Rola sług Chrystusa w XXI wieku

Powiedział Pan: Kto jest zarządcą wiernym i roztropnym, którego ustanowi Pan nad terapeutami swoimi, by dawać w porę porcje?

Ewangelia wg św. Łukasza 12:42

Mniej nas może w tej chwili interesuje, kim jest zarządca terapeutów, ponieważ ciekawi nas kim są terapeuci i jak działają. Terapeuci to służba naprawiająca ze szczególnym naciskiem na zdrowie. Wszyscy jesteśmy sługami naszego Pana Jeszu. Skoro swoich sług nazywa On terapeutami, to jakie zadanie nam powierzył?

Greckich słów, które można by przetłumaczyć na sługa/niewolnik jest kilka i one są częściej używane, dlaczego więc Zbawiciel użył tego słowa, które ma szczególne znaczenie? Czy w ten sposób nie przekazał nam informacji trudnej do wychwycenia przez osoby niepowołane?

Otwórz się na Chrystusa

Teraz ci, którzy są w Pomazańcu Jeszu, nie podlegają potępieniu. {Dotyczy to tych, którzy żyją według tchnienia, a nie ciała.} Ponieważ prawo Tchnienia prowadzące do życia, które jest w Pomazańcu Jeszu, uwolniło nas od prawa uchybienia prowadzącego do śmierci.

List do Rzymian 8:1-2

Kto jest w Pomazańcu Jeszu? Jeśli dosłownie potraktujemy te słowa, to musielibyśmy uznać, że ciało ludzkie może wejść w Chrystusa, który jest Tchnieniem. Ciało nie może pójść do nieba, więc słów tych nie możemy traktować dosłownie, więc jak?

Poznanie prawdy biblijnej jest możliwe tylko dzięki tchnieniu (poznanie duchem). Nasz duch, czyli tchnienie musi się dostroić do Tchnienia świętego, by cokolwiek zrozumieć z Pism Świętych. Bez tego dostrojenia Biblia będzie dla nas źródłem niezrozumiałych opowiadań a nawet sprzeczności.

Wyspa wiary na oceanie zagubienia

Informuję bowiem was bracia (o) dobrej nowinie, głoszonej przeze mnie, że nie jest od człowieka. Ani bowiem ja od człowieka (nie) przyjąłem ją, ani (nie) zostałem jej nauczony, ale przez objawienie Jeszu Pomazańca.

List do Galatów 1:11, 12

Niezręcznie mi o tym pisać, ale podobnie jak apostoł Paweł nie czerpałem wiedzy, którą się z wami dzielę od jakiegoś człowieka. W przeciwieństwie do Pawła nie widziałem ani nie słyszałem, żadnego głosu, który by mnie instruował. Odkąd zacząłem wzywać imienia Jeszu, zacząłem też głębiej rozumieć Pisma święte. Szczegóły wcześniej niezrozumiałe, jak puzzle, zaczęły układać się w większą całość.

Nie spotkałem nikogo, kto przede mną dostałby takie samo zrozumienie Pism, ale wielu z was pisało do mnie, że kiedy poznali to, co głoszę to, odczuli ulgę, ponieważ było to zgodne z ich zrozumieniem. To znaczy, że prowadziło was to samo święte Tchnienie, a Tchnienie gromadzi nas w społeczność, której śmierć nie dotknie, ani płomienie gehenny nie dosięgną.

Nie oglądaj się za siebie

Powiedział do niego Jeszu: "Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego".

Łukasza 9:62

To są słowa, nad którymi rzadko się zastanawiamy, a przecież zawierają ważną informację na temat tego, co może nam przeszkodzić w osiągnięciu zbawienia. Kiedy zmierzamy do zbawienia, to musimy pokonać przeszkody na swojej drodze, zwłaszcza że ta droga jest wąska.

Nie ma już narodu wybranego!

Albowiem nie wstydzę się dobrej nowiny, ponieważ jest mocą Bożą dla zbawienia każdego wierzącego, Judejczyka, a także w pierwszej kolejności i Hellena.

Rzymian 1:16

Inne przekłady tłumaczą ten werset, jakby Judejczycy mieli pierwszeństwo, np. BT:

Bo ja nie wstydzę się Ewangelii, jest bowiem ona mocą Bożą ku zbawieniu dla każdego wierzącego, najpierw dla Żyda, potem dla Greka.

Nie dość, że słowo Judejczyk zamieniają na Żyd to dodatkowo Helena zamieniają na Greka. Tymczasem Helenami byli wszyscy mówiący w języku greckim. Nawet Judejczycy są często nazywani Helenami (Dzieje 6:1).

Jeszcze dużo mam wam do powiedzenia

Jeszcze dużo mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie.

Jana 16:12

Czasem nadmiar informacji jest trudny do przyjęcia, ale z biegiem czasu wszystko staje się bardziej zrozumiałe, tak też jest z naszą wiedzą biblijną. Ciągle odkrywamy głębokie myśli, które nie zmieniają, ale uzupełniają naszą wiedzę. Chrystus nie zdążył przekazać wszystkiego swoim uczniom, ale zapowiedział przyjście Tchnienia świętego, które miało pozostałą wiedzę im przekazać.

Zaplanuj swoje zbawienie

Jeśli nie oddalasz się od domu zbyt daleko, to możesz niczego ze sobą nie zabierać, a twój plan przeżycia polega na codziennym powrocie do swojego domu. Tu masz ciepło, tu masz lodówkę z jedzeniem i miejsce do spania. Im dłuższą jednak planujesz podróż, tym większe znaczenie ma słowo planujesz. Możesz oczywiście założyć że jakoś to będzie i tak żyją nie tylko w podróży, ale także na co dzień bezdomni. Jest to jednak poziom życia odpychający pozostałą część społeczeństwa. Jeśli twoim celem jest przyjaźń z bezdomnymi to oczywiście najlepiej go osiągniesz schodząc do poziomu bezdomnych, żyjąc wśród nich, ale jeśli twoim celem jest pomóc pozostałej części społeczeństwa, to musisz zadbać o to co w danym czasie jest uważane za minimalny poziom życia. 

Służba dla Boga jest podróżą w której potrzebujemy planowania. Jaki jest cel naszej podróży, w jakim czasie chcemy go osiągnąć i jakimi środkami. Powinniśmy to wiedzieć przed wyjściem z domu czyli naszej strefy komfortu. Oczywiście nigdy nie jest tak, że wszystko uda się według naszych planów.

W liście Jakuba czytamy:

15. Imię ma znaczenie - Mateusza 1:21

Ten werset już cytowałem, ale wówczas kładłem nacisk na fakt, że to imię przyniósł anioł i przekazał Mariam i Józefowi, a więc imię pochodziło z nieba. Teraz cytuję ten werset jako dowód, że nasza nadzieja zbawienia jest ściśle związana z tym imieniem. Chrystus dostał to imię nie tylko dlatego, że Bóg miał taki kaprys (byłby to dostateczny powód by je zaakceptować), ale dlatego, że ono ma znaczenie. W imieniu tym jest przesłanie do ludzi. Poseł Boży Gabriel wyjaśnia więc powód dla którego Bóg wybrał to imię. Otóż imiona, które używają dzisiejsi chrześcijanie nie mają takiego znaczenia. Biblia nas uczy na przykładach takich jak Awram i Saraj, że zmiana jednej głoski zmienia też znaczenie imienia.

7. Dobra nowina o imieniu Jeszu - Dzieje 8:12

Jeden werset biblijny - Dzieje 8:12

Okazuje się, że pierwsi naśladowcy Chrystusa głosili dobrą nowinę o imieniu Jeszu. Głoszono naukę, która dziś została przez chrześcijaństwo zapomniana. Wiara w Królestwo Boga i imię Jeszu stanowiła podstawę do przyjęcia zanurzenia w tymże imieniu.

Zgodnie z nakazem anioła - Łukasza 2:21

4 odcinek z serii - Jeden werset biblijny - Imię, które zbawia.

Ostatni werset biblijny pokazujący nam, że imię dla Chrystusa zostało wybrane w niebie i przekazane Mariam i Józefowi, a oni się do tego zastosowali. 

Mamy dwóch sprawozdawców Łukasza i Mateusza, którzy opisują nam, przekazanie imienia z nieba. Nakaz dostała nie tylko Mariam, ale też Józef, a relacje potwierdzają nie tylko przekazanie imienia. ale także potwierdzają wypełnienie tych poleceń. Dzisiejszy problem, który polega na wzywaniu bardzo różnych imion przez kościoły chrześcijańskie powstał kilkaset lat później. Problem. Miało to związek z pojawieniem się wielu antychrystów, czyli nieprawdziwych chrystusów. 

