Strategia walki z szatanem

Mądrze postępujcie względem tych, którzy są na zewnątrz, oszczędzając czas. Wasze słowo [nauka] niech będzie zawsze przyprawione solą, żebyście potrafili każdemu udzielić prawidłowej odpowiedzi.

List do Kolosan 4:5-6

Mądre postępowanie względem tych, którzy są poza naszą społecznością, polega na oszczędzaniu (dosłownie wykupywaniu) czasu. Rozumiem to w ten sposób, że powinniśmy nie tracić czasu na kontakty z ludźmi, którzy nie służą Bogu.

Kolejne zdanie odnosi się jednak do głoszenia tym osobom, by to robić w sposób umiejętny. Tak jak kucharz używa soli, by potrawa była smaczna, tak też my powinniśmy przyprawić nasze głoszenie czymś, co uczyni je łatwiejszym do strawienia. Sól nie tylko wzbogaca smak, ale też pobudza soki trawienne i pomaga dokładniej strawić pokarm i przyswoić go sobie przez nasz organizm.

Czy wszyscy chrześcijanie muszą głosić?

Obalamy kolejne twierdzenie świadków Jehowy, które ma udowodnić, że niby tylko oni są prawdziwymi chrześcijanami.

"Prawdziwi chrześcijanie głoszą o Królestwie Bożym. 

Jehowa posłał Jezusa, by rozgłaszał dobrą owiną o Królestwie Bożym - jedynej nadziei dla ludzkości. Jezus czynił to do samej śmierci (Łukasza 4:43; 8:1; 23:42, 43). Zapowiedział, że także jego naśladowcy będą głosić o tym Królestwie. Jeśli ktoś chce z tobą porozmawiać o Królestwie Bożym, to do jakiej religii zapewne należy? D Przeczytaj Mateusza 24:14." Broszura „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”.

O królestwie Bożym głoszą wszyscy chrześcijanie - jedni robią to dyskretnie, inni bardzo nachalnie. Do tej drugiej grupy zaliczamy świadków Jehowy. Ta nachalność sprawia, że są bardziej widoczni, ale nie gwarantuje tego, co najważniejsze, czyli prawdy. Co z tego, że świadkowie Jehowy znani są z głoszenia, skoro głoszą własne interpretacje, a nie jasno sprecyzowaną biblijną nadzieję na zbawienie. 

Jak już wiemy, nigdzie w Biblii nie ma mowy o prawdziwej religii. Są tylko jednostki służące Bogu, a zjednoczone Duchem Świętym. Ten Duch pobudza i uzdalnia ludzi do określonego działania, dlatego nie wszyscy powołani do zbawienia mieli być głosicielami.

„Skoro więc mamy dary różniące się stosownie do niezasłużonej życzliwości, którą nas obdarzono — jeśli proroctwo, prorokujmy stosownie do udzielonej nam wiary; jeśli usługiwanie, trwajmy w tym usługiwaniu; jeśli ktoś naucza, niech trwa w nauczaniu; jeśli ktoś usilnie zachęca, niech trwa w usilnym zachęcaniu; kto udziela, niech to czyni z hojnością; kto przewodzi, niech to czyni z prawdziwą żarliwością; kto okazuje miłosierdzie, niech to czyni z rozradowaniem.” Rzymian 12:6-8

Pilnuj swojego przeznaczenia.

„Proście Pana żniwa, żeby wyprawił robotników na swoje żniwo.”

Mateusza 9:38

Świadkowie Jehowy zachęcają tym wersetem do podjęcia działalności głoszenia. Przez 30 lat nie spotkałem ani jednego przypadku by ktoś został dopuszczony do zanurzenia (chrztu), jeśli wcześniej nie został głosicielem. Głoszenie to wymóg bycia świadkiem Jehowy. Omawiałem kilka dni temu temat, „Kto ma prawo głosić” wykazałem w nim, że do tego potrzeba Ducha Świętego a ponieważ świadkowie Jehowy stanowczo twierdzą, że nie posiadają Ducha, więc nie mają biblijnej podstawy do głoszenia. Teraz zachęcam do zastanowienia się nad tym wersetem, nad jego sensem, gdyż jest on przez świadków wykorzystywany do wykazywania jak bardzo ważne jest głoszenie. Tymczasem werset ten wyraźnie potwierdza to, co twierdziłem wcześniej, że do głoszenia trzeba być powołanym.

Wyraźnie Pan nasz Jeszu zachęca uczniów do tego by prosili Pana żniwa by wysłał robotników. Nie mówi proście robotników by wyruszyli na pole, ale proście Pana by On wysłał robotników. Świadkowie Jehowy czytają ten werset i zupełnie tego nie widzą, o czym teraz czytasz. Zupełnie jakby mieli jakąś zasłonę na oczach lub blokadę między wzrokiem a rozumem. Widzą tylko to, co im każą widzieć ich przywódcy, czyli chrystusowie nazywania w Polsce pomazańcami.

Podobne sformułowanie znajdujemy Mateusza 13:39:

Kto ma prawo głosić?

"Nie posłał mnie Pomazaniec, abym zanurzał, lecz abym głosił dobrą nowinę, i to nie w mądrości słowa, by nie zniweczyć pomazańcowego krzyża."

1 Koryntian 1:17

Skoro Paweł twierdzi, że Pomazaniec nie posłał go by zanurzał (chrzcił) to znaczy, że nakaz dany uczniom pomazańcowym przed pójściem do nieba nie dotyczył wszystkich naśladowców Chrystusa a jedynie tych, do których był skierowany bezpośrednio.

„Idźcie więc i czyńcie uczniów z ludzi ze wszystkich narodów; chrzcząc ich w imię ojca i Syna, i ducha świętego” [przekład świadków Jehowy]

Mateusza 28:19

Dziś głosiciele świadków Jehowy twierdzą, że są jedyną religią prawdziwą, ponieważ jako jedyna religia spełniają nakaz Mesjasza by iść i głosić. Trzeba im w tym miejscu zwrócić uwagę, że w słowach tych nie tylko jest nakaz głoszenia, ale także zanurzania.