Kto stworzył ludzi Bóg czy Bogowie?

Ponieważ księga Rodzaju opisując stwarzanie naszego świata, pisze o Bogach (Eloim) w liczbie mnogiej, a nie o Bogu (El) w liczbie pojedynczej, więc pojawiają się osoby, które sieją zamieszanie po to, by osłabić wiarę w Boga najwyższego (El Eljon). Powiedzą ci, że Bogowie mieli w Eden laboratorium genetyczne, a my jesteśmy wynikiem ich badań „naukowych”. To są bardzo naiwne projekcie opierające się na naiwnym przekonaniu, że dzisiejsza nauka idzie prawidłowym, najlepszym, a nawet boskim torem rozwoju. To jest naprawdę naiwne, przypuszczać, że dzisiejsza nauka jest tak rozwinięta, że można jej terminologią wyjaśnić procesy jakie miały miejsce w świecie Bogów. 

Jako klin wykorzystują tekst z księgi rodzaju, zwracają uwagę, że Bóg występuje tam w liczbie mnogiej, ale nie dostrzegają szczegółu, że czasowniki opisujące działanie tych Bogów są w liczbie pojedynczej. Wygląda to mniej więcej tak:

Na początku Bogowie stworzył niebo i ziemię. Ziemia zaś była bezładem i pustkowiem: ciemność była nad powierzchnią bezmiaru wód, a Tchnienie Bogowie unosiło się nad wodami. Wtedy Bogowie rzekł: 

- Niechaj się stanie światłość! 

I stała się światłość. Bogowie widząc, że światłość jest dobra, oddzielił ją od ciemności. I nazwał Bogowie światłość dniem, a ciemność nazwał nocą. I tak upłynął wieczór i poranek - dzień pierwszy. 

Rodzaju 1:1-5

Zastanówmy się więc, czy Bogowie stwarzali, czy Bóg Najwyższy?

Chociaż tłumacze liczbę mnogą Bogowie uparcie tłumaczą na liczbę pojedynczą Bóg, to jednak dość uczciwie oddają relację ze stworzenia człowieka:

Kto jest Stwórcą?

Chciałbym dziś nawiązać do niedzielnego tematu o eonach. Uważam za ciekawe, że słowo eon tłumaczone na „wieki”, „ery” jest w liczbie mnogiej. To znaczy, że jeśli nawet ktoś zechciałby użyć w tłumaczeniu słowa „wszechświat”, a tak robią tłumacze Biblii Warszawskiej i Tysiąclecia, to powinien napisać go w liczbie mnogiej:

„przez którego także wszechświaty stworzył”.

Takie tłumaczenie oczywiście rodziłoby pytanie, o jakie światy chodzi? Czy istnieją jakieś światy równoległe? Dlatego uważam że lepiej jest użyć w tłumaczeniu słowo odnoszące się do miary czasu niż do cywilizacji. Czas jest dla nas liniowy, a różne czasy przeważnie pojmujemy jako następujące po sobie. 

Bóg stworzył przez swojego Syna eony (czasy, wieki, okresy, ery, światy). Taką informację dostajemy w liście do Hