Pułapki szatana

Komu coś wybaczycie i ja [wybaczam]. Co bowiem wybaczyłem, o ile coś wybaczyłem, uczyniłem to z waszego powodu w obliczu Pomazańca, abyśmy nie stali się łupem szatana, którego zamysły są nam znane. 

2 Koryntian 2:10,11

Jaki wniosek wypływa z tych powyższych słów? Jeśli ktoś ma powód, by komuś wybaczyć, a nie wybacza, to wpada w sidła szatana. Taka osoba często uważa, że nie ma problemu, ponieważ to ten, co zawinił, jest ofiarą szatana. Owszem w niektórych przypadkach tak jest, to zależy od rodzaju i powagi przewinienia. Może ktoś popełnić poważny grzech, ale może też chodzić o drobne utarczki słowne. Paweł pisał o poważnym grzechu, do którego doszło w Koryncie, a mimo to napisał powyższe słowa. 

Otrzeźwijcie! Czuwajcie! Oskarżyciel wasz, diabeł (oszczerca), jak lew ryczący krąży szukając kogo pochłonąć.

1 Piotra 5:8

Posłaniec Piotr przestrzegał nas przed szatanem, który szuka okazji, by kogoś pochłonąć, niektóre przekłady podają w tym miejscu pożreć. Z pouczeń Posłańca Pawła wiemy, że taką okazją do pożarcia jest trzymanie w sobie urazy, a w jakim kontekście pisze o tym Piotr? Przyjrzyjmy się, temu co pisał przed i po ostrzeżeniu o polującym szatanie.

Odpuszczenie grzechów ze względu na imię Jeszu

Zanim przejdziemy do odpuszczania grzechów, zastanówmy się nad ilustracją i cytatem z księgi Przysłów 4:23. Cytat jest ciekawy, gdyż informuje nas, że serce kształtuje nas sposób życia. Z niego wychodzą różne możliwości, które sprawiają, że żyjemy mądrze lub przeciwnie. Powinniśmy więc z wszystkich sił strzec serca, by nie wyrządziło nam krzywdy. 

Tymczasem ciągle słyszymy, że powinniśmy zaufać swojemu sercu. Rada, ta jest niezwykle groźna, zwłaszcza dla młodych ludzi. Należy pilnować swego serca, by nam nie zwichnęło życia. Z serca wychodzą sposoby na życie, ale niestety nie tylko mądre, ale także katastrofalnie idiotyczne. Serce musi być nadzorowane przez rozum, a rozum musi mieć odpowiednią wiedzę, by nie dać się zbałamucić sercu.