Tajemnica zbawienia

Przeznaczone jest ludziom pierwsze życie zakończyć śmiercią, a potem stanąć na sąd. Tak też Pomazaniec pierwszy raz przyszedł, by życie ofiarować, za uwolnienie innych od grzechu, a drugi raz przyjdzie nie z powodu grzechu, ale ukarze się tym, którzy są Jego i wyczekują Go dla ich zbawienia.

List do Hebrajczyków 9:27-28

Człowiek po śmierci czeka na sąd, który zdecyduje o jego dalszym przeznaczeniu. Sąd oceni to, jak człowiek żył i czy zasługuje na więcej życia. Ponieważ wszyscy ludzie grzeszą, nawet jakby bardzo tego nie chcieli, więc wszyscy powinni ponieść karę i nie dostąpić drugiej szansy na życie, ale na nasze szczęście Syn Boga Jeszu postanowił umrzeć za nas i w ten sposób nabył prawo do naszego życia. Teraz on decyduje komu grzechy zostaną wymazane.

Zamień krótkie życie na bezkresne

Nie podsumowuję swojej duszy jako wyjątkowo cennej, jakbym miał już zakończyć bieg swój i służbę, którą powierzył mi Pan Jeszu, w celu dobitnego świadczenia dobrej nowiny o łasce Boga.

Dzieje Apostolskie 20:24

Mimo że Paweł wiedział, że czeka go więzienie i że już nie zobaczy braci z Efezu, to nie użalał się nad sobą ani nie usiłował wywyższyć swojej roli. Wiedział, że po jego odejściu społeczność w Efezie zostanie podzielona, a wielu braci zacznie głosić odstępcze nauki. Swoje zadanie wykonał jednak najlepiej jak mógł i nie miał sobie nic do zarzucenia. Teraz Pan przenosi go na inny teren działania, skutkiem czego imię Pana Jeszu będzie głoszone w domu cesarza, dotrze do najwyższych urzędników państwowych, dając im możliwość opowiedzenia się po właściwej stronie.

Nie żyjemy dla siebie

Rzymian 14:8
Jeżeli bowiem żyjemy, żyjemy dla Pana; jeżeli zaś umieramy, umieramy dla Pana. I w życiu więc i w śmierci należymy do Pana. (BT)

Przekład dosłowny interlinearny:
ἐάν τε γὰρ ζῶμεν τῷ Κυρίῳ ζῶμεν ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν
jeśli także więc żyjemy temu Panu żyjemy jeśli także umieramy
τῷ Κυρίῳ ἀποθνήσκομεν ἐάν τε οὖν ζῶμεν
temu Panu umieramy jeśli także czy żyjemy
ἐάν τε ἀποθνήσκωμεν τοῦ Κυρίου ἐσμέν
jeśli także umieramy tego Pana jesteśmy.

Wersja dosłowna krótka:

Gdzie są umarli?

Pismo święte odpowiada bardzo precyzyjnie:

"Bo nie pozostawisz mojej duszy w Szeolu i nie dozwolisz, by wierny Tobie zaznał rozkładu." Psalm 16:10

Pismo Święte mówi wyraźnie, że dusza po śmierci jest w szeolu. Psalm ten jest proroczą zapowiedzią zmartwychwstania Syna Bożego, Jeszu. Mówi o szeolu i o rozkładzie. Brakuje zdecydowanego stwierdzenia, że szeol to rozkład choć brakuje też w tym miejscu zdecydowanego rozróżnienia rozkładu od szeolu. Z wersetu tego jednak domyślamy się, że szeol jest dla duszy a rozkład w domyśle dla ciała, rozkład, bowiem może dotyczyć tylko ciała i polega na jego degradacji. Ciało Chrystusa nie doznało rozkładu. Piotr tłumacząc psalm 16 odnosi go do zmartwychwstania Pomazańca a Łukasz hebrajskie słowo szeol zastępuje greckim hades.

Spraw... ustom drzwi i zasuwę!

Modlitwę Pańską zwaną Wzorcową lub Ojcze Nasz kończymy słowami „zbaw nas od złego”. Zły to synonim diabła, a diabeł to w języku polskim kłamliwy oskarżyciel, czyli oszczerca. Pan nasz Jeszu nazywa diabła ojcem kłamstwa (Jana 8:44), ponieważ on zapoczątkował ten grzech a kłamców nazwał synami diabła (oszczercy). Księga napisana przez Jeszu syna Syracha odnosi się do tych problemów i stwierdza że:

„Szczęśliwy, kto przed nim był zasłonięty, kto nie doświadczył jego złości, kto nie dźwigał jego jarzma i nie był związany jego pętami. Jarzmo jego to jarzmo żelazne, a pęta jego - pęta z brązu.” – Syracha 28:19,20 

Szczęśliwy, kogo Bóg wysłuchał i zachował od złego, ponieważ dzięki temu nie stał się on niewolnikiem diabła, czyli oszczercy (kłamliwego języka). Nie poznał jego niewoli, która jest ciężką niewolniczą pracą w służbie kłamstwa. W dalszych słowach widzimy coraz wyraźniej podobieństwo trzeciego języka do ojca kłamstwa, szatana. 

„Straszna jest śmierć, którą on sprowadził, nawet Szeol jest lepszy od niego.” - Syracha 28:21

Wyszedłszy z grobów, weszli do Miasta Świętego.

"A gdy rozmawiali o tym, On sam stanął pośród nich i rzekł do nich: Pokój wam! Zatrwożonym i wylękłym zdawało się, że widzą ducha. Lecz On rzekł do nich: Czemu jesteście zmieszani i dlaczego wątpliwości budzą się w waszych sercach? Popatrzcie na moje ręce i nogi: to Ja jestem. Dotknijcie się Mnie i przekonajcie: duch nie ma ciała ani kości, jak widzicie, że Ja mam. Przy tych słowach pokazał im swoje ręce i nogi. Lecz gdy oni z radości jeszcze nie wierzyli i pełni byli zdumienia, rzekł do nich: Macie tu coś do jedzenia? Oni podali Mu kawałek pieczonej ryby. Wziął i jadł wobec nich."

Łukasza 24:36-43

Ta relacja jest dla nas bardzo ciekawa, ponieważ z niej dowiadujemy się, że ducha można zobaczyć. Kiedy uczniowie Pomazańca myślą, że widzą ducha to Pan nasz Jeszu nie argumentuje, że przecież ducha nie można zobaczyć tylko twierdzi, że on ma ciało a duch go nie ma. Czyli ducha można zobaczyć, mimo że nie będziemy widzieli ciała tylko… no właśnie, co będziemy widzieli skoro duch nie ma ciała? 

To, co zobaczymy nazwiemy zjawą, co nie znaczy, że jest to coś nieistniejącego jak nam wmawiają niektórzy, bo wówczas apostołowie nie baliby się tak jak my nie boimy się widząc współczesne zjawy, czyli aktorów w filmie. Nie boimy się, bo wiemy, że są to tylko projekcje a nie rzeczywiste osoby. Skoro, więc apostołowie boją się widząc zjawę to znaczy, że jest to ktoś konkretny a nie sama projekcja wizualna. 

"Oni zaś, gdy Go ujrzeli kroczącego po jeziorze, myśleli, że to zjawa, i zaczęli krzyczeć. Widzieli Go, bowiem wszyscy i zatrwożyli się. Lecz On zaraz przemówił do nich: Odwagi, Ja jestem, nie bójcie się!"

Marka 6:49,50

Nie pytaj umarłych o los żywych.

„Gdy zaś wam powiedzą: Radźcie się wywoływaczy duchów i wróżbitów, którzy szepcą i mruczą. Czyż lud nie powinien radzić się swego Boga? Czy powinien pytać umarłych o los żywych?”

Izajasza 8:19

Dużo osób wierzy, że można kontaktować się ze zmarłymi, ale też sporo osób twierdzi, że jest to niemożliwe. Jedni i drudzy na poparcie swoich wierzeń cytują wyrwane z kontekstu wersety biblijne. Prawda leży po środku tego sporo. Otóż jest możliwy kontakt z duchem zmarłego (1 Samuela 28:11-19), ale nie z osobą, czyli duszą, która zmarła, ponieważ umarli nie mają świadomości po śmierci, więc nie można się z nimi kontaktować (Koheleta 9:5,6,10). Człowiek składa się z ducha, duszy i ciała (1 Tesaloniczan 5:23). Dusza to prawdziwy człowiek, który posiada wolną wolę, ale by żyć potrzebuje ducha i ciała (Rodzaju 2:7). Po śmierci dusza jest nadal połączona z duchem (Hebrajczyków 4:12), ale bez ciała nie może się realizować i jest w stanie uśpienia. Kontakt z duchem jest kontaktem z tym, co on zawiera, czyli z całą wiedzą o człowieku. Duch sam w sobie jest energią, której jednym z wielu zadań jest przechowywanie informacji o człowieku (1 Koryntian 2:11).

Duch, jako zapis informacji o człowieku, jego całe DNA, jego pamięć, wiedza, uczucia jest bezbronny. Przypomina trochę film wrzucony do Internetu. Każdy, kto potrafi może go obejrzeć i zobaczyć jak wyglądali bohaterowie, co przeżyli, co czuli, itp. Film taki będzie dostępny do póki ktoś go nie otoczy swoją ochroną. Podobnie jest z duchem, dlatego umierające osoby mogą prosić o ochronę dla swego ducha.

„Ojcze, w ręce twoje polecam ducha mego. I powiedziawszy to, wypuścił dech.”

Łukasza 23:46 

Chrystus tracąc kontrolę nad swoim duchem oddał go pod opiekę Ojca.
Podobnie uczynił Szczepan umierając:

„Panie Jeszu, przyjmij ducha mego.”

Dzieje 7:59 

Śmierć jest odpoczynkiem.

Dużo osób się dziwi, dlaczego zbrodniarze, którzy kiedyś torturowali a nawet zabijali młodych ludzi żyją bardzo długo. Często żyją ponad 80 a nawet 90 lat, podczas gdy ich ofiary po licznych torturach zmarły w wieku dużo młodszym. Weźmy na przykład dwóch kolegów, którzy mając po 20 lat pokłócili się między sobą i jeden zabił drugiego. Ofiara żyła tylko 20 lat a zabójca może pożyje 60 lub więcej. Nie ma w tym nic sprawiedliwego, ale nie ma też to wielkiego znaczenia, jeśli ofiara miała dobre relacje z Bogiem. A jeśli zginęła, dlatego że była sługą pomazańcowym to tym bardziej jej śmierć nie ma znaczenia negatywnego. Ona nadal żyje (Łukasza 20:38). 

„A sprawiedliwy, choćby umarł przedwcześnie, znajdzie odpoczynek. (…) Ponieważ spodobał się Bogu, znalazł Jego miłość, i żyjąc wśród grzeszników, został przeniesiony. (…) Wcześnie osiągnąwszy doskonałość, przeżył czasów wiele. Dusza jego podobała się Bogu, dlatego pospiesznie wyszedł spośród nieprawości. A ludzie patrzyli i nie pojmowali, ani sobie tego nie wzięli do serca, że łaska i miłosierdzie nad Jego wybranymi i nad świętymi Jego opatrzność.”

Mądrości 4:7,10,13-15

Teraz odpoczywa czekając na nagrodę, która pokryje z nawiązką wszelkie straty.

Wybierz życie!

Możesz żyć od 20 do 70 lat całkowicie po swojemu, czyli tak jak Tobie się podoba. Możesz swoje życie zmarnować nawet w tym krótkim wymiarze np. siedząc całe dnie przed telewizorem lub przed komputerem. Możesz też zrobić coś wyjątkowego i na jakiś czas przejść do historii np. wynajdując lek na jakąś dolegliwość lub zgromadzić majątek po to by zostawić go swoim spadkobiercom. W tym pierwszym życiu możesz zrobić, co zechcesz, Bóg nie będzie Ci przeszkadzał. W swoim życiu nie musisz brać pod uwagę Boga na ten krótki moment nie jest Ci on potrzebny. Nawet, jeśli zdecydujesz się na bardzo złe życie, kradnąc lub mordując, Bóg nie złapie Cię za rękę i nie spyta: „Co robisz?”.

Wybierając to krótkie życie wcale nie masz pewności, że w spokoju i przyjemności doczekasz starości i spokojnej śmierci.

„Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt; a większość z nich to trud i marność: bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.”

Psalm 90:10

Będziesz tak samo narażony na wypadki, choroby czy nawet morderców jak ktoś żyjący dla Boga. Wybierając to krótkie życie dla egoistycznych celów wcale nie masz gwarancji, że doświadczysz czegokolwiek przyjemnego (Rzymian 8:22). Możesz i tak przeważnie się dzieje pod koniec życia żałować swojego wyboru. Pamiętaj, że możesz żyć jak chcesz i zakończyć swoje życie rezygnując z wieczności, możesz, ale nie musisz.

Armagedon - nadzieja dla bogobojnych.

Jeśli po dwóch poprzednich tematach postanowiłeś sam sprawić, co Izajasz mówi o dalszych wydarzeniach to mogłeś się zawieść, ponieważ te przekłady, które są w popularnych Bibliach są zagmatwane i trudne do zrozumienia. Z tego powodu dziś zacytuję ci obszernie te proroctwo z Septuaginty, czyli chrześcijańskiej wersji Starego Testamentu. Zacznijmy od tego, na czym skończyliśmy poprzedni wpis:

„Pan zniszczy zamieszkałą ziemię, pustkowiem ją uczyni, gołą zostawi jej powierzchnię jej mieszkańców rozproszy”.

Izajasza 24:1

Przekonasz się, że język Septuaginty jest bardziej zrozumiały i pozwala łatwiej przenieść proroctwo w nasze czasy. Czytając tą relację spróbuj sobie wyobrazić jej spełnienie w dzisiejszych czasach. Dalej czytamy, że wszyscy bez wyjątku będą w takim samym położeniu. Ani pozycja zawodowa, ani majątek w tym momencie w niczym nam nie pomoże. Będzie to czas umierania. Ci, co w jakiś sposób ocaleją będą umierać w pułapkach, będzie też głód, choć w tym rozdziale nie ma wzmianki by z tego powodu ludzie umierali. Wszyscy ludzie będą w takiej sytuacji jak w czasach Izraela byli najbiedniejsi.

"Postanowione ludziom raz umrzeć, potem zaś sąd"

Właśnie przed godziną wróciłem z cmentarza. Pisałem Wam, że moja babcia zmarła. Miała prawie 93 lata. Żyła długo, ale zmarła nagle, bo nic oprócz wieku nie zapowiadało tragedii. Podobno miała wylew z natychmiastowym zgonem. Ciężko będzie mi się teraz skupić na czymś innym, więc napiszę o swoich przemyśleniach po wykładzie, jaki wygłosił ksiądz zaproszony przez rodzinę. Ja nie byłem organizatorem pogrzebu tylko jego obserwatorem. Pogrzeb organizowała moja mama na prośbę rodziny był on katolicki, co było także zgodne z życzeniem, jakie babcia wyraziła za życia.

Nie było mszy tylko wykład albo, jak kto woli kazanie, w którym ksiądz pocieszał rodzinę zapewniając, że śmierć to tylko etap przejściowy do innego, lepszego życia i że wszyscy spotkamy się w niebie. Zacytował fragment z Pism mówiący, że w niebie nie brakuje mieszkań.

"W domu Ojca mego jest mieszkań wiele. Gdyby tak nie było, to bym wam powiedział. Idę przecież przygotować wam miejsce" 

Jana 14:2

"Nie znacie dnia ani godziny"

Czuwajcie więc, bo nie znacie dnia ani godziny. 

Mateusza 25:13

Pan nasz ostrzegał przed prowadzeniem bezmyślnego i beztroskiego życia. Przykład panien głupich pokazywał jak lekkomyślnie można stracić swoją szansę. Chrystus zakończył przypowieść o mądrych i głupich pannach zachętą do czuwania. Tą zachętę często wykorzystują do straszenia świadkowie Jehowy i inni kaznodzieje. Na tym opiera się przymuszanie ludzi do gorliwości. Z tego też powodu przez cały okres prawie 2000 lat straszono ludzi ponownym przyjściem pana lub tak jak świadkowie Jehowy Armagedonem. Tymczasem każdy z nas ma swój własny Armagedon. Wychodząc z domu nie wiesz czy do niego powrócisz.

Dusze sprawiedliwych są w ręku Boga

Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą…

Mateusza 10:28 

Powyższa rada jest oparta na wiedzy niedostępnej przeciętnemu człowiekowi gdyż nikt nie jest wstanie sprawdzić, co dzieje się po śmierci. Syn Boży przybył z nieba i wie, co się dzieje po śmierci człowieka, dlatego mógł uspokoić swoich słuchaczy zapewniając ich, że mimo śmierci ciała ich dusza jest poza zasięgiem prześladowców. Umiera ciało, które reprezentuje duszę przed ludźmi a więc z punktu widzenia człowieka umiera dusza. Człowiek nie widzi nic innego poza ciałem, więc dla niego śmierć wydaje się całkowitym unicestwieniem i z jego punktu widzenia jest to nieodwracalne. Swoje wnioski opiera na obserwacji i stwierdzeniu, że jeszcze nikt nie wrócił ze śmierci. Chrystus jednak nas uspakaja i twierdzi, że nie mamy, czego się bać, bo śmierć ciała nie jest równoznaczna ze śmiercią duszy. Dlaczego? Czy dusza sama z siebie ma taki dar, który moglibyśmy nazwać nieśmiertelnością?

Nic podobnego. Dusza jest śmiertelna, dlatego Pomazaniec dalej stwierdza:

Bo śmierci Bóg nie uczynił

 Bo śmierci Bóg nie uczynił i nie cieszy się ze zguby żyjących. 

Księga Mądrości 1:13

Zacznijmy od stwierdzenia, że śmierć nie istnieje cieleśnie. Jest zjawiskiem, jakie dotyka ciała fizyczne, ale śmierć sama w sobie nie istnieje. Wprawdzie ludzie sobie ją jakoś wyobrażają, ale faktycznie śmierć nie posiada postaci, którą można by narysować, bo jej nie ma. Jest tylko problem, który nazywamy śmiercią.

Bóg nie stworzył śmierci, ale obserwujemy brak aktywności życiowej, którą nazywamy śmiercią a którą Chrystus nasz Pan nazwał snem, czyli przerwą w aktywności życiowej.

Pierwsza część dzisiejszego wersetu informuje, że śmierci Bóg nie stworzył a druga informuje, że Bóg nie lubi jak ktoś umiera. To bardzo cenna informacja, która w połączeniu w wcześniejszym wersetem „Nie dążcie do śmierci przez swe błędne życie, nie gotujcie sobie zguby własnymi rękami!” informuje nas, że jeśli umieramy to jest to nasza wina. W tym miejscu ktoś zaprotestuje: „Przecież wszyscy umierają nawet słudzy Boży!” Odpowiedź takiej osobie daje sam Chrystus nasz Pan: "Każdy, kto żyje i wierzy we Mnie, nie umrze na wieki” (Jana 11:26).

Tu znowu ktoś zaprotestuje „Przecież wszyscy umierają także ci, co wierzyli w Chrystusa”. Odpowiedź jest prosta: Tylko pozornie są martwi. Mimo że nie prowadzą świadomej egzystencji nadal żyją. Chrystus wyjaśnił: