z niewoli babilońskiej przeszli na alfabet babilońsko-aramejski prorocy jakby przestają pisać. Ostatni znany nam prorok, który pozostawił po sobie księgę, to Malachiasz, który z pewnością pisał alfabetem fenickim. 

Po nim działał Ezdrasz, ale nie był prorokiem tylko pisarzem i reformatorem religijnym. Wymyślił bardzo ostry judaizm, który prześladował i mordował proroków. I właśnie w takim fanatycznym judaizmie przyszło żyć i działać Panu naszemu Chrystusowi,  którego nie zabili Izraelici, ale ich szowinistyczna religia zwana judaizmem. Z różnymi formami tego odstępczego judaizmu mamy do czynienia po dziś dzień. Religia ta od początku była odstępczą i dlatego skutecznie eliminowała nie tylko proroków, ale też ich pisma. Wszystkie poprzednio spisane materiały przepisali z alfabetu fenickiego na babiloński. Z całą pewnością judaizm nie otrzymał Pism Świętych pod swoją opiekę, a jedynie je sobie zawłaszczył. 

Po powrocie z niewoli babilońskiej dwaj perscy agenci, Ezdrasz i Nehemiasz, tworzą dwie silne organizacje. Ezdrasz tworzy nową religię: judaizm, która to staje się zalążkiem Wielkiego Babilonu zwanego też Wielką Nierządnicą, a Nehemiasz powołuje do życia Bestię, czyli państwo niby izraelskie, ale faktycznie podległe królowi perskiemu. Wielki Babilon (Wielka Nierządnica) będzie od tej pory siedział na głowach królów pogańskich, pod ich protektoratem, na których będzie działało to fikcyjne państewko. 

Na przekór Pismom Świętym

"3. Po czym rozpoznać prawdziwych chrześcijan?

Przeanalizujmy pięć znaków rozpoznawczych.

Prawdziwi chrześcijanie uznają Biblię za Słowo Boże.

W przeciwieństwie do wyznawców religii fałszywych dają jej pierwszeństwo przed poglądami ludzkimi (Mateusza 15:7-9). Usilnie starają się żyć według jej zasad. Nie można więc powiedzieć, że co innego głoszą, a co innego robią. Przeczytaj Jana 17:17 i 2 Tymoteusza 3:16,17." - źródło: broszura „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”

Zacznijmy od najważniejszego. Świadkowie Jehowy w tym akapicie świadczą przeciw sobie. Korzystają z faktu, że wiedza społeczeństwa na temat Pisma Świętego jest mała. O tym, które księgi biblijne są uznawane za prawdziwe, zdecydował Martin Luter w XVI wieku, a więc około 1500 lat po czasach apostolskich. On ograbił Pismo Święte z kilku ksiąg. Wszystkie kościoły chrześcijańskie, które mogą o sobie powiedzieć, że wywodzą się prawie od pierwszych chrześcijan, uznają większą ilość ksiąg biblijnych niż protestanci i świadkowie Jehowy. Ponieważ o tym nikt nie pisze jest zmowa milczenia i nawet katolicy nie przykładają do tego wielkiego znaczenia mimo że posiadają kilka ksiąg więcej. Dlatego, kiedy świadkowie Jehowy piszą, że „Prawdziwi chrześcijanie uznają Biblię za Słowo Boże” to świadczą przeciw sobie. Sami się oskarżają, że są fałszywymi chrześcijanami. 

Bądźcie szlachetniejsi i badajcie Pisma

„Natychmiast w nocy bracia wysłali Pawła i Sylasa do Berei. Kiedy tam przybyli, poszli do synagogi Judejczyków. Ci byli szlachetniejsi od Tesaloniczan, przyjęli naukę z całą gorliwością i codziennie badali Pisma, czy istotnie tak jest.” Dzieje 17:10,11

Ta wyższa forma szlachetności, za którą chwalił Paweł, polegała na sprawdzaniu nauk w Pismach Świętych. Problem, z jakim spotyka się głosiciel prawdy polega na tym, że ludzie bez sprawdzania wiedzą lepiej. Skąd bierze się taka pewność? Z powszechności niektórych przekonań. Jeśli ktoś idzie bardzo szeroką drogą i jest na niej mnóstwo osób, a wszystkie mówią to samo, to wówczas ludziom tym przybywa ślepej pewności. W tłumie czują się bezpieczniej, podświadomie czując, że większość nie może się mylić, że w tym tłumie jest dość mądrych ludzi, by znać prawdę. Jest to złudzenie prowadzące do śmierci. 

