2 Piotra 1:16
Edmund Bardo Szekeli twierdził, że znalazł w 1923 roku w bibliotece watykańskiej (tłumaczenie aramejskie) oraz w klasztorze na Monte Cassino (oryginalny tekst hebrajski), który jego zdaniem udowadniał, że esseńczycy byli wegetarianami, że Chrystus nauczał wegetarianizmu. Nigdy jednak nie pokazał tych manuskryptów, które miał odnaleźć publikował tylko swoje tłumaczenia. Watykan zaprzeczył, by takie pisma istniały a nawet by kiedykolwiek dopuścił Szekeliego do swoich archiwów. W 1928 roku Edmund opublikował swoją pierwszą wersję ewangelii. Treść tej „ewangelii” była zupełnie inna niż dotychczas znanych nam tekstów religijnych zarówno chrześcijańskich, jak i żydowskich. Przede wszystkim koncepcja ziemskiej matki, całkowicie obca środowiskom żydowskim, w tym również esseńczykom. Po drugie, bardzo silne skoncentrowanie się na diecie wegetariańskiej oraz na lewatywie, szczegółowo opisanej, jako sposób na oczyszczenie umysłu i duszy. To są poglądy bardzo modne na początku XX wieku i w dodatku w nadzwyczajny sposób zbieżne z poglądami samego autora tych rewelacji. Szekeli miał pecha, bo w 1946 roku w grotach na pustyni judzkiej odnaleziono prawdziwe dokumenty wspólnoty esseńskiej i w zwojach znad Morza Martwego nie ma nawet śladu podobnych poglądów i praktyk.
