Jak ustalić kanon biblijny?

Najpierw warto zadać sobie pytanie czy jest potrzeba ustalać jakiś kanon, czyli spis ksiąg uznanych za święte, ponieważ zostały spisane z woli Bożej. Do zbawienia wystarczy znajomość nauk Pomazańca Bożego Jeszu a te zawarte są w czterech ewangeliach. Nawet, jeśli uznamy tylko pierwszą ewangelię Mateusza za prawdziwą to stosując się do zawartych tam nauk, uratujemy się podczas sądu ostatniego. Zachowamy życie wieczne. Wystarczy jak dosłownie bez wyszukiwania usprawiedliwień będziemy stosować przykazanie miłości. 

Zbliżył się do Niego pewien człowiek i zapytał: 

- Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?

(…) 

- Jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania. 

Zapytał Go: 

- Które?

Jeszu odpowiedział: 

- Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego.

Mateusza 19:16-19

Przestrzeganie tych przykazań daje życie wieczne, ale nie daje wejścia do królestwa niebiańskiego. Młodzieniec zapewnia, że przestrzega tych przykazań, ale chciałby mieć pewność, że mu czegoś nie brakuje. Spytał więc:

Znamię Bestii cz. 2

Żeby przejść do nowego tematu chciałbym zakończyć sprawę znamienia Bestii a jest jeszcze pewien szczegół, na który warto zwrócić uwagę. Mam na myśli miejsce lub sposób umieszczenia tego znamienia. Pismo informuje nas:

„ …otrzymują znamię na prawą rękę lub na czoło.” Objawienie 13:16

„…nie wzięli sobie znamienia na czoło ani na rękę.” Objawienie 20:4

W obu przypadkach występuje słowo „epi (ἐπί) które na język polski tłumaczymy „na” a nie „w” lub „pod”. Słowo to określa, że coś jest na powierzchni a nie wewnątrz. Z tego powodu czip ponownie wydaje się mało prawdopodobny a może nawet niemożliwy. Bardziej pasowałby tatuaż. Zmuszenie całego świata do noszenia tatuażu byłoby dla Żydów zemstą za podobna praktykę stosowaną w obozach koncentracyjnych. Tatuaż byłby na ręce lub na czole a czip raczej musiałby być w ręce lub w czole. 

W kontekście ręki i czoła zadziwiająco ciekawie prezentuje się żydowski zwyczaj noszenia filakterii, czyli modlitw zamkniętych w pudełeczkach i przymocowanych do ręki lub czoła. Filakteria to słowo pochodzące z języka greckiego i znaczące po prostu amulet. Zwyczaj ten jest nie biblijny i odpowiada żydowskim zabobonom i wierze w rzucanie uroków. Filakteria są noszone podczas codziennych modlitw w dni powszednie przez dorosłych mężczyzn. Mężczyźni praworęczni noszą je na lewej ręce a leworęczni na prawej. Czy to jest tylko zbieg podobieństw czy może nasza przyszłość? 

Znamię Bestii.

Znamię Bestii to prawie na pewno nie jest czip gdyż ten może być nam wszczepiony pod przymusem a przecież za posiadanie tego znamienia mamy być karani, więc co zrobić z człowiekiem, którego przymusowo zaszczepiono? Samo posiadanie czipa nie może być podstawą do oceny czyjejś wartości i nie jest też grzechem, bo gdzie w Biblii czytasz o zakazie czipowania? Nie można, więc powiedzieć, że czip jest czymś, za co Bóg miałby karać ludzi. Czipowanie skutecznie podzieliło ludzi i odwróciło uwagę od szukania prawdziwego zagrożenia. Zrobił się ruch stadny skupiony na wypatrywaniu czipa.

Dzisiejsze znamię Bestii ma swojego odpowiednika w dawnych dziejach Izraela, swój proroczy odpowiednik. Kiedy w czasach Eliasza Izraelici składali pokłon Baalowi to nie musieli mieć tego zapisane na czole ani na ręce a mimo to ponieśli za to karę. Pokłon składali dobrowolnie i to był powód, dla którego mogli zostać za to osądzeni. Już wówczas żeby uniknąć prześladowań ze strony kapłanów Baala trzeba było zejść z drogi i się ukryć a przynajmniej nie rzucać w oczy. Udało się to aż 7000 mężczyzn. Przypadek Eliasza był szczególny, ponieważ był znanym prorokiem prawdziwego Boga, dlatego w sensie dosłownym musiał się ukrywać. Nie mógł normalnie funkcjonować ani kupować ani sprzedawać. Było to spowodowane nie tylko suszą, ale także tym, że musiał się ukrywać. Żeby przeżyć musiał być karmiony w cudowny sposób.

„Odejdź stąd i udaj się na wschód, aby ukryć się przy potoku Kerit, który jest na wschód od Jordanu. Wodę będziesz pił z potoku, krukom zaś kazałem, żeby cię tam żywiły.” 1 Królewska 17:3,4

Wiele twarzy antychrysta.

