Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wiatr. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą wiatr. Pokaż wszystkie posty

środa, 16 marca 2016

Święte Tchnienie


„A do Posłańców mówi: Czyni Posłańców swoich wiatrami, a publiczne sługi swoje ognia płomieniem.” Hebrajczyków 1:7

Werset powyższy mino, że jest zaczerpnięty z listu do Hebrajczyków, to faktycznie jest to cytat z Psalmu 104:4 (103:4 LXX). Nie jest to dosłowny cytat, raczej jego parafraza, ale dzięki temu Duch Święty przekazuje nam myśl tam zawartą bez możliwości jej błędnego interpretowania. 

W różnych przekładach czytamy tam:
„Jako swych posłów używasz wichry, jako sługi - ogień i płomienie.” BT

„aniołów swoich czyni duchami, swoich sług — ogniem trawiącym.” PNŚ
„O aniołach wprawdzie mówi: Aniołów swych czyni On wichrami, a sługi swoje płomieniami ognia” BW
„Ty wichry powołujesz na swoich posłańców, a na swoje sługi – płomienie ognia” LXX-pl


Zanim przejdziemy do szczegółów musimy wyjaśnić, dlaczego w różnych przekładach pojawiają się całkowicie inne słowa: 
posłowie - BT,
anioły - PNŚ i BW,
posłańcy - LXX-pl.

Tak samo jest w przypadku słowa:
wichry - BT, BW, LXX-pl;
duchy - PNŚ.

O aniołach już pisałem, że to nie jest ani greckie słowo, ani jego prawidłowe tłumaczenie tylko jest to nowotwór słowny, który niestety zawojował język polski. Prawidłowe tłumaczenie to: poseł, posłaniec, wysłannik, itp. Przekład zawierający słowo anioł wskazuje precyzyjnie, o kogo chodzi, a słowo posłaniec wskazuje na rolę, jaką ta istota pełni. 

Natomiast hebrajskie słowo pojawiające się w Starym Testamencie, jako duch w dosłownym tłumaczeniu znaczy tchnienie lub wiatr. Mógłby ktoś pomyśleć, że na szczęście język polski jest bogatszy i wyraźnie różnicujemy między tchnieniem, wiatrem a duchem. Obawiam się, że to dla nas nie oznacza nic dobrego, ponieważ w języku greckim, w którym spisano Nowy Testament jest dokładnie tak samo, jak w języku Starego Testamentu. Słowo wiatr znaczy też duch i tchnienie. Czyżby przypadek? To, co Duch Święty autoryzował było dobre, to co zrobili tłumacze jest ludzką ingerencją o wątpliwej wartości. Tłumacze rozdzielili te słowa, przez co zmienili sens Pism. Kiedy w swoim przekładzie Pisma trafiasz na słowo duch to nie kojarzy ci się z tchnieniem i powiewem wiatru, a powinno. Tak samo, gdy trafisz na słowo tchnienie to nie kojarzysz ze słowem duch. W ten sposób tłumacze przekazują ci swoją interpretację Pism i nawet o tym nie wiesz. 

sobota, 21 lutego 2015

Bóg źródłem życiodajnego ducha.


 „Nad duchem człowiek nie ma władzy, aby go powstrzymać, a nad dniem śmierci nie ma mocy.”
Koheleta 8:8

Niektóre przekłady mówią, że nad wiatrem człowiek nie ma mocy, bo jak z pewnością wiesz hebrajskie i greckie słowo, które tłumaczymy na duch może też być tłumaczone na wiatr. Kontekst wiąże tekst ze śmiercią, dlatego raczej należy tłumaczyć na duch niż na wiatr. Wygląda, więc na to, że nie mamy władzy nad własnym duchem, mimo że żyjemy i go posiadamy. Nie jesteśmy wstanie go zatrzymać, gdy opuszcza nasze ciała i wówczas umieramy w sensie cielesnym. Duch jest nam użyczony, my nim dysponujemy, ale nie mamy nad nim władzy. Potwierdza to nie tylko ten werset ale także śmierć i hipnoza, gdy nie kontrolujemy swego ducha.  

”Wróci się proch do ziemi, tak jak nią był, a duch powróci do Boga, który go dał.”
Koheleta 12:7