Najkrótsza definicja miłości

Pisma Święte Starego Testamentu często Mądrość przedstawiają, jako synonim Logosu, czyli Chrystusa w bycie przedludzkim. Wiedząc o tym zupełnie inaczej odczytamy taki tekst na temat Mądrości i miłości:

„Początkiem jej najprawdziwszym - pragnienie nauki, a staranie o naukę - to miłość, miłość zaś - to przestrzeganie jej praw, a poszanowanie praw to rękojmia nieśmiertelności.” Mądrości 6:17,18

Tą samą myśl znajdujemy w Nowym Testamencie, gdy czytamy:

"Po tym poznajemy, że miłujemy dzieci Boże, gdy miłujemy Boga i wypełniamy Jego przykazania, albowiem miłość względem Boga polega na spełnianiu Jego przykazań, a przykazania Jego nie są ciężkie.” 1 Jana 5:3 

Widzimy jak Stary testament uzupełnia się z Nowym. Mówią jednym głosem, zgodnie. Tymczasem kościoły protestanckie odrzucają księgę Mądrości. Kościół katolicki wprawdzie ma ją w swoim kanonie, ale również jego teolodzy nie dostrzegają tej wzajemnej harmonii. Biblia Tysiąclecia posiada przypisy odsyłające do podobnych miejsc, zawierających podobną myśl, a w tym przypadku przypisu brak, co przypomina nam wypowiedź pana o "ślepych przewodnikach". 

W mocy Garncarza

„Człowiecze! Kimże ty jesteś, byś mógł się spierać z Bogiem? Czyż może naczynie gliniane zapytać tego, kto je ulepił: ‘Dlaczego mnie takim uczyniłeś?’ Czyż garncarz nie ma mocy nad gliną i nie może z tej samej zaprawy zrobić jednego naczynia ozdobnego, drugiego zaś na użytek niezaszczytny?” Rzymian 9:20,21

Apostoł Paweł, czyli posłaniec Pomazańca do narodów, w powyższym fragmencie wykazuje na przykładzie pracy garncarza, że Bóg może z nami zrobić co chce, przeznaczając nas do określonych zadań według własnego uznania. Jednych może przeznaczyć do bardziej zaszczytnych a innych do mniej zaszczytnych. Jednak oprócz tej myśli możemy też wyciągnąć inną. Otóż garncarz pracuje na materiale, z którego tworzy i tak samo Paweł nie wymyślał przykładów z powietrza tylko pracował na mądrości objawionej mu osobiście lub wcześniejszym sługą Pana. Często te materiały rozwinął lub podawał im nowe zastosowanie. Przykładem tego może być praca garncarza. Przykład ten podawali już prorocy i pisarze ksiąg należących do Starego Testamentu. Na przykład Izajasz pisał:

Zakazane księgi

Księga Mądrości jest odrzucona przez większość ugrupowań wywodzących się z ruchu protestanckiego. Nie zaliczają jej do Pism Świętych. Bierze się to z faktu, że w początkowym okresie swojego buntu Luter zaufał poglądom żydowskim i odrzucił te księgi, które odrzucali żydzi. Trzeba jednak zaznaczyć, że nie wszyscy pochodzenia Izraelskiego odrzucali tą księgę. Część Izraelitów uwierzyła w Mesjasza i stali się oni sługami pomazańcowym, ale druga część odrzuciła naszego Pana i właśnie tych nazywamy niewiernym Izraelem lub żydami. Przedstawiciele tej drugiej części spotkali się na synodzie w Jamni (Jawne) i wówczas ustalili, które księgi Starego Testamentu uznać za natchnione a które odrzucić. Ustalili nowe zasady judaizmu i scentralizowali swoją władzę. Ustanowili tam Sanhedryn i założyli akademię. 

Ci niewierni żydzi ustalili strategię działania przeciw sługom pomazańcowym między innymi odrzucili Septuagintę i cześć ksiąg. Uznali, że proroctwa skończył się około 500 lat wcześniej i odrzucili wszystkie księgi, które po tym czasie powstały. Tymczasem po dokładnym przyjrzeniu widać, że te księgi coraz mocniej zapowiadały Chrystusa i nowe myśli ewangelizacyjne. Księga Mądrości zawiera jedno z najdokładniejszych proroctw zapowiadających Mesjasza i jest w niej sporo myśli, które później odnajdujemy w Nowym Testamencie. Wiele tematów jest łatwiej zrozumieć dzięki tym księgom. Odrzucenie ich było odcięciem mostu łączącego sług pomazańcowych od proroków Starego Testamentu. Po ich odrzuceniu powstała przepaść trudna do wyjaśnienia. Dlaczego Bóg raptem miałby przerwać wysyłanie proroków skoro nadchodził dzień przyjścia na świat Mesjasza? Pomazaniec mówi, że:

Nie dążcie do śmierci przez swe błędne życie

Nie dążcie do śmierci przez swe błędne życie, nie gotujcie sobie zguby własnymi rękami! 

Księga Mądrości 1: 12 

Kiedy ludzi spotyka nieszczęście potrafią zgłaszać pretensje do Boga. Na przykład pewna kobieta wdała się w niemoralne kontakty z pewnym mężczyzną a gdy zachorowała na AIDS wpadła w rozpacz i wołała w modlitwie „Boże, dlaczego mnie to spotkało?” W tym przypadku to swojej głupocie zawdzięcza problem.

Oczywiście cokolwiek nas spotyka nie koniecznie musi mieć związek z Bogiem twierdzenie że to Bóg nam coś zrobił i w związku z tym powinien nam to wyjaśnić nie tylko jest fałszywym rozumowanie, ale jest wręcz zarozumialstwem. Kim Ty człowieku jesteś by Bóg miał chodzić za Tobą i zależności od swego widzimisię karać Cię lub ratować? Wielu wspaniałych ludzi zginęło nie, dlatego że utracili łaskę u Boga, ale dlatego że znaleźli się w nieodpowiednim miejscu o złym czasie. Czasem może być to przypadek jak w sytuacji, gdy pijany kierowca uderzy w nasz samochód lub może to być skutek naszej brawury, gdy nadmiernie rozwiniemy prędkość lekceważąc słaba widoczność na drodze. Obwinianie o wszystko Stwórcę jest chorym urojeniem.