"Dzieci, jest już ostatnia godzina, i tak, jak słyszeliście, antychryst nadchodzi, bo oto teraz właśnie pojawiło się wielu antychrystów; stąd poznajemy, że już jest ostatnia godzina." 1 Jana 2:18

Jan pisze o wielu antychrystach, co znaczy, że prorocze zapowiedzi Pana naszego Jeszu o fałszywych pomazańcach spełnią się nie na jeden a na wiele sposobów. Z resztą sam Syn Boży o swoich fałszywych podróbkach mówił w liczbie mnogiej. 

„Powstaną bowiem fałszywi pomazańcy i fałszywi prorocy i czynić będą znaki i cuda, żeby wprowadzić w błąd, jeśli to możliwe wybranych” Marka 13:22

Dlatego każdy werset zapowiadający antychrysta może mieć kilka spełnień w różnych okresach czasu. Posłaniec pomazańcowy Jan już w swoim czasie dostrzegał wielu antychrystów (1 Jana 2:18). Niektórych opisał dokładnie, że będą kwestionować przyjście Pomazańca w ciele i udowadniać że przyszedł w Duchu (1 Jana 4:2,3). Takie poglądy nadal można spotkać, choć w nieco odmienionej formie. W szczegółach się różnią, ale ogólny sens jest dokładnie ten sam. Mamy człowieka, który Pomazańcem staje się dopiero po wstąpieniu na niego Ducha Świętego.

Świątynia Boża.

Co jest świątynią Boga?
Odpowiedź na to pytanie jest dla nas ważna, ponieważ w niej ma zasiąść antychryst.

"Niech was w żaden sposób nikt nie zwodzi, bo [nie nadejdzie], dopóki nie przyjdzie najpierw odstępstwo i nie objawi się człowiek bezprawia, syn zatracenia, który się sprzeciwia i wynosi ponad wszystko, co nazywa się Bogiem lub tym, co odbiera cześć, tak że zasiądzie w świątyni Boga dowodząc, że sam jest Bogiem." 2 Tesaloniczan 2:3,4 

Czy więc jest to świątynia z kamieni? Niektórzy wierzą, że chodzi o dosłowną świątynię taką, jaka była zbudowana w Jeruzalem. To błędne rozumowanie uśpiło czujność tych, którzy chcieli służyć prawdziwemu Chrystusowi. Skoro nie ma świątyni to uważają, że jeszcze nie ma antychrysta. Tymczasem posłaniec Jan pod koniec swojego życia informował, że już dostrzega wielu antychrystów.

Jak uwolnić dusze?

W temacie „Kto zbawi Zbawiciela?”, cytowałem Psalm 34:20,21. Wersety te zawierają zapowiedź cierpień Pomazańca Bożego, który jest tam nazwany sprawiedliwym i proroczą obietnicę że jego kości nie zostaną połamane. Chciałbym teraz zwrócić twoją uwagę na dwie grupy ludzi, o których w dalszych wersetach Psalm ten mówi. Pierwsza grupa to wrogowie sprawiedliwego a druga grupa to jego słudzy. 

„Zło sprowadza śmierć na przewrotnego, wrogów sprawiedliwego spotka kara. JHWH uwalnia dusze sług swoich, nie dozna kary, kto się doń ucieka.” Psalm 34:22,23

Wrogowie Pomazańca są nazwani ludźmi przewrotnymi, których spotka kara. Słudzy pomazańcowi odwrotnie dostąpią uwolnienia dusz i unikną kary. Ale co to znaczy uwolnienie dusz? Septuaginta podaje „Pan wykupił dusze niewolników”, więc co to znaczy wykupić dusze? Jeśli uznamy, że dusza po śmierci istnieje w śmiertelnym uśpieniu to odpowiedź będzie prosta. Pan wykupuje dusze z tego uśpienia, czyli ze śmierci. Dusza jest w niewoli śmierci i Pan ją z tego stanu wykupuje. Jest to zgodne z naukami Pomazańca, który śmierć nazywał snem (Daniela 12:2, Mateusza 9:24, Marka 5:39, J 11:11-14) a o duszy mówił, że można ją zgładzić jedynie w Gehennie (Mateusza 10:28). 

Języki, kultura i królowie, czyli o czym nie wiedzą świadkowie Jehowy?

Czy Bóg stworzył mowę narodową?

„Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!” Rodzaju 11:7

Biblia informuje nas, że z woli Boga ludziom pomieszano języki, ale czy to znaczy, że Bóg stworzył każdą mowę narodową i wszystkie słowa? Oczywiście, że nie. Mowa podobnie jak pismo podlega ciągłym zmianom. Mówimy, że język się rozwija. Z woli Boga ludzie przestali się rozumieć i to wystarczyło by się rozeszli we wszystkie strony świata, ale to nieznaczny, że od razu dostali gotowe języki do swojego prywatnego użytku. 

„W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.” Rodzaju 11:8,9

W każdej mowie narodowej są słowa, którymi można błogosławić i takie, którymi można przeklinać. Bóg nie stworzył czegoś, co służy tylko złym celom. Ludzie sami rozwinęli swoje języki. Gdyby Bóg stworzył każdą mowę narodową, to każda byłaby doskonała i nie wymagałaby dalszego rozwoju.