Chrystus to przewidział i przedstawił ten problem porównując go do dwóch dróg. 

Całe Pismo...

Dzisiaj króciutko chciałbym zwrócić uwagę na to jak bywamy zaprogramowani. Do IV wieku społeczności powołanych (kościoły, zbory) były samodzielne. Jedyną władzą nad nimi był Duch Święty. On jednoczył wszystkie grupy. Z księgi Objawienia wiemy ze działo się różnie i nie wszystkie społeczności były zdrowe. W tym czasie największe miasta były jednocześnie najsilniejszymi ośrodkami sług pomazańcowych. Kiedy skończyły się prześladowania i powstało chrześcijaństwo, jako religia uprzywilejowana w Rzymie. Doszło wówczas do próby centralizacji władzy nad wszystkimi społecznościami. Faktycznie oznaczało to pozbycie się Ducha Świętego, jako przewodnika. Do pełnej centralizacji nie doszło gdyż część sług pomazańcowych odmówiła przyjęcia wiary w równość Syna z Ojcem. Zwolennicy pierwszej wiary musieli opuścić cesarstwo wyparci siłą władzy świeckiej. 

Od tej pory władzą główną był cesarz a swoje wpływy na kościoły wywierał przez synody. Cały czas jednak o główne wpływy walczyły największe miasta, a więc także największe skupiska chrześcijan. Jednak patriarcha Rzymu był bliżej władzy i to dawało mu pewną przewagę. Mimo to spory trwały i czasem przeradzały się we wzajemne mordowanie. Kiedy więc część terenów dostała się pod władzę muzułmanów chrześcijanie tamci przyjęli to z ulgą. Dziś może nam to wydawać się dziwne, ale wówczas islam dawał chrześcijanom z Syrii więcej szans na przeżycie niż agresja patriarchy Rzymu, zwanego dziś papieżem. Do pełnej jedności chrześcijaństwa pod rządami ludzi nigdy nie doszło. Po najazdach muzułmanów doszło do podziału kościołów na zachodni Rzym, który to później podzielił się na katolicyzm i prawosławie, na wschodnie kościoły skupione wokół Konstantynopolu i na kościoły rozwijające się pod władzą muzułmanów. 

Prawidłowe tłumaczenie Pism Świętych

Bardzo często spotykam się z krytyką za to, że nie kopiuję dokładnie czyjegoś tłumaczenia tylko nieco zmieniam je. Z tego powodu przeważnie nie podaje wersji tłumaczenia, czyli czy to jest Biblia warszawska czy tysiąclecia. To nie wynika z mojego widzimisię ani z tego, że tak mi bardziej pasuje do założonych hipotez. Przeciwnie pod wpływem wychwycenia błędów tłumaczy upadają moje wcześniejsze założenia i pojawiają się zupełnie inne wnioski niż zakładałem zaczynając temat. Przyjmuję to, jako kierownictwo z góry. 

Dziś podam próbkę dokładnego tłumaczenia księgi Habakuka. Jeśli weźmiesz różne przekłady do ręki i je ze sobą porównasz to przekonasz się, że czasem tak bardzo się między sobą różnią jakby to były zupełnie inne teksty. Zobacz przykład z 1 rozdziału księgi Habakuka 4 werset:

Tak więc straciła Tora moc swoją - BT

Dlatego zamiera prawo - BW

Toteż prawo ogarnia drętwota - PNŚ

sprawiedliwego sądu już nie ma bezbożny bowiem gnębi uczciwego - BT

a sprawiedliwość nie wychodzi na jaw, gdyż bezbożny osacza sprawiedliwego – BW

i nigdy nie ukazuje się sprawiedliwość. Ponieważ niegodziwiec otacza prawego – PNŚ

dlatego wyrok sądowy ulega wypaczeniu. – BT

i tak prawo bywa łamane. - BW

sprawiedliwość ukazuje się spaczona. - PNŚ

Jak ustalić kanon biblijny?

Najpierw warto zadać sobie pytanie czy jest potrzeba ustalać jakiś kanon, czyli spis ksiąg uznanych za święte, ponieważ zostały spisane z woli Bożej. Do zbawienia wystarczy znajomość nauk Pomazańca Bożego Jeszu a te zawarte są w czterech ewangeliach. Nawet, jeśli uznamy tylko pierwszą ewangelię Mateusza za prawdziwą to stosując się do zawartych tam nauk, uratujemy się podczas sądu ostatniego. Zachowamy życie wieczne. Wystarczy jak dosłownie bez wyszukiwania usprawiedliwień będziemy stosować przykazanie miłości. 

Zbliżył się do Niego pewien człowiek i zapytał: 

- Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?

(…) 

- Jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania. 

Zapytał Go: 

- Które?

Jeszu odpowiedział: 

- Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego.

Mateusza 19:16-19

Przestrzeganie tych przykazań daje życie wieczne, ale nie daje wejścia do królestwa niebiańskiego. Młodzieniec zapewnia, że przestrzega tych przykazań, ale chciałby mieć pewność, że mu czegoś nie brakuje. Spytał więc:

Przypowieść na podstawie listu Judy.

Mam dla ciebie dziś intelektualne urozmaicenie. Pod wpływem wczorajszych porównań postanowiłem edytować tekst krótkiego listu Judy na sposób współczesny. Choć trzymałem się tekstu to jednak nie jest to w żadnym razie uwspółcześnione tłumaczenie, przeciwnie list Judy przedstawiłem w tym tekście, jako przypowieść. Mogłem to zrobić na kilka sposobów, ale wybrałem historię pracowników biurowych czekających na powrót Właściciela firmy. Zrobiłem to z pełnym szacunku dla oryginalnej treści listu Jakuba. Celem tej edycji jest pobudzenie Ciebie a także samego siebie do bardziej wszechstronnej analizy tekstu biblijnego. Pisząc ten tekst musiałem myśleć w szerszym horyzoncie, każde zdanie przenosić na nieco inny wymiar, co samo w sobie otwierało mój umysł na nowe przemyślenia, odkrywałem większą głębię zawartości listu Judy. Mam nadzieję, że także Cie pobudzi na nowo do zainteresowani listem Judy. Przeczytaj ten tekst jednocześnie porównując go z normalnym tłumaczeniem i sprawdź czy odkryjesz w tej przypowieści coś nowego, pomyśl jak lepiej można by myśli z listu Judy oddać gdyby to była Twoja interpretacja.

Słowo na dziś tom 1 już jest dostępny.

"Ci byli szlachetniejsi od Tesaloniczan, przyjęli naukę z całą gorliwością i codziennie badali Pisma, czy istotnie tak jest."

Dzieje 17:11 

6 stycznia zapowiedziałem wydanie książki, w której będą znajdowały się wpisy z tego bloga. Dziś mam już tą książkę w rękach i mogę udostępnić ją osobom zainteresowanym. Nie spodziewam się dużej sprzedaży, bo nie ma tam nic, czego by nie było tutaj za darmo, ale liczę, że osoby chcące mnie wesprzeć zakupią tą książkę i osoby chcące zachować to, co piszę. Z pewnością zauważyłeś, że większość tematów, które poruszam nigdzie indziej nie znajdziesz. Gdyby, więc stało się coś z dostępem do Internetu to te książki mogą być jedynymi egzemplarzami z tego typu wiedzą na świecie. Dlatego wydałem je dla zachowania wiedzy. 

Dziś nie znamy wielu ksiąg ze starożytności. Pisałem o Danelu (Danielu), który żył prawdopodobnie między Noem a Hiobem. Pisał o nim prorok Ezechiel, jako o przykładzie mężczyzny zasługującego na wybawienie. Byłby to wspaniały przykład, z którego moglibyśmy czerpać zachęty do wiernej służby Bogu, ale niestety księgi z jego historią zaginęły. Pan nasz Jeszu także wspominał o prorokach i sposobie ich zabicia przez sektę Babilonu Wielkiego, ale skąd miał o nich wiedzę? Obecna wersja Starego Testamentu nie podaje tych szczegółów. Nawet, jeśli był naocznym świadkiem w swoim bycie przedludzkim to i tak wspominanie o tym w dyskusji miałoby sens tylko wówczas gdyby jego rozmówcy znali tę historię w przeciwnym razie nie uznaliby jego argumentacji. 

Czy Septuaginta jest godna zaufania?

"Tak samo wy, młodzieńcy, bądźcie poddani starszym! Wszyscy zaś wobec siebie wzajemnie przyobleczcie się w pokorę, Bóg pysznym sprzeciwia się pokornym zaś daje łaskę."

1 Piotra 5:5

"Daje zaś tym większą łaskę: Dlatego mówi: Bóg pysznym sprzeciwia się pokornym zaś daje łaskę." 

Jakuba 4:6

Dwie wypowiedzi, które mają w sobie tą samą myśl, zaznaczyłem ją boldem, czyli pogrubieniem tekstu. Wygląda na to, że obaj coś cytują, ale Piotr cytat wplata w swoją wypowiedź tak, że stanowi jedną całość. Podczas gdy Jakub powołuje się na autorytet i te same słowa poprzedza stwierdzeniem, „Dlatego mówi:” Stąd wiemy, że na pewno jest to cytat. Po bliższym sprawdzeniu okazuje się że jest to księga Przypowieści 3:34. Jest tylko mały problem. Księga ta w wersji, jaką najczęściej spotykamy podaje nieco inną myśl. Nie ma tam wzmianki o tym, że Bóg „pysznym sprzeciwia się” jest za to inna myśl, że „naśmiewa się z szyderców”. To dość duża różnica, z czego wynika?

Twój własny przekład biblii

"Ci byli szlachetniejsi od Tesaloniczan, przyjęli naukę z całą gorliwością i codziennie badali Pisma, czy istotnie tak jest."

Dzieje 17:11

Najlepszym przekładem Pism Świętych jest to, które sami sobie autoryzujemy. Czyli kluczowe dla wiary wersety sprawdzimy osobiście czy są poprawnie przetłumaczone. To wymaga wysiłku, ale przy obecnym dostępie do informacji a także darmowych słowników i tłumaczy nikt nie ma nic na swoje usprawiedliwienie, jeśli z tego zrezygnuje.

Planuje podzielić się z Wami moimi sposobami sprawdzania tekstów a nawet planuje uruchomić serwis do nauki języków obcych. Opracowałem własną metodę nauki słówek, którą nazwałem Metoda Plus lub Metodą Progresji Dodatniej. Ten sposób nauki wzbogacam o tradycyjną metodę polegającą na powtarzaniu aż do zapamiętania a także o sposób opracowany przez Verę Birkenbihl, który poznałem z książki „Jak Szybko i Łatwo Nauczyć Się Języka”. Mój serwis do nauki słówek będzie zawierał wszystkie te metody nauki i mam nadzieję, że pomoże to chętnym poznać biblijne języki. Obecnie są w tym serwisie dostępne pierwsze poziomy języka angielskiego, ale już są czynione przygotowania do języka greckiego tego, który jest użyty w Nowym Testamencie.

Który przekład Biblii jest najlepszy?

"Ja świadczę każdemu, kto słucha słów proroctwa tej księgi: jeśliby ktoś do nich cokolwiek dołożył, Bóg mu dołoży plag zapisanych w tej księdze. A jeśliby ktoś odjął co ze słów księgi tego proroctwa, to Bóg odejmie jego udział w drzewie życia i w Mieście Świętym - które są opisane w tej księdze."

Objawienie 22:18,19

Który przekład Biblii jest najlepszy? Dokładny!. problem w tym, że żaden taki nie jest. Ponieważ żaden przekład nie oddaje dokładnie sensu Pisma Świętego i niestety jest to raczej niemożliwe by dokładnie coś przetłumaczyć. Języki różnią się między sobą, przy czym najgorsza jest przepaść polegająca na tym, że w jakimś języku nie ma w ogóle odpowiednika słowa, które trzeba przetłumaczyć. Że jest to problem poważny niech świadczą słowa jednego z starożytnych tłumaczy z języka hebrajskiego na grecki dialektu koine:

„Zechciejcie jednak przyjąć prośbę, by z życzliwą uwagą je czytać i by mieć wyrozumiałość tam, gdzie się ujawni nasza nieudolność w tłumaczeniu zwrotów, które niektórzy z upodobaniem tworzą. Bo nie taką samą mają słowa siłę, gdy są wypowiadane po hebrajsku i gdy są przełożone na inny język. A nie tylko tutaj, lecz również samo Prawo, i Proroctwa, i reszta ksiąg niemałą wykazują różnicę, gdy są czytane w oryginale.”

Prolog z Księgi Jeszu syna Syracha

Pisał to tłumacz pełen szczerych chęci by wykonać swoją pracę możliwie jak najdokładniej. Miał dość pokory by o tym wspomnieć przy okazji swojej pracy. Warto też wspomnieć, że był to wnuk człowieka o imieniu Jeszu, który był autorem księgi, jaką my dziś znamy pod nazwą Syracha. Faktycznie była to księga Jeszu syna Syracha. Znamy ją dziś pod inną nazwą i to jest jeden z dowodów na to, że pierwsi naśladowcy Chrystusa uznawali tą księgę za część Pism Świętych. Dlatego nosi ona inną nazwę niż imię pisarza by nie wprowadzać sług pomazańcowych w błędne przekonanie, że Pan nasz Jeszu zostawił po sobie księgę osobiście napisaną.