Wytrwale biegnijmy

Mając dokoła siebie mnóstwo świadków, odłóżmy wszelki ciężar, grzech, który nas łatwo zwodzi, powinniśmy wytrwale biec w wyznaczonych nam zawodach.

Hebrajczyków 12:1

Czasem chcemy za dużo i nie możemy wówczas nic osiągnąć. Pan nasz Jeszu twierdzi:

Usiłujcie wejść przez ciasne drzwi; gdyż wielu, powiadam wam, będzie chciało wejść, a nie zdołają.

Łukasza 13:24 

Dlatego warto pozbyć się wszystkiego co nam utrudnia osiągnięcie celu. Dla sług pomazańcowych największym ciężarem hamującym dążenie do zbawienia jest grzech, dlatego trzeba się go pozbyć.

Odpuszczenie grzechów ze względu na imię Jeszu

Zanim przejdziemy do odpuszczania grzechów, zastanówmy się nad ilustracją i cytatem z księgi Przysłów 4:23. Cytat jest ciekawy, gdyż informuje nas, że serce kształtuje nas sposób życia. Z niego wychodzą różne możliwości, które sprawiają, że żyjemy mądrze lub przeciwnie. Powinniśmy więc z wszystkich sił strzec serca, by nie wyrządziło nam krzywdy. 

Tymczasem ciągle słyszymy, że powinniśmy zaufać swojemu sercu. Rada, ta jest niezwykle groźna, zwłaszcza dla młodych ludzi. Należy pilnować swego serca, by nam nie zwichnęło życia. Z serca wychodzą sposoby na życie, ale niestety nie tylko mądre, ale także katastrofalnie idiotyczne. Serce musi być nadzorowane przez rozum, a rozum musi mieć odpowiednią wiedzę, by nie dać się zbałamucić sercu.

Na czym polega grzech przeciw Duchowi Świętemu?

Dla osób, które wolą słuchać niż czytać, zrobiłem wersję filmową na temat grzechu przeciw Duchowi Świętemu. Jest to też okazja do powtórki tematu, który jest bardzo ważny. Dlaczego to jest taki bardzo ważny temat? Otóż żyjemy w czasach kiedy ludzie, zwłaszcza młodzi, podejmują decyzje dość frywolnie. Czasem wydaje im się, że mogą zawsze zmienić kierunek i sposób rozumowania, tymczasem bywa tak, że to już jest niemożliwe. Grzech przeciw Tchnieniu Świętemu jest właśnie taką sytuacją, kiedy już pozostaje tylko czekać na surowy sąd.

„Jeśli bowiem dobrowolnie grzeszymy po otrzymaniu pełnego poznania prawdy, to już nie ma dla nas ofiary przebłagalnej za grzechy, ale jedynie jakieś przerażające oczekiwanie sądu i żar ognia, który ma trawić przeciwników.” Hebrajczyków 10:26,27

Zapraszam więc do wnikliwego zbadania tematu dotyczącego tak poważnego grzechu, że już nie ma wybaczenia.

Sumienie

„A swoje własne przekonanie zachowaj dla siebie przed Bogiem. Szczęśliwy ten, kto w postanowieniach siebie samego nie potępia. Kto bowiem spożywa pokarmy, mając przy tym wątpliwości, ten potępia samego siebie, bo nie postępuje zgodnie z przekonaniem. Wszystko bowiem, co się czyni niezgodnie z przekonaniem, jest grzechem.” Rzymian 14:22,23

Jak rozumieć powyższe słowa? Sumienie ma być dla nas wyznacznikiem, co jest, a co nie jest grzechem. Są sytuacje, w których nie określił Bóg, czego od nas wymaga lub oczekuje - wówczas wyznacznikiem naszej prawości jest postępowanie zgodne z sumieniem. Do takich spraw zaliczamy na przykład palenie tytoniu. Jeśli sumienie ci mówi, że nie powinieneś tego robić, a Ty zdecydujesz, że będziesz palił tytoń, to grzeszysz. 

Paweł podał przykład z jedzeniem i piciem. Jedni uznają, że picie wina jest grzechem, a inni uznają to za coś normalnego. Tak samo niektórzy unikają jedzenia zwierząt, podczas gdy inni je jedzą. Tak samo jedni uważają pewne dni za uroczyste np. sobotę lub niedzielę, a inni uważają te dni za normalne, niczym się nie wyróżniające od pozostałych. Podobnie z rocznicą urodzin - jedni widzą w tym sposobność do okazania miłości bliskiej osobie, a ktoś inny będzie to łączył z jakimiś starożytnymi zwyczajami i będzie unikał takiej rocznicy. Bywa, że jedni nie rozumieją postawy drugich. Paweł nie rozstrzyga tych problemów tylko pisze:

Wybaczanie czy spowiedź?

Kilka osób nalegało żebym wrócił do robienia filmów. Obiecałem, że w nowym roku wrócę do filmików i dziś nieśmiało prezentuję pierwszy z filmików. Jeszcze nie jestem zadowolony z technicznej strony, ale popracuję by ją ulepszyć. Filmiki docierają do zupełnie innego grona ludzi. Zauważyłem, że kilka osób, które miały ze mną kontakt, gdy robiłem filmiki dziś ten kontakt zgubili. Domyślam się, że są osoby, które nie lubią czytać, więc z myślą o nich będę nagrywał filmy. Nich Pan nasz Jeszu będzie rozgłaszany na wszelkie możliwe sposoby dla chwały Boga Ojca.

"Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców przez proroków." Hebrajczyków 1:1

Czy Adam zgrzeszył świadomie?

Czy więc Adam zjadł owoc nie wiedząc, że on pochodzi z drzewa zakazanego? Raczej wiedział ponieważ po zjedzeniu odezwało się w nim sumienie, które sprawiło ze poczuł się niegodny.

„Pan Bóg zawołał na mężczyznę i zapytał go: ‘Gdzie jesteś?’ On odpowiedział: ‘Usłyszałem Twój głos w ogrodzie, przestraszyłem się, bo jestem nagi, i ukryłem się’. Rzekł Bóg: ‘Któż ci powiedział, że jesteś nagi? Czy może zjadłeś z drzewa, z którego ci zakazałem jeść?’” Rodzaju 3:9-11

Sumienie nie odezwałoby się gdyby popełnił grzech nieświadomie. Adam wyjaśnił, dlaczego zjadł ten owoc a więc wiedział, o co pyta Bóg.

„Mężczyzna odpowiedział: ‘Niewiasta, którą postawiłeś przy mnie, dała mi owoc z tego drzewa i zjadłem’.” Rodzaju 3:12

Z tego wyjaśnienia nie wynika czy Adam zjadł świadomie, ponieważ mówi tylko o tym, że dostał owoc od Ewy. Nie zmienia to faktu, że miał wyrzuty sumienia, więc musiał być świadomy grzechu. Potwierdza ten wniosek wydany przez boga wyrok, w którym pada uzasadnienie:

„Ponieważ posłuchałeś swej żony i zjadłeś z drzewa, co do którego dałem ci rozkaz w słowach w słowach: Nie będziesz z niego jeść…” Rodzaju 3:17 

A więc Ewa coś mówiła do Adama zachęcając go do zjedzenia tego zakazanego owocu. Nie wiemy, co mówiła, ale wiemy, że zrobiła to skutecznie i Adam prawdopodobnie zjadł owoc świadomie, ale Bóg go za to nie wini. Problem Adama nie polegał na tym, że nie kochał Boga, ale że kochał Go mniej niż Ewę. 

Czy Adam z Ewą mają szansę na zbawienie?

Osobiście nie wyrażam w tym temacie żadnej skrajnej opinii i też radzę by tego nie robić. Jest ku temu kilka powodów. 

Przede wszystkim Pismo Święte nie stwierdza kategorycznie, że Adam nie będzie objęty łaską przebaczenia grzechu. Trzeba przyznać, że jego grzech w porównaniu z innymi grzesznikami nie wydaje się być większy. Co prawda przez niego grzech przyszedł na wszystkich, ale prawdopodobnie i tak by przyszedł. Tam gdzie byty mają wolną wolę tam będą się zdarzać odstępcy. Dowodem tego są istoty duchowe, które także zgrzeszyły i Adam za to nie odpowiada. Prawdopodobnie w raju któreś z dzieci popełniłoby zło, być może pierwszym byłby Kain, bo on był pierwszym zabójcą. Zrobił coś, czego Adam go nie nauczył, wyszło to z niego samego. Jeśli jednak Pismo Święte nie wypowiada się w tym temacie to czy my powinniśmy to robić?

"Mówiąc to, miałem na myśli, bracia, mnie samego i Apollosa, ze względu na was, abyście mogli zrozumieć, że nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane, i niech nikt w swej pysze nie wynosi się nad drugiego." 1 Koryntian 4:6 

Kolejna sprawa to brak kompetencji by osądzać przed Bogiem, On osąd zostawił swemu Synowi, a naszemu Panu i Zbawicielowi. 

Nadchodzi dzień sądu!

Czy Bóg przestał karać ludzi?

Czasem spotykamy się z twierdzeniem, że Bóg przestał karać ludzi. Podobno wszystko się zmieniło, gdy przyszedł na ziemię Syn Boży w postaci ludzkiej. Ogłosił nowe prawo i wszystko uległo zmianie. Trudno powiedzieć skąd wzięło się to błędne przekonanie, ale rozpowszechniają je grupy nazywające się chrześcijanami, w tym także robią to świadkowie Jehowy. Twierdzą, że jedyną karą nawet za najgorsze zbrodnie jest śmierć. Powołują się na list do Rzymian.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, a łaska przez Boga dana to życie wieczne w Pomazańcu Jeszu, Panu naszym.” Rzymian 6:23

Jednak nigdzie w Biblii nie znajdziemy informacji, że Bóg zrezygnował z karania ludzi za ich zbrodnie. Bo to by oznaczało, że zrezygnował ze sprawiedliwości. Wcześniej sprawiedliwość nakazywała mu karać, a teraz już nie? To byłoby nielogiczne i całkowicie sprzeczne z tym, czego uczy Pismo, także, a może przede wszystkim Nowy Testament. To w Pismach napisanych przez sług pomazańcowych znajdujemy więcej zapewnień o czekającej na grzeszników karze, niż w Starym Testamencie. To Chrystus częściej niż ktokolwiek inny ostrzegał przed surową karą grzeszników. 

List do Rzymian 6:23, nie mówi że śmierć jest jedyną karą za wszystkie grzechy. Ten werset mówi, dlaczego umieramy, bo jesteśmy grzeszni a grzech płaci karę i jest nią śmierć. Z tej kary za grzech wykupił nas Chrystus. Ciekawe jest to, że Paweł w tym liście użył słowo żołd, a nasi tłumacze oddają te słowo, jako karę, co może sugerować coś ostatecznego tymczasem żołd jest czymś płaconym w czasie służby, a nie na koniec. Jest jakby cyklicznym wynagrodzeniem. 

Pilnuj swego serca!

Młodzi ludzie są atakowani propagandą wrogą Bogu, ale też im samym. Jeśli bowiem człowiek żyje głupio sam sobie szkodzi. Od Boga zostaje odciągnięty, co sprawia Stwórcy przykrość, ale ostatecznie to człowiek poniesie stratę. Działania szatana w tym kierunku są podstępne. Na przykład popularne hasło „zaufaj swojemu sercu” jest dokładnie odwrotne do tego, co radzi Pismo Święte. Hasło to podobnie jak wiara w demokrację stało się myślą przewodnią prawie wszystkich ludzi. Spodobało im się i są mu wierni, co prowadzi do wielu problemów w życiu i zawsze kończy się rozczarowaniem.

Prorok Jeremiasz napisał:

„Serce jest zdradliwsze niż wszystko inne i niepoprawne - któż je zgłębi?” Jeremiasza 17:9

Podobnie nauki znajdujemy w Nowym Testamencie:

Jak uwolnić dusze?

W temacie „Kto zbawi Zbawiciela?”, cytowałem Psalm 34:20,21. Wersety te zawierają zapowiedź cierpień Pomazańca Bożego, który jest tam nazwany sprawiedliwym i proroczą obietnicę że jego kości nie zostaną połamane. Chciałbym teraz zwrócić twoją uwagę na dwie grupy ludzi, o których w dalszych wersetach Psalm ten mówi. Pierwsza grupa to wrogowie sprawiedliwego a druga grupa to jego słudzy. 

„Zło sprowadza śmierć na przewrotnego, wrogów sprawiedliwego spotka kara. JHWH uwalnia dusze sług swoich, nie dozna kary, kto się doń ucieka.” Psalm 34:22,23

Wrogowie Pomazańca są nazwani ludźmi przewrotnymi, których spotka kara. Słudzy pomazańcowi odwrotnie dostąpią uwolnienia dusz i unikną kary. Ale co to znaczy uwolnienie dusz? Septuaginta podaje „Pan wykupił dusze niewolników”, więc co to znaczy wykupić dusze? Jeśli uznamy, że dusza po śmierci istnieje w śmiertelnym uśpieniu to odpowiedź będzie prosta. Pan wykupuje dusze z tego uśpienia, czyli ze śmierci. Dusza jest w niewoli śmierci i Pan ją z tego stanu wykupuje. Jest to zgodne z naukami Pomazańca, który śmierć nazywał snem (Daniela 12:2, Mateusza 9:24, Marka 5:39, J 11:11-14) a o duszy mówił, że można ją zgładzić jedynie w Gehennie (Mateusza 10:28). 

Wytrwała modlitwa sprawiedliwego ma moc!

Jest jeden powód, dla którego warto wyznawać swoje grzechy. Otóż warunkiem przebaczenia grzechów jest skrucha a częścią skruchy jest przyznanie się do grzechu i błaganie o wybaczenie. Tylko wówczas możemy dostąpić przebaczenia grzechów. Pierwszego przebaczenia dostępujemy w dniu zanurzenia w imię Jeszu. Zanurzenie połączone z modlitwą do Jeszu jest prośbą o czyste sumienie.

"Dlaczego teraz zwlekasz? Wstań, przyjmij zanurzenie i obmyj się z twoich grzechów, wzywając Jego imienia!"

Dzieje 22:16 

Mimo szczerych chęci by trzymać się daleka od grzechu nadal grzeszymy. Jesteśmy ludźmi dalekimi od doskonałości i dlatego nawet po zanurzeniu potrzebujemy dalszego przebaczenia naszych przewinień. Jan daje nam zapewnienie:

"Jeżeli wyznajemy nasze grzechy, [Bóg] jako wierny i sprawiedliwy odpuści je nam i oczyści nas z wszelkiej nieprawości."

1 Jana 1:9

Tajemniczy donosiciel, czyli jak błyskawicznie stracić przyjaciela.

„Ukrywać tajemnice królewskie jest rzeczą piękną, ale godną pochwały jest rozgłaszać i wysławiać dzieła Boże. Czyńcie dobrze, a zło was nie spotka.”

Tobiasza 12:7

Nie tylko tajemnice królewskie warto ukrywać, ale także tajemnice, które dotyczą nas, naszego otoczenia. Człowiek, który wyjawia tajemnice nie będzie miał przyjaciół. Tak uczy Pismo Święte.

„Mąż dwulicowy wyjawia na zebraniu tajne decyzje, a godny zaufania zachowuje w zakamarkach swego serca sekretne sprawy”.

Przysłów 11:13

„Gdybyś wystąpił ze słowem przeciw przyjacielowi, jeszcze się nie dręcz, bo możliwe jest pojednanie; ale nie po obeldze, nie po hardości, nie po zdradzie tajemnicy, nie po ciosie podstępnym; po tym wszystkim odejdzie każdy przyjaciel.”

Syracha 22:22 

Nie przysięgaj!

"Rozkazów króla przestrzegaj, pomny przysięgi złożonej przed Bogiem. Nie sprawiaj sobie niepokoju - odejdź sprzed jego oblicza! Nie wdawaj się w złe sprawy, bo wszystko, co tylko zechce, może uczynić."

Koheleta 8:2,3

„Pomny przysięgi złożonej przed Bogiem” z pewnością odnosi się do przysięgi wiernej służby lub zachowania tajemnicy. Oczywiście lepiej takiej przysięgi nie składać, lecz jeśli ją złożyłeś to nie masz wyboru musisz jej dotrzymać. Psalm 15 odpowiada na pytanie, „kto będzie mieszkał na świętej górze?” W odpowiedzi wymienia tych którzy dotrzymują przysięgi.

„Choćby złożył przysięgę na własną szkodę, nie zmieni jej. (…) Kto tak czyni, nie zachwieje się nigdy.”

Stajesz się niewolnikiem tego, komu przysięgałeś. Dopóki nie spełnisz przysięgi jesteś skrępowany. Nawet zwykłe danie komuś słowa, czyli obietnicy jest dla nas wiążące tym bardziej wiąże nas przysięga. Pan nasz Jeszu nauczał:

"Czeka nas cięższy sąd"

"wydajcie takiego szatanowi na zatracenie ciała, lecz ku ratunkowi jego ducha w dzień Pana Jeszu." 

1 Koryntian 5:5

Werset jest prosty, jeśli zna się sens obiecanego nam zbawienia. Jest kwestią dyskusyjną, od czego ma być zbawiony duch grzesznika i to w dodatku dzięki temu, że zostanie on wykluczony ze społeczności powołanych, ale samo zbawienie jest proste. Jak wiemy karą za grzech popełniony przez Adama i Ewę jest śmierć.

"Albowiem zapłatą, którą płaci grzech, jest śmierć, lecz darem, który daje Bóg, jest życie wieczne przez Pomazańca Jeszu, naszego Pana."

Rzymian 6:23

Świadkowie Jehowy twierdzą, że to jedyna kara, dlatego nie traktują poważnie licznych ostrzeżeń Chrystusa o ciężkiej karze, ćwiartowaniu, chłostaniu czy wrzuceniu do ciemnicy (Mt 8:12; 13:42,50; 22:13; 24:5; Łk 7:13; 12:47,48; 13:28). Obecnie wszyscy umieramy, bo wszyscy jesteśmy grzeszni po naszych prarodzicach...

"Jeśli żałuje, przebacz mu"

"Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: żałuję tego, przebacz mu."

Łukasza 17:3,4

Czasem wydaje nam się, że przeprosiny to za mało, że krzywda była zbyt duża by przeprosiny mogły zakończyć problem. Zapominamy jak ciężko jest kogoś przeprosić i jak ciężko jest przyznać się do błędu. Ceńmy cudze przeprosiny. Nie ulegajmy wrażeniu że cudze przeprosiny są mało warte a gdy sami mamy przeprosić to raptem okazuje się że jest to cena zbyt duża i człowiek wobec którego zawiniliśmy powinien nam wybaczyć bez przeprosin. Takie rozumowanie jest bardzo egoistyczne. Chrystus mówi:

„Jeśli żałuje, przebacz mu.” 

A jeśli nie żałuje? Co mam zrobić, jeśli ktoś mnie skrzywdził i nie żałuje?