Zakazane księgi

Księga Mądrości jest odrzucona przez większość ugrupowań wywodzących się z ruchu protestanckiego. Nie zaliczają jej do Pism Świętych. Bierze się to z faktu, że w początkowym okresie swojego buntu Luter zaufał poglądom żydowskim i odrzucił te księgi, które odrzucali żydzi. Trzeba jednak zaznaczyć, że nie wszyscy pochodzenia Izraelskiego odrzucali tą księgę. Część Izraelitów uwierzyła w Mesjasza i stali się oni sługami pomazańcowym, ale druga część odrzuciła naszego Pana i właśnie tych nazywamy niewiernym Izraelem lub żydami. Przedstawiciele tej drugiej części spotkali się na synodzie w Jamni (Jawne) i wówczas ustalili, które księgi Starego Testamentu uznać za natchnione a które odrzucić. Ustalili nowe zasady judaizmu i scentralizowali swoją władzę. Ustanowili tam Sanhedryn i założyli akademię. 

Ci niewierni żydzi ustalili strategię działania przeciw sługom pomazańcowym między innymi odrzucili Septuagintę i cześć ksiąg. Uznali, że proroctwa skończył się około 500 lat wcześniej i odrzucili wszystkie księgi, które po tym czasie powstały. Tymczasem po dokładnym przyjrzeniu widać, że te księgi coraz mocniej zapowiadały Chrystusa i nowe myśli ewangelizacyjne. Księga Mądrości zawiera jedno z najdokładniejszych proroctw zapowiadających Mesjasza i jest w niej sporo myśli, które później odnajdujemy w Nowym Testamencie. Wiele tematów jest łatwiej zrozumieć dzięki tym księgom. Odrzucenie ich było odcięciem mostu łączącego sług pomazańcowych od proroków Starego Testamentu. Po ich odrzuceniu powstała przepaść trudna do wyjaśnienia. Dlaczego Bóg raptem miałby przerwać wysyłanie proroków skoro nadchodził dzień przyjścia na świat Mesjasza? Pomazaniec mówi, że: