Naszym Panem i Mistrzem jest Jeszu

Bardzo często spotykam się z błędnym zarzutem, że imię Jeszu bez a na końcu ma na celu obrazić Syna Bożego. W wielu artykułach wyjaśniałem, że to nieprawda. Miliony chrześcijan na świcie używa imienia Jeszu lub Jesu i są wśród nich także katolicy i protestanci. 

Jeszu to prawdziwe imię Pomazańca Bożego. Judejczycy je znali i przez prawie dwa tysiące lat ciężko pracowali nad tym, by je przedstawić w złym świetle. Mimo to sporo Żydów opowiedziało się po stronie Jeszu i wtedy wkroczył ktoś, kto zaczął promować fałszywe imię Jeszua. Dzięki temu mesjanistyczni żydzi unikali oskarżenia o przejście na chrześcijaństwo.

Różnica między Jeszu a Jeszua jest podobna do różnicy między słowami normalny i anormalny. Wiadomo, że w alfabecie hebrajskim nie było samogłosek, kiedy współcześni uczeni w piśmie podjęli starania o ustalenie jak wymawia się literę ajin to wybierali z trzech możliwości:

1. a – samogłoska

2. ajin – spółgłoska

3. niema głoska – nie wymawia się

Wybrali tę wersję, jaka była dla nich najwygodniejsza. Dlaczego była dla nich wygodna? Ponieważ w alfabecie brakowało samogłosek, gdyby, więc mogli jakąś literę uznać za samogłoskę, to by rozwiązywało po części ich problem z ustaleniem jak czytać teksty. Ich wygoda jednak nie ma nic wspólnego z prawdą i nie znajduje potwierdzenia w Pismach Greckich Nowego Testamentu. Z manuskryptów greckich wynika, że imię to nie miało na końcu 'a', więc forma Jeszua była apostołom nieznana.

Krwawa Pascha

"Znam twój ucisk i ubóstwo - ale ty jesteś bogaty - i obelgę [rzuconą] przez tych, co samych siebie zowią Judejczykami, a nie są nimi, lecz synagogą szatana." Objawienie 2:9 

Kiedyś uważałem opowieści o mordowaniu chrześcijańskich dzieci za bajki. Trudno jednak dalej tak uważać, kiedy szanowany żydowski naukowiec publikuje pracę naukową i wykazuje w niej, że rzeczywiście żydzi aszkenazyjscy mogli dokonywać tych mordów rytualnych. Z uwagi na wielki autorytet naukowy i żydowskie pochodzenie trudno uznać, że kierował się nienawiścią do żydów, że był antysemitą. Są to informacje dla nas istotne, by skutecznie oprzeć się propagandzie „Żydów wiecznie prześladowanych i zawsze niewinnych". 

Poniżej publikuję artykuł na temat książki Ariela Toaffa. Ta recenzja jest ciekawa, ponieważ została napisana przez Izraela Szamira, który także jest Żydem. Należy do tej nielicznej grupy pochodzenia żydowskiego, która nad wspólnotę plemienną wyżej ceni prawdę. Poniższy tekst jest więc opinią Żyda na temat publikacji naukowej innego Żyda. Izrael Szamir wyjawia nam też, jaka była reakcja środowiska żydowskiego na książkę „Krwawa Pascha” i ta reakcja jest najciekawsza - pomaga nam zrozumieć z jak nieuczciwym podejście do prawdy mamy do czynienia wśród Żydów.

Bądźcie szlachetniejsi i badajcie Pisma

„Natychmiast w nocy bracia wysłali Pawła i Sylasa do Berei. Kiedy tam przybyli, poszli do synagogi Judejczyków. Ci byli szlachetniejsi od Tesaloniczan, przyjęli naukę z całą gorliwością i codziennie badali Pisma, czy istotnie tak jest.” Dzieje 17:10,11

Ta wyższa forma szlachetności, za którą chwalił Paweł, polegała na sprawdzaniu nauk w Pismach Świętych. Problem, z jakim spotyka się głosiciel prawdy polega na tym, że ludzie bez sprawdzania wiedzą lepiej. Skąd bierze się taka pewność? Z powszechności niektórych przekonań. Jeśli ktoś idzie bardzo szeroką drogą i jest na niej mnóstwo osób, a wszystkie mówią to samo, to wówczas ludziom tym przybywa ślepej pewności. W tłumie czują się bezpieczniej, podświadomie czując, że większość nie może się mylić, że w tym tłumie jest dość mądrych ludzi, by znać prawdę. Jest to złudzenie prowadzące do śmierci. 

Chrystus to przewidział i przedstawił ten problem porównując go do dwóch dróg. 

Ukrywane fakty

Ujawniłem, że Żydzi nie są potomkami Izraela tylko są największymi antysemitami na świecie, czyli wrogami Izraelitów i zajmują ich miejsce. Tak jak antychryst usiłuje zająć miejsce prawdziwego Chrystusa tak też Żydzi przywłaszczyli sobie historię Izraela i ich dawne ziemie. Udają kogoś, kim nie są. Pisałem, że istnieje wrogość między Izraelitami nazywanymi Żydami sefardyjskimi (zachodni) a Żydami nazywanymi aszkenazyjskimi (wschodni). Dla uproszczenia sefardyjskich Żydów przeważnie nazywam niewiernymi Izraelitami (choć większość to Edomici) a aszkenazyjskich Żydów nazywam po prostu Żydami. 

"Znam twój ucisk i ubóstwo - ale ty jesteś bogaty - i obelgę [rzuconą] przez tych, co samych siebie zowią Judejczykami, a nie są nimi, lecz synagogą szatana." Objawienie 2:9

Pisałem, że Hitler prześladował głównie Żydów wschodnich a nie swoich. To są już coraz lepiej znane fakty i coraz głośniej się o nich mówi i coraz częściej pisze. Profesor Paweł Wieczorkiewicz powiedział: „Hitler mordował Żydów, ale w znacznej mierze nie mordował swoich Żydów.” Jego wypowiedź z przykładami jest dostępna w Internecie. 

Izrael – plac zabaw szatana.

Umieściłem w Internecie link do tematu „Izrael zniszczy Babilon Wielki”. W odpowiedzi dostałem link do pewnej książeczki napisanej przez Żyda aszkenazyjskiego, który pod wpływem propagandy „ziemi obiecanej dla Żydów” postanowił przenieść się do Izraela. Nie miał pojęcia, co go spotka. Nie wiedział nic o nienawiści panującej między Żydami sefardyjskimi a aszkenazyjskimi. Napisał on dwie książeczki obie mają szokujące opowieści. To co przeczytałem przerosło moje wszelkie oczekiwania. Wiedzę, jaką mam i którą dzielę się z Tobą na tym blogu czerpię z Pism Świętych z odrobiną tego, co znajduję na temat wydarzeń historycznych. To z proroctw biblijnych wywnioskowałem (dzięki łasce Pana), że istnieje nienawiść między, Gogiem czyli Żydami aszkenazyjskimi tworzącymi sztuczne państwo żydowskie zwane Izraelem a resztkami Żydów sefardyjskich, czyli Babilonem Wielkim. Tymczasem opowieść tego aszkenazyjskiego Żyda, który popadł w problemy na ziemi palestyńskiej z powodu małżeństwa z Sefardyjką ukazał mi jak wielki to jest problem i jak wielka jest tam nienawiść rasowa. 

Zacytuję fragment z książki „Życie amerykańskiego Żyda w rasistowskim, marksistowskim Izraelu”. Autor Jack Bernstein podobno został zamordowany przez agentów Mossadu za ujawnianie tych informacji. Zapłacił najwyższa cenę warto więc zobaczyć co miał nam do przekazania. 

Żydzi są największymi antysemitami na świecie.

Teoretycznie Semitą jest potomek Sema, ale faktycznie za Semitów uważa się dziś narody żyjące na ziemiach uznanych za arabskie. Świadomie nie piszę o narodach arabskich, bo są to bardzo różne narody i niektóre są starsze niż arabowie np. Syryjczycy. Terytorialnie Semitów umieszczamy na terenach Azji w miejscu graniczącym z Afryką ewentualnie fragment Egiptu. W większości tych ludów są to muzułmanie z licznymi mniejszościami religijnymi takimi jak chrześcijaństwo czy judaizm. Zaryzykuję twierdzenie, że przeciętny Semita to Arab. 

W takim razie, kto jest antysemitą?

Żeby odpowiedzieć na to pytanie trzeba najpierw zdefiniować, co znaczy słowo antysemita? Stali czytelnicy moich tekstów wiedzą, że przedrostek anty wywodzi się z języka greckiego (anti) i ma znaczenie bardziej rozbudowane niż powszechnie znany jego polski odpowiednik. To co zwykle kojarzymy z tym słowem jest pojęciem stereotypowym, które usunęło w cień prawdziwe znaczeni. 

Powszechnie uważa się, że ktoś będący anty to przeciwnik i jest to słuszne. Jednak na tym znaczenie tego słowa się nie kończy. Słowo anty znaczy dosłownie „naprzeciw” i jednocześnie „coś w miejsce czegoś”. To znaczy, że anty oznacza przeciwnika zajmującego miejsce osoby, której się sprzeciwia. Dlatego antychryst to ktoś udający prawdziwego Chrystusa i w ten sposób,  fałszywy chrystus kradnie tożsamość prawdziwego i związane z tym przywileje. 

Wiedząc, jakie jest prawdziwe znaczenie przedrostka anty możesz ze zdziwieniem odkryć, że jego stereotypowe zrozumienie okazało się być antyprawdziwe, bo płytszy sens wyparł ze świadomości społecznej sens głębszy. To nie jest przypadek. Posłaniec (apostoł) Piotr przewidział to i proroczo zapowiedział. Niestety tu także większość tłumaczeń jego słów pomija ich prawidłową wymowę i choć mi się to zdarza bardzo rzadko muszę tym razem pochwalić przekład świadków Jehowy, bo najlepiej oddaje znaczenie tego wersetu.

„Będą was zachłannie wyzyskiwać sfałszowanymi słowami.”

2 Piotra 2:3

Izrael boi się Boga, czyli dlaczego nie odbudowano świątyni?

„Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony. (…) Jerozolima będzie deptana przez pogan, aż czasy pogan przeminą."

Łukasza 21:6,24

Żydzi podejmowali próby złamania tego proroctwa ale bezskutecznie. Nie lubią mówić o tym epizodzie związanym z ich pragnieniem odbudowy świątyni. Całe to bardzo dramatyczne wydarzenie poszło w zapomnienie. Żydzi wiedzą, że bez świątyni ich religia jest zwykłą fikcją, gdyż nie są wstanie kontynuować swojej wiary zgodnie z wymogami prawa mojżeszowego. Nie mogą obchodzić świąt gdyż wszystkie wymagały pojawienia się w świątyni i złożenia odpowiedniej ofiary, nie są wstanie nawet przeprosić Boga, bo do tego także powinni złożyć ofiarę według zasady, że tylko krew zmywa grzechy. Z tego powodu żydzi na wiele różnych sposobów dążyli do odzyskania Jeruzalem i odbudowy świątyni. 

W 135 roku po narodzinach Pomazańca żydzi buntują się, ale ponoszą klęskę i od tej pory nie wolno im było wejść do miasta. Konstantyn Wielki, który sprzyjał chrześcijanom, pozwolił żydom raz w roku wejść do miasta i opłakiwać świątynię niestety oni ponownie buntują się i zostają ujęci a następnie okaleczeni przez obcięcie uszów. Jakiś czas po Konstantynie do władzy dochodzi Julian Apostata (361-363 po Chr.). Nowy cesarz ujawnia się, jako poganin i zaczyna zwalczać chrześcijan promując pogaństwo. Żydzi przekonują go, że mogą mu pomóc, jeśli on pomoże im odbudować świątynię. Trudno jednoznacznie stwierdzić, dlaczego Julian sprzyjał żydom. Niektórzy twierdzą, że chciał razem z nimi wielbić tego samego Boga a inni, że sprzyjał im gdyż składanie ofiar ze zwierząt czyniło te religie podobnymi sobie. Żydzi na pewno przekonali cesarza, że skutecznie zwalczą sektę Galilejczyka a Julian wykorzystywał wszystkie możliwe sposoby by zwalczyć chrześcijaństwo. 

Żydowskie bałwochwalstwo.

„Gdy Jeszu szedł po wyjściu ze świątyni, podeszli do Niego uczniowie, aby Mu pokazać budowle świątyni. Lecz On rzekł do nich: Widzicie to wszystko? Zaprawdę, powiadam wam, nie zostanie tu kamień na kamieniu, który by nie był zwalony.”

Mateusza 24:1,2

„Gdy niektórzy mówili o świątyni, że jest przyozdobiona pięknymi kamieniami i darami, powiedział: Przyjdzie czas, kiedy z tego, na co patrzycie, nie zostanie kamień na kamieniu, który by nie był zwalony.”

Łukasza 21:5,6

Obie relacje mówią nam o budynkach świątynnych, że zostaną całkowicie zburzone, mimo że wówczas wydawały się czymś cudownym. Dziś nic nie zostało po świątyni. NIC! Po zburzeniu świątyni miejsce to Rzymianie zamienili w wysypisko śmieci. W roku, 637 gdy arabski wódz Umar (teść Mahometa) zdobył Jerozolimę to nie mógł ustalić gdzie znajdowała się świątynia. To pokazuje nam jak bardzo dokładnie spełniło się proroctwo Pana naszego Jeszu. Legenda mówi ze wówczas pewien żyd obiecał wyjawić miejsce świątyni, jeśli w zamian odda on Żydom kawałek muru. To miał być początek żydowskiego bałwochwalstwa znanego pod nazwą „ściana płaczu”. Od tej pory żydzi mieli bożka z kamienia, do którego się modlili. 

Żydom nie wolno obchodzić paschy.

Dlaczego żydom nie wolno obchodzić paschy? Ponieważ święto to wolno było obchodzić tylko w miejscu gdzie stała świątynia lub namiot świątynny. Za chwilę udowodnię, że dzisiejsi żydzi nie przestrzegają prawa mojżeszowego organizując paschę. Daniel sługa Boży, o którym wiemy, że był wyjątkowo wierny Bogu nie dbając o własne życie. Znamy go z niezłomnej postawy i tego, że nawet, gdy król zakazał modlitw pod karą śmierci on nadal się modlił. Jest, więc rzeczą niedopuszczalną by go podejrzewać o zaniedbanie lub lenistwo. Otóż sługa ten przebywając w niewoli babilońskiej nie obchodził święta paschy. Skąd o tym wiemy?

Podczas tego święta nie można było pościć gdyż ono polegało na spożywaniu pewnych posiłków. W księdze Daniela czytamy:

"W owych dniach ja, Daniel, żyłem w smutku przez całe trzy tygodnie. Nie jadłem upragnionego chleba nie brałem do ust mięsa ani wina, nie namaszczałem się oliwą, aż mi się skończył okres tych trzech tygodni. Dwudziestego czwartego dnia pierwszego miesiąca, byłem na brzegu wielkiej rzeki…"

Daniela 10:1-4

Plemię żmijowe!

"Wtedy Pan Bóg rzekł do węża: (…) Wprowadzam nieprzyjaźń między ciebie a niewiastę, pomiędzy potomstwo twoje a potomstwo jej: ono zmiażdży ci głowę, a ty zmiażdżysz mu piętę."

Rodzaju: 3:14,15

To bardzo stare proroctwo spełniło się częściowo w dniu zabicia Pomazańca Bożego. Wówczas nasienie, czyli potomstwo węża zgniotło Chrystusowi symboliczną piętę, czyli zabiło go. Zabicie Pomazańca było zranieniem, którego skutki dało się wyleczyć natomiast zgniecenie głowy węża będzie ostateczne i całkowite. Nasieniem niewiasty jest Pomazaniec a kto lub co jest nasieniem węża? 

Wydaje się oczywistym, że potomstwo węża to zmutowani synowie demonów. Wiemy, że przed potopem cześć aniołów porzuciła swoją służę dla Boga i postanowiła założyć własne rodziny na ziemi. Ich działania były na tyle skuteczne, że podporządkowali sobie w krótkim czasie prawie wszystkich ludzi. Ziemia była opanowana przez zło, czyli przez nasienie węża. Potom wyczyścił ziemię, ale raju po potopie nie było. Stopniowo życie ludzi zostało skrócone dzięki Czemu źli ludzie musieli być zastępowani innymi ludźmi Opanowanie ziemi stało się trudniejsze, bo ludzie a więc także nasienie węża żyło krócej. W dodatku Bóg mieszając języki zadbał o to by ludzie się podzielili. Pozwolił im też polować na zwierzęta i to wszystko doprowadziło nie tylko do podziału ziemi według narodów ale także do tego że narody potrafiły bronić swego terytorium i swojej suwerenności.

Pisma nas informują, że na ziemi były olbrzymy przed potopem a także później.

Czy Izrael jest narodem wybranym?

Był na pewno, ale nie za własne zasługi tylko z uwagi na Abrahama i złożoną mu obietnicę. W późniejszym czasie Izrael miał wyraźnie zapowiedziane błogosławieństwo pod warunkiem wierności swojemu Bogu. Gdy Pomazaniec Boży przyszedł na ziemię wyraźnie do przywódców żydowskich powiedział, że spełniają wolę szatana i nazwał go ich ojcem. Nie Bóg ani nie Abraham tylko diabeł jest ojcem przywódców żydowskich. Trudno o bardziej oczywisty dowód, że Żydzi opuścili służbę dla Stwórcy. Upieranie się, że Izrael (odnośnie dzisiejszego państwa) nadal jest narodem wybranym jest oderwane od rzeczywistości. 

Nie będę rozwodził się nad skomplikowaną argumentacją by udowodnić, że obecny naród żydowski, jako całość został odrzucony i że tylko, jako jednostki może być przy Bogu. Udowodnię to powołując się na słowa Chrystusa. To nasz Pan powiedział, że utracą swoją wyjątkową pozycję i ktoś inny zajmie ich miejsce, Wczoraj cytowałem przypowieść o właścicielu winnicy dziś wróćmy jeszcze do tej przypowieści. Mateusz relacjonuje:

"Kiedy więc właściciel winnicy przyjdzie, co uczyni z owymi rolnikami? Rzekli Mu: Nędzników marnie wytraci, a winnicę odda w dzierżawę innym rolnikom, takim, którzy mu będą oddawali plon we właściwej porze. Jeszu im rzekł: Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła. Pan to sprawił, i jest cudem w naszych oczach. Dlatego powiadam wam: Królestwo Boże będzie wam zabrane, a dane narodowi, który wyda jego owoce."

Mateusza 21: 40-43

Żydowscy słudzy szatana

Rozwińmy myśl, na której wczoraj zakończyłem wpis, ponieważ dotyczy nie tylko pozbawionego mądrości zachowania żydów, ale także pomoże pomazańcowym naśladowcom docenić przywilej, jakiego dostępują. Zacznijmy od przypomnienia pewnej przypowieści:

"Posłuchajcie innej przypowieści! Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy zobaczywszy syna mówili do siebie: To jest dziedzic; chodźcie zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili.

Tylko pomazańcowa pascha jest prawidłowa.

Obchodzenie paschy bez ofiary paschalnej, czyli bez baranka jest niebiblijne. Mamy dwa rodzaje paschy jedna jest biblijna a druga niebiblijna. Skoro żydzi nie mogą składać ofiary paschalnej to faktycznie nie mogą obchodzić biblijnego nakazu świętowania paschy. Co więc obchodzą? Aż boję się zastanawiać, bo skoro nie wypełniają woli Boga prawdziwego to, kogo wolę wypełniają żydzi? Już o tych świętach ustanowionych przez Mojżesza Stwórca wypowiadał się z pogardą:

 Przestańcie składania czczych ofiar! Obrzydłe Mi jest wznoszenie dymu; święta nowiu, szabaty, zwoływanie świętych zebrań... Nie mogę ścierpieć świąt i uroczystości. Nienawidzę całą duszą waszych świąt nowiu i obchodów; stały Mi się ciężarem; sprzykrzyło Mi się je znosić! 

Izajasz 1:13,14

Chrystus wiedział, że świątynia zostanie zniszczona i jako Syn Boga ustanowił nowe przymierze i nowy wzór paschalnej wieczerzy, którą możemy też nazwać pamiątką śmierci Pomazańca. I UWAGA słudzy pomazańcowi mają ofiarę paschalną (J 1:29.36), mają swego ofiarnego baranka, którym jest Chrystus nasz Pan Jeszu. Nasza pascha jest biblijnie prawidłowa zgodna z ostatnimi wytycznymi Boga.

Krew proroków i świętych

"Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. A tak jesteście świadkami i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce. Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i prześladować będą. Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona."

Łukasza 11:47-51

Chrystus oskarżył pewne sekty żydowskie o mordowanie sług Bożych. Skutkiem jego słów była zmowa między uczonymi w piśmie i faryzeuszami przeciwko Mesjaszowi. W końcu z pomocą kapłanów zwanych saduceuszami wywarli presję na rzymskiego prefekta Judei by skazał na śmierć Syna Bożego. Wiemy jak do tego doszło dzięki kilku relacjom biblijnym. Dziś środowiska żydowskie wypierają się swojego udziału w tej sądowej zbrodni i twierdzą, że to władza rzymska skazała na śmierć Chrystusa.

Później dzięki relacją zawartym w Nowym Testamencie wiemy, że Żydzi straszliwie znęcali się nad chrześcijanami. Wielu zostało zabitych, najdziwniejszy jest jednak okres prześladowań rzymskich. Zaczyna się od cesarza Nerona i trwa kilkaset lat. Oficjalna historia pomija udział żydów w tych prześladowaniach, ale czy słusznie? Około 100 roku Jan spisuje księgę Objawienia a w niej notuje:

„I ujrzałem Niewiastę pijaną krwią świętych i krwią świadków Jeszu, a widząc ją zdumiałem się wielce.”

Objawienie 17:6