Godzina ostatecznego spełnienia

Żeby rozważania nasze zaspokoiły oczekiwania osób o odmiennych poglądach, proponuję zastanowić się nad innym wariantem króla północy. Jeśli chodzi o króla południa, to sprawa jest jasna, ponieważ Septuaginta wyraźnie nazywa nim Egipt, a nie mamy powodu, by temu tłumaczeniu nie wierzyć. Im dłużej porównuję Septuagintę z wersją hebrajską, tym większym zaufaniem obdarzam Septuagintę. Zastanówmy się jednak, czy królem północy może być inne państwo, niż armia żydowska okupująca Palestynę.

Z obecnej sytuacji najpoważniejszymi kandydatami, poza państwem żydowskim, mogą być USA i Rosja. Oba państwa nie istniały pod swoją nazwą w czasach spisywania proroctw, więc używanie tajemniczego określenia król północy miałoby sens. Oba państwa są na półkuli północnej, ale bardziej na północy jest Rosja. Punktem odniesienia jest Jeruzalem, a Rosja jest na północ w linii prostej od niego. Pasuje więc do tego państwa określenie: król północy. Rosja też aktualnie przerzuciła sporą ilość wojsk i sprzętu wojskowego w ten rejon. Doszło do sytuacji, w której Rosja jest militarnie obecna w tym rejonie. Jednak nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Egiptu, a to Egipt ma rozpocząć wojnę:

„W godzinie ostatecznego spełnienia się wszystkiego ubodzie go król Egiptu. Wyruszy wtedy przeciw niemu rozgniewany król północy z rydwanami, z liczną konnicą i na wielu okrętach. Wkroczy na ziemie Egiptu.” Daniela 11:40 LXX

Król północy wspierany przez Kuszytów

Jak już wcześniej zaznaczyłem ziemie Moabu, Edomu i Ammonitów nie zostaną zdobyte przez króla północy. Egipt natomiast będzie doszczętnie zniszczony.

„Wyciągnie zaś rękę po kraje: nie zdoła ujść ziemia egipska.” Daniela 11:42 BT

„A na obszarze Egiptu nikt nie ocaleje.” Daniela 11:42 LXX

Septuaginta zdecydowanie ostrzej przepowiada klęskę Egiptu. Zapowiada, że nikt nie ocaleje na terenie tego państwa. Przekład Biblii Hebrajskiej podaje tylko, że ziemia egipska nie zdoła ujść. Oba przekłady mówią o Egipcie. Między państwem żydowskim a Egiptem były konflikty zbrojne. Egipt działał zawsze w porozumieniu z Syrią. W 1967 roku doszło do tak zwanej wojny sześciodniowej, która przerodziła się później w wojnę na wyczerpanie. Sześć lat później rozegrała się kolejna wojna z udziałem Syrii. W wojnach tych Egipt i Syria straciły część swoich ziem, podczas gdy Jordania, mimo udziału w walkach przeciw państwu żydowskiemu, nie straciła żadnej ziemi. To jest potwierdzeniem proroctwa. Co ciekawe, po drugiej wojnie Egipsko-Żydowskiej, do konfliktu przeciw Egiptowi przystąpiła Libia, co musi kojarzyć się z przepowiednią: „Libijczycy i Kuszyci będą szli za nim” (Daniela 11:43).

Król południa

Nie można na obecną chwilę jednoznacznie powiedzieć, kto jest królem północy w naszych czasach, a kto królem południa. Jest to o tyle trudne, że prorok Daniel zapowiedział osiągnięcie zrozumienia w tym temacie nie w wyniku objawienia, ale raczej w wyniku rozważnych badań. Przy czym mamy dwie wersje zapowiadające, że proroctwo to ma być zapieczętowane aż do dnia ostatniego. Biblia Tysiąclecia podaje taką wersję:

„Ty jednak, Danielu, ukryj słowa i zapieczętuj księgę aż do czasów ostatecznych. Wielu będzie dociekało, by pomnożyła się wiedza.” Daniela 12:4

Septuaginta pisze jednak inaczej:

„Ty, Danielu, ukryj te postanowienia. Zamknij pieczęcią tę księgę, aż to się zacznie spełniać, aż wielu całkiem zgłupieje i ziemia napełni się nieprawością.” Daniela 12:4 LXX

Widzimy więc, że jedno tłumaczenie zapowiada wzrost wiedzy, a drugie przeciwnie, że ludzie całkiem zgłupieją. Na taką różnicę w tłumaczeniu mają wpływ użyte wieloznaczne słowa. Pierwsze oznacza dosłownie: „biegać tam i z powrotem”, co niektórzy tłumaczą, jako podejmowanie wysiłków, by coś zbadać, a Septuaginta tłumaczy to jako: ogłupienie. Kolejne słowo przeważnie tłumaczone jest jako: wiedza, ale może też znaczyć: świadome działanie z premedytacją. To drugie znaczenie wybrał tłumacz, Septuaginty. Jedyne, co jest zgodne w obu przypadkach, to zamknięcie księgi do czasów ostatnich, czyli do momentu, gdy te zapowiedziane wydarzenia zaczną się dziać. Stąd możemy być pewni, że gdy proroctwo zacznie się spełniać, wtedy zrozumiemy jego znaczenie.