Zamień krótkie życie na bezkresne

Nie podsumowuję swojej duszy jako wyjątkowo cennej, jakbym miał już zakończyć bieg swój i służbę, którą powierzył mi Pan Jeszu, w celu dobitnego świadczenia dobrej nowiny o łasce Boga.

Dzieje Apostolskie 20:24

Mimo że Paweł wiedział, że czeka go więzienie i że już nie zobaczy braci z Efezu, to nie użalał się nad sobą ani nie usiłował wywyższyć swojej roli. Wiedział, że po jego odejściu społeczność w Efezie zostanie podzielona, a wielu braci zacznie głosić odstępcze nauki. Swoje zadanie wykonał jednak najlepiej jak mógł i nie miał sobie nic do zarzucenia. Teraz Pan przenosi go na inny teren działania, skutkiem czego imię Pana Jeszu będzie głoszone w domu cesarza, dotrze do najwyższych urzędników państwowych, dając im możliwość opowiedzenia się po właściwej stronie.

Najtrudniejsze do pokonania próby

Błogosławiony mąż, który wytrwa w próbie, gdy bowiem zostanie poddany próbie, otrzyma wieniec życia, obiecany przez Pana tym, którzy Go miłują.

List św. Jakuba 1:12

Są różne próby. Czytając tego rodzaju teksty przeważnie myślimy o prześladowaniach fizycznym, biciu, a nawet zabijaniu. Tymczasem najgorsze i najniebezpieczniejsze próby to te niewidzialne, które odwołują się do naszego EGO, naszego poczucia wartości.

Wojny w imię Chrystusa?

Zastanawiałem się nad wczorajszym tekstem „Ikonodulia czyli kult obrazów” i zauważyłem, że pewne sformułowania były mało precyzyjnie. Z tego powodu mogły być niezrozumiałe. Napisałem:

„Zaczęło się już w 325 roku na rozkaz pogańskiego jeszcze cesarza Konstantyna. To z jego woli, na jego rozkaz i dla jego politycznych celów, miano ustanowić wymuszoną jedność religijną. Faktycznie jedności nie było. Przymus jednoczenia doprowadził do walk między chrześcijanami.”

Postanowiłem rozwinąć tę myśl. Już około 100 roku pojawiły się silne ruchy odstępcze, pisał o tym Jan (1 Jana 2:18). Było to zgodne z zapowiedzią pana naszego Jeszu, który prorokował w przypowieści:

Krew proroków i świętych

"Biada wam, ponieważ budujecie grobowce prorokom, a wasi ojcowie ich zamordowali. A tak jesteście świadkami i przytakujecie uczynkom waszych ojców, gdyż oni ich pomordowali, a wy im wznosicie grobowce. Dlatego też powiedziała Mądrość Boża: Poślę do nich proroków i apostołów, a z nich niektórych zabiją i prześladować będą. Tak na tym plemieniu będzie pomszczona krew wszystkich proroków, która została przelana od stworzenia świata, od krwi Abla aż do krwi Zachariasza, który zginął między ołtarzem a przybytkiem. Tak, mówię wam, na tym plemieniu będzie pomszczona."

Łukasza 11:47-51

Chrystus oskarżył pewne sekty żydowskie o mordowanie sług Bożych. Skutkiem jego słów była zmowa między uczonymi w piśmie i faryzeuszami przeciwko Mesjaszowi. W końcu z pomocą kapłanów zwanych saduceuszami wywarli presję na rzymskiego prefekta Judei by skazał na śmierć Syna Bożego. Wiemy jak do tego doszło dzięki kilku relacjom biblijnym. Dziś środowiska żydowskie wypierają się swojego udziału w tej sądowej zbrodni i twierdzą, że to władza rzymska skazała na śmierć Chrystusa.

Później dzięki relacją zawartym w Nowym Testamencie wiemy, że Żydzi straszliwie znęcali się nad chrześcijanami. Wielu zostało zabitych, najdziwniejszy jest jednak okres prześladowań rzymskich. Zaczyna się od cesarza Nerona i trwa kilkaset lat. Oficjalna historia pomija udział żydów w tych prześladowaniach, ale czy słusznie? Około 100 roku Jan spisuje księgę Objawienia a w niej notuje:

„I ujrzałem Niewiastę pijaną krwią świętych i krwią świadków Jeszu, a widząc ją zdumiałem się wielce.”

Objawienie 17:6