Strach wpaść w ręce prawdziwego Boga.

Wiemy, bowiem co powiedział: "Do mnie należy wymierzanie sprawiedliwości, Ja odpłacę", a także "osądzi Pan swój lud". Strach wpaść w ręce prawdziwego Boga.

List do Hebrajczyków 10:30-31

Nie tylko nas ludzie będą oczerniali, ale także Syna Bożego, a nawet Boga Ojca. Będą mówili oszczercy różne bluźnierstwa, inni będą im klaskali. W takiej sytuacji, gdy jesteśmy świadkami, jak ktoś obraża Boga, mielibyśmy ochotę z całej siły zdzielić go czymś twardym. Tymczasem Bóg zastrzega dla siebie prawo wymierzania sprawiedliwości.

W liście do hebrajczyków jest użyte słowo, które najlepiej pasuje do polskiego windykacja. „Moja jest windykacja”, czyli prawo do pociągnięcia człowieka do odpowiedzialności. Windykacja pochodzi z łaciny i oznacza nie tylko ściągnięcie należnego długu, ale też może oznaczać wymierzenie kary, lub dokonanie odpowiedniej zemsty, czyli zadośćuczynienie.

Najlepszy interes jaki możesz zrobić w życiu

Wytrzymujcie ze sobą i przebaczajcie sobie wzajemnie, jeśli ktoś ma przeciw drugiemu powód do oskarżeń: tak jak Pan darował wam, tak i wy darujcie innym.

List do Kolosan 3:13

Jesteśmy święci nie dlatego że sami z siebie nie uchybiamy, ale dlatego, że mimo naszych wad Pan Jeszu nam wybacza i czyni nas świętymi, ale czy my również wybaczamy innym? Biada tym, którzy żywią urazy.

Kto nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga

Przejawiajcie do siebie wzajemnie miłość jak do bliskich krewnych. Wyprzedzajcie się w okazywaniu sobie szacunku.

List do Rzymian 12:10

Wczoraj pisałem o bliźnich, mówiłem też o tym słowie i jego znaczeniu na spotkaniu. Wyjaśniłem, że bliźni to ktoś będący blisko, obok albo sąsiad. Iszraaelici traktowali to słowo tak samo, jak my dziś słowo bliski, czyli rozumieli je w kontekście rodziny, ewentualnie wspólnoty plemiennej zwanej narodem. Nazywali też siebie braćmi, co wskazywało na jeszcze silniejszą więź. To drugie słowo pojawia się w dzisiejszym cytacie z listu do Rzymian 12:10. Mamy żywić do siebie wzajemnie miłość taką samą jak do bliskich krewnych. Słowo to bywa często tłumaczone na miłość braterską i jest inną miłością niż agape, która polega na odczuwaniu współczucia wobec każdego człowieka. Ta braterska miłość jest do osób nam bliższych, dlatego porównałem ją do miłości rodzinnej.

Kto dołki kopie

Kto dołki kopie, ten sam w nie wpada.

Chyba każdy zna to przysłowie, ale ile osób wie, że pochodzi ono z Pism Świętych? Pierwszy raz zauważyłem je w księdze Jeszu ben Syrach, czyli Jeszu synu Syracha. Księgę tę nazywamy dla uniknięcia nieporozumień księgą Syracha. W niej znalazłem taki cytat według przekładu Biblii Tysiąclecia:

Ten, kto kopie dół, sam w niego wpadnie, a kto zastawia sidła, sam w nie zostanie schwytany.

Syracha 27:26

Podobne słowa znajdujemy w księdze przysłów:

Charakter narodowy

„Sprawiedliwość wywyższa naród, a czyn haniebny pomniejsza narody.” Przysłów 14:34

Przekład z Septuaginty jest bardzo podobny, ale może być ciekawym przykładem jak to samo można powiedzieć innymi słowami.

„Sprawiedliwość wysoko umieszcza narody, a występki czynią plemiona karłowatymi.” LXX

Czasem propaganda nas przekonuje, że nie ma różnicy między narodami, wszystkie są sobie równe. Taka argumentacja bywa też stosowana do ras ludzkich, które bywa, że też są powiązane z określonymi grupami narodowymi. Pismo Święte informuje nas że narody morga się różnić. Jeden urasta gdy inny maleje. Księga Przysłów wychwala narody sprawiedliwe, a umniejsza postępujące haniebnie. 

Człowiek nie może zabić duszy

„Bo sprawiedliwość nie podlega śmierci.” Mądrości 1:15

Przekład Vocatio werset piętnasty tłumaczy tak: 

„Sprawiedliwość nieśmiertelna jest.” 

Werset ten zasługuje na uwagę, ponieważ współgra z wypowiedzią Zbawiciela:

„Nie bójcie się tych, co zabijają ciało, lecz nie mogą zabić duszy, ale raczej bójcie się Tego, który może i duszę, i ciało zgładzić w Gehennie." Mateusz 10:28

Pomazaniec Boży potwierdza, że człowiek jako dusza, nie podlega śmierci w sensie absolutnym dopóki nie trafi do Gehenny. To, co zwykliśmy nazywać śmiercią, dotyczy tylko ciała. Taki jest sens jego wypowiedzi. Ta śmierć, którą widzimy i która sprawia, że człowiek przestaje funkcjonować na Ziemi jest powierzchowna, gdyż dotyczy tylko ciała. Dusza z kolei sama bez ciała nie może prowadzić świadomego życia (Koheleta 9:10), więc znajduje się w stanie uśpienia (Mateusza 9:24, Marka 5:39, Łukasza 8:52, Jana 11:11-13), ale nie umiera całkowicie. 

