Czy Chrystus modlił się za zmarłych?

Modlitwa nie jest niczym złym, chyba że jest kierowana do fałszywych bogów, czyli bożków albo jak przekonuje Paweł do demonów (1 Koryntian 10:20). Jeśli jednak modlitwa jest kierowana do Boga lub Jego Syna Jeszu, to nie jest niczym złym (Jana 14:14). Wiemy, że sam Syn Boży modlił się do Boga Ojca. Po co? Otóż bez wsparcia Ojca nie zdołałby do końca wypełnić swego zadania. Jako człowiek podlegał cielesnym ograniczeniom w tym nawet śmierci. Moc, którą posiadał, pochodziła od Ojca (Mateusza 12:28; 28:18; Łukasza 5:17; Jana 1:14; 5:30; 10:32).

Skoro wiemy, że Chrystus modlił się do Boga Najwyższego, to warto zadać sobie pytanie, o co się modlił? Ponieważ jeśli modlił się o coś, to znaczy, że my też możemy o to samo się modlić. Oczywiście, czy zostaniemy wysłuchani to już oddzielna sprawa, ale na pewno możemy. Jednym z tematów spornych w kwestii modlitwy jest modlitwa za zmarłych. Pisałem i nawet nagrałem film na ten temat, ale teraz chciałby zwrócić uwagę, że w pewnym momencie sam nasz Pan i Mistrz modlił się za zmarłego. Nie da się inaczej wytłumaczyć słów:

Modlitwa za zmarłych

Miej dar łaskawy dla każdego, kto żyje, nawet umarłym nie odmawiaj oznak przywiązania! 

Syracha 7:33

Jeszu syn Syracha napisał księgę, którą znamy pod nazwą Syracha lub Mądrości Syracha. W niej znajdujemy powyższą radę, by mieć dar życzliwy dla żywych, ale też nie zapominać o zmarłych. Jest to jeden z niewielu tekstów pochodzących ze starozakonnego Iszraela, które wspominają o okazywaniu szacunku dla zmarłych. 

Historycy twierdzą, że pierwsi chrześcijanie z dużym szacunkiem podchodzili do męczenników za wiarę. Pochowanie ich ciał było więc absolutnie konieczne, nie było też mowy o tym, by je spalić, mimo że cały ówczesny świat grecki i rzymski tak robił. Niestety pamięć po męczennikach została doprowadzona do skrajnego uwielbienia, co szatan wykorzystał, by wzbudzić kult zmarłych. 

Co mogły zrobić osoby odwiedzające groby? Mogły sobie popatrzeć na grób jak my dziś na pomnik, ale to było mało, więc zaczęto na grobie modlić się do Boga, w intencji zmarłego. Zaczęto także prowadzić dialog z umarłym. Tego typu dialog mocno zahaczał o kontaktowanie się ze zmarłymi i w końcu doprowadził do tego, że ludzie modlili się do zmarłych. Kościół uprawomocnił to pod warunkiem, że zmarły jest świętym. W ten sposób zareagował na pewien problem, który się wyłonił i starał się go uregulować. 

Niestety doprowadził do zatwierdzenia nekromancji, wprawdzie jednostronnej, ale jednak nekromancji, czyli kontaktowaniu się ze zmarłym. Była to praktyka zakazana przez Boga.

Nie będziecie się zwracać do wywołujących duchy ani do wróżbitów. Nie będziecie zasięgać ich rady, aby nie splugawić się przez nich. Ja jestem Pan, Bóg wasz! 

Kapłańska 19:31