Od Oskarżeń Diabła do Objęć Ojca: Jak Podporządkować Się i Oczyścić Swoją Duszę?

 

Słowo na dziś: List św. Jakuba 4:7-8

"Podporządkujcie się Bogu, a przeciwstawcie się oszczercy, wtedy odejdzie od was. Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca, ludzie o rozdwojonej duszy."

Te słowa Jakuba to jak bojowy okrzyk w bitwie o życie – prosty, ale potężny, jak miecz w ręku wojownika! Jakub, pisał je około 45-50 r. n.e. do rozproszonych wierzących w diasporze, gdzie pokusy świata mieszały się z pokusami szatana, siejąc zamęt w sercach.

Władza, która nie pochodzi od Boga

Człowiek ma prawo się bronić, gdy zostanie napadnięty i ma prawo, a czasem obowiązek bronić innych. Czym innym jednak jest obrona, a czym innym wymierzanie sprawiedliwości, którą dawniej nazywano zemstą. Wymierzanie sprawiedliwości polega na ściganiu i ukaraniu winowajcy. O tego rodzaju działaniach Nowy Testament wyraźnie pisze by pozostawić to Bogu. Pismo nawet zachęca do tego by wyświadczać dobro osobom, które są do nas wrogo nastawione.

„Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi! Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi! Umiłowani, nie wymierzajcie sami sobie sprawiedliwości, lecz pozostawcie to pomście [Bożej]! Napisano bowiem: Do Mnie należy pomsta. Ja wymierzę zapłatę - mówi Pan - ale: Jeżeli nieprzyjaciel twój cierpi głód - nakarm go." Rzymian 12:17-19

Nasz nieprzyjaciel może nam szkodzić na wiele różnych sposobów, na przykład obgadując nas, lub szkodząc naszym interesom, wówczas mamy nie odpłacać złem za zło. To znaczy, że nie mamy planować wyrządzenia komuś czegoś złego w zamian za to, że on nam coś złego wyrządził. Najczęściej dotyczy to spraw, które nie są przestępstwem z punktu widzenia prawa świeckiego. Co innego jednak, gdy mamy do czynienia z poważnym przestępstwem, które jest karane przez państwo. Wówczas możemy bronić się korzystając z pomocy legalnej władzy. Do tego celu bowiem Bóg powołał władców. 

Świadectwo Syracha na temat ducha Samuela

Przykładem błędnej nauki, do której by nie doszło gdyby nie odrzucono części Pism Świętych jest przekonanie, że ducha proroka Samuela udawał szatan lub jakiś inny zły duch. Otóż w Pismach Świętych nie ma takiej nauki ona powstała na bazie błędnych przekonań na temat stanu duszy po śmierci. Te błędne przekonania kolidowały z biblijnym opisem, w którym duch Samuela prowadzi rozmowę z Saulem przez medium spirytystyczne. Nigdzie w Biblii nie ma informacji, że to robił zły duch udający Samuela a jednak taka opinia krąży dziś zwłaszcza po świadkach Jehowy i tych, którzy byli pod ich wpływem. 

Powiedzmy sobie wprost jest to nie biblijna nauka, czyli Biblia nam takiej informacji nie przekazuje. Jest ona owocem ludzkiej filozofii. Ma bardzo słabe uzasadnienie biblijne odwołujące się na przykład do wersetu mówiącego, że szatan przybiera postać anioła światłości. 

„I nic dziwnego. Sam bowiem szatan podaje się za anioła światłości.” 2 Koryntian 11:14

Robi się z tego regułę polegającą na twierdzeniu, że on podszywa się pod kogoś innego. Tymczasem faktycznie szatan udaje anioła światłości w sensie dosłownym nie udaje innego anioła, który jest w niebie, ale sam siebie przedstawia że on jest dobry. Stąd jego słudzy nazywają się Iluminatami (oświeceni) a czas, kiedy zaczęli dochodzić do władzy nazywa się oświeceniem. Jego czciciele oddają mu też cześć nazywając go Lucyferem, czyli niosącym światło.