Naucz się słuchać!

Zrozumcie to, bracia moi umiłowani, że każdy człowiek powinien być szybki do słuchania, a powolny do mówienia i do ulegania rozdrażnieniu. Ponieważ gniewne rozdrażnienie człowieka nie współpracuje ze sprawiedliwością Boga.

List św. Jakuba 1:19-20

Pan nasz Jeszu ostrzegał, byśmy uważali, jak słuchamy. Najczęstszym problemem podczas słuchania jest uznanie, że nie musimy słuchać, aż rozmówca skończy nam wyjaśniać, ponieważ już wiemy (tak nam się wydaje), o co chodzi i naszym zdaniem możemy już zacząć mu udzielać rady. Przerywamy więc słuchanie i przystępujemy do mówienia albo czekamy, aż rozmówca skończy, ale faktycznie już go nie słuchamy, bo sobie w głowie układamy, co mu powiemy, jak nas dopuści do głosu.

Tak wygląda 99% rozmów i jest to poważny problem, bo takie zachowanie nie ułatwia porozumienia. Faktycznie ludzie prowadzący ze sobą rozmowę w taki sposób oddalają się od siebie, tracą ochotę do rozmowy.

Kto nie czyni sprawiedliwości, nie jest z Boga

Przejawiajcie do siebie wzajemnie miłość jak do bliskich krewnych. Wyprzedzajcie się w okazywaniu sobie szacunku.

List do Rzymian 12:10

Wczoraj pisałem o bliźnich, mówiłem też o tym słowie i jego znaczeniu na spotkaniu. Wyjaśniłem, że bliźni to ktoś będący blisko, obok albo sąsiad. Iszraaelici traktowali to słowo tak samo, jak my dziś słowo bliski, czyli rozumieli je w kontekście rodziny, ewentualnie wspólnoty plemiennej zwanej narodem. Nazywali też siebie braćmi, co wskazywało na jeszcze silniejszą więź. To drugie słowo pojawia się w dzisiejszym cytacie z listu do Rzymian 12:10. Mamy żywić do siebie wzajemnie miłość taką samą jak do bliskich krewnych. Słowo to bywa często tłumaczone na miłość braterską i jest inną miłością niż agape, która polega na odczuwaniu współczucia wobec każdego człowieka. Ta braterska miłość jest do osób nam bliższych, dlatego porównałem ją do miłości rodzinnej.

Dlaczego mamy zabiegać o dobro innych?

My, którzy jesteśmy mocni, powinniśmy znosić słabości tych, którzy są słabi, a nie szukać tylko tego, co dla nas przyjemne. Niech każdy z nas stara się o to, co dla naszych bliskich jest dogodne — dla ich dobra, dla zbudowania.

List do Rzymian 15:1-2

Duch tego świata nam mówi byśmy dbali tylko o siebie i nie przejmowali się innymi, a święte Tchnienie nam mówi odwrotnie. Mamy dbać o innych zwłaszcza o słabych. Nie chodzi o to, by innym było dobrze a nam źle, ale o to, by pomóc tym, co sami sobie nie poradzą. Tak jak nie oczekujemy od noworodka, że sam sobie w życiu poradzi, tak samo nie oczekujemy od nowych w wierze, że będą wszystko wiedzący i silni duchowo.

Jak korzystać z wolności?

Wy bracia jesteście powołani do wolności, ale nie do wolności dla pragnień ciała, przeciwnie w miłości służcie sobie nawzajem.

List do Galatów 5:13

Powołanie do wolności polega na tym, że nie obowiązuje nas lista nakazów, i system kar natychmiastowych. Możemy przez całe swoje życie robić, co chcemy i nikt ze sług Bożych nie zażąda kary śmierci. Jedyne co mamy w takim przypadku zrobić, to usunąć taką osobę z naszego grona. Taka osoba staje się martwa duchowo, ale ciągle ma możliwość się skorygować.

Są jednak mniejsze uchybienia, które nie powodują wykluczenia i wówczas niestety pojawia się skłonność do nadużywani wolności, do manifestowania swojej postawy, a może nawet do wywierania wpływu na innych by postępowali podobnie.

Pragnienia ciała mają skłonność do zagarniania pod siebie. Miłość odwrotnie traktuje innych na równi ze sobą samym i dlatego, gdy komuś innemu jest gorzej, to miłość szuka sposobu do wyrównania.

Jedność jest owocem miłości

A proszę was, bracia! Przez imię Pana naszego, Jeszu Pomazańca, abyście mówili wszyscy to samo i żeby nie było między wami rozłamu, ale byście byli wydoskonaleni jedną myślą i jednym rozumowaniem.

1 List do Koryntian 1:10

Jesteśmy otoczeni różnymi informacjami, które mają duży wpływ na nas i nasz sposób postrzegania świata. Dlatego, kiedy rozmawiamy, to może się pojawić różnica poglądów. Przeważnie dotyczy to tego, jak odbieramy świat i różne wydarzenia na świecie, to jest problem, ale mniejszej wagi. Prawdziwym problemem jest, gdy pozwalamy jakimś zewnętrznych osobom, które są pod wpływem jakiegoś ducha, by wywierały wpływ na to, w co wierzymy.

Ponieważ to, co mówią ludzie, będący pod wpływem demonów wywiera na nas wpływ, więc możemy mówić o karmieniu się ze stołu demonów. Kiedy to robimy, to powstaną różnice między nami, a im większe są te różnice, tym mniejsza jest nasza jedność i się od siebie oddalamy.

Jak rozpoznać mądrość z góry?

Mądrość z góry przede wszystkim jest czysta, następnie pokojowa, życzliwa, uległa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, które nie są stronnicze, ani obłudne. Owoc sprawiedliwości w pokoju jest siany, dla czyniących pokój.

List św. Jakuba 3:17-18

Niestety, ale istnieje też mądrość niepochodząca z od Boga, jak ją rozróżnić od tej z góry? Po owocach. Jakub podkreśla, że mądrość z góry cechuje się owocami miłości, domyślamy się więc, że mądrość ziemska będzie miała inne owoce, dlatego mądrość ziemska prowadzi do kłótni i podziałów. Mądrość ziemska nie potrafi pogodzić się z tym, że ktoś morze się z nią nie zgadzać.

Wszyscy rodzimy się w mądrości Bożej, dlatego jako dzieci wierzymy rodzicom, ale podczas dorastania odkrywamy, że rodzice nie są wszystkowiedzący, a więc zaczynamy ich wiedzę kwestionować. Kilka przypadków, kiedy rodzice się pomylili, stają się dla dziecka uzasadnieniem, by wszystko, co mówią rodzice zacząć kwestionować, jeśli więc zabraniają dziecku palić, narkotyzować się czy upijać, to dziecko przecież wie, że rodzice są omylni, więc pewnie w tych tematach także się mylą. Utwierdzają się w złudnym przekonaniu, że wiedzą lepiej i trwają w nim, aż do momentu, kiedy to ich dzieci dorastają i zaczynają kwestionować ich zdanie. Wówczas przychodzi zaskoczenie, a więc to tak działa. Jeśli są mądrzy, to zrozumieją, że błąd nie tkwił w rodzicach i w tym, że popełniali błędy, tylko w ich młodzieńczej postawie, która była egoistyczna i błędy rodziców wykorzystała do odrzucenia ich mądrości wypływającej z doświadczenia.

Niektórzy twierdzą, że doświadczenie jest jak grzebień, który dostajemy w prezencie, kiedy już jesteśmy łysi. Wszystkie błędy już popełniliśmy i teraz mamy mądrość doświadczoną, czyli sprawdzoną w praktyce.

Mądrość z góry nie pochodzi z nas i naszych doświadczeń, ale jest darem od Boga. Mądrość z góry przekazuje nam Słowo Boże i bracia, którzy mając święte Tchnienie, korygują nas. Prawdopodobnie jesteś już w wieku dorosłym i młodzieńczy bunt masz już za sobą, ale czy masz tę mądrość, która mówi, by nie kwestionować rad braci, usługujących, tylko dlatego, że oni też się czasem mylą?

Zaskakująco dużo osób dorasta w przekonaniu, że wszyscy się mylą tylko nie oni. To jest mądrość ziemska, która nie dopuszcza innego zdania. Tymczasem jeśli coś jest zawodnego w mądrości, to właśnie pochodzi z naszego wnętrza, naszego ego. Niektórzy w magicznym przekonaniu o swojej mądrości zaczynają kwestionować Słowo Boże, czyli prawdziwą wiedzę i mądrość z góry. Skąd się biorą ateiści wierzący w ewolucje, jeśli nie z ziemskiej mądrości? Z ich ziemskiego punktu widzenia jest to mądrość, podczas gdy Biblia nazywa to głupotą.

Jeśli więc twoja mądrość pochodzi z góry, to pokaż to swoją postawą i zastanów się, do czego prowadzi twoja mądrość do tego, co buduje na chwałę Boga czy do tego, co rujnuje?

Tak więc „Mądrość z góry przede wszystkim jest czysta, następnie pokojowa, życzliwa, uległa, pełna miłosierdzia i dobrych owoców, które nie są stronnicze, ani obłudne. Owoc sprawiedliwości w pokoju jest siany, dla czyniących pokój”.

Jakuba 3:17-18

Chwała Bogu Ojcu i Panu Jeszu!

Błogosławionego dnia wam drodzy życzę.

Krzysztof Król

Pewna inwestycja na przyszłość

Bóg jest sprawiedliwy, dlatego nie zapomni o pracy waszej ani o wysiłkach w przejawianiu miłości, którą okazaliście w imieniu Jego, wspierając świętych i służąc im. Pragniemy zaś, aby każdy z was taką samą okazywał gorliwość względem pełnej nadziei aż do końca. Żebyście nie stali się ociężali, bądźcie naśladowcami tych, którzy przez wiarę i cierpliwość dziedziczą obietnice.

List do Hebrajczyków 6:10-12