Bardzo często
spotykam się z błędnym zarzutem, że imię Jeszu bez a na
końcu ma na celu obrazić Syna Bożego. W wielu artykułach
wyjaśniałem, że to nieprawda. Miliony chrześcijan na świcie
używa imienia Jeszu lub Jesu i są wśród nich także katolicy i
protestanci.
Jeszu to prawdziwe
imię Pomazańca Bożego. Judejczycy je znali i przez prawie dwa tysiące
lat ciężko pracowali nad tym, by je przedstawić w złym świetle.
Mimo to sporo Żydów opowiedziało się po stronie Jeszu i wtedy
wkroczył ktoś, kto zaczął promować fałszywe imię Jeszua.
Dzięki temu mesjanistyczni żydzi unikali oskarżenia o przejście
na chrześcijaństwo.
Różnica między
Jeszu a Jeszua jest podobna do różnicy między słowami normalny
i anormalny. Wiadomo, że w alfabecie hebrajskim nie było
samogłosek, kiedy współcześni uczeni w piśmie podjęli starania
o ustalenie jak wymawia się literę ajin to wybierali z
trzech możliwości:
1. a – samogłoska
2. ajin –
spółgłoska
3. niema głoska –
nie wymawia się
Wybrali tę wersję,
jaka była dla nich najwygodniejsza. Dlaczego była dla nich wygodna?
Ponieważ w alfabecie brakowało samogłosek, gdyby, więc mogli
jakąś literę uznać za samogłoskę, to by rozwiązywało po
części ich problem z ustaleniem jak czytać teksty. Ich wygoda
jednak nie ma nic wspólnego z prawdą i nie znajduje
potwierdzenia w Pismach Greckich Nowego Testamentu. Z manuskryptów
greckich wynika, że imię to nie miało na końcu 'a', więc
forma Jeszua była apostołom nieznana.
