Miłość ponad podziałami

Nasze obywatelstwo jest w niebiosach, skąd też zbawiciela oczekujemy, Pana Jeszu Pomazańca.

List do Filipian 3:20

Jesteśmy na ziemi przedstawicielami naszego władcy Jeszu.

W większości ziemianie przez zwiedzenie i przymus służą władcy tego świata szatanowi. Obecnie on sprawuje władzę nad ziemią i odpowiada za zło, jakie tutaj się dzieje. Ludzie jednak obwiniają o to Boga, co sprawia, że wiele osób nie czuje pragnienia, by służyć Bogu.

To się zmieni, w tym celu władzę odzyska Syn Boga Jeszu. Do niego należy ziemia, a my nie jesteśmy zdrajcami ziemi, tylko wiernie czekamy na powrót Syna Bożego i na odzyskanie przez Niego władzy na ziemi. Jesteśmy lojalni prawdziwemu właścicielowi.

Dlaczego mamy zabiegać o dobro innych?

My, którzy jesteśmy mocni, powinniśmy znosić słabości tych, którzy są słabi, a nie szukać tylko tego, co dla nas przyjemne. Niech każdy z nas stara się o to, co dla naszych bliskich jest dogodne — dla ich dobra, dla zbudowania.

List do Rzymian 15:1-2

Duch tego świata nam mówi byśmy dbali tylko o siebie i nie przejmowali się innymi, a święte Tchnienie nam mówi odwrotnie. Mamy dbać o innych zwłaszcza o słabych. Nie chodzi o to, by innym było dobrze a nam źle, ale o to, by pomóc tym, co sami sobie nie poradzą. Tak jak nie oczekujemy od noworodka, że sam sobie w życiu poradzi, tak samo nie oczekujemy od nowych w wierze, że będą wszystko wiedzący i silni duchowo.

To czyń, a będziesz żył!

- Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?
- Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?
- Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego.
- Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył.
- A kto jest moim bliźnim?

- Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: "Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał". Który z tych trzech okazał się, według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?

- Ten, który mu okazał miłosierdzie.
- Idź, i ty czyń podobnie!

Powyższy dialog pochodzi z ewangelii Łukasza 10:25-37. Przypominam go, ponieważ w temacie pomagania innym często pada argument, że owszem Chrystus nagradza za pomaganie, ale za pomaganie tym, co są jego braćmi. Przy okazji odwiedzania chorych powołałem się na przypowieść o sądzie nad owcami o kozłami. Cytowałem Mateusza 25:34-36,40 gdzie w wersecie 40 czytamy: