Zaniesie imię moje do pogan

Dawny agresor staje się sam obiektem prześladowań. Okazuje się, że gorliwość Pawła była daremna, do póki nie nawrócił się i nie skierował swojej aktywności na służbę Chrystusowi. On sam napisał o tych którzy choć są pochodzenia Izraelitami, to jednak błądzą, a w swym zbłądzeniu są gorliwi.

Przyznaję, że mają gorliwość dla Boga, ale nieopartą na prawidłowym zrozumieniu. 

Rzymian 10:2

Teraz Paweł dostał zrozumienie, ale żeby do tego doszło musiał być powalony przez chorobę. To go zmusiło do zastanowienia nad swoim życiem. Zbawiciel przeznaczył Pawła do wyjątkowej służby, miał zanieść Jego imię do pogańskich narodów. Miał je zanieść, a nie opowiadać o Chrystusie, któremu na miejscu mieli wymyślić nowe imię. 

Narody posłuszne imieniu

Kolejny werset biblijny pokazuje, że narody mają być doprowadzone do posłuszeństwa imieniu Pomazańca Bożego. Nie imionom, jakby miało być ich wiele, ale jednemu, jedynemu imieniu. Niestety narody są podporządkowane, ale rożnym fałszywym imionom. Chrześcijaństwo dziś wielbi wielu chrystusów, tak samo jak dawniej wielbiono wielu bogów pod wieloma imionami.

Wszyscy prorocy świadczą o tym...

Paweł w liście do Koryntian pisze o różnych grzechach i pisze to do ludzie, którzy mieli w tych grzechach swój udział. Z jego listu dowiadujemy się że mimo tych bardzo poważnych grzechów Koryntianie zostali z nich oczyszczeni, a stało się to w imieniu Pana naszego Jeszu. Paweł sam też skorzystał z oczyszczenia w tym imieniu, bo zanim został naśladowcą pomazańcowym wcześniej prześladował wzywających tego imienia. 

Posłaniec pomazańcowy Piotr głosząc poganom, opowiedział o tym, jak Bóg wzbudził z martwych Pomazańca, który objawił się swoim uczniom, jadł z nimi i pił, co było dowodem prawdziwego zmartwychwstania. Piotr powiedział, że Chrystus nakazał im głosić, że Bóg dał mu władzę sądzenia żywych i zmarłych. Wspomniał też, że wszyscy prorocy zapowiadali, że każdy kto uwierzy w Jeszu, przez Jego imię dostąpi odpuszczenia grzechów. 

15. Imię ma znaczenie - Mateusza 1:21

Ten werset już cytowałem, ale wówczas kładłem nacisk na fakt, że to imię przyniósł anioł i przekazał Mariam i Józefowi, a więc imię pochodziło z nieba. Teraz cytuję ten werset jako dowód, że nasza nadzieja zbawienia jest ściśle związana z tym imieniem. Chrystus dostał to imię nie tylko dlatego, że Bóg miał taki kaprys (byłby to dostateczny powód by je zaakceptować), ale dlatego, że ono ma znaczenie. W imieniu tym jest przesłanie do ludzi. Poseł Boży Gabriel wyjaśnia więc powód dla którego Bóg wybrał to imię. Otóż imiona, które używają dzisiejsi chrześcijanie nie mają takiego znaczenia. Biblia nas uczy na przykładach takich jak Awram i Saraj, że zmiana jednej głoski zmienia też znaczenie imienia.

14. Nadzieja w imieniu - Mateusza 12:21

Mówiliśmy już o tym, że imię Jeszu (Zbawiciel) pochodzi z nieba, a także, że pierwsi chrześcijanie wierzyli w to imię. Dziś zaczynamy, przyglądać się temu, że w imieniu Jeszu jest dla nas zbawienie. Ciekawe jest to, że Nowy Testament kładzie nacisk na to że w imieniu jest zbawienie, a nie, że w Chrystusie jest zbawienie. Nie dzieję się tak przypadkiem, wszystko to jest wcześniej zaplanowane przez Boga, a od czasów zejścia Syna Bożego na Ziemię jest realizowane, dla dobra nas wszystkich. Pierwszy cytat jest krótki i choć cytujemy go z ewangelista Mateuszem to pochodzi on z proroctwa Izajasza.

12. Przykazanie wiary - 1 Jana 3:23

Kolejny film z serii jeden werset biblijny. Tym razem jest to cytat z 1 Jana 3:23. Aż dziw, jak dużo wersetów mówi nam o potrzebie wiary w imię Pana naszego Jeszu, a chrześcijanie są na to ślepi i głusi. Tym razem dowiadujemy się, że wiara w imię to przykazanie, tak samo ważne jak przykazanie wzajemnej miłości. Tylko, że o miłości mówią wszystkie kościoły, prześcigając się w jej ogromie, a o prawdziwym imieniu mówimy prawdopodobnie tylko my.  

10. Życie masz w imieniu - Jana 20:31

Kolejny werset z serii "jeden werset biblijny" - Jana 20:31. Proponuję małe wprowadzenie do filmu.

Tomasz powiedział: 

- Pan mój i Bóg mój! 

Odpowiedział mu Jeszu: 

- Uwierzyłeś dlatego, ponieważ Mnie ujrzałeś? Błogosławieni, którzy nie widzieli, a uwierzyli. 

I wiele innych znaków, których nie zapisano w tej książce, uczynił Jeszu wobec uczniów. Te zaś zapisano...

8. Dzieci Boże wierzą w imię Pana - Jana 1:12

Kolejny werset z serii "jeden werset biblijny". Tym razem jest to cytat z ewangelii Jana 1:12. Wcześniej czytamy, że Logos przyszedł do swoich, ale swoi Go nie przyjęli. Ci jednak którzy chcą być dziećmi Bożymi, musza uwierzyć w Pomazańca i jego imię. Zrodzenie nie następuje z ciał i krwi, ale jest przywilejem dla wierzących bez względu na narodowość.

7. Dobra nowina o imieniu Jeszu - Dzieje 8:12

Jeden werset biblijny - Dzieje 8:12

Okazuje się, że pierwsi naśladowcy Chrystusa głosili dobrą nowinę o imieniu Jeszu. Głoszono naukę, która dziś została przez chrześcijaństwo zapomniana. Wiara w Królestwo Boga i imię Jeszu stanowiła podstawę do przyjęcia zanurzenia w tymże imieniu.

Wiara w imię - Dzieje 3:16

Kolejny tylko jeden werset biblijny pochodzi z Dziejów 3:16. Dowiadujemy się z niego, że Piotr czynił cuda w imię Jeszu, a także powinniśmy wierzyć w to imię. Wiara w imię Jeszu była podstawową nauką pierwszych naśladowców Chrystusa, ale porzucono ją, z chwilą wprowadzenie fałszywych imion. Łukasz pisząc Dzieje Posłańców zacytował słowa Piotra, który twierdził, że to imię uzdrowiło chorego. Tak silne twierdzenia kierujące uwagę na imię muszą mieć swój cel. Im dokładniej zbadamy Pisma Święte, tym cel dla nas będzie bardziej oczywisty, tak samo jak pilna potrzeba uwielbienia imienia Jeszu. 

Bezdyskusyjnie, tylko jedno imię - Dzieje 4:12

5 odcinek z serii "Jeden werset biblijny - imię". Po dwóch wersetach informujących nas, że imię Chrystusa pochodzi z nieba i dwóch wersetach informujących nas, że Mariam z Józefem postąpili zgodnie z poleceniem Posła Bożego, dziś werset informujący nas, że nie ma innego imienia danego ludziom, w którym możemy być zbawieni. Nie lubię tego twierdzenia, ale użyłem go w filmie, że ten werset to gwóźdź do trumny dla zwolenników wielu imion. Jeśli ktoś chce się upierać przy różnych, tak zwanych narodowych, imionach to występuje przeciw Pismu Świętemu, unieważnia jego przekaz i okazuje lekceważenie Bogu. 

Tym razem cytuje z katolickiego przekładu Biblii Tysiąclecia i protestanckiej Biblii Warszawskiej. Religie te mimo, że maja te informacje w swoich przekładach, to je całkowicie lekceważą, ceniąc wyżej własną tradycję imion narodowych.

Zgodnie z nakazem anioła - Łukasza 2:21

4 odcinek z serii - Jeden werset biblijny - Imię, które zbawia.

Ostatni werset biblijny pokazujący nam, że imię dla Chrystusa zostało wybrane w niebie i przekazane Mariam i Józefowi, a oni się do tego zastosowali. 

Mamy dwóch sprawozdawców Łukasza i Mateusza, którzy opisują nam, przekazanie imienia z nieba. Nakaz dostała nie tylko Mariam, ale też Józef, a relacje potwierdzają nie tylko przekazanie imienia. ale także potwierdzają wypełnienie tych poleceń. Dzisiejszy problem, który polega na wzywaniu bardzo różnych imion przez kościoły chrześcijańskie powstał kilkaset lat później. Problem. Miało to związek z pojawieniem się wielu antychrystów, czyli nieprawdziwych chrystusów. 

Imię, które coś znaczy - Mateusza 1:21

Drugi filmik z serii "jeden werset biblijny". Jest to kontynuacja, więc warto zapoznać się z wcześniejszym filmem.
Tym razem Poseł przychodzi do Józefa, kilka miesięcy później niż do Mariam i zapisuje to inny ewangelista. Obaj jednak piszą o tym samym, czyli Poseł nakazuje najpierw Mariam, a później Józefowi nadać dziecku imię Jeszu, które znaczy Zbawiciel. Anioł wyjaśnia, że dziecko to wybawi lud swój z niewoli grzechu i dlatego ma się w ten sposób nazywać.

Arcydzieło otrzymane od Boga

Pewna bardzo zakochana para zapragnęła się pobrać, zaręczyli się i wyznaczyli datę ślubu. Rodzice owej pary dowiedziawszy się co młodzi planują, uradowali się na tą wieść i wspólnie z przyszłymi nowożeńcami zaczęli czynić przygotowania do wesela, a że jest to niecodzienne wydarzenie, wieść o nim rozeszła się bardzo szybko. Dziadkowie pana młodego usłyszawszy o przyszłych planach swojego wnuka, postanowili sprezentować nowożeńcom dom. Uradowana para od razu pojechała obejrzeć ów niecodzienny prezent. Dom na pierwszy rzut oka wydał się fajny, trzeba go trochę wysprzątać, odmalować, wymienić stare meble, a... i jeszcze ten niefortunny obraz wiszący w salonie nad kominkiem. Nie będzie pasował do nowoczesnego wystroju. Wywieźli więc szybko stare meble do komisu, a z nimi ów obraz wyceniając go na 29$. Po kilku latach wyszło na jaw, że ów obraz to unikatowe arcydzieło sztuki warte 1 000 000$

Pomyślmy przez chwilę, co czuła owa para, która nie doceniła jego wartości?

Dlaczego podałem ten przykład?

Dziecięca logika - przypowieść współczesna

Pewien człowiek głosił, że Pan nasz i Zbawiciel ma na imię Jeszu i upierał się, że ludzie dostali tylko jedno imię, w którym mogą być zbawieni (Rzymian 10:13). To imię powinni wzywać w swoich modlitwach, by zostać wysłuchanymi i dostąpić zbawienia. W dyskusję z nim wdali się protestanci i katolicy, którzy w różnych krajach używali różnych imion. Jedni modlili się do Jezusa inni do Chesusa, Żezusa, Isusa, a nawet do Dzizasa. Twierdzili, że imię nie ma znaczenia, liczy się, by wiedzieć, kogo mamy na myśli. 

Głosiciel przekonywał, że gdyby ich logika była prawidłowa, to można by Chrystusa nazywać szatanem i nie miałoby to znaczenia, skoro wiedzielibyśmy, że mamy na myśli Syna Bożego, ale tak nie jest. Zamiast rozsądnej odpowiedzi odezwały się oskarżenia o bluźnierstwo i doszło do zamieszania. Na koniec, gdy przyszło do pożegnania, jeden ze zwolenników wielu imion zarzucił głosicielowi, że towarzyszący mu 12-letni syn jest kłamcą, że głosiciel go źle wychował, a to wszystko ma być dowodem, że przejawiają ducha zwodniczego.

Nie zaparłeś się mego imienia

Duński pastor Kai-Hansen Kjær poświecił sporo czasu badaniu imienia naszego Pana. Mieszkał w Jeruzalem i zauważył, że większość Żydów oddaje to imię, jako Yeshu, co za pomocą polskich liter należy oddać, jako Jeszu. Zauważył, że zwykli, a także ortodoksyjni żydzi używają nazwy Jeszu, podczas gdy formy Jeszua używają głównie żydzi mesjanistyczni, czyli tacy co są żydami, ale wierzą, w Mesjasza z Nazaretu.

Niestety, kiedy żydzi ortodoksyjni mówią o Jeszu, to zdarza się, że robią to ze wzgardą, co prowadzi do absurdalnych sytuacji. Kiedy żydzi zarzucają, że mesjanistyczni żydzi są chrześcijanami i wierzą w syna „dziwki” o imieniu Jeszu, to ci drudzy zaprzeczają i twierdzą, że nie wierzą w Jeszu tylko Jeszua (nie w Yeshu tylko Yeshua). Pragną odciąć się od rozpowszechnianych o Jeszu wyjątkowo obraźliwych opowieści.

Absurd polega na tym, że i jedni i drudzy mają na myśli tę samą osobę tylko używają innego imienia. Zamiast więc stawić opór oszczerstwom i bronić dobrego imienia Jeszu, wolą udawać, że chodzi o kogoś innego. To tak jakby idąc wąską uliczką ktoś nas opluwał z okien a my uparcie byśmy twierdzili, że deszcz pada z nieba.

Naszym Panem i Mistrzem jest Jeszu

Bardzo często spotykam się z błędnym zarzutem, że imię Jeszu bez a na końcu ma na celu obrazić Syna Bożego. W wielu artykułach wyjaśniałem, że to nieprawda. Miliony chrześcijan na świcie używa imienia Jeszu lub Jesu i są wśród nich także katolicy i protestanci. 

Jeszu to prawdziwe imię Pomazańca Bożego. Judejczycy je znali i przez prawie dwa tysiące lat ciężko pracowali nad tym, by je przedstawić w złym świetle. Mimo to sporo Żydów opowiedziało się po stronie Jeszu i wtedy wkroczył ktoś, kto zaczął promować fałszywe imię Jeszua. Dzięki temu mesjanistyczni żydzi unikali oskarżenia o przejście na chrześcijaństwo.

Różnica między Jeszu a Jeszua jest podobna do różnicy między słowami normalny i anormalny. Wiadomo, że w alfabecie hebrajskim nie było samogłosek, kiedy współcześni uczeni w piśmie podjęli starania o ustalenie jak wymawia się literę ajin to wybierali z trzech możliwości:

1. a – samogłoska

2. ajin – spółgłoska

3. niema głoska – nie wymawia się

Wybrali tę wersję, jaka była dla nich najwygodniejsza. Dlaczego była dla nich wygodna? Ponieważ w alfabecie brakowało samogłosek, gdyby, więc mogli jakąś literę uznać za samogłoskę, to by rozwiązywało po części ich problem z ustaleniem jak czytać teksty. Ich wygoda jednak nie ma nic wspólnego z prawdą i nie znajduje potwierdzenia w Pismach Greckich Nowego Testamentu. Z manuskryptów greckich wynika, że imię to nie miało na końcu 'a', więc forma Jeszua była apostołom nieznana.

Maria czy Miriam?

Jak naprawdę miała na imię matka Pomazańca Bożego? W Polsce utarło się przekonanie, że Maria. Z tego powodu bardzo długo nie dawano tak na imię dziewczynkom. Kiedy jednak imię to stało się popularne wśród ludzi, wprowadzono dla odróżnienia: Maryja. W ten sposób wyróżniono tę postać jako świętą. Pospolite kobiety to Marie, a matka Zbawiciela to Maryja. Niestety, pojawili się zaraz szydercy, którzy drwili z imienia wypowiadając je w taki sposób, by wyraźnie rozdzielić cząstkę ‘ma’ od ‘ryja’. Czy jednak któreś z tych imion jest prawidłowe?

Dzisiejsi Żydzi upierają się, że imię matki Mesjasza to Miriam, ale to tylko kolejny przykład ich błądzenia. Kto myśli, że Żydzi znają stary język hebrajski, jest naiwny. Dzisiejsza hebrajszczyzna to w pewnym sensie żydowskie esperanto. Mam na myśli, że jest to język w dużym stopniu wymyślony od nowa. Zdaję sobie sprawę, że ludzie tego nie wiedzą, ale taka jest prawda. Jest to język stworzony na potrzeby państwa żydowskiego, które udaje, że jest kontynuacją dawnego Izraela. 

Strażnicy fałszywego imienia

Kontynuujemy udzielenie świadkom Jehowy odpowiedzi na treści zawarte w broszurze „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”. Temat ten powstał na prośbę osoby, którą odwiedzają świadkowie Jehowy i prowadzą z nią rozmowy w oparciu na treści tej broszurki. Dziś kontynuujemy 10 rozdział akapit 3 zawierający pytanie, „Po czym rozpoznać prawdziwych chrześcijan?” Oto, co twierdzi Towarzystwo Strażnica: 

„Prawdziwi chrześcijanie otaczają czcią imię Boże — Jehowa. Jezus rozsławiał to imię. Pomagał ludziom poznać Jehowę i uczył ich modlić się, żeby Jego imię było uświęcane (Mateusza 6:9). Która religia zachęca do używania imienia Bożego? Przeczytaj Jana 17:26 i Rzymian 10:13,14.”

Zacznijmy od tego, iż nie ma nigdzie w Nowym Testamencie informacji, że takie imię było używane przez naśladowców Chrystusa ani przez niego samego. W ogóle takiego imienia nie znajdziemy w całej Biblii, nawet w Starym Testamencie. Świadkowie twierdzą, że występuje ono aż 7000 razy, ale to jest nieprawda. W starożytnych manuskryptach istnieje imię Boga, ale jest zapisywane literami JHWH i nikt nie wie, jak je naprawdę wymawiano. Wiadomo jednak, że forma Jehowa jest błędna i Towarzystwo Strażnica ostatnio przyznaje, że tak jest. Przypuszczają, że ta forma imienia może nie być dokładnie tą,  jaką Bóg sobie nadał. Jednak nie chcą niczego zmieniać w swoich wierzeniach i nadal używają fałszywego imienia. Dlaczego to robią? Gdyby przyznali, że używali przez cały okres istnienia swojej organizacji fałszywego imienia Boga, to postawiliby sens swojego istnienia pod znakiem zapytania. Ile jest warta religia, która oddaje cześć Bogu używając fałszywego lub zniekształconego imienia Bożego? Jest wysoce prawdopodobne, że imię przez nich czczone, jest imieniem wroga Bożego, a oni sami ulegli zwiedzeniu oddając Bogu cześć pod imieniem, które do Niego nigdy nie należało. 

Wszystko moje jest Twoje, a Twoje jest moje

Imię JHWH było imieniem Boga, ale występował pod nim jego Syn, gdyż tylko przez Syna poznaliśmy Boga. Zawsze tak było. Ludzie nigdy nie widzieli Boga Ojca, ale widzieli JHWH gdy reprezentował go w bycie przedludzkim. 

"Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony* Bóg, który jest w łonie Ojca, [o Nim] pouczył." Jana 1:18

Tak samo jest z imieniem JA, ono należy do Ojca, ale pod nim działał też Syn. Dlatego czytamy w Psalmach:

„Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś pojmanych więźniów, nabrałeś darów dla ludzi, i najodporniejszych, Panie Boże! przywiodłeś, aby mieszkali z nami.” Psalm 68:19 BG

„Panie Boże” w powyższym cytacie to w manuskryptach hebrajskich „JA Elohim” (יה אלהים), gdyby to uwzględnić to tekst wyglądałby tak:

„Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś pojmanych więźniów, nabrałeś darów dla ludzi, i najodporniejszych, JA Boże! przywiodłeś, aby mieszkali z nami.” Psalm 68:19**

Paweł wyjaśnił, że Psalm ten odnosi się do Pana naszego Jeszu: