„Jest bowiem tchnieniem mocy Bożej i przeczystym wypływem chwały Wszechmocnego, dlatego nic skażonego do niej nie przylgnie. Jest odblaskiem wieczystej światłości, zwierciadłem bez skazy działania Boga, obrazem Jego dobroci.” Mądrości 7:25,26
Księga Mądrości opisuje mądrość, którą późniejsi pisarze Nowego Testamentu rozpoznają, jako synonim Syna Bożego. Myśli z cytowanego fragmentu księgi Mądrości rozpoznajemy w liście do Hebrajczyków. Już na samym początku czytamy tam:
„Ten [Syn], który jest odblaskiem Jego chwały i odbiciem Jego istoty, podtrzymuje wszystko słowem swej potęgi, a dokonawszy oczyszczenia z grzechów, zasiadł po prawicy Majestatu na wysokościach.” Hebrajczyków 1:3
W liście do Kolosan znajdujemy także porównanie Syna do obrazu ojca.
„On jest obrazem Boga niewidzialnego - Pierworodnym wobec każdego stworzenia”. Kolosan 1:15
I jeszcze list do Koryntian.
„dla niewiernych, których umysły zaślepił bóg tego świata, aby nie olśnił ich blask Ewangelii chwały Chrystusa, który jest obrazem Boga.” 2 Koryntian 4:4
Natomiast wzmianki o chwale Syna, która pochodzi od Ojca znajdujemy jeszcze w sprawozdaniu Jana.
„A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy. ” Jana 1:14
Widzimy że Księga Mądrości przygotowuje grunt pod naukę o Zbawicielu jakim okazał się Jeszu z Nazaretu. A słudzy pomazańcowi z pierwszego wieku podchwytują ją i adoptują do swoich pism. Te dwie myśli, o Obrazie Boga i o jego Chwale warto rozwinąć i dojrzeć w nich większą głębię.
