Kult świętej krwi!

„Przez  Niego [Chrystusa] dostępujemy uwolnienia na podstawie okupu dzięki Jego krwi, owszem, przebaczenia naszych wykroczeń, stosownie do bogactwa Jego niezasłużonej życzliwości.” Efezjan 1:7

Ofiara Chrystusa jest wystarczająca i nie potrzeba więcej ofiar.

„Chrystus został ofiarowany raz na zawsze, żeby ponieść grzechy wielu…” Hebrajczyków 9:28

To krew Chrystusa jest święta, a nie krew zwierząt i ludzi.

„Bo dusza ciała jest we krwi, a Ja dałem ją na ołtarz, abyście dokonywali przebłagania za swe dusze, gdyż to krew dokonuje przebłagania dzięki duszy, która w niej jest.” Powt. Prawa 30:19

W rozważaniach biblijnych dusza i krew stają się synonimem życia. Dlatego, kiedy Chrystus umiera, Jego przelana krew odkupuje nas z niewoli grzechu. On daje za nas swoją krew, życie, i duszę jednocześnie. Robi to po to, byśmy mogli dostąpić wybawienia od śmierci, czyli po to, byśmy zachowali życie. 

Taki prorok musi ponieść śmierć

Po artykułach „Fałszywi prorocy” i „Sąd nad fałszywym prorokiem” dostałem od Krzysia Niskiego kilka starych wycinków z publikacji wydanych przez ciało kierownicze świadków Jehowy. Zwrócił on moją uwagę na fragmenty, jakimi „niewolnik” świadków wpływał na fanatyzm swoich poddanych. Są to niby drobne, niewiele nieznaczące teksty, ale każdy, kto miał do czynienie z organizacją świadków Jehowy wie, że każda taka „niewinna” wzmianka rozpalała wyobraźnię szeregowych głosicieli. Wykorzystywano to do wzbudzania gorliwości i ofiarności. Po takich wzmiankach nie tylko wzrastała gorliwość w służbie głoszenia, ale także hojność finansowa zwykłych głosicieli. 

W niektórych okresach wiara w rychły koniec tego systemu rzeczy powodowała krytyczny stosunek do tych, którzy chcieli się uczyć lub planowali interesy. Takie jednostki postrzegano jako słabe duchowo, gdyż każdy „normalny” świadek wiedział, że to już jest bez sensu, przecież za najbliższym zakrętem miał wyłonić się raj na ziemi. Od dawna odradzano zachodzenia w ciąże, ponieważ kobietom ciężarnym będzie ciężko w dniu wielkiego ucisku. Było to niezgodne z radami Pana naszego Jeszu. A co On radził? Mamy w Biblii trzy wersje wypowiedzi Mistrza. Wszystkie dają nam pełny obraz jego proroctwa.

Ani zimny, ani gorący, tylko letni

Ciąg dalszy poprzedniego tematu "Czarne owce".

„Nie angażują się w politykę ani konflikty społeczne (Jana 17:16; 18:36).”

Świadkowie nie tylko nie angażują się w to, co złe, ale także w to, co dobre. Wmówili swoim wiernym wyznawcom, że wszystko, co jest poza organizacją to świat i trzeba od niego trzymać się z daleka. Sami ustalili w jakim stopniu mogą robić wyjątki, bo przecież muszą zarabiać i żyć. Zaakceptowali państwową edukację mimo, że dzieci są tam uczone typowo światowej postawy. Nie robią nic w tym kierunku, by zapewnić własną sieć szkół mimo, że prawo im to umożliwia, a środków finansowych mają pod dostatkiem.

Całkowicie akceptują światowy handel, a nawet inwestują na giełdzie. Nie mogą wyjść z zachwytu nad oficjalną medycyną, ale odradzają naturalne metody leczenia. Akceptują system bankowy, a nawet biorą kredyty. 

Edukacja, medycyna, system bankowy, giełda, wszystko to są sidła szatana. Są nam przedstawiane jako coś wspaniałego, a faktycznie służą tylko okradaniu nas z pracy naszych rąk. Świadkowie Jehowy całkowicie akceptują ten światowy system, ale jeśli zechcesz zrobić coś pożytecznego dla miejscowej społeczności i zaangażujesz się w jakąś formę działalności, czy to na szczeblu gminnym czy wojewódzkim, zostaniesz okrzyknięty przyjacielem świata, ponieważ mieszasz się do polityki. Sami sobie tak wymyślili i, co ciekawe, nawet po odejściu z ich organizacji sporo osób nadal wierzy, że tego typu działalność jest zła. Oczywiście, nie zachęcam do brania udziału w wyborach, bo to jest pozorowane działanie, wielkie oszustwo szatana, ale można na różne inne sposoby wywierać pozytywny wpływ na ludzi, w tym także na polityków. 

Za co Jan Zanurzyciel (Chrzciciel) został zabity? Czy nie za wywieranie wpływu na króla Heroda? Dokładnie: za krytykowanie i potępianie tego, co ten król robił w swoim życiu prywatnym. 

„Ten bowiem Herod kazał pochwycić Jana i związanego trzymał w więzieniu, z powodu Herodiady, żony brata swego Filipa, którą wziął za żonę. Jan bowiem wypominał Herodowi: 'Nie wolno ci mieć żony twego brata'. A Herodiada zawzięła się na niego i rada byłaby go zgładzić, lecz nie mogła.” Marka 6:17-19

Czarne owce

Kontynuujemy omawianie broszury „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”. Rozdział 10 „Jak rozpoznać religię prawdziwą?”; podpunkt akapitu trzeciego: 

„Prawdziwi chrześcijanie nie są częścią tego niegodziwego świata. 

Nie angażują się w politykę ani konflikty społeczne (Jana 17:16; 18:36). Nie naśladują również szkodliwych postaw i praktyk rozpowszechnionych w dzisiejszym świecie. Przeczytaj Jakuba 4:4.” 

Spotkaliście kogoś, kto by twierdził, że jego religia naśladuje szkodliwe postawy i praktyki? Mamy w Polsce mądre przysłowie: „każda sroka swój ogon chwali”. Tymczasem biblijna reguła brzmi:

"Niech inny cię chwali - nie twoje wargi, ktoś obcy, a nie twoje usta." Przysłów 27:2 

Regułę tę potwierdził także nasz Pan:

„Jeżeli Ja sam siebie otaczam chwałą, chwała moja jest niczym…” Jana 8:54 

Czy wszyscy chrześcijanie muszą głosić?

Obalamy kolejne twierdzenie świadków Jehowy, które ma udowodnić, że niby tylko oni są prawdziwymi chrześcijanami.

"Prawdziwi chrześcijanie głoszą o Królestwie Bożym. 

Jehowa posłał Jezusa, by rozgłaszał dobrą owiną o Królestwie Bożym - jedynej nadziei dla ludzkości. Jezus czynił to do samej śmierci (Łukasza 4:43; 8:1; 23:42, 43). Zapowiedział, że także jego naśladowcy będą głosić o tym Królestwie. Jeśli ktoś chce z tobą porozmawiać o Królestwie Bożym, to do jakiej religii zapewne należy? D Przeczytaj Mateusza 24:14." Broszura „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”.

O królestwie Bożym głoszą wszyscy chrześcijanie - jedni robią to dyskretnie, inni bardzo nachalnie. Do tej drugiej grupy zaliczamy świadków Jehowy. Ta nachalność sprawia, że są bardziej widoczni, ale nie gwarantuje tego, co najważniejsze, czyli prawdy. Co z tego, że świadkowie Jehowy znani są z głoszenia, skoro głoszą własne interpretacje, a nie jasno sprecyzowaną biblijną nadzieję na zbawienie. 

Jak już wiemy, nigdzie w Biblii nie ma mowy o prawdziwej religii. Są tylko jednostki służące Bogu, a zjednoczone Duchem Świętym. Ten Duch pobudza i uzdalnia ludzi do określonego działania, dlatego nie wszyscy powołani do zbawienia mieli być głosicielami.

„Skoro więc mamy dary różniące się stosownie do niezasłużonej życzliwości, którą nas obdarzono — jeśli proroctwo, prorokujmy stosownie do udzielonej nam wiary; jeśli usługiwanie, trwajmy w tym usługiwaniu; jeśli ktoś naucza, niech trwa w nauczaniu; jeśli ktoś usilnie zachęca, niech trwa w usilnym zachęcaniu; kto udziela, niech to czyni z hojnością; kto przewodzi, niech to czyni z prawdziwą żarliwością; kto okazuje miłosierdzie, niech to czyni z rozradowaniem.” Rzymian 12:6-8

Strażnicy fałszywego imienia

Kontynuujemy udzielenie świadkom Jehowy odpowiedzi na treści zawarte w broszurze „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”. Temat ten powstał na prośbę osoby, którą odwiedzają świadkowie Jehowy i prowadzą z nią rozmowy w oparciu na treści tej broszurki. Dziś kontynuujemy 10 rozdział akapit 3 zawierający pytanie, „Po czym rozpoznać prawdziwych chrześcijan?” Oto, co twierdzi Towarzystwo Strażnica: 

„Prawdziwi chrześcijanie otaczają czcią imię Boże — Jehowa. Jezus rozsławiał to imię. Pomagał ludziom poznać Jehowę i uczył ich modlić się, żeby Jego imię było uświęcane (Mateusza 6:9). Która religia zachęca do używania imienia Bożego? Przeczytaj Jana 17:26 i Rzymian 10:13,14.”

