„Wszystko ma swój czas, jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem.” – Koheleta 3:1
Przypomniała mi się ta prawda prosta, gdy zobaczyłem filmik, na którym młoda matka idzie przez miasto. Lewą dłonią trzyma małą dziewczynkę za rękę a drugą esemesuje lub robi coś innego w swoim telefonie. Jest całkowicie pochłonięta tym telefonem w ogóle nie zwracając uwagi na córkę. Widziałem podobne obrazki na ulicach miast a nawet w mojej wiosce widuje pod oknem młodą matkę często pchającą wózek przed sobą i ZAWSZE prowadzącą rozmowę przez telefon komórkowy. Gdy kiedyś ku własnemu zdziwieniu zobaczyłem ją jak nie prowadzi rozmowy to byłem pod tak dużym wrażeniem, że powiedziałem o tym żonie. Ona stwierdziła krótko:
– Niemożliwe!
– Widocznie popsuł się telefon – uciąłem dalsze spekulacje.
Ja osobiście bardzo nie lubię telefonów komórkowych i pewnie zostanie mi to uznane za przejaw starości, choć nie czuję się stary, ale czy ktoś się w ogóle czuje starym? Moim zdaniem starzy jesteśmy tylko z ciała a dusza zawsze czuje się młodo, bo przecież stworzeni jesteśmy do wieczności, o czym też możemy przeczytać w 3 rozdziale Koheleta.
