Światło, które jest ciemnością

Lampą dla ciała jest oko, jeśli więc byłoby oko twoje zdrowe, całe ciało twoje rozświetlone będzie, Jeśli twoje oko jest złe, to całe ciało twoje jest w ciemnościach. Jeśli więc światło w tobie jest ciemnością, to ciemność ta jest wielka.

Ewangelia wg św. Mateusza 6:22-23

Dużym powodzeniem cieszy się ostatnio stwierdzenie, że nie ma ciemności, bo ciemność jest brakiem światła, tak samo wyciągają ludzie wniosek, że nie ma zła, bo zło to brak Boga lub miłości. Tymczasem Biblia łamie te zgrabne sformułowania i twierdzi, że istnieje światło, które jest ciemnością. Ma to związek z mądrością, ponieważ bawiąc się w filozoficzne formułowanie zdań, powiemy, że nie ma głupoty, bo głupota to tylko brak mądrości.

Trudno nam sobie wyobrazić latarkę, która by świeciła ciemnością, albo taką sytuację, że im bliżej lampy, tym ciemniej. Taką właśnie lampą dysponuje szatan i dba o to, by pod jej wpływem był cały świat.

Trzymajmy się Pana i Jego uczniów!

Nawet gdybyśmy my sami lub Poseł z nieba głosił wam inną dobrą nowinę niż ta, którą głosiliśmy wam na początku, niech będzie przeklęty. Jak już wcześniej stwierdziłem, tak teraz powtórzę: Jeśli ktoś wam głosi dobrą nowinę inną od tej, którą wcześniej przyjęliście, niech będzie przeklęty.

Galatów 1:8-9

Naszym celem jest ustalić, co głosił Pan Jeszu i w co wierzyli jego uczniowie, a później trzeba się tego trzymać i to głosić. W tym celu badamy głębokie myśli ukryte w Pismach Świętych.

Jeszcze dużo mam wam do powiedzenia

Jeszcze dużo mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie.

Jana 16:12

Czasem nadmiar informacji jest trudny do przyjęcia, ale z biegiem czasu wszystko staje się bardziej zrozumiałe, tak też jest z naszą wiedzą biblijną. Ciągle odkrywamy głębokie myśli, które nie zmieniają, ale uzupełniają naszą wiedzę. Chrystus nie zdążył przekazać wszystkiego swoim uczniom, ale zapowiedział przyjście Tchnienia świętego, które miało pozostałą wiedzę im przekazać.

Jeruzalem 67-70 - rozdział 2

Jakow nie potrafił pogodzić się z myślą, że jego ukochana matka wierzy w Mesjasza, którego on sam i wszyscy uczeni w Piśmie uważali za oszusta, zwodzącego biedotę. Przecież matka nie była biedna, ani głupia. Zawsze miał o jej rozumie najlepsze zdanie, a teraz takie rozczarowanie. Dała się zwieść razem z miejską biedotą, jak pospolita niewiasta. Był na nią zły i unikał z nią kontaktu przez kilka dni. Różniej złość ustępowała miejsca rozczarowaniu. Przyglądał się matce z u kratka i musiał przyznać, że w niczym się nie zmieniła odkąd wyznała mu swoją wiarę. To jego stosunek do matki uległ zmianie, dlatego gdy poprosiła go o możliwość ucieczki z Jeruszalem nie stawiał oporu. Przyjął to rozwiązanie z ulgą, bał się że ktoś odkryje iż on szanowany faryzeusz ma matkę heretyczkę. Sam też planował ucieczkę, ale w odpowiednim czasie i na pewno nie tam gdzie uciekła sekta Nazaretańczyka. Jego miejsce było przy nauczycielach narodu, był jednym z nich. 

Na drugi dzień po rozmowie z matką Jakow przysiadł przy łożu ojca i w chwili jego lepszego samopoczucia przeprowadził szczerą rozmowę. Właściwie sam mówił, ojciec tylko czasem coś z wielkim trudem wycharczał. Syn zapewnił ojca o swojej miłości i pełnym oddaniu. Starcowi wówczas napłynęły łzy do oczu. 

Poznanie Boga z pewnego źródła

Drugim sposobem na poznanie Boga jest czerpanie wiedzy o Bogu z pewnego źródła. Takie źródło jest tym pewniejsze i bardziej zbliżone do samego Boga. Co jakiś czas pojawiali się ludzie, którzy twierdzili, że Bóg do nich przemówił. Miało do takiego kontaktu dochodzić na kilka sposobów, żaden nie został szczegółowiej omówiony, a przynajmniej nam nie zostawiono takich informacji, ale coś jednak wiemy.

Bo Pan Bóg nie uczyni niczego, jeśli nie objawi swego zamiaru sługom swym, prorokom. 

Amosa 3:7

Z tego powodu księgi, których autorstwo przypisywano prorokom, byłe starannie analizowane pod kątem wiedzy tajemnej. 

Badacie Pisma, ponieważ sądzicie, że w nich zawarte jest życie wieczne: to one właśnie dają o Mnie świadectwo. 

Jana 5:39

W swoich badaniach Izraelici pobłądzili, ponieważ szukali u proroków informacji o sposobie zapewnienia sobie życia wiecznego, a tymczasem prorocy zapowiadali przyjście Tego, który to życie nam umożliwi. Szukali drogi do raju na skróty i zlekceważyli Mesjasza, który takie informacje posiadał i mógł im pomóc w zdobyciu upragnionej wieczności. 

Zaniesie imię moje do pogan

Dawny agresor staje się sam obiektem prześladowań. Okazuje się, że gorliwość Pawła była daremna, do póki nie nawrócił się i nie skierował swojej aktywności na służbę Chrystusowi. On sam napisał o tych którzy choć są pochodzenia Izraelitami, to jednak błądzą, a w swym zbłądzeniu są gorliwi.

Przyznaję, że mają gorliwość dla Boga, ale nieopartą na prawidłowym zrozumieniu. 

Rzymian 10:2

Teraz Paweł dostał zrozumienie, ale żeby do tego doszło musiał być powalony przez chorobę. To go zmusiło do zastanowienia nad swoim życiem. Zbawiciel przeznaczył Pawła do wyjątkowej służby, miał zanieść Jego imię do pogańskich narodów. Miał je zanieść, a nie opowiadać o Chrystusie, któremu na miejscu mieli wymyślić nowe imię. 

10. Życie masz w imieniu - Jana 20:31

Kolejny werset z serii "jeden werset biblijny" - Jana 20:31. Proponuję małe wprowadzenie do filmu.

Tomasz powiedział: 

- Pan mój i Bóg mój! 

Odpowiedział mu Jeszu: 

- Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. 

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej książce, uczynił Jeszu wobec uczniów. Te zaś zapisano...

Sumienie

„A swoje własne przekonanie zachowaj dla siebie przed Bogiem. Szczęśliwy ten, kto w postanowieniach siebie samego nie potępia. Kto bowiem spożywa pokarmy, mając przy tym wątpliwości, ten potępia samego siebie, bo nie postępuje zgodnie z przekonaniem. Wszystko bowiem, co się czyni niezgodnie z przekonaniem, jest grzechem.” Rzymian 14:22,23

Jak rozumieć powyższe słowa? Sumienie ma być dla nas wyznacznikiem, co jest, a co nie jest grzechem. Są sytuacje, w których nie określił Bóg, czego od nas wymaga lub oczekuje - wówczas wyznacznikiem naszej prawości jest postępowanie zgodne z sumieniem. Do takich spraw zaliczamy na przykład palenie tytoniu. Jeśli sumienie ci mówi, że nie powinieneś tego robić, a Ty zdecydujesz, że będziesz palił tytoń, to grzeszysz. 

Paweł podał przykład z jedzeniem i piciem. Jedni uznają, że picie wina jest grzechem, a inni uznają to za coś normalnego. Tak samo niektórzy unikają jedzenia zwierząt, podczas gdy inni je jedzą. Tak samo jedni uważają pewne dni za uroczyste np. sobotę lub niedzielę, a inni uważają te dni za normalne, niczym się nie wyróżniające od pozostałych. Podobnie z rocznicą urodzin - jedni widzą w tym sposobność do okazania miłości bliskiej osobie, a ktoś inny będzie to łączył z jakimiś starożytnymi zwyczajami i będzie unikał takiej rocznicy. Bywa, że jedni nie rozumieją postawy drugich. Paweł nie rozstrzyga tych problemów tylko pisze:

Węzeł gordyjski

Gdy w 333 p.n.e. do miasta Gordion przybył Aleksander Macedoński, dowiedział się o przepowiedni, według której ten, co rozwiąże węzeł gordyjski po to, by rozdzielić jarzmo od dyszla zostanie panem Frygii lub – według innych wersji – całej Azji. Ponieważ Aleksander prowadził właśnie podbój imperium perskiego, postanowił rozwiązać węzeł, by wykazać, że to on jest tym, który zdobędzie Azję. Według najpopularniejszej wersji , Aleksander, gdy zorientował się, że nie rozplącze węzła, dobył miecza i go po prostu przeciął. Węzeł gordyjski stał się od tej pory synonimem rozwiązywania skomplikowanych problemów w zaskakująco prosty sposób. 

Oczywiście, ktoś lubiący toczyć spory o słowa powie, że nie rozplątał węzła tylko go rozciął, a to nie to samo. Inna osoba jednak zwróci uwagę, że został osiągnięty cel praktyczny, czyli zostało rozdzielone jarzmo od dyszla, a przecież tylko wartość praktyczna się liczy. 

W takich węzłach pozornie nie do rozplątania specjalizują się filozofowie. Na przykład taka zagadka:

Spory o słowa

 

„To wszystko przypominaj, dając świadectwo w obliczu Boga, byś nie walczył o same słowa, bo to jest nieprzydatne, zgubne dla słuchaczy.” 2 Tymoteusza 2:14

Co to są spory o same słowa? Są to sytuacje, w których sens jakiegoś zdarzenia zostaje wypaczony przez analizę słów. Postaram się wyjaśnić to na przykładzie. Późnym wieczorem w parku napadnięta została młoda kobieta. Mężczyzna próbował ją zgwałcić zastraszając nożem, że jak będzie krzyczeć lub się opierać, to ją zabije. Kobieta jednak nie poddała się strachowi ani napastnikowi i nie kalkulowała, co jest dla niej lepszym rozwiązaniem. Natychmiast zaczęła się wyrywać gwałcicielowi. W ciemnościach parku doszło do gwałtownej szarpaniny i ostatecznie sprawa trafiła do sądu. Okazało się, że kobieta miała tylko siniaki i zniszczone ubranie, podczas gdy napastnik stracił oko. W sądzie, który respektowałby chrześcijańskie zasady, jedynym napastnikiem i winnym byłby gwałciciel, ale wówczas mogłoby dojść do sporu o słowa i ich definicje. 

Obrońca gwałciciela przez odwołanie się do znaczenia słów jest w stanie wykazać, że:

- jego klient nie jest gwałcicielem, bo do gwałtu nie doszło

- jeśli nawet usiłował dokonać gwałtu to wyjątkowo nieudolnie

- tak naprawdę jego klient jest jedyną prawdziwą ofiarą

- prawdziwym sprawcą jest kobieta, która spowodowała ciężkie obrażenie ciała jego kienta.

Prawdziwa prawda

„To wszystko przypominaj, dając świadectwo w obliczu Boga, byś nie walczył o same słowa, bo to jest nieprzydatne, zgubne dla słuchaczy.” 2 Tymoteusza 2:14

Walka o słowa jest zgubą dla słuchaczy, a co jest przeciwnością walki o słowa? Skoro nie mamy walczyć o słowa to, o co? Albo, czego mamy się trzymać? 

„Dołóż starania, byś sam stanął przed Bogiem jako godny uznania pracownik, który nie przynosi wstydu, trzymając się prostej linii prawdy.” 2 Tymoteusza 2:15

Mamy się trzymać „prostej linii prawdy”. Co to jest prawda? Często na to pytanie pada filozoficzna definicja, ale problem z nią jest taki, że nie jest zgodna z tym, co głosi. Większość filozofów katolickich rozmiłowanych w Arystotelesie powie, że „Prawda jest uzgodnieniem myśli z rzeczywistością”. Jednak dostrzegają słabość tej definicji i poprawiają ją na: „Prawda jest uzgodnieniem poznania z rzeczywistością”. 

Czy istnieje religia prawdziwa?

Ktoś z kim świadkowie Jehowy studiują broszurę, „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”, poprosił mnie o pomoc w sensownym prowadzeniu rozmowy. Poprosił o jakieś argumenty. Ponieważ już jest studiowany 10 rozdział tej broszury, więc zaczniemy od środka. Rozdział ten to „Jak rozpoznać religię prawdziwą?” 

Przyjrzyjmy się treści broszury: 

„1. Czy istnieje tylko jedna religia prawdziwa? Jezus założył tylko jedną religię, religię prawdziwą. Przyrównał ją do drogi prowadzącej dożycia wiecznego i powiedział, że „niewielu jest tych, którzy ją znajdują” (Mateusza 7:14). Jehowa Bóg uznaje wyłącznie taki sposób oddawania Mu czci, który opiera się na prawdzie z Jego Słowa. Wszyscy wyznawcy religii prawdziwej mają te same poglądy religijne. Przeczytaj Jana 4:23, 24; 14:6 i Efezjan 4:4, 5. 2.” 

Należy w tym momencie zdecydowanie żądać by świadek Jehowy pokazał werset biblijny, w którym pisze, że Chrystus założył religię. Należy wymusić by świadek przyznał, że to jest ich interpretacja, bo faktycznie jest to ich interpretacja, którą przedstawiają tak jakby była czymś oczywistym. Następnie należy poprosić o przeczytanie ewangelii Jana 14:6, w której znajdujemy wyjaśnienie Chrystusa. 

„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie.” Jana 14:6 

Prawda ograniczona

Dokładna analiza księgi Habakuk 1:4 przypomniała mi inne miejsce w Pismach Świętych gdzie także wspomniano o tym jak ludzie źli zaopiekowali się czymś dobrym wypaczając to. Przypomnę, że Habakuk pisał:

"Ponadto prawo zostało sparaliżowane. Nigdy nie dochodzi do sprawiedliwości. Ponieważ bezbożny zagarnął prawo, dlatego dochodzi do wyroków wypaczonych." Habakuk 1:4 

Konkretnie zwróć uwagę na ten fragment: „Ponieważ bezbożny zagarnął prawo, dlatego dochodzi do wyroków wypaczonych.” Słowo zagarnął oznacza przywłaszczenie. Hebrajskie słowo w tym miejscu użyte można przetłumaczyć na „otaczają” lub „osaczają”, czyli jest to przejęcie przez ograniczenie swobodnego ruchu. Sens tej wypowiedzi jest taki, że źli przejęli prawo i manipulują nim według własnych potrzeb. Jest to oczywiście niesprawiedliwe i prowadzi do krzywdzących wyroków. 

Podobną myśl znajdujemy w liście do Rzymian 1:18, w przekładzie dosłownym pisze tam tak:

Wąska droga prowadzi do życia.

Wybierając drogę w swoim życiu, która zakłada istnienie Boga robisz pierwszy krok w dobrym kierunku, ale jeszcze nie stoisz na drodze, którą jest Chrystus nasz Pan. Żebyśmy się dobrze rozumieli. Jest dużo ludzi, którzy wybrali życie w wierze w Boga. Akceptują jego zwierzchnią władzę a mimo to jeszcze nie są na drodze zapewniającej zbawienie. Jest dużo religii, które mimo deklaracji z pewnością silnej wiary to jednak różnią się od siebie a nawet zwalczają. Nie wystarczy, więc wierzyć w Boga trzeba jeszcze wierzyć w tego, który JEST naprawdę.

W takiej sytuacji znalazł się Abraham, który mając wielu Bogów do dyspozycji wybrał jednego i tylko jednemu oddawał cześć. Wygląda na to, że nie znał imienia Bożego i sam nazwał Boga tym, który JEST (JA) lub Bóg dał mu się poznać pod tym imieniem. Dlatego do dnia dzisiejszego znajdujemy w hebrajskich rękopisach imię pisane dwiema literami hebrajskimi, które w alfabecie łacińskim odpowiadają JH a w greckim Nowym Testamencie to imię jest zapisane literami JA (). Tłumacze łączą hebrajski z greckim i wychodzi im JAH. Później Mojżesz dostanie rozwinięte to imię o dwie kolejne litery i tak powstanie JHWH (Wyjścia 6:3).

To krótkie imię można przetłumaczyć na wszystkie odmiany polskiego słowa BYĆ, a więc także JEST. W dzisiejszym języku hebrajskim te słowo w pełnym brzmieniu brzmi „JESZ”. Z łatwością możesz dostrzec, że to jest początek imienia Jeszu. Jeszcze nie wiem, w jaki sposób doszło do zamiany JA na JE, ale jest ona faktem potwierdzonym przez manuskrypty księgi Objawienia. Greckie rękopisy Nowego Testamentu potwierdzają imię Boga JA a także imię naszego pana JEszu. Nie będę teraz tego rozwijał dokładniej, ale problem polega na tym, że ktoś może wierzyć w istnienie Boga, ale swoją służbę poświęci nie Bogu Jedynemu, który JEST, ale jakieś innej istocie duchowej, która będzie przedstawiała się, jako Bóg. Może to być Kryszna, Wisznu, Zeus, Al Lah (Allah), Jehowa czy jeszcze ktoś inny o imieniu, którego Bóg nie nosi.

Nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane

Uznałem za konieczne napisać do was z zachętą do walki o wiarę raz tylko przekazaną świętym.

List Judy 1:3

Wiara została nam raz tylko przekazana i Juda zachęca nas byśmy o nią walczyli. Co to znaczy raz tylko przekazana? To znaczy, że nie powinniśmy robić poprawek ani dobudówek. Używając języka komputerowego powiemy, że program naszej wiary nie będzie miał abgreitu.

Wiara objawiona to nie Windows, nie wymaga poprawek.

Została nam przekazana wiara doskonała, bez braków i wad i dlatego nie może zostać udoskonalona. Jakakolwiek nowa wersja naszej wiary nie będzie posiadała autoryzacji Stwórcy. Każda taka poprawka lub pseudo udoskonalenie będzie wersją piracką, czyli nielegalną a za korzystanie z niej tracisz gwarancję skutecznego działania. Ponieważ celem naszej wiary jest zbawienie, więc wiara podrasowana przez jakieś sobory, zjazdy lub nowe światło traci gwarancję zbawienia.