Godzina ostatecznego spełnienia

Żeby rozważania nasze zaspokoiły oczekiwania osób o odmiennych poglądach, proponuję zastanowić się nad innym wariantem króla północy. Jeśli chodzi o króla południa, to sprawa jest jasna, ponieważ Septuaginta wyraźnie nazywa nim Egipt, a nie mamy powodu, by temu tłumaczeniu nie wierzyć. Im dłużej porównuję Septuagintę z wersją hebrajską, tym większym zaufaniem obdarzam Septuagintę. Zastanówmy się jednak, czy królem północy może być inne państwo, niż armia żydowska okupująca Palestynę.

Z obecnej sytuacji najpoważniejszymi kandydatami, poza państwem żydowskim, mogą być USA i Rosja. Oba państwa nie istniały pod swoją nazwą w czasach spisywania proroctw, więc używanie tajemniczego określenia król północy miałoby sens. Oba państwa są na półkuli północnej, ale bardziej na północy jest Rosja. Punktem odniesienia jest Jeruzalem, a Rosja jest na północ w linii prostej od niego. Pasuje więc do tego państwa określenie: król północy. Rosja też aktualnie przerzuciła sporą ilość wojsk i sprzętu wojskowego w ten rejon. Doszło do sytuacji, w której Rosja jest militarnie obecna w tym rejonie. Jednak nie znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie Egiptu, a to Egipt ma rozpocząć wojnę:

„W godzinie ostatecznego spełnienia się wszystkiego ubodzie go król Egiptu. Wyruszy wtedy przeciw niemu rozgniewany król północy z rydwanami, z liczną konnicą i na wielu okrętach. Wkroczy na ziemie Egiptu.” Daniela 11:40 LXX

Projekt "Wielki Izrael"

Wróćmy do rozważań nad królem północy. Jeśli uważnie śledziłeś moje wywody to z pewnością zauważyłeś, że gdy zaczynałem pisać na temat króla północy w czasach końca, to nie byłem w stanie stwierdzić, kto nim jest. W miarę pisania coraz bardziej się utwierdzałem, że jest nim państwo żydowskie obecnie mieszczące się na terenie Palestyny. Takim decydującym argumentem, który mnie przekonał było odkrycie, że w armii państwa żydowskiego służą Kuszyci, a proroctwo Daniela wyraźnie zapowiada, że tak będzie. Proroctwo to w tym momencie nie tylko staje się dla nas łatwiejsze w zrozumieniu, ale też przy okazji widzimy, jak bardzo dokładne są proroctwa biblijne. 

Daniel też zapowiedział, że Libijczycy wesprą króla północy. Należy się więc zastanowić, czy zrobią to w taki sposób, jak Kuszyci, czyli wejdą w skład armii żydowskiej, czy raczej Libia jako państwo zaatakuje Egipt z drugiej strony. Teoretycznie oba warianty są możliwe.

Pierwszy wariant, czyli kuszycki jest także możliwy w przypadku Libii, ponieważ żydzi libijscy między rokiem 1948 a 1951 wyemigrowali do państwa żydowskiego w liczbie 30 972 osób. Wymieszali się z innymi żydami afrykańskimi i są teraz nazywani żydami sefardyjskimi. Bywają też pogardliwie nazywani kuszim, czyli czarnuchami, ponieważ mają nieco ciemniejszą skórę od przeciętnego Żyda. Od roku 2003 nie ma już w Libii ani jednego mieszkańca, który przyznałby się do żydowskich korzeni. Z pewnością więc sporo libijskich żydów jest obecnie w armii króla północy.

Król północy wspierany przez Kuszytów

Jak już wcześniej zaznaczyłem ziemie Moabu, Edomu i Ammonitów nie zostaną zdobyte przez króla północy. Egipt natomiast będzie doszczętnie zniszczony.

„Wyciągnie zaś rękę po kraje: nie zdoła ujść ziemia egipska.” Daniela 11:42 BT

„A na obszarze Egiptu nikt nie ocaleje.” Daniela 11:42 LXX

Septuaginta zdecydowanie ostrzej przepowiada klęskę Egiptu. Zapowiada, że nikt nie ocaleje na terenie tego państwa. Przekład Biblii Hebrajskiej podaje tylko, że ziemia egipska nie zdoła ujść. Oba przekłady mówią o Egipcie. Między państwem żydowskim a Egiptem były konflikty zbrojne. Egipt działał zawsze w porozumieniu z Syrią. W 1967 roku doszło do tak zwanej wojny sześciodniowej, która przerodziła się później w wojnę na wyczerpanie. Sześć lat później rozegrała się kolejna wojna z udziałem Syrii. W wojnach tych Egipt i Syria straciły część swoich ziem, podczas gdy Jordania, mimo udziału w walkach przeciw państwu żydowskiemu, nie straciła żadnej ziemi. To jest potwierdzeniem proroctwa. Co ciekawe, po drugiej wojnie Egipsko-Żydowskiej, do konfliktu przeciw Egiptowi przystąpiła Libia, co musi kojarzyć się z przepowiednią: „Libijczycy i Kuszyci będą szli za nim” (Daniela 11:43).