Niewierni żydzi w swoich ludowych opowieściach oczerniali Pana naszego Jeszu o wykradzenie ze świątyni prawidłowej wymowy imienia Bożego. Wszyscy wiedzieli jak się je pisze, ale nie wiedzieli jak się je wymawia. Wierzyli oni, że Jeszu czynił cuda dzięki wypowiadaniu tego imienia w zaklęciach. Dla nas jest to bardzo ważna informacja, ponieważ żydzi w starożytności nie kwestionowali cudów Pomazańca Bożego tylko szukali, ich zdaniem, racjonalnego wyjaśnienia. Faryzeusz Nikodem miał odwagę przyznać:
„Rabbi, wiemy, że od Boga przyszedłeś jako nauczyciel. Nikt bowiem nie mógłby czynić takich znaków, jakie Ty czynisz, gdyby Bóg nie był z Nim” Jana 3:2
Niestety inni niewierni Izraelici wymyślili bajkę o tym jak to Jeszu zakradła się do świątyni i wykradł tajemnice prawidłowej wymowy imienia Boga. Ci Izraelici tak bardzo odstąpili od Stwórcy, że wrócili do wiary w magię. Wierzyli, że znajomość imienia Boga daje nad nim władzę. Czyli wierzyli, że jeśli wypowiedzą swoje życzenie wymawiając imię Boga to Stwórca musi im to życzenie spełnić. Z tego właśnie powodu masoni kładli wielkie znaczenie na imię Boga nazwali to imię zaginionym kluczem Hirama. Talmudyczni żydzi wierzyli, że Boga można więzić i zmuszać do wypełniania rozkazów. Taka żydowska wersja lampy Alladyna z tym, że role lampy spieniała arka przymierza.
