Strategia walki z szatanem

Mądrze postępujcie względem tych, którzy są na zewnątrz, oszczędzając czas. Wasze słowo [nauka] niech będzie zawsze przyprawione solą, żebyście potrafili każdemu udzielić prawidłowej odpowiedzi.

List do Kolosan 4:5-6

Mądre postępowanie względem tych, którzy są poza naszą społecznością, polega na oszczędzaniu (dosłownie wykupywaniu) czasu. Rozumiem to w ten sposób, że powinniśmy nie tracić czasu na kontakty z ludźmi, którzy nie służą Bogu.

Kolejne zdanie odnosi się jednak do głoszenia tym osobom, by to robić w sposób umiejętny. Tak jak kucharz używa soli, by potrawa była smaczna, tak też my powinniśmy przyprawić nasze głoszenie czymś, co uczyni je łatwiejszym do strawienia. Sól nie tylko wzbogaca smak, ale też pobudza soki trawienne i pomaga dokładniej strawić pokarm i przyswoić go sobie przez nasz organizm.

Jeden dzień jak tysiąc lat?

Przywykliśmy mówić, że u Boga jeden dzień to u nas tysiąc lat. Skąd nam to się wzięło? W większości naszych przekładów biblijnych znajdujemy taką informację w 2 liście Piotra 3:8

Niech zaś dla was, umiłowani, nie będzie tajne to jedno, że jeden dzień u Pana jest jak tysiąc lat, a tysiąc lat jak jeden dzień. 

2 Piotra 3:8 BT

Podobną informację znajdujemy w księdze psalmów.

Bo tysiąc lat w Twoich oczach jest jak wczorajszy dzień, który minął, niby straż nocna. 

Psalm 90:4 BT

Z powodu tych wersetów niektóre osoby starają się stawiać znak równości między naszym tysiącem lat a Bożym dniem. Dzięki temu wydaje im się, że mogą przeliczyć czas według tego wskaźnika jak przelicza się złotówki na dolary według ogłoszonego kursu. 

Na wszystko jest czas i wyznaczona godzina.

„Wszystko ma swój czas, jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem.” – Koheleta 3:1

Przypomniała mi się ta prawda prosta, gdy zobaczyłem filmik, na którym młoda matka idzie przez miasto. Lewą dłonią trzyma małą dziewczynkę za rękę a drugą esemesuje lub robi coś innego w swoim telefonie. Jest całkowicie pochłonięta tym telefonem w ogóle nie zwracając uwagi na córkę. Widziałem podobne obrazki na ulicach miast a nawet w mojej wiosce widuje pod oknem młodą matkę często pchającą wózek przed sobą i ZAWSZE prowadzącą rozmowę przez telefon komórkowy. Gdy kiedyś ku własnemu zdziwieniu zobaczyłem ją jak nie prowadzi rozmowy to byłem pod tak dużym wrażeniem, że powiedziałem o tym żonie. Ona stwierdziła krótko: 

– Niemożliwe! 

– Widocznie popsuł się telefon – uciąłem dalsze spekulacje.

Ja osobiście bardzo nie lubię telefonów komórkowych i pewnie zostanie mi to uznane za przejaw starości, choć nie czuję się stary, ale czy ktoś się w ogóle czuje starym? Moim zdaniem starzy jesteśmy tylko z ciała a dusza zawsze czuje się młodo, bo przecież stworzeni jesteśmy do wieczności, o czym też możemy przeczytać w 3 rozdziale Koheleta.