Nadchodzi dzień sądu!

Czy Bóg przestał karać ludzi?

Czasem spotykamy się z twierdzeniem, że Bóg przestał karać ludzi. Podobno wszystko się zmieniło, gdy przyszedł na ziemię Syn Boży w postaci ludzkiej. Ogłosił nowe prawo i wszystko uległo zmianie. Trudno powiedzieć skąd wzięło się to błędne przekonanie, ale rozpowszechniają je grupy nazywające się chrześcijanami, w tym także robią to świadkowie Jehowy. Twierdzą, że jedyną karą nawet za najgorsze zbrodnie jest śmierć. Powołują się na list do Rzymian.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, a łaska przez Boga dana to życie wieczne w Pomazańcu Jeszu, Panu naszym.” Rzymian 6:23

Jednak nigdzie w Biblii nie znajdziemy informacji, że Bóg zrezygnował z karania ludzi za ich zbrodnie. Bo to by oznaczało, że zrezygnował ze sprawiedliwości. Wcześniej sprawiedliwość nakazywała mu karać, a teraz już nie? To byłoby nielogiczne i całkowicie sprzeczne z tym, czego uczy Pismo, także, a może przede wszystkim Nowy Testament. To w Pismach napisanych przez sług pomazańcowych znajdujemy więcej zapewnień o czekającej na grzeszników karze, niż w Starym Testamencie. To Chrystus częściej niż ktokolwiek inny ostrzegał przed surową karą grzeszników. 

List do Rzymian 6:23, nie mówi że śmierć jest jedyną karą za wszystkie grzechy. Ten werset mówi, dlaczego umieramy, bo jesteśmy grzeszni a grzech płaci karę i jest nią śmierć. Z tej kary za grzech wykupił nas Chrystus. Ciekawe jest to, że Paweł w tym liście użył słowo żołd, a nasi tłumacze oddają te słowo, jako karę, co może sugerować coś ostatecznego tymczasem żołd jest czymś płaconym w czasie służby, a nie na koniec. Jest jakby cyklicznym wynagrodzeniem. 

Prawda ograniczona

Dokładna analiza księgi Habakuk 1:4 przypomniała mi inne miejsce w Pismach Świętych gdzie także wspomniano o tym jak ludzie źli zaopiekowali się czymś dobrym wypaczając to. Przypomnę, że Habakuk pisał:

"Ponadto prawo zostało sparaliżowane. Nigdy nie dochodzi do sprawiedliwości. Ponieważ bezbożny zagarnął prawo, dlatego dochodzi do wyroków wypaczonych." Habakuk 1:4 

Konkretnie zwróć uwagę na ten fragment: „Ponieważ bezbożny zagarnął prawo, dlatego dochodzi do wyroków wypaczonych.” Słowo zagarnął oznacza przywłaszczenie. Hebrajskie słowo w tym miejscu użyte można przetłumaczyć na „otaczają” lub „osaczają”, czyli jest to przejęcie przez ograniczenie swobodnego ruchu. Sens tej wypowiedzi jest taki, że źli przejęli prawo i manipulują nim według własnych potrzeb. Jest to oczywiście niesprawiedliwe i prowadzi do krzywdzących wyroków. 

Podobną myśl znajdujemy w liście do Rzymian 1:18, w przekładzie dosłownym pisze tam tak:

Śmierć jest odpoczynkiem.

Dużo osób się dziwi, dlaczego zbrodniarze, którzy kiedyś torturowali a nawet zabijali młodych ludzi żyją bardzo długo. Często żyją ponad 80 a nawet 90 lat, podczas gdy ich ofiary po licznych torturach zmarły w wieku dużo młodszym. Weźmy na przykład dwóch kolegów, którzy mając po 20 lat pokłócili się między sobą i jeden zabił drugiego. Ofiara żyła tylko 20 lat a zabójca może pożyje 60 lub więcej. Nie ma w tym nic sprawiedliwego, ale nie ma też to wielkiego znaczenia, jeśli ofiara miała dobre relacje z Bogiem. A jeśli zginęła, dlatego że była sługą pomazańcowym to tym bardziej jej śmierć nie ma znaczenia negatywnego. Ona nadal żyje (Łukasza 20:38). 

„A sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek. (…) Ponieważ spodobał się Bogu, znalazł Jego miłość, i żyjąc wśród grzeszników, został przeniesiony. (…) Wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele. Dusza jego podobała się Bogu, dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości. A ludzie patrzyli i nie pojmowali, ani sobie tego nie wzięli do serca, że łaska i miłosierdzie nad Jego wybranymi i nad świętymi Jego opatrzność.”

Mądrości 4:7,10,13-15

Teraz odpoczywa czekając na nagrodę, która pokryje z nawiązką wszelkie straty.