Imię, które coś znaczy - Mateusza 1:21

Drugi filmik z serii "jeden werset biblijny". Jest to kontynuacja, więc warto zapoznać się z wcześniejszym filmem.
Tym razem Poseł przychodzi do Józefa, kilka miesięcy później niż do Mariam i zapisuje to inny ewangelista. Obaj jednak piszą o tym samym, czyli Poseł nakazuje najpierw Mariam, a później Józefowi nadać dziecku imię Jeszu, które znaczy Zbawiciel. Anioł wyjaśnia, że dziecko to wybawi lud swój z niewoli grzechu i dlatego ma się w ten sposób nazywać.

Nie zaparłeś się mego imienia

Duński pastor Kai-Hansen Kjær poświecił sporo czasu badaniu imienia naszego Pana. Mieszkał w Jeruzalem i zauważył, że większość Żydów oddaje to imię, jako Yeshu, co za pomocą polskich liter należy oddać, jako Jeszu. Zauważył, że zwykli, a także ortodoksyjni żydzi używają nazwy Jeszu, podczas gdy formy Jeszua używają głównie żydzi mesjanistyczni, czyli tacy co są żydami, ale wierzą, w Mesjasza z Nazaretu.

Niestety, kiedy żydzi ortodoksyjni mówią o Jeszu, to zdarza się, że robią to ze wzgardą, co prowadzi do absurdalnych sytuacji. Kiedy żydzi zarzucają, że mesjanistyczni żydzi są chrześcijanami i wierzą w syna „dziwki” o imieniu Jeszu, to ci drudzy zaprzeczają i twierdzą, że nie wierzą w Jeszu tylko Jeszua (nie w Yeshu tylko Yeshua). Pragną odciąć się od rozpowszechnianych o Jeszu wyjątkowo obraźliwych opowieści.

Absurd polega na tym, że i jedni i drudzy mają na myśli tę samą osobę tylko używają innego imienia. Zamiast więc stawić opór oszczerstwom i bronić dobrego imienia Jeszu, wolą udawać, że chodzi o kogoś innego. To tak jakby idąc wąską uliczką ktoś nas opluwał z okien a my uparcie byśmy twierdzili, że deszcz pada z nieba.

Uczniowie Chrystusa

„Tamtego dnia po wyjściu z domu, Jeszu usiadł nad morzem. (…) Wówczas zostawił tłum, poszedł do domu.” Mateusza 13:1,36

Co się wydarzyło między wersetem 1, a 36? Pan nasz nauczał tłum za pomocą opowieści. Zwróć uwagę, że swoją działalność rozpoczyna wychodząc z domu, a kończy wracając do niego. Tłumy rozpuszcza, czyli w jakiś sposób kazał im się rozejść. Pan nasz oddziela czas na odpoczynek od czasu na działanie. Kiedy chce głosić nie ma z tym problemu. Wychodzi z domu i udaje się w miejsce gdzie są ludzie. Zaczyna z nimi rozmawiać i gromadzi się wokół niego tłum. Kiedy chce skończyć i wrócić do domu tłum się rozchodzi. Innym razem tłum nie będzie tak wyrozumiały i podąży za Zbawicielem do domu.

„Potem przyszedł do domu, a tłum znów się zbierał, tak, że nawet posilić się nie mogli.” Marka 3:20

Skoro tłum rozchodzi się, nie robiąc problemu, to można go pochwalić za zrozumienie, iż Pomazaniec Boży też musi odpocząć. Pewnie tak byśmy do tego faktu podeszli, gdyby nie pewne wyjątki.

Kto jest Stwórcą?

Chciałbym dziś nawiązać do niedzielnego tematu o eonach. Uważam za ciekawe, że słowo eon tłumaczone na „wieki”, „ery” jest w liczbie mnogiej. To znaczy, że jeśli nawet ktoś zechciałby użyć w tłumaczeniu słowa „wszechświat”, a tak robią tłumacze Biblii Warszawskiej i Tysiąclecia, to powinien napisać go w liczbie mnogiej:

„przez którego także wszechświaty stworzył”.

Takie tłumaczenie oczywiście rodziłoby pytanie, o jakie światy chodzi? Czy istnieją jakieś światy równoległe? Dlatego uważam że lepiej jest użyć w tłumaczeniu słowo odnoszące się do miary czasu niż do cywilizacji. Czas jest dla nas liniowy, a różne czasy przeważnie pojmujemy jako następujące po sobie. 

Bóg stworzył przez swojego Syna eony (czasy, wieki, okresy, ery, światy). Taką informację dostajemy w liście do Hebrajczyków. To znaczy, że Syn Boży istniał przed tymi eonami (erami, wiekami, okresami, światami). Chrystus nie stał się Synem Bożym dopiero na Ziemi, był nim już wcześniej. List do Hebrajczyków twierdzi, że Bóg stwarzał przez Syna i wyraźnie rozgranicza osobę Ojca od Syna, a więc nie był to jeden i ten sam Bóg. Ojciec stwarza przez Syna i jemu też przekazuje swoją własność. Czytamy bowiem, że „ustanowił dziedzicem wszystkiego”. Syn dostał coś, czego nie miał, od kogoś, kto to miał. Widzimy wyraźne rozgraniczenie osób i przekazywanie praw do własności z jednej osoby na drugą. 

Lekcje religii w szkole

"Niektórzy wprawdzie z zawiści i przekory, drudzy zaś z dobrej woli głoszą Chrystusa. Ci ostatni [głoszą] z miłości, świadomi tego, że jestem przeznaczony do obrony Ewangelii. Tamci zaś, powodowani niewłaściwym współzawodnictwem, rozgłaszają Chrystusa nieszczerze, sądząc, że przez to dodadzą ucisku moim kajdanom. Ale cóż to znaczy? Jedynie to, że czy to obłudnie, czy naprawdę, na wszelki sposób rozgłasza się Chrystusa. A z tego ja się cieszę i będę się cieszył." Filipian 1:15-18

Masoneria wypuściła atak na lekcje religii w szkołach. Zauważam w tym temacie ożywioną propagandę antychrześcijańską. Z przykrością obserwuję jak moi znajomi angażują się przeciw lekcjom religii w szkole. Sami nawet niczego nie piszą, ale przeważnie zupełnie bez refleksyjnie kopiują jakieś memy obrazkowe lub hasła. Wydaje im się, że służą dobrej sprawie. Tymczasem zapominają, że walczą z prawem do mówienia o Bogu w szkole. 

Lekcje religii nie są obowiązkowe, więc walka z nimi nie jest walką z jakąś formą przymusowej indoktrynacji a tak właśnie ten problem jest przedstawiany. Jedzenie lodów też jest dobrowolne tak samo jak chodzeni na lekcję religii. Jaki sens ma zwalczanie tego, co dobrowolne? Chcesz jeść lody to je jesz a jak nie chcesz to ich nie jesz. Tak samo z chodzeniem na religię. Jeśli nie chcesz to nie posyłasz swoich dzieci na te zajęcia. 

Chrześcijanie pod prawem są jak cudzołożnice.

„A przecież kresem Prawa jest Chrystus, dla usprawiedliwienia każdego, kto wierzy.”

Rzymian 10:4

Powyższy werset biblijny powinien kończyć wszelkie spory na temat przestrzegania czegokolwiek, co pochodzi z prawa mojżeszowego. Chrystus jest końcem prawa a jeśli ktoś nie wie, czym jest koniec to niech przyjrzy się osobie umierającej. Zobaczy wówczas jak coś się kończy i później jest martwe. Ludzie są jednak uparci i bardzo przyzwyczajają się do swoich prywatnych przekonań, dlatego zamiast przyjąć tą prostą informację upierają się że niektóre elementy prawa należy nadal przestrzegać. W tym celu zrobili podział prawa na moralne i ceremonialne. Jest to podział fikcyjny służący tylko temu by część prawa przywrócić do życia w brew woli Boga. 

Ktoś powie, że przecież nadal obowiązuje zakaz zabijania. Faktycznie jest nieco inaczej. Nie zabijamy ale nie dlatego że obowiązuje zakaz zabijania tylko, dlatego że obowiązuje nas nakaz miłowania. Nikt nam nie musi mówić, że nie wolno, zabijać my to wiemy z sami siebie, ponieważ to jest owocem miłości. Jeśli unikamy tego, czego zabrania prawo to nie, dlatego że prawo tego zabrania, ale dlatego że chcemy podobać się Bogu Ojcu i jego Synowi. Prawo dla nas już nie istnieje gdyż dla prawa jesteśmy martwi a żyjemy dla Jeszu Pomazańca.

Wąska droga prowadzi do życia.

Wybierając drogę w swoim życiu, która zakłada istnienie Boga robisz pierwszy krok w dobrym kierunku, ale jeszcze nie stoisz na drodze, którą jest Chrystus nasz Pan. Żebyśmy się dobrze rozumieli. Jest dużo ludzi, którzy wybrali życie w wierze w Boga. Akceptują jego zwierzchnią władzę a mimo to jeszcze nie są na drodze zapewniającej zbawienie. Jest dużo religii, które mimo deklaracji z pewnością silnej wiary to jednak różnią się od siebie a nawet zwalczają. Nie wystarczy, więc wierzyć w Boga trzeba jeszcze wierzyć w tego, który JEST naprawdę.

W takiej sytuacji znalazł się Abraham, który mając wielu Bogów do dyspozycji wybrał jednego i tylko jednemu oddawał cześć. Wygląda na to, że nie znał imienia Bożego i sam nazwał Boga tym, który JEST (JA) lub Bóg dał mu się poznać pod tym imieniem. Dlatego do dnia dzisiejszego znajdujemy w hebrajskich rękopisach imię pisane dwiema literami hebrajskimi, które w alfabecie łacińskim odpowiadają JH a w greckim Nowym Testamencie to imię jest zapisane literami JA (). Tłumacze łączą hebrajski z greckim i wychodzi im JAH. Później Mojżesz dostanie rozwinięte to imię o dwie kolejne litery i tak powstanie JHWH (Wyjścia 6:3).

To krótkie imię można przetłumaczyć na wszystkie odmiany polskiego słowa BYĆ, a więc także JEST. W dzisiejszym języku hebrajskim te słowo w pełnym brzmieniu brzmi „JESZ”. Z łatwością możesz dostrzec, że to jest początek imienia Jeszu. Jeszcze nie wiem, w jaki sposób doszło do zamiany JA na JE, ale jest ona faktem potwierdzonym przez manuskrypty księgi Objawienia. Greckie rękopisy Nowego Testamentu potwierdzają imię Boga JA a także imię naszego pana JEszu. Nie będę teraz tego rozwijał dokładniej, ale problem polega na tym, że ktoś może wierzyć w istnienie Boga, ale swoją służbę poświęci nie Bogu Jedynemu, który JEST, ale jakieś innej istocie duchowej, która będzie przedstawiała się, jako Bóg. Może to być Kryszna, Wisznu, Zeus, Al Lah (Allah), Jehowa czy jeszcze ktoś inny o imieniu, którego Bóg nie nosi.

"Zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś"

Wszelkie Pismo od Boga natchnione /jest/ i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu. 

2 Tymoteusza 3:16,17

Pismo jest natchnione przez Boga, ale niestety nie można tego powiedzieć o tłumaczeniu. Pismo samo w sobie zawiera prawdę, ale co zrobić, gdy ktoś podczas tłumaczenia leciutko zmienia znaczenie słów? Z tym problemem mamy nie tylko styczność czytając teksty źle przetłumaczone, ale także wówczas, gdy znaczeni słów zmieniono wciągu wieków. Na przykład przy tłumaczeniu słowa antychryst kładzie się znaczenie na wrogość wobec Chrystusa a zupełnie pomija fakt, że słowo to oznacza podmianę na zasadzie coś za coś, równowartość czegoś. Wszyscy wyczekują na kogoś, kto będzie wrogiem Chrystusa a tymczasem antychryst przychodzi, jako „prawdziwy” Chrystus. Wszystkie szczegóły z życia Mesjasza ludzie przypisują antychrystowi zupełnie nie zauważając podmiany. A że inne ma imię czy to ważne, jakie imię używamy ważne, że wiemy, o kogo nam chodzi.

Takie rozumowanie jest błędne, ponieważ chcąc być konsekwentnym w popieraniu tego twierdzenia można by ogłosić, że Chrystusa można nazywać Baalem a nawet diabłem, jeśli tylko mamy na myśli prawdziwego Chrystusa. Jestem pewien, że każdy, kto choć odrobinę logicznie myśli przyzna, że to nie jest obojętne, jakie imię używamy. I tu pojawia się druga kwestia, czyli znaczenie imienia w dawnych czasach. Dziś nie przykładamy takiego znaczenia zwłaszcza w odniesieniu do zwykłych ludzi. Sami często jesteśmy gotowi zaakceptować jakieś inne imię w zamian za nasze prawdziwe. Wymyślono coś takiego jak odpowiednik imienia i tak Jerzy jest Dzordz (George), ale nie działa to w przypadku ludzi szanujących swoje imię i tak piosenkarz George Michael jakimś dziwnym trafem nie jest polskim Jerzym Michałem.