Kiedy wino szczerzy kły?

Dzisiejszy tekst biblijny nie wymaga obszernego komentarza. Sam w sobie jest dość jasny zwłaszcza, że ciągle bardzo aktualny. Ta aktualność problemu czyni tekst zrozumiałym. Czytasz i myślisz, że właśnie tak było na ostatniej imprezie (przyjęciu, rocznicy, weselu, itp.). Dla nas jednak największą wartość ma nie fakt opisania problemu ale rady jakie są nam udzielane w Piśmie Świętym. Na przykład częstym problemem zwłaszcza młodych ludzi jest rywalizacja w piciu alkoholu, że niby mężczyzna może więcej wypić od chłopca. Nikt, więc nie chce wyjść na „mięczaka” i próbuje udowodnić ze jest prawdziwym twardzielem. Pismo radzi:

„Przy piciu wina nie bądź zbyt odważny, albowiem ono zgubiło wielu.” Syracha 31:25

Alkohol może zgubić na wiele sposobów. Może zrujnować zdrowie, doprowadzić do bójki, do bankructwa, poróżnić przyjaciół czy doprowadzić do niemoralności. Kolejny werset w tłumaczeniu Biblii Tysiąclecia wydaje się poruszać właśnie problem bójki ponieważ czytamy:

„Jak w kuźni próbuje się twardość stali zanurzając ją w wodzie, tak wino doświadcza przez bójkę serca zuchwalców.” Syracha 31:26

Jeśli jednak zastanowimy się nad sensem tego wersetu to musimy dostrzec że cos tu nie pasuje. Jak niby wino przez bojkę miałoby doświadczać serce? Na szczęście z pomocą przychodzi polskie tłumaczenie Septuaginty. Tam znajdujemy nieco inny tekst, bardziej pasujący do kontekstu:

Zabawa na skraju przepaści.

„Z kobietą zamężną nigdy razem nie siadaj ani nie ucztuj z nią przy winie, aby przypadkiem twa dusza nie skłoniła się ku niej, byś przez swą namiętność nie potknął się aż do zagłady.” Syracha 9:9

Powyższa rade jest przykładem jak dużo tracą ludzie odrzucający część Pism Świętych tylko, dlatego że około 90-120 roku po Chr. odrzucili je niewierni Izraelici, potomkowie tych, którzy skazali na śmierć Syna Bożego. Do tej grupy odrzucającej kilka ksiąg należą chyba wszystkie grupy protestanckie w tym także świadkowie Jehowy. Tymczasem rada ta jest ponad czasowa i niezwykle mądra. Z pewnością mogłoby więcej osób z niej skorzystać gdyby nie została usunięta z większości przekładów Pisma Świętego. 

Alkohol w tym także wino działa na człowieka rozluźniająco. Agresywny mężczyzna straci strach i jest gotów wdać się w liczne bójki a także jest skłonny do zaborczości wobec kobiet. Łagodny mężczyzna po alkoholu widzi w innych samo dobro, wydają mu się nadzwyczaj sympatyczni. Znikają pożyteczne bariery i może dojść do spoufalenia a nawet do niemoralności. Właśnie przed czymś takim ostrzega Jeszu syn Syracha w swojej księdze. 

Proroctwo Habakuka o Babilonie Wielkim

Proroctwo Habakuka zostało zapowiedziane na czas odpowiedni dziś już wiemy, że na czas rozliczenia Wielkiej Nierządnicy sam zobacz, że Habakuk pisał o tym samym co Jan w Objawieniu. Oczywiście użyli innych słów i przykładów, ale sens jest identyczny i dotyczy tej samej grupy osób. U Habakuka jest to mężczyzna o niepohamowanych żądzach a w Objawieniu jest to Wielka Nierządnica.

„Jest to widzenie na czas oznaczony, lecz wypełnienie jego niechybnie nastąpi: a jeśli się opóźnia, ty go oczekuj, bo w krótkim czasie przyjdzie niezawodnie.” Habakuk 2:3

„Nie zwleka Pan z wypełnieniem obietnicy - bo niektórzy są przekonani, że Pan zwleka - ale On jest cierpliwy w stosunku do was. Nie chce bowiem niektórych zgubić, ale wszystkich doprowadzić do nawrócenia.” 2 Piotra 3:9

Tak jak przyjście ponowne Chrystusa niektórym osobą się dłuży tak też może ktoś odnieść wrażenie, że spełnienie się proroctw wypowiedzianych przez Habakuk spóźnia się. 

„Zaiste, bogactwo oszukuje; a człowiek pyszny nie zazna spokoju: traci rozsądek i spokój; gardziel szeroko rozwiera jak Szeol i jak śmierć nigdy nie jest nasycony; choć zebrał ludy wszystkie wokół siebie, wszystkie narody przy sobie połączył.” Habakuka 2:5

Wielka Nierządnica także ulega złudzeniu własnego bogactwa i sama siebie oszukuje.

Wino i aronia.

„Samej wody już nie pij, używaj natomiast po trosze wina ze względu na żołądek i częste twe słabości!” 1 Tymoteusza 5:23

Na dwie sprawy warto zwrócić uwagę przy okazji omawiania tego wersetu. Pierwsza, że wśród sług pomazańcowych były choroby a więc nie było cudownych uzdrowień. W którymś momencie cudowne uzdrowienia ustały. Były na pewno na samym początku, ale gdy już ewangelia była głoszona na całym ówczesnym świecie cuda ustały. Paweł nie radzi by ktoś go uzdrowił w zborze ani by poczekał, bo niedługo przez Efez będzie przejeżdżał znany uzdrowiciel. Nic z tych rzeczy. Radzi coś zupełnie innego, by nie pił już tylko wody, lecz by je mieszał z winem. 

Z czego to wynikało? Czy Pawłowi objawił to Duch Święty czy może była to powszechnie znana prawda? Trudno nam dziś jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie. Faktem jest, że w Rzymie mieszanie wina z wodą było powszechne tak jak dziś powszechna jest herbata lub kawa. Wówczas tych wywarów nie znano, ale mieszano wodę na wiele różnych sposobów by tylko nie pić jej samej. Najchętniej mieszano wodę z miodem, ale był trudnodostępny a więc także drogi. Mieszanie mogło wynikać z walorów smakowych. Ludzie mieli już dosyć samej wody. W średniowieczu rozpowszechni się zwyczaj by pokutować za grzechy pijąc wodę i jedząc sam chleb. Będzie to rodzaj kary zadanej własnemu ciału. 

Ostatni dzień z życia Chrystusa.

Ostatni dzień życia Syna Człowieczego rozpoczął się w nocy. Kiedy zakończył się 13 dzień miesiąca abib (nisan), zaszło słońce i choć jeszcze nie rozpoczął się kolejny dzień to jednak umownie tą noc zaliczamy do tego dnia, co nadchodzi a nie do tego, który się skończył. Dziś mówimy o dobie lub o dniu kalendarzowym. Po zachodzie słońca Pan nasz Jeszu wraz ze swoimi 12 posłańcami spotkał się w Jeruzalem. Tylko w tym mieście można było zabić baranka na ofiarę paschalną, która była wymagana i należało to zrobić 14 dnia między dwoma wieczorami, czyli między tym wieczorem, który zakończył 13 dzień a tym, który zakończy 14 dzień. Po kolejnym zachodzie należy zjeść baranka w całości nic nie zostawiając do rana czyli do 15 dnia. 

"Wtedy przygotowali na pustkowiu Synaj ofiarę paschalną w pierwszym miesiącu, czternastego dnia tego miesiąca, między dwoma wieczorami. Zgodnie ze wszystkim, co JHWH nakazał Mojżeszowi – tak uczynili synowie Izraela." - Liczb 9:5

Dlatego na posiłku, który spożył Pan z uczniami nie jedzono baranka. Dopiero rano rozpoczynało się zabijanie tych zwierząt i trwało aż do kolejnego wieczora. Mesjasz, więc miał być zabity w tym samym momencie, gdy przed świątynią zabijano baranki na ofiarę paschalną.