Pułapki szatana

Komu coś wybaczycie i ja [wybaczam]. Co bowiem wybaczyłem, o ile coś wybaczyłem, uczyniłem to z waszego powodu w obliczu Pomazańca, abyśmy nie stali się łupem szatana, którego zamysły są nam znane. 

2 Koryntian 2:10,11

Jaki wniosek wypływa z tych powyższych słów? Jeśli ktoś ma powód, by komuś wybaczyć, a nie wybacza, to wpada w sidła szatana. Taka osoba często uważa, że nie ma problemu, ponieważ to ten, co zawinił, jest ofiarą szatana. Owszem w niektórych przypadkach tak jest, to zależy od rodzaju i powagi przewinienia. Może ktoś popełnić poważny grzech, ale może też chodzić o drobne utarczki słowne. Paweł pisał o poważnym grzechu, do którego doszło w Koryncie, a mimo to napisał powyższe słowa. 

Otrzeźwijcie! Czuwajcie! Oskarżyciel wasz, diabeł (oszczerca), jak lew ryczący krąży szukając kogo pochłonąć.

1 Piotra 5:8

Posłaniec Piotr przestrzegał nas przed szatanem, który szuka okazji, by kogoś pochłonąć, niektóre przekłady podają w tym miejscu pożreć. Z pouczeń Posłańca Pawła wiemy, że taką okazją do pożarcia jest trzymanie w sobie urazy, a w jakim kontekście pisze o tym Piotr? Przyjrzyjmy się, temu co pisał przed i po ostrzeżeniu o polującym szatanie.

Hejterzy ciemnej mocy

Przeciw wszystkiemu co dobre występują moce zła. Internet to wspaniała okazja by działać pozytywnie i dotrzeć z tym do dużej grupy ludzi, ale też jest to bardzo łatwe miejsce do narzekania, gderania, a nawet niszczenia tego co robią inni. Oczywiście łatwiej jest niszczyć niż tworzyć. Łatwiej jest zburzyć dom niż go zbudować. Łatwiej jest skrytykować czyjąś książkę lub artykuł niż samemu napisać coś lepszego. 

Jeszcze się taki nie urodził co by każdemu dogodził. 

Najlepszym przykładem powyższego zdania jest Syn Boży, który mimo, że czynił cuda, niósł pomoc cierpiącym, nikomu nic złego nie robił to i tak był hejtowany. Pamiętamy jak o Panu naszym Jeszu mówiono źle. 

„Pamiętajcie na słowo, które do was powiedziałem: "Sługa nie jest większy od swego pana". Jeżeli Mnie prześladowali, to i was będą prześladować.” Jana 15:20

Spraw... ustom drzwi i zasuwę!

Modlitwę Pańską zwaną Wzorcową lub Ojcze Nasz kończymy słowami „zbaw nas od złego”. Zły to synonim diabła, a diabeł to w języku polskim kłamliwy oskarżyciel, czyli oszczerca. Pan nasz Jeszu nazywa diabła ojcem kłamstwa (Jana 8:44), ponieważ on zapoczątkował ten grzech a kłamców nazwał synami diabła (oszczercy). Księga napisana przez Jeszu syna Syracha odnosi się do tych problemów i stwierdza że:

„Szczęśliwy, kto przed nim był zasłonięty, kto nie doświadczył jego złości, kto nie dźwigał jego jarzma i nie był związany jego pętami. Jarzmo jego to jarzmo żelazne, a pęta jego - pęta z brązu.” – Syracha 28:19,20 

Szczęśliwy, kogo Bóg wysłuchał i zachował od złego, ponieważ dzięki temu nie stał się on niewolnikiem diabła, czyli oszczercy (kłamliwego języka). Nie poznał jego niewoli, która jest ciężką niewolniczą pracą w służbie kłamstwa. W dalszych słowach widzimy coraz wyraźniej podobieństwo trzeciego języka do ojca kłamstwa, szatana. 

„Straszna jest śmierć, którą on sprowadził, nawet Szeol jest lepszy od niego.” - Syracha 28:21

Oszczerstwo

Oszczerstwo to bardzo prosta metoda zwalczania przeciwnika. Jednak jest to też bardzo prosta metoda do wykrycia. Problem w tym, że tylko słudzy Boży potrafią rozpoznać oszczerstwo, jako dowód, że ktoś jest zły i nie ma racji. Przeciętny człowiek, gdy słyszy oszczerstwo myśli sobie „Może w tym jest racja”. A sługa Boży mówi „Ten człowiek oskarżył bez dowodów, więc jest oszczercą.” Nazwanie kogoś oszczercą jest równoznaczne z nazwaniem go diabłem gdyż słowo diabeł (z greckiego diabolos) znaczy właśnie oszczerca. To szatan diabeł jest tym, który fałszywie oskarża, czyli rzuca oszczerstwa.

„Oskarżyciel braci naszych został strącony, ten, co dniem i nocą oskarża ich przed Bogiem naszym.”

Objawienie 12:10

Każdy kto posługuje się oszczerstwem jest dzieckiem oszczercy czyli diabła.