Jak uzdrawiali uczniowie Chrystusa?

I uzdrawiajcie słabych, którzy by tam byli. Mówcie im: Przybliżyło się do was Królestwo Boże.

Ewangelia wg św. Łukasza 10:9

Uczniowie Pomazańca Jeszu nie tylko głosili, ale także uzdrawiali słabych. Każdy sobie pomyśli, no tak, przecież czynili cuda, ale jak mieli czynić cuda skoro jeszcze nie wstąpiło na nich święte Tchnienie?

Te uzdrowienia nie były takimi oczywistymi cudami, skoro wielu ich nie przyjmowało. Pan powiedział:

Zaufaj Bogu

O nic się nie zamartwiajcie, ale w każdej modlitwie i błaganiu z podziękowaniem wyjawcie Bogu wasze prośby. A wówczas pokój od Boga, który przewyższa wszelki rozum, przypilnuje wasze serca i myśli w Pomazańcu Jeszu.

List do Filipian 4:6-7

Jesteśmy niezwykle uprzywilejowani, stojąc po stronie prawdziwego Boga i Jego Syna Jeszu. O cokolwiek zgodnego z Jego wolą, jeśli poprosimy z wiarą to, to się stanie. Tak po prostu. Przejawianie tak silnej wiary w cud modlitwy wymaga jednak dojrzałości w Chrystusie. Jakiekolwiek wątpliwości nie tylko sprawią, że nasze modlitwy nie zostaną wysłuchane, ale także nasze zbawienie stanie pod znakiem zapytania. Ponieważ bez wiary nie można podobać się Bogu.

Strategia walki z szatanem

Mądrze postępujcie względem tych, którzy są na zewnątrz, oszczędzając czas. Wasze słowo [nauka] niech będzie zawsze przyprawione solą, żebyście potrafili każdemu udzielić prawidłowej odpowiedzi.

List do Kolosan 4:5-6

Mądre postępowanie względem tych, którzy są poza naszą społecznością, polega na oszczędzaniu (dosłownie wykupywaniu) czasu. Rozumiem to w ten sposób, że powinniśmy nie tracić czasu na kontakty z ludźmi, którzy nie służą Bogu.

Kolejne zdanie odnosi się jednak do głoszenia tym osobom, by to robić w sposób umiejętny. Tak jak kucharz używa soli, by potrawa była smaczna, tak też my powinniśmy przyprawić nasze głoszenie czymś, co uczyni je łatwiejszym do strawienia. Sól nie tylko wzbogaca smak, ale też pobudza soki trawienne i pomaga dokładniej strawić pokarm i przyswoić go sobie przez nasz organizm.

Sprawdzony sposób na problemy

O nic się nie zamartwiajcie, ale w każdej modlitwie i błaganiu z podziękowaniem wyjawcie Bogu wasze prośby. A wówczas pokój od Boga, który przewyższa wszelki rozum, przypilnuje wasze serca i myśli w Pomazańcu Jeszu.

List do Filipian 4:6-7

Czasy końca będą trudne, a mimo to my mamy się nie martwić. Nie jesteśmy częścią tego świata, więc jego pomyślność nie jest naszym interesem. To świat szatana, który im szybciej przeminie, tym lepiej dla całego stworzenia.

Prawdziwe i bardzo wartościowe życie powstanie po wojnie ziemi z niebem, kiedy to Pan Jeszu przejmie władzę na ziemi. Zanim do tego dojdzie, jako agenci nieba, będziemy zwalczani. Teraz już toczymy walkę o dusze ludzkie, by jak najwięcej stanęło po stronie Króla królów Zbawiciela Jeszu.

Modlitwa, wiara i wdzięczność

Mamy tę pewność, że o cokolwiek zgodnego z Jego wolą poprosimy, On nas wysłucha. A jeśli wiemy, że nas słucha, o cokolwiek byśmy prosili, wówczas wiemy, że to co posiadamy, a wcześniej prosiliśmy, pochodzi od Niego.

1 List św. Jana 5:14-15

Jeśli więc prosiliśmy o coś Boga, np. o zdrowie, to nie mówmy później że uzdrowił nas wyjątkowy lekarz, co najwyżej, że Bóg posłużył się tym lekarzem, lub jakimś ziołem, albo suplementem.

Pan Jeszu powiedział:

Przemyśl swoje modlitwy!

Miłuję Pana, iż wysłuchał głos mój, i prośby moje. Albowiem nakłonił ucha swego ku mnie, gdym go wzywał za dni moich.

Księga Psalmów 116:1-2

Łatwo jest miłować Boga, gdy wysłuchuje wszystkich naszych modlitw. Widzimy to, gdy spełnia się to, o co prosimy, ale co wówczas gdy prosimy i nie otrzymujemy? Czy to znaczy, że Pan nie wysłuchał nas?

Chwała Bogu Ojcu i Panu Jeszu za to, że wysłuchują naszych błagań, ale weźmy pod uwagę, że unikanie wszelkich prób i problemów nie jest zgodne z wola Boga.

Czy modlić się za prezydenta?

Przede wszystkim zachęcam was, byście zanosili modlitwy błagalne, prośby wstawiennicze, podziękowania za wszystkich ludzi, za królów i za wszystkich tych, którzy są na wysokich stanowiskach. Róbcie to, byście mogli żyć w ciszy i spokoju, byście mogli okazywać na wszelkie sposoby swoją pobożność i byście mogli zachować godność.

1 List do Tymoteusza 2:1-2

Nie modlimy się za władców po, to, by im się dobrze powodziło, ale by nam pozwolili godnie żyć i swobodnie rozsiewać ziarna prawdy. Wiemy bowiem, że dzisiejsza władza stwarza tylko pozory pobożności, podczas gdy ich rozporządzenia są zaprzeczeniem wiary. Wiem jak postąpić, gdy ich rozporządzenia będą sprzeczne z postanowieniami Boga.

Czy Chrystus modlił się za zmarłych?

Modlitwa nie jest niczym złym, chyba że jest kierowana do fałszywych bogów, czyli bożków albo jak przekonuje Paweł do demonów (1 Koryntian 10:20). Jeśli jednak modlitwa jest kierowana do Boga lub Jego Syna Jeszu, to nie jest niczym złym (Jana 14:14). Wiemy, że sam Syn Boży modlił się do Boga Ojca. Po co? Otóż bez wsparcia Ojca nie zdołałby do końca wypełnić swego zadania. Jako człowiek podlegał cielesnym ograniczeniom w tym nawet śmierci. Moc, którą posiadał, pochodziła od Ojca (Mateusza 12:28; 28:18; Łukasza 5:17; Jana 1:14; 5:30; 10:32).

Skoro wiemy, że Chrystus modlił się do Boga Najwyższego, to warto zadać sobie pytanie, o co się modlił? Ponieważ jeśli modlił się o coś, to znaczy, że my też możemy o to samo się modlić. Oczywiście, czy zostaniemy wysłuchani to już oddzielna sprawa, ale na pewno możemy. Jednym z tematów spornych w kwestii modlitwy jest modlitwa za zmarłych. Pisałem i nawet nagrałem film na ten temat, ale teraz chciałby zwrócić uwagę, że w pewnym momencie sam nasz Pan i Mistrz modlił się za zmarłego. Nie da się inaczej wytłumaczyć słów:

Pułapki szatana

Komu coś wybaczycie i ja [wybaczam]. Co bowiem wybaczyłem, o ile coś wybaczyłem, uczyniłem to z waszego powodu w obliczu Pomazańca, abyśmy nie stali się łupem szatana, którego zamysły są nam znane. 

2 Koryntian 2:10,11

Jaki wniosek wypływa z tych powyższych słów? Jeśli ktoś ma powód, by komuś wybaczyć, a nie wybacza, to wpada w sidła szatana. Taka osoba często uważa, że nie ma problemu, ponieważ to ten, co zawinił, jest ofiarą szatana. Owszem w niektórych przypadkach tak jest, to zależy od rodzaju i powagi przewinienia. Może ktoś popełnić poważny grzech, ale może też chodzić o drobne utarczki słowne. Paweł pisał o poważnym grzechu, do którego doszło w Koryncie, a mimo to napisał powyższe słowa. 

Otrzeźwijcie! Czuwajcie! Oskarżyciel wasz, diabeł (oszczerca), jak lew ryczący krąży szukając kogo pochłonąć.

1 Piotra 5:8

Posłaniec Piotr przestrzegał nas przed szatanem, który szuka okazji, by kogoś pochłonąć, niektóre przekłady podają w tym miejscu pożreć. Z pouczeń Posłańca Pawła wiemy, że taką okazją do pożarcia jest trzymanie w sobie urazy, a w jakim kontekście pisze o tym Piotr? Przyjrzyjmy się, temu co pisał przed i po ostrzeżeniu o polującym szatanie.

Świętymi bądźcie

Jeśli Ojca wzywacie, który bez względu na osobę sądzi każdego według czynu, to w strachu postępujcie przez czas waszego pobytu. 

1 Piotra 1:17

Sens powyższego cytatu jest taki:

Jeśli macie odwagę, w swoich modlitwach przywoływać Boga Ojca, który jest tak potężny, że sądzi każdego bez wyjątku, to bądźcie bardzo ostrożni w swoim postępowaniu przez cały okres przebywania na Ziemi.

Modlitwa do Ojca w imię Syna

Na krótko przed swoją śmiercią Chrystus wydał ostatnie polecenia, były nieco inne od wcześniejszych. Kiedy uczył swoich uczniów modlitwy "Ojcze nasz" nie wspominał nic o sobie. Teraz informował uczniów, że modląc się do Ojca otrzymają o cokolwiek poproszą, jeśli prosić będą w imię Jego. Modlitwy do Syna Bożego nie oznaczają zaprzestania modlitw do Boga Ojca, trzeba tylko uwzględnić zmianę, jaką wprowadził Chrystus, polegającą na modleniu się z uwzględnieniem wiary w jego imię. 

Na czym polega wzywanie imienia Pana?

Przechodzimy do grupy wersetów, które informują nas, że pierwsi naśladowcy Chrystusa wzywali imię Pana. Nasuwa się pytanie, czym jest wzywanie imienia? To zdumiewające, że ludzie czytają tego typu teksty w Biblii i zupełnie się nad tym nie zastanawiają. Dlatego ich przekonanie, że znają Pisma Święte jest złudne, bo wiedzą tylko to na co ktoś zwrócili im uwagę. Najczęściej wiedzą to co stanowi kredo jego religii. Wiedzę tą przekazują najczęściej kaznodzieje, którzy także rozumieją tylko to co ktoś inny im przekazał. Ja zachęcam, by czytać Pismo Święte i zastanawiać się nad tym co czytamy, a wiedzę przekazywaną przez innych (także przeze mnie) sprawdzać.

16. Wzywaj imienia dla swego zbawienia - Dzieje 2:21

W dziejach Apostolskich 2:21, apostołowie powołują się na proroctwo Joela, w którym pojawia się imię zapisane literami JHWH. Piotr przekonuje, że wzywanie imienia Pana daje zbawienie. Mówiąc językiem współczesnym modlitwa z użyciem prawidłowego imienia gwarantuje zbawienie. Jutro przekonamy się, że to samo dotyczy imienia Pana naszego Jeszu i modlitwy do Zbawiciela.

Książę apostata

 Stuletni król, potężny władca, umierał. Na pierś mocarza padła dusząca zmora i pozbawiała go sił w ramionach, a chwilami nawet przytomności. Leżał, jak powalony dąb, wielki król na skórze indyjskiego tygrysa, okrywszy nogi triumfalnym płaszczem króla sąsiedniego narodu. A surowy nawet dla siebie, zawołał najlepszego medyka i rzekł:

— Wiem, że znasz mikstury, które albo zabijają, albo od razu uzdrawiają. Przyrządź mi jedną z nich, właściwą mojej chorobie, i niech mi się to raz skończy... tak albo owak.

Medyk wahał się.

— Pomyśl, królu — szepnął — przeżyłeś już 100 wiosen. Mogę ci dać miksturę, ale to jest ryzykowne nawet dla najmłodszego z twoich wojowników?

 Król aż usiadł na łożu.

— Muszę być bardzo chory — zawołał — skoro ośmielasz się dawać mi rady! Milcz i zrób, co kazałem. Mam już dość. Żyje przecież trzydziestoletni wnuk mój i następca. Królestwo potrzebuje silnego władcy.

Gdy medyk drżącą ręką podał mu niebezpieczną miksturę, król wypił ją łapczywie, jakby był bardzo spragniony. Potem zawołał do siebie proroka Józefa i kazał szczerze opowiedzieć, jaka jest wola Boga.

— Dziś śmierć dosięgnie członka twojej dynastii, królu. Źle zrobiłeś, pijąc dzisiaj lekarstwo, bo puste są ludzkie plany wobec wyroków Bożych.

— Nie powiedziałeś nic nowego, wiem, że umrę — odparł król. — A twoim zdaniem kiedy to może nastąpić? — zwrócił się do medyka.

— Przed wschodem słońca, królu, albo będziesz zdrów jak tur, albo twój królewski pierścień znajdzie się na ręku następcy.

 — Zaprowadźcie, — rzekł król, cichnącym już głosem — księcia, następcę do sali tronowej. Niech tam czeka na moje ostatnie słowa i na pierścień, żeby w sprawowaniu władzy ani na chwilę nie było przerwy.

Ze względu na aniołów

„Każdy mężczyzna, modląc się lub prorokując z nakrytą głową, hańbi swoją głowę. Każda zaś kobieta, modląc się lub prorokując z odkrytą głową, hańbi swoją głowę; wygląda bowiem tak, jakby była ogolona.” 1 Koryntian 11:4,5

To chyba jeden z trudniejszych do zrozumienia fragmentów Nowego Testamentu. Dlaczego? Ponieważ nasza wiedza na temat zwyczajów i kultury tamtych czasów jest niewielka. Musimy jednak zaufać Pawłowi jako osobie piszącej do sobie współczesnych. Pisząc o tym, co hańbi mężczyznę lub kobietę jako o czymś oczywistym - wyprowadza od tej oczywistości swoje dalsze rozumowanie. 

Błędem jest jednak zrównywanie nakrywania głowy przez mężczyznę z posiadaniem długich włosów. Paweł nie twierdzi, że mężczyzna mający długie włosy hańbi swoją głowę, jak niektórzy czytelnicy   rozumieją te wersety. Twierdzi tylko, że kobieta nienakrywająca głowy podczas modlitwy, jest jak kobieta łysa - w drugą stronę swojego wywodu nie wyprowadza. Odwołuje się jednak do natury. Zdaniem Pawła, a cała historia to potwierdza, długie włosy u mężczyzny nie są naturalne. Nawet dziś, mimo silnej propagandy przeciwnej naturze, ludzie za bardziej męską uznają łysinę niż pukle długich włosów. Propaganda szatana ciężko pracuje, by ukształtować nowego człowieka, oderwanego od tego, co naturalne, ale idzie to z dużym oporem. 

Wzniesienie rąk - jak ofiara wieczorna!

„Chcę, by mężczyźni modlili się na każdym miejscu, podnosząc ręce czyste, bez gniewu i sporu.” 1 Tymoteusza 2:8 

Modlitwa jest dla nas bardzo ważna. Ten powyższy werset zawiera wyjątkową informację, z której wynika, że słudzy pomazańcowi modląc się podnosili ręce do góry. Nie wiemy jak wysoko, ale samo podniesienie dłoni w górę jest otwarciem się na Boga. Każdy psycholog powie, że jest to postawa otwarta. Jej przeciwnością jest skulenie się lub złożenie dłoni ze sobą zwłaszcza tak, jak uczy się dzieci w niektórych religiach. Dłonie w stykające się ze sobą od wewnątrz nie występują w opisach biblijnych - spotykamy je jednak w religiach pogańskich. 

Czy to jest jedyna postawa zalecana do modlitwy? Na pewno nie. Wzniesienie rąk jest możliwe na klęczkach, na siedząco a najwygodniejsze na stojąco. Postawa tak przypomina dziecko proszące tatusia, by je wziął na ręce. Kiedy jednak Pan nasz Jeszu padał na twarz to z pewnością w tej pozycji nie był w stanie podnosić rąk w górę. 

„I odszedłszy nieco dalej upadł na twarz i modlił się tymi słowami: ‘Ojcze mój, jeśli to możliwe, niech Mnie ominie ten kielich! Wszakże nie jak Ja chcę, ale jak Ty’.” Mateusza 26:39

Łukasz podaje inny szczegół pozycji, jaką przyjął do modlitwy nasz Pan.

Doksologia - na chwałę Bożą!

Doksologia to formuła pochwalna. Słowo powstało z języka greckiego doksa chwała, logos słowo. Doksologia występuje w Starym Testamencie i w Nowym. Na przykład słowa:

"Błogosław, duszo moja, Pana, i całe moje wnętrze - święte imię Jego! Błogosław, duszo moja, Pana, i nie zapominaj o wszystkich Jego dobrodziejstwach!” Psalm 103:1,2

Nowy Testament także zawiera doksologie, przeważnie są to zdania wtrącone w jakiś wywód lub na jego koniec.

„który jest błogosławiony na wieki. Amen” Rzymian 1:25

„Albowiem z Niego i przez Niego, i dla Niego wszystko. Jemu chwała na wieki! Amen.” Rzymian 11:36

Bóg niczego nie musi ale wszystko może.

Niewierni żydzi w swoich ludowych opowieściach oczerniali Pana naszego Jeszu o wykradzenie ze świątyni prawidłowej wymowy imienia Bożego. Wszyscy wiedzieli jak się je pisze, ale nie wiedzieli jak się je wymawia. Wierzyli oni, że Jeszu czynił cuda dzięki wypowiadaniu tego imienia w zaklęciach. Dla nas jest to bardzo ważna informacja, ponieważ żydzi w starożytności nie kwestionowali cudów Pomazańca Bożego tylko szukali, ich zdaniem, racjonalnego wyjaśnienia. Faryzeusz Nikodem miał odwagę przyznać:

„Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z Nim” Jana 3:2

Niestety inni niewierni Izraelici wymyślili bajkę o tym jak to Jeszu zakradła się do świątyni i wykradł tajemnice prawidłowej wymowy imienia Boga. Ci Izraelici tak bardzo odstąpili od Stwórcy, że wrócili do wiary w magię. Wierzyli, że znajomość imienia Boga daje nad nim władzę. Czyli wierzyli, że jeśli wypowiedzą swoje życzenie wymawiając imię Boga to Stwórca musi im to życzenie spełnić. Z tego właśnie powodu masoni kładli wielkie znaczenie na imię Boga nazwali to imię zaginionym kluczem Hirama. Talmudyczni żydzi wierzyli, że Boga można więzić i zmuszać do wypełniania rozkazów. Taka żydowska wersja lampy Alladyna z tym, że role lampy spieniała arka przymierza. 

Nie wszystko dostaniesz natychmiast

„Gdy wszedł do Kafarnaum, zwrócił się do Niego setnik i prosił Go, mówiąc: ‘Panie, sługa mój leży w domu sparaliżowany i bardzo cierpi’ Rzekł mu Jeszu: ‘Przyjdę i uzdrowię go’.” Mateusza 8:5-7

Sługa leży sparaliżowany i cierpi a tymczasem w odpowiedzi Pomazańca nie widać pośpiechu. Niektóre przekłady jeszcze bardziej podkreślają czas przyszły a nie natychmiastowe działanie.

„Rzekł do niego: ‘Gdy tam przybędę, uleczę go’.” Mateusza 8:7 PNŚ

Znamy przypadki gdy Syn Boży natychmiast wyruszał w drogę na przykład gdy umarła pewna dziewczynka.

„…pewien zwierzchnik [synagogi] przyszedł do Niego i, oddając pokłon, prosił: ‘Panie, moja córka dopiero co skonała, lecz przyjdź i włóż na nią rękę, a żyć będzie’. Jeszu wstał i wraz z uczniami poszedł za nim.” Mateusza 9:18,19

Czasem reagował natychmiast a czasem zwlekał, czego chyba najlepszym przykładem są pewni niewidomi, którzy, mimo że wołali za Pomazańcem ten nie zatrzymał się by ich wysłuchać. 

Wytrwała modlitwa sprawiedliwego ma moc!

Jest jeden powód, dla którego warto wyznawać swoje grzechy. Otóż warunkiem przebaczenia grzechów jest skrucha a częścią skruchy jest przyznanie się do grzechu i błaganie o wybaczenie. Tylko wówczas możemy dostąpić przebaczenia grzechów. Pierwszego przebaczenia dostępujemy w dniu zanurzenia w imię Jeszu. Zanurzenie połączone z modlitwą do Jeszu jest prośbą o czyste sumienie.

"Dlaczego teraz zwlekasz? Wstań, przyjmij zanurzenie i obmyj się z twoich grzechów, wzywając Jego imienia!"

Dzieje 22:16 

Mimo szczerych chęci by trzymać się daleka od grzechu nadal grzeszymy. Jesteśmy ludźmi dalekimi od doskonałości i dlatego nawet po zanurzeniu potrzebujemy dalszego przebaczenia naszych przewinień. Jan daje nam zapewnienie:

"Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości."

1 Jana 1:9