Strategia walki z szatanem

Mądrze postępujcie względem tych, którzy są na zewnątrz, oszczędzając czas. Wasze słowo [nauka] niech będzie zawsze przyprawione solą, żebyście potrafili każdemu udzielić prawidłowej odpowiedzi.

List do Kolosan 4:5-6

Mądre postępowanie względem tych, którzy są poza naszą społecznością, polega na oszczędzaniu (dosłownie wykupywaniu) czasu. Rozumiem to w ten sposób, że powinniśmy nie tracić czasu na kontakty z ludźmi, którzy nie służą Bogu.

Kolejne zdanie odnosi się jednak do głoszenia tym osobom, by to robić w sposób umiejętny. Tak jak kucharz używa soli, by potrawa była smaczna, tak też my powinniśmy przyprawić nasze głoszenie czymś, co uczyni je łatwiejszym do strawienia. Sól nie tylko wzbogaca smak, ale też pobudza soki trawienne i pomaga dokładniej strawić pokarm i przyswoić go sobie przez nasz organizm.

Pułapki szatana

Komu coś wybaczycie i ja [wybaczam]. Co bowiem wybaczyłem, o ile coś wybaczyłem, uczyniłem to z waszego powodu w obliczu Pomazańca, abyśmy nie stali się łupem szatana, którego zamysły są nam znane. 

2 Koryntian 2:10,11

Jaki wniosek wypływa z tych powyższych słów? Jeśli ktoś ma powód, by komuś wybaczyć, a nie wybacza, to wpada w sidła szatana. Taka osoba często uważa, że nie ma problemu, ponieważ to ten, co zawinił, jest ofiarą szatana. Owszem w niektórych przypadkach tak jest, to zależy od rodzaju i powagi przewinienia. Może ktoś popełnić poważny grzech, ale może też chodzić o drobne utarczki słowne. Paweł pisał o poważnym grzechu, do którego doszło w Koryncie, a mimo to napisał powyższe słowa. 

Otrzeźwijcie! Czuwajcie! Oskarżyciel wasz, diabeł (oszczerca), jak lew ryczący krąży szukając kogo pochłonąć.

1 Piotra 5:8

Posłaniec Piotr przestrzegał nas przed szatanem, który szuka okazji, by kogoś pochłonąć, niektóre przekłady podają w tym miejscu pożreć. Z pouczeń Posłańca Pawła wiemy, że taką okazją do pożarcia jest trzymanie w sobie urazy, a w jakim kontekście pisze o tym Piotr? Przyjrzyjmy się, temu co pisał przed i po ostrzeżeniu o polującym szatanie.

Czy mamy prawo do samoobrony?

„Do jakiego stopnia mamy nie stawiać oporu złemu. Czy jak będę świadkiem krzywdzenia rodziny, to mam tylko patrzeć?”

Pisałem już o tym w temacie „Samoobrona sług pomazańcowych”, ale wspomnę jeszcze raz, może w nieco odmienny sposób. 

Biblia nie pisze wprost, że możemy lub nie możemy się bronić, dlatego jest to kwestia sumienia. Osobiście uważam, że w przypadku napaści bandytów możemy, a nawet powinniśmy się bronić! Jednak nie należy mylić obrony z odwetem. Pisma Święte radzą, by nie oddawać złem za złe, co znaczy, że nie należy się samemu mścić. Do takiej postawy zachęca większość rad zalecających znoszenie krzywdy. Natomiast w chwili zagrożenia życia Pan nasz Jeszu radzi, by uciekać. 

Władza, która nie pochodzi od Boga

Człowiek ma prawo się bronić, gdy zostanie napadnięty i ma prawo, a czasem obowiązek bronić innych. Czym innym jednak jest obrona, a czym innym wymierzanie sprawiedliwości, którą dawniej nazywano zemstą. Wymierzanie sprawiedliwości polega na ściganiu i ukaraniu winowajcy. O tego rodzaju działaniach Nowy Testament wyraźnie pisze by pozostawić to Bogu. Pismo nawet zachęca do tego by wyświadczać dobro osobom, które są do nas wrogo nastawione.

„Nikomu złem za złe nie odpłacajcie. Starajcie się dobrze czynić wobec wszystkich ludzi! Jeżeli to jest możliwe, o ile to od was zależy, żyjcie w zgodzie ze wszystkimi ludźmi! Umiłowani, nie wymierzajcie sami sobie sprawiedliwości, lecz pozostawcie to pomście [Bożej]! Napisano bowiem: Do Mnie należy pomsta. Ja wymierzę zapłatę - mówi Pan - ale: Jeżeli nieprzyjaciel twój cierpi głód - nakarm go." Rzymian 12:17-19

Nasz nieprzyjaciel może nam szkodzić na wiele różnych sposobów, na przykład obgadując nas, lub szkodząc naszym interesom, wówczas mamy nie odpłacać złem za zło. To znaczy, że nie mamy planować wyrządzenia komuś czegoś złego w zamian za to, że on nam coś złego wyrządził. Najczęściej dotyczy to spraw, które nie są przestępstwem z punktu widzenia prawa świeckiego. Co innego jednak, gdy mamy do czynienia z poważnym przestępstwem, które jest karane przez państwo. Wówczas możemy bronić się korzystając z pomocy legalnej władzy. Do tego celu bowiem Bóg powołał władców. 

Organizacja pochodzi z góry.

„Chociaż bowiem w ciele pozostajemy, nie prowadzimy walki według ciała, gdyż oręż bojowania naszego nie jest z ciała, lecz posiada moc burzenia, dla Boga, twierdz warownych. Udaremniamy ukryte knowania.” 2 Koryntian 10:3,4

Mimo że nie prowadzimy walki w sposób tradycyjny to nie znaczy, że jesteśmy bezbronni. Naszą bronią jest wiedza a walką szerzenie jej. Czy w tym celu potrzebujemy się organizować? Nie! Jeśli się organizujemy w grupy (zbory, kościoły, społeczności) to tylko po to by się nawzajem budować i zachęcać do wierności i czystości. Tak było od początku.

„Troszczmy się o siebie wzajemnie, by się zachęcać do miłości i do dobrych uczynków. Nie opuszczajmy naszych wspólnych zebrań, jak się to stało zwyczajem niektórych, ale zachęcajmy się nawzajem, i to tym bardziej, im wyraźniej widzicie, że zbliża się dzień.” Hebrajczyków 10:24,25

Nie wolno wykraczać ponad to, co zostało napisane

Uznałem za konieczne napisać do was z zachętą do walki o wiarę raz tylko przekazaną świętym.

List Judy 1:3

Wiara została nam raz tylko przekazana i Juda zachęca nas byśmy o nią walczyli. Co to znaczy raz tylko przekazana? To znaczy, że nie powinniśmy robić poprawek ani dobudówek. Używając języka komputerowego powiemy, że program naszej wiary nie będzie miał abgreitu.

Wiara objawiona to nie Windows, nie wymaga poprawek.

Została nam przekazana wiara doskonała, bez braków i wad i dlatego nie może zostać udoskonalona. Jakakolwiek nowa wersja naszej wiary nie będzie posiadała autoryzacji Stwórcy. Każda taka poprawka lub pseudo udoskonalenie będzie wersją piracką, czyli nielegalną a za korzystanie z niej tracisz gwarancję skutecznego działania. Ponieważ celem naszej wiary jest zbawienie, więc wiara podrasowana przez jakieś sobory, zjazdy lub nowe światło traci gwarancję zbawienia.