Dusze szlachetne są we władzy Boga

Dusza moja nocą pragnie Ciebie, także duch we mnie pospiesznie cię szuka, ponieważ gdy ogłaszasz swoje sądy na ziemi, sprawiedliwości uczą się mieszkańcy świata.

Księga Izajasza 26:9

Przez powyższe słowa przemawiający Izajasz pięknie wyraził odczuwane pragnienie sprawiedliwości Bożej.

W nocy, gdy nic się nie dzieje (przynajmniej nie powinno) Izajasz czeka dnia, ponieważ obserwowanie tego, jak Bóg postępuje, rozwiązuje problemy, czy rozstrzyga sprawy, jest dla niego pasjonującą lekcją. Nie tylko dla niego jest to pouczające, ale jak sam przyznaje dla całego świata.

Bóg jest cierpliwy, ale nie wystawiaj Jego cierpliwości na próbę

Czym więc jest prawo? Z powodu wykroczenia, zostało dodane aż do przyjścia Potomka, któremu udzielono obietnicy, a wydane przez Posłów w ręce mediatora.

List do Galatów 3:19

Kiedy zdamy sobie sprawę, jak dużo mógł Mojżesz, to zrozumiemy, że nie był on zwykłym pośrednikiem, ale słowo mediator, które zostało użyte w Pismach świętych, dokładnie określało jego rolę.

Jego prawo było jednak dodatkiem, wynikających z panującej wówczas sytuacji. Rozumieli to apostołowie, dlatego nie mieli problemu, by odciąć się od prawa mojżeszowego. Problem był tylko w Judei, gdzie zwykli ludzie nie do końca rozumieli głębokie prawdy i w tym miejscu Bóg okazuje im cierpliwość, tolerując ich przywiązanie do prawa, ale tylko do czasu określonego.

Wywrotowcy wiary

Dziwię się, że tak szybko przenosicie się od Tego, który wezwał was w łasce Pomazańca do innej dobrej nowiny, która nie jest inną, jeśli nie jacyś są tylko poruszający was i chcący wywrócić dobrą nowinę Pomazańca.

Galatów 1:6-7

Mimo że żyli jeszcze naoczni świadkowie, którzy widzieli, a nawet dotykali Chrystusa Jeszu (1 Jana 1:1-4), to szatan już szerzył nieco inne nauki i nieco innego Chrystusa. W przypadku Galatów osobami, które mąciły byli judaizujący chrześcijanie, którzy namawiali do przestrzegania prawa mojżeszowego.

Kto by jednak chciał przestrzegać Tory to, jednocześnie odrzucałby ofiarę Pana Jeszu (Galatów 2:21), który po to umarł za nas, byśmy prawu mojżeszowemu nie podlegali i byśmy mogli zawrzeć z nim nową umowę na mocy jego krwi.

Przykazania Chrystusa

Jeśli nakazów moich dopilnujecie, pozostaniecie w miłości mojej, (tak jak) Ja nakazy Ojca mojego dopilnowuję [strzegę] i trwam w Jego miłości.

Jana 15:10

To jest dosłowne tłumaczenie wypowiedzi Pana Jeszu! Większość tłumaczy słowo nakazy tłumaczy na przykazania, jest to dobre tłumaczenie, ale niestety skażone przez utarte skojarzenia. Ponieważ dekalog bywa nazywany dziesięcioma przykazaniami, więc czytelnik automatycznie kojarzy słowo przykazanie z prawem mojżeszowym. Tymczasem słowo to oznacza: nakaz, polecenie, rozkaz. Jest ściśle związane ze spełnianiem woli Boga lub Jego Syna. Samo prawo było sztywne, a nakazy Boga elastyczne, czego skutkiem była działalność proroków. Wszystkie nakazy, także te prorocze Zbawiciel zachował. Część tych nakazów proroczych dopiero się spełni w przyszłości (Mateusza 5:18). Prawo jest częścią nakazów, ale nakazy mogą wykraczać poza prawo.

Święta, święta i po świętach

Wprawdzie ongiś, nie znając Boga, służyliście bogom, którzy w rzeczywistości nie istnieją. Teraz jednak, gdyście Boga poznali i, co więcej, Bóg was poznał, jakże możecie powracać do tych bezsilnych i nędznych żywiołów, pod których niewolę znowu chcecie się poddać? Zachowujecie dni, święta nowiu i lata! Obawiam się o was: czy się dla was nie trudziłem na próżno. 

Galatów 4:8-10

Mógłbym ten cytat z listu do Galatów zostawić tylko z pytaniem o jakich świętach pisał Paweł? Byłby to jednak najkrótszy wpis na moim blogu, więc wypada coś jeszcze skomentować. Podzielę się z Tobą moimi spostrzeżeniami. 

Zwróć uwagę, że Posłaniec Paweł nawiązuje do pogańskiego sposobu życia. Zanim Galacjanie poznali Pomazańca byli poganami i obchodzili pogańskie uroczystości, różne okazje by świętować. Dziś nie mówi się świętujmy tylko zróbmy imprezę. Imprezowanie stało się modne, a jego celem jest zabawa, czyli przyjemne spędzanie czasu. Zabawa sama z siebie nie jest niczym złym. Niepokojący może być przebieg zabawy oraz jej powód. 

Antysłowa.

Polski wyraz anty wywodzi się z greckiego anti i stereotypowo rozumie się go, jako wrogość wobec czegoś lub kogoś. Tymczasem słowo to ma dużo szersze znaczenie. Jeśli chodzi o wrogość to znaczy dosłownie przeciw. Inne znaczenia to zamiast, coś za coś, równowartość czegoś. Oczywiście zajęcie miejsca, które wcześniej zajmował ktoś inny jest działaniem przeciwnym tej osobie. Słowo anty ma, więc głęboką treść i jednocześnie jest bardzo precyzyjne, ponieważ wyraża sytuację wrogiego przejęcia. 

W przypadku antychrysta wrogie przejęcie jest bezprawne. W przypadku zastąpienia prawem Chrystusa, poprzedniego prawa mojżeszowego, jest to jak najbardziej zgodne z prawem, ale w tym celu musiał Pomazaniec złożyć swoje życie na ofiarę (Hebrajczyków 9:15-17). Nowe przymierze jest anty w stosunku do starego, ponieważ zajmuje jego miejsce. Do tej pory chcąc to udowodnić powoływałem się na słownik grecko-polski Nowego Testamentu gdzie są podane różne znaczenia tego słowa. Teraz mam biblijny dowód potwierdzający znaczenie słowa anty.

Czytając Nowy Testament Grecko-polski przekład interlinearny znalazłem miejsce, które jest biblijnym dowodem na znaczenie słowa anty. W tym dosłownym przekładzie czytamy:

„Bo z pełności jego my wszyscy wzięliśmy i łaskę zamiast łaski” Jana 1:16

Słowo zamiast to właśnie anti. Widzimy, więc że anti znaczy zastępować albo zajmować miejsce. Z kontekstu dowiadujemy się, że chodzi o łaskę wynikającą z Prawa, która została zastąpiona łaską i prawdą pochodząca od Pomazańca.

Mity demokracji

„Gdyby wybory mogły coś zmienić to dawno zostałyby zakazane.” Nie wiem, kto pierwszy wypowiedział to zdanie, ale uważam, że miał rację. Demokracja jest jak skrzynka iluzjonisty, w której nic, co widzimy nie jest takie jak nam się przedstawia. Ja nie wierzę w demokrację naprawdę a osoby, które twierdzą, że nie wierzą a jednak glosują są niekonsekwentne. Opublikowałem wczoraj temat „Demokracja szatana” specjalnie po wyborach by nikt mi nie zarzucił, że jestem jakimś agentem, który chce zniechęcać innych do obalenia obecnej dyktatury. Po wyborach już niczego nie można zmienić a każdy może sam się przekonać, że i tak wygrali ci, co mieli wygrać. Wszystkie nadzieje na obalenie obecnego systemu rozwiały się i jak zwykle w demokracji, zostaną przełożone na następne wybory i tak bez końca. 