Zacznijmy od tego, iż nie ma nigdzie w Nowym Testamencie informacji, że takie imię było używane przez naśladowców Chrystusa ani przez niego samego. W ogóle takiego imienia nie znajdziemy w całej Biblii, nawet w Starym Testamencie. Świadkowie twierdzą, że występuje ono aż 7000 razy, ale to jest nieprawda. W starożytnych manuskryptach istnieje imię Boga, ale jest zapisywane literami JHWH i nikt nie wie, jak je naprawdę wymawiano. Wiadomo jednak, że forma Jehowa jest błędna i Towarzystwo Strażnica ostatnio przyznaje, że tak jest. Przypuszczają, że ta forma imienia może nie być dokładnie tą,  jaką Bóg sobie nadał. Jednak nie chcą niczego zmieniać w swoich wierzeniach i nadal używają fałszywego imienia. Dlaczego to robią? Gdyby przyznali, że używali przez cały okres istnienia swojej organizacji fałszywego imienia Boga, to postawiliby sens swojego istnienia pod znakiem zapytania. Ile jest warta religia, która oddaje cześć Bogu używając fałszywego lub zniekształconego imienia Bożego? Jest wysoce prawdopodobne, że imię przez nich czczone, jest imieniem wroga Bożego, a oni sami ulegli zwiedzeniu oddając Bogu cześć pod imieniem, które do Niego nigdy nie należało. 

Na przekór Pismom Świętym

"3. Po czym rozpoznać prawdziwych chrześcijan?

Przeanalizujmy pięć znaków rozpoznawczych.

Prawdziwi chrześcijanie uznają Biblię za Słowo Boże.

W przeciwieństwie do wyznawców religii fałszywych dają jej pierwszeństwo przed poglądami ludzkimi (Mateusza 15:7-9). Usilnie starają się żyć według jej zasad. Nie można więc powiedzieć, że co innego głoszą, a co innego robią. Przeczytaj Jana 17:17 i 2 Tymoteusza 3:16,17." - źródło: broszura „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”

Zacznijmy od najważniejszego. Świadkowie Jehowy w tym akapicie świadczą przeciw sobie. Korzystają z faktu, że wiedza społeczeństwa na temat Pisma Świętego jest mała. O tym, które księgi biblijne są uznawane za prawdziwe, zdecydował Martin Luter w XVI wieku, a więc około 1500 lat po czasach apostolskich. On ograbił Pismo Święte z kilku ksiąg. Wszystkie kościoły chrześcijańskie, które mogą o sobie powiedzieć, że wywodzą się prawie od pierwszych chrześcijan, uznają większą ilość ksiąg biblijnych niż protestanci i świadkowie Jehowy. Ponieważ o tym nikt nie pisze jest zmowa milczenia i nawet katolicy nie przykładają do tego wielkiego znaczenia mimo że posiadają kilka ksiąg więcej. Dlatego, kiedy świadkowie Jehowy piszą, że „Prawdziwi chrześcijanie uznają Biblię za Słowo Boże” to świadczą przeciw sobie. Sami się oskarżają, że są fałszywymi chrześcijanami. 

Czy istnieje religia prawdziwa?

Ktoś z kim świadkowie Jehowy studiują broszurę, „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”, poprosił mnie o pomoc w sensownym prowadzeniu rozmowy. Poprosił o jakieś argumenty. Ponieważ już jest studiowany 10 rozdział tej broszury, więc zaczniemy od środka. Rozdział ten to „Jak rozpoznać religię prawdziwą?” 

Przyjrzyjmy się treści broszury: 

„1. Czy istnieje tylko jedna religia prawdziwa? Jezus założył tylko jedną religię, religię prawdziwą. Przyrównał ją do drogi prowadzącej dożycia wiecznego i powiedział, że „niewielu jest tych, którzy ją znajdują” (Mateusza 7:14). Jehowa Bóg uznaje wyłącznie taki sposób oddawania Mu czci, który opiera się na prawdzie z Jego Słowa. Wszyscy wyznawcy religii prawdziwej mają te same poglądy religijne. Przeczytaj Jana 4:23, 24; 14:6 i Efezjan 4:4, 5. 2.” 

Należy w tym momencie zdecydowanie żądać by świadek Jehowy pokazał werset biblijny, w którym pisze, że Chrystus założył religię. Należy wymusić by świadek przyznał, że to jest ich interpretacja, bo faktycznie jest to ich interpretacja, którą przedstawiają tak jakby była czymś oczywistym. Następnie należy poprosić o przeczytanie ewangelii Jana 14:6, w której znajdujemy wyjaśnienie Chrystusa. 

„Ja jestem drogą i prawdą, i życiem. Nikt nie przychodzi do Ojca inaczej, jak tylko przeze mnie.” Jana 14:6 

Urodziny w świetle Biblii.

Większość osób nigdy nie zastanawia się czy obchodzenie urodzin jest dozwolone czy zakazane dla naśladowcy naszego pana Jeszu. Najczęściej przejmują ten zwyczaj od rodziny a rodzina zwykle nie łączy tego z żadnym ceremoniałem religijnym. Nie wiem czy jest ktoś, kto w kościele katolickim lub protestanckim łączy rocznicę urodzin z jakimiś ceremoniami religijnym. Jeśli jest to uroczystość z okazji rocznicy narodzin, tylko i wyłącznie, to nie ma w tym nic złego. Problem pojawia się, gdy uroczystości tej nadaje się lub towarzyszą jej uroczystości o charakterze religijnym. 

Ja osobiści spotykam się z urodzinami, jako problemem tylko w kontaktach z byłymi świadkami Jehowy. Członkom tej organizacji religijnej nie wolno obchodzić rocznicy urodzin i po kilkunastu latach zakaz ten zakorzenia się w ich sercach tak mocno, że trudno jest się go pozbyć. 

Uzasadnienie świadków Jehowy nie jest sensowne biorąc pod uwagę fakt, że wynika z interpretacji, a nie objawienia jasno sprecyzowanego. Opierają się na tych cytatach:

"A trzeciego dnia były urodziny faraona i urządził on ucztę dla wszystkich swych sług, i pośród swoich sług podniósł głowę przełożonego podczaszych oraz głowę przełożonego piekarzy." Rodzaju 40:20 

Strażnicy sumień

Do sobotniego zadania jeszcze wrócimy a dziś chciałbym zwrócić uwagę na coś, co przyszło mi do głowy w niedzielę, gdy pomagałem Krzysiowi Niskiemu napisać artykuł „Cena sumienia”. Krzysztof Niski jest prezesem fundacji „Uratować choć jedno życie”. Postawił sobie za cel ratować zwłaszcza dzieci świadków Jehowy przed ofiarą krwi, czyli umieraniem z powodu odmowy przyjęcia transfuzji. Prowadzi korespondencję z Rzecznikiem Praw Dziecka chcąc go skłonić do interweniowania w tej sprawie. Rzecznik twierdzi, że nie widzi problemu i uważa, że obecne prawo wystarczająco dobrze chroni dzieci. Tymczasem prawo zezwala rodzicom, blokować wysiłki lekarzy w ratowaniu życia zwłaszcza po nagłych wypadkach. Kiedy o życiu decydują minuty rodzice będący świadkami Jehowy blokują lekarzy i ci muszą występować do sądu o zgodę na transfuzję. Jest to procedura, która niczego nie zmienia, bo zanim dojdzie do rozprawy sądowej przeważnie już jest za późno. Rzecznik nie widzi problemu a jeśli taki jest to prosi o szczegółowe dane z konkretnego przypadku. Oczywiście nikt nie udzieli nam szczegółowych danych, bo część jest objęta ochrona danych osobowych a część objęta tajemnica lekarską. Oczywiście rzecznik wie o tym. 

Sytuacja wydaje się być bez wyjścia. Wpadłem na pomysł by odwrócić sytuację i lobbować na rzecz zmiany prawa w taki sposób by to rodzice musieli podać sprawę do sądy by zakażać podania transfuzji krwi. Oczywiście póki by to zrobili transfuzja dawno byłaby przeprowadzano. Trzeba odwrócić sytuację. Medycyna robi wiele zła na przykład zmuszając zdrowe dzieci do przyjmowania szczepionek. Co ciekawe rodziców karze się za odmowę podania dzieciom zarazka w szczepionce a przecież te dzieci są zdrowe i nie potrzebują pomocy lekarza. Z drugiej strony system zgadza się patrzeć jak dziecko umiera, bo rodzice nie zgadzają się na transfuzję i nikt nie ma zamiaru karać tych rodziców. Wręcz przeciwnie karani są lekarze, którzy mimo woli rodziców podali krew dziecku. Dostrzegam w tym świadome działanie szatana, ale teraz nie będę o tym pisał. 

Członek Ciała Kierowniczego, przed komisją w Australii

Szczerzy świadkowie Jehowy lub byli członkowie tej społeczności bez trudu dostrzegą lawirowanie między współczesną poprawnością polityczną a faktycznymi wytycznymi ciała kierowniczego świadków Jehowy. Dla osób postronnych może to nie być tak oczywiste, bo nieznana wytycznych świadków Jehowy zwłaszcza tych starszych. Myślę, że to ciekawy film dający do myślenia. Rzadko mamy okazję usłyszeć, co ma do powiedzenia członek ciała kierowniczego a gdy już taka okazja się pojawi to pryska czar wyjątkowości i wychodzi na jaw zwykła ludzka układność.

"Niechże wasze słowo Tak znaczy Tak, wasze Nie – Nie; gdyż co jest ponad to, jest od niegodziwca." Mateusza 5:37 PNŚ

Rzecznik Praw Dziecka i świadkowie Jehowy

„Rzecznik Praw Dziecka stoi na straży praw dziecka...”. Takie zadnie widnieje w liście od tegoż rzecznika do mojego znajomego Krzysztofa Niskiego. Ten były świadek Jehowy zawsze był przeciwny zakazowi transfuzji krwi nawet, gdy był jeszcze świadkiem. Czy rzeczywiście rzecznik praw dziecka stoi na czyjejś straży? Z odpowiedzi, jaka przyszła można wywnioskować, że to pusty nic nieznaczący slogan a rzecznik stoi na straży konstytucji. Główny powód, dla którego rzecznik nie chce stanąć w obronie życia dzieci to prawo rodziców do wychowywania dzieci w duchu własnej religii. Tylko, że nikt im tego nie chce zabronić. Problem dotyczy nie wychowania dzieci tylko ratowania ich życia skutecznymi metodami. Raczej nie może być mowy o wychowywaniu dziecka, które zmarło z powodu odmowy przyjęcia transfuzji krwi. Punkt konstytucji, na który powołuje się rzecznik nie gwarantuje prawa do składania dzieci na ofiarę religijnej interpretacji. 

Żeby uniknąć niedopowiedzeń wróćmy do początku. Z treścią listu wysłanego do rzecznika możesz się zapoznać pod linkiem - Do Rzecznika Praw Dziecka, Marka Michalaka. List otwarty. Odpowiedź rzecznika także jest na tamtej stronie, ale tu umieszczę skany obu stron. 

Świadkowie Jehowy sami się kompromitują.

Trzy lata temu napisałem, że świadkowie Jehowy nie szanują imienia Bożego. Oczywiście nigdy nie przyznają się do tego wprost. Taki jest jednak fakt, o czym sami możecie się przekonać oglądając ich produkcję filmową, w której przekonują, że nie ma w tym nic złego. Link do filmiku umieszczam na końcu dzisiejszego wpisu. Z całą pewnością do ich argumentacji przychylą się wszyscy ci, co uważają, że Chrystusa można czcić za pośrednictwem różnych imion. Właśnie na ten fakt powołują się świadkowie Jehowy twierdząc, że to nie ważne, jakie imię używamy ważne by powszechnie było ono kojarzone z odpowiednią osobą. Wprawdzie świadkowie Jehowy nie odwołują się do narodowych języków, ale mówią o miejscowych zwyczajach, ale to niewielka różnica. Dopuszczają, więc wiele różnych imion nie zważając na to czy są dokładne. Jednocześnie pragną wmówić nam, że szanują Boga i jego imię. Naprawdę? 

Czy ktoś, kto by nie dbał o prawidłową wymowę Waszego imienia mógłby śmiało powiedzieć, że was szanuje? W mojej rodzinie był człowiek złośliwy znam go tylko z opowieści mojej cioci. Otóż człowiek ten swoją nienawiść do sąsiadów wyrażał przez przekręcanie ich imion. Wszystkim było to obojętne, więc on nadal to robił aż ktoś go zabił siekierom. Nie żartuję. Ludziom wcale nie jest obojętne jak wymawia się ich imiona. Twierdzą tak tylko na potrzeby uzasadnienie kultu fałszywych imion w odniesieniu do Chrystusa, ale w życiu codziennym myślą i postępują zupełnie inaczej. Przekonałem się o tym, gdy kilka lat temu na pewnym forum zacząłem przekręcać imiona osób, które twierdziły, że dokładność wymowy imienia jest bez znaczenia. Szybko dowiedziałem się, że jestem złym człowiekiem, bo jestem złośliwy bez powodu. W końcu wyrzucono mnie z tego forum i nie mogłem już nic pisać, podczas gdy mnie tam oczerniano bez przeszkód. Od tamtej pory mam niechęć do udzielania się na stronach, nad którymi nie mam kontroli. Szkoda czasu. Udowodniłem jednak, że zwolennicy różnych imion w stosunku do własnego są zadziwiająco wrażliwi, choć oficjalnie twierdzą inaczej. 

Języki, kultura i królowie, czyli o czym nie wiedzą świadkowie Jehowy?

Czy Bóg stworzył mowę narodową?

„Zejdźmy więc i pomieszajmy tam ich język, aby jeden nie rozumiał drugiego!” Rodzaju 11:7

Biblia informuje nas, że z woli Boga ludziom pomieszano języki, ale czy to znaczy, że Bóg stworzył każdą mowę narodową i wszystkie słowa? Oczywiście, że nie. Mowa podobnie jak pismo podlega ciągłym zmianom. Mówimy, że język się rozwija. Z woli Boga ludzie przestali się rozumieć i to wystarczyło by się rozeszli we wszystkie strony świata, ale to nieznaczny, że od razu dostali gotowe języki do swojego prywatnego użytku. 

„W ten sposób Pan rozproszył ich stamtąd po całej powierzchni ziemi, i tak nie dokończyli budowy tego miasta. Dlatego to nazwano je Babel, tam bowiem Pan pomieszał mowę mieszkańców całej ziemi. Stamtąd też Pan rozproszył ich po całej powierzchni ziemi.” Rodzaju 11:8,9

W każdej mowie narodowej są słowa, którymi można błogosławić i takie, którymi można przeklinać. Bóg nie stworzył czegoś, co służy tylko złym celom. Ludzie sami rozwinęli swoje języki. Gdyby Bóg stworzył każdą mowę narodową, to każda byłaby doskonała i nie wymagałaby dalszego rozwoju. 

Lokalny ośrodek czystego wielbienia

Dzisiejszy temat zaczerpnąłem z nowej Strażnicy (wydanie do studium lipiec 2015). Jest tam temat „To jest nasze miejsce wielbienia Boga”. Mam nadzieję, że jego omówienie pomoże w poradzeniu dyskusji ze świadkami Jehowy. Zwróć uwagę, że świadkowie Jehowy mają swoje miejsce gdzie wielbią Boga. Taki wniosek się nasuwa z samego już tytułu. Tymczasem pamiętam czasy, gdy spotykali się w prywatnych mieszkaniach i bardzo mocno krytykowali inne wyznania posiadające miejsce wielbienia Boga. Z wielkim upodobaniem cytowali wówczas:

"Bóg, który uczynił świat i wszystko, co na nim, ten, będąc Panem nieba i ziemi, nie mieszka w świątyniach ręką zbudowanych." Dzieje 17:24 

Teraz już dużo rzadziej powołują się na ten werset zwłaszcza odkąd sami zaczęli się chwalić swoimi Salami Królestwa lub zgromadzeń. W tym wydaniu Strażnicy także chwalą się czystością i tym, jakie robi ona wrażenie na postronnych obserwatorach. Tymczasem słowo świątynia znaczy miejsce czyste, czyli święte, mimo więc że świadkowie nie używają słowa świątynia to jednak traktują swoje miejsca spotkań jakby to były świątynie. Kładą duży nacisk na potrzebę zachowania czystości uzasadniając, że jest to miejsce wielbienia Boga podobne do świątyni Jerozolimskiej.

5 kłamstw świadków Jehowy na tematy medyczne.

5 kłamstw świadków Jehowy na temat światowego systemu medycznego.

Kłamstwo numer 1:

Chrystus uznaje współczesnych lekarzy. 

Świadkowie Jehowy wychwalają system medyczny oparty na lekach. System stąd wywodzi nazwę lekarze i leczenie opiera się, bowiem na produkcji leków chemicznych a nie na uzdrawianiu. Świadkowie jednak twierdzą, że to dobry system i że to o nim wspominał Pomazaniec Jeszu mówiąc:

„Zdrowi nie potrzebują lekarza, tylko niedomagający.” – Łukasza 5:31

Tymczasem Chrystus mówił o uzdrowicielach opierających swoje leczenie na ziołach gdyż tylko takich uzdrowicieli Bóg nam dał do opieki i tylko takie leki otrzymaliśmy od Boga. Potwierdza to mądrość zapisana przez Jeszuego syna Syracha:

„Doceń uzdrowiciela należną zapłatą za jego usługi, albowiem i jego Pan stworzył. Od Najwyższego pochodzi uzdrowienie, a od Króla dar się otrzymuje. Wiedza uzdrowiciela stawia go wysoko, nawet przy możnowładcach będą go szanować. Pan stworzył z ziemi leki, a człowiek mądry nie będzie nimi gardził.” Syracha 38:1-4

Niestety świadkowie Jehowy nie uznają mądrości pochodzącej z księgi Syracha, więc w ich czasopismach nie znajdziemy zdecydowanej pochwały dla ziół ani stwierdzenia, że to Bóg nami się opiekuje dając lekarstwa na każdą chorobę.

Kłamstwo numer 2.

Światowa medycyna jest lepsza i pewniejsza od naturalnych ziół.

Jeszu jest Panem i Zbawicielem.

Syn przyniósł mi Strażnicę świadków Jehowy. Wracając ze szkoły w Kluczborku trafił na stojak z literaturą i postanowił mnie zaskoczyć. Od razu informuję świadków Jehowy, którzy raportują rozpowszechnienie czasopisma a nawet dwóch, bo do Strażnicy włożone było Przebudźcie się, że mój syn nie przeczytał ich. Przyniesienie ich dla mnie potraktował, jako żart. Pisze o tym, ponieważ tytuł na pierwszej stronie Strażnicy to: „Jezus wybawia od czego?” i on zainspirował mnie do napisania tego tematu.

Byłem ciekaw czy wspomną o tym, że imię naszego Pana znaczy Zbawienie. Taka wzmianka wydaje się być oczywistą biorąc pod uwagę tytuł. Dlatego przeczytałem ten temat. Była to prawdziwa męka, ponieważ świadkowie zawsze piszą to samo. Miałem wprawdzie nadzieję, że może tym razem znajdę coś nowego, ale niestety nie spełniło się moje pragnienie. Jak się spędziło 30 lat w tej organizacji to już nie miało się ochoty czytać w kółko tego samego. Jestem pewien, że każdy kto spędził w tej organizacji tak dużo czasu wie co tam pisało bez zaglądania do publikacji. 

Adam utracił życie doskonałe a my odziedziczyliśmy po nim grzech, więc umieramy a Chrystus przyszedł umrzeć za nas byśmy mogli żyć w raju na ziemi. Żadnej wzmianki o tym, że imię Pomazańca znaczy Zbawienie. Ponad 150 lat istnieje ta organizacja i jeszcze do tego nie doszli? W ich „encyklopedii”, czyli „Wnikliwe poznawanie pism” znajdujemy hasło „Jeszua” i dość enigmatyczne stwierdzenie „prawdopodobnie skrócona forma imienia Jehoszua: ‘Jehowa jest wybawieniem’”. Niestety to wszystko, na co ich stać w kwestii głoszenia o Zbawicielu. Wprawdzie wymieniają 8 różnych przypadków użycia tego słowa, co przypomina przerzedzanie komara, ale zupełnie pomijają postać Jeszuego syna Nuna (Jozue) i Jeszu Syna Bożego. Pomijają Jozuego, mimo że wiedzą, iż jest to takie same imię. Świadczą o tym te zdania:

Spowiedź świadków Jehowy

Świadkowie Jehowy mają zasadę, że jeśli grzech jest poważny to należy go zgłosić do starszych zboru nawet, jeśli pokrzywdzony wybaczył, a grzesznik przeprosił. Świadkowie nie uznają zasady, „jeśli cię posłucha pozyskałeś brata”. Uważają, że powinni sami ocenić szczerość okazanej skruchy i ewentualną możliwość wykluczenia lub nałożenia innych ograniczeń. Nie ważne przy tym jest, że nikt nie wie o tym grzechu za wyjątkiem pokrzywdzonego, liczy się to, że grzech jest poważny. A co jest grzechem poważnym to oni sami określają. Wprawdzie w Biblii znajdujemy taki grzech, który można nazwać poważnym, ale jest to grzech przeciw Duchowi Świętemu, a wówczas grzesznik nie odczuwa żalu. Każdy grzech, który prowadzi do żalu nie jest grzechem przeciw Duchowi świętemu nie wymaga, więc by grono starszych pastwiło się nad skruszonym, w celu przyprowadzenie go do jeszcze jednej skruchy.

Może się zdarzyć, że pokrzywdzony wybaczył, a komitet sądowniczy mimo tego faktu wykluczył grzesznika, czyli nie uznał pojednania osób. Takie zgłoszenie grzechu do nadzorców oczywiście sprzyja kontroli członków zboru. Świadkowie Jehowy chętnie sugerują, że spowiedź katolicka ma charakter inwigilacji społeczeństwa i jest w tym sporo racji, ale porównajmy ze spowiedzią ich zgłoszenie grzechu do grona starszych.

Betel miejsce fałszywego kultu

Betel w przetłumaczeniu na język polski znaczy „dom boży”. W ziemi Kanaan była miejscowość nazywana Luz, ale po śnie, jaki miał Jakub w tej miejscowości zmienił jej nazwę na Betel. Jakub dostał tam sen, w którym zobaczył aniołów, którzy po drabinie wchodzili lub schodzili z nieba na ziemię. Uznał, że miejsce, w którym się znajduje jest bramą do nieba i nazwał to miejsce „domem bożym”, czyli Betel. Niepokojące jest to, że postawił w tym miejscu słup nazywany stelą i namaścił go oliwą. Biblia nie mówi, dlaczego to zrobił, ale nie można wykluczyć, że w ten sposób naśladował zwyczaj okolicznych ludów. Dziś wiemy, że tego rodzaju słupy symbolizowały w pogaństwie wejście do nieba. Niestety ten słup mógł stać się w późniejszym czasie podstawą do bałwochwalczego kultu świętych słupów w Izraelu. Także nazwa, jaką Jakub nadał temu miejsca wskazywała na słabą znajomość Boga, któremu chciał służyć. 

Bóg postanowił, że kult będzie skupiony w Jerozolimie i zabraniał wszelkiego kultu w innych miejscowościach a więc także w Betel. Kiedy doszło do podziały Izraela na część północną, dziesięciopokoleniową i na południową, dwupokoleniową Betel stało się miejscem fałszywego kultu. 

"Po zastanowieniu się król sporządził dwa złote cielce i ogłosił ludowi: Zbyteczne jest, abyście chodzili do Jerozolimy. Izraelu, oto Bóg twój, który cię wyprowadził z ziemi egipskiej! Postawił zatem jednego w Betel, a drugiego umieścił w Dan. To oczywiście doprowadziło do grzechu."

1 Królewska 12:28-30

Betel nigdy nie było domem prawdziwego Boga, ale od tej pory stało się domem fałszywego boga.

Krew przymierza za wielu wylana.

Świadkowie Jehowy w Strażnicy z marca 2015 roku udzielają odpowiedzi na pytanie: „Kto może spożywać chleb i wino?” Piszą tam:

„Kiedy Jezus polecił apostołom upamiętniać swą śmierć, powiedział też o pewnym przymierzu, czyli umowie (Mateusza 26:26-28).”

Na poparcie tego twierdzenia powołują się na ewangelię Mateusza zobaczmy, co tam pisze.

„Gdy jeszcze jedli, Jeszu wziął chleb i pobłogosławiwszy, połamał go, a dając uczniom, rzekł: „Bierzcie, jedzcie. To oznacza moje ciało”. Wziął także kielich i złożywszy podziękowania, dał im go, mówiąc: „Pijcie z niego, wy wszyscy; bo to oznacza moją ‚krew przymierza’, która ma być wylana za wielu dla przebaczenia grzechów.”

Mateusza 26:26-28

Świadkowie Jehowy stwierdzają tylko, że było to pewne przymierze, czyli umowa i tylko w tym celu powołują się na ten werset. Z jakiegoś powodu pomijają wiele szczegółów tam zawartych np., z kim to przymierze było zawarte. A było zawarte z 12 posłańcami popularnie nazywanymi apostołami. Jeśli świadkowie powiedzą, że takie były skromne początki, ale później miało do nich dołączyć więcej osób to zwróćcie im uwagę, że początki były skromne, ale nie aż tak bardzo jakby chcieli nam wmówić. Pomazaniec oprócz 12 posłańców miał jeszcze ponad 72 uczniów, których wysyłał do głoszenia dając im dar czynienia cudów (Łukasza 10:1,9). W sumie miał ponad 80 mężczyzn i prawie, 40 kobiet całkowicie wierzących w jego posłannictwo od Boga. Skąd to wiemy?