Zostało dwóch kandydatów na prezydenta Polski i nie wiadomo, który gorszy. Chęć obalenia starego układu powołała do życia nowy wcale nie lepszy, bo mocno prożydowski. Stare przysłowie mówi, że „lepsze jest wrogiem dobrego”. Prawdopodobnie wybory parlamentarne wygra to samo ugrupowanie i Polska zrobi olbrzymi krok w stronę poddania się Bestii a wszystko odbędzie się w sposób demokratyczny, czyli dokładnie tak jak pisałem w temacie „Demokracja szatana”. Sam proces demokracji służy tylko i wyłącznie by mieszkańcy Ziemi oddali swoje prawa na ręce Bestii przez pośrednictwo jej obrazu. W tym celu pieniądze żydowskiej sekty „Babilon Wielki” przez wieki były zatrudnione w celu obalenia monarchii europejskiej. Trony musiały upaść by mogła zapanować demokracja, dzięki której ludzie mogą w sposób zbiorowy przekazać prawo do Ziemi szatanowi. Przekazanie tej władzy nie odbywa się bezpośrednio. 

Księga Objawienia wyjaśnia, że szatan (smok) kryje się za Bestią (państwo żydowskie) a ona kryje się za swoim obrazem, czyli prawdopodobnie jakąś organizacją pracująca dla dobra ludzkości, która faktycznie będzie pod władzą państwa żydowskiego. Możliwe też, że będzie to antychryst twierdzący, że właśnie wrócił na ziemię i teraz będzie rządził rózgą żelazną. Prawdziwi gracze są ukryci na kilku poziomach by nikt nie wiedział, kto naprawdę jest wielkim rozgrywającym. 

Objawienie przedstawia to tak:

„Pokłon oddali Smokowi, bo władzę dał Bestii.” Objawienie 13;4

Chrześcijanie pod prawem są jak cudzołożnice.

„A przecież kresem Prawa jest Chrystus, dla usprawiedliwienia każdego, kto wierzy.”

Rzymian 10:4

Powyższy werset biblijny powinien kończyć wszelkie spory na temat przestrzegania czegokolwiek, co pochodzi z prawa mojżeszowego. Chrystus jest końcem prawa a jeśli ktoś nie wie, czym jest koniec to niech przyjrzy się osobie umierającej. Zobaczy wówczas jak coś się kończy i później jest martwe. Ludzie są jednak uparci i bardzo przyzwyczajają się do swoich prywatnych przekonań, dlatego zamiast przyjąć tą prostą informację upierają się że niektóre elementy prawa należy nadal przestrzegać. W tym celu zrobili podział prawa na moralne i ceremonialne. Jest to podział fikcyjny służący tylko temu by część prawa przywrócić do życia w brew woli Boga. 

Ktoś powie, że przecież nadal obowiązuje zakaz zabijania. Faktycznie jest nieco inaczej. Nie zabijamy ale nie dlatego że obowiązuje zakaz zabijania tylko, dlatego że obowiązuje nas nakaz miłowania. Nikt nam nie musi mówić, że nie wolno, zabijać my to wiemy z sami siebie, ponieważ to jest owocem miłości. Jeśli unikamy tego, czego zabrania prawo to nie, dlatego że prawo tego zabrania, ale dlatego że chcemy podobać się Bogu Ojcu i jego Synowi. Prawo dla nas już nie istnieje gdyż dla prawa jesteśmy martwi a żyjemy dla Jeszu Pomazańca.

Niesprawiedliwe ustawy i krzywdzące przepisy.

„Biada tym, którzy ustanawiają niesprawiedliwe ustawy, i pisarzom, którzy wypisują krzywdzące przepisy.”

Izajasz 10:1

Ludzie trudniący się pisaniem ustaw, robią to kłamiąc, że to dla dobra narodu. Jeśli ktoś wam kiedyś powie, że wprowadza przepis, którego celem jest obrona twoich interesów, to uważaj. Bo to ty będziesz najbardziej poszkodowany. Tak działa ustanawianie nowych przepisów prawnych. Dla obrony narodu nie potrzeba nowych przepisów wystarczy przestrzegać te, które są. Podam przykład. Nie wolno żadnego człowieka bić, nie wolno znęcać się nad innym człowiekiem. Jeśli więc rząd wprowadza specjalne przepisy w celu, ochrony dzieci przed maltretowaniem to, co to znaczy? Przecież nie wolno znęcać się nad ludźmi, po co dodatkowe przepisy? Wystarczy przestrzegać te, które są. Ustanowienie nowych przepisów nic nie da, jeśli nie będą przestrzegane. 

Odpowiedzi, jakie się nasuwają są niepokojące, bo to może oznaczać przygotowanie się do tego by:

1. Uznać, że dzieci nie są ludźmi, więc ich to stare prawo nie obowiązuje

2. Przygotować grunt na wyłączenie dorosłych z pod ochrony prawnej

Żydowscy słudzy szatana

Rozwińmy myśl, na której wczoraj zakończyłem wpis, ponieważ dotyczy nie tylko pozbawionego mądrości zachowania żydów, ale także pomoże pomazańcowym naśladowcom docenić przywilej, jakiego dostępują. Zacznijmy od przypomnienia pewnej przypowieści:

"Posłuchajcie innej przypowieści! Był pewien gospodarz, który założył winnicę. Otoczył ją murem, wykopał w niej tłocznię, zbudował wieżę, w końcu oddał ją w dzierżawę rolnikom i wyjechał. Gdy nadszedł czas zbiorów, posłał swoje sługi do rolników, by odebrali plon jemu należny. Ale rolnicy chwycili jego sługi i jednego obili, drugiego zabili, trzeciego zaś ukamienowali. Wtedy posłał inne sługi, więcej niż za pierwszym razem, lecz i z nimi tak samo postąpili. W końcu posłał do nich swego syna, tak sobie myśląc: Uszanują mojego syna. Lecz rolnicy zobaczywszy syna mówili do siebie: To jest dziedzic; chodźcie zabijmy go, a posiądziemy jego dziedzictwo. Chwyciwszy go, wyrzucili z winnicy i zabili.

Czy przeżyjesz próbę ognia?

 A my, którzy jesteśmy mocni, winniśmy wziąć na siebie ułomności słabych, a nie mieć upodobania w sobie samych.

Rzymian 15:1

Z tej biblijnej mądrości wyciągnijmy zasadę. Przypominam, że zasada według słownikowej definicji* to „prawo rządzące jakimiś procesami”. Większość osób czytając tego typu słowa myśli, że chodzi o to by pracować za kogoś i czynić to bezinteresownie w imię miłości, ale czy rzeczywiście o to chodzi? Czy nie chodzi raczej o to by wzmocnić słabego na tyle by on sam pracował na swoje zbawienie? Nie wyręczyć go w pracy tylko wzmocnić na tyle by sam miał siły i jeszcze pomagał innym. Czasem na krótką chwilę należy zdjąć ze słabego ciężar by odzyskał siły, ale my mu zbawienia nie wypracujemy. On musi nabrać sił i ponieść swój ciężar sam aż do sukcesu, którym jest zbawienie, czyli życie wieczne.

No dobrze, ale gdzie tutaj jest prawo rządzące jakimiś procesami? Otóż nasza społeczność powołanych nazywana często kościołem lub zborem jest tak silna jak silny jest najsłabszy jej uczestnik. Możemy nazwać tą zasadę prawem najsłabszego ogniwa, która to nazwa wywodzi się od oczek w łańcuchu. Wiadomo, że łańcuch poddany próbie rozerwania zerwie się w najsłabszym miejscu, czyli tym ogniwie. Łańcuch taki w chwili rozerwania traci swą użyteczność. Mimo iż pozostałe oczka łańcucha są całe to jednak społeczność (łańcuch), jako całość straciła swoją przydatność. Celem istnienia społeczności powołanych jest wzmacnianie słabych by wszyscy doszli do zbawienia. Jeśli ten cel nie zostanie zrealizowany to grupa, jako całość jest ułomna, mimo że pojedyncze osoby mogą wydawać się mocne. Żeby społeczność była mocna musimy wzmacniać najsłabsze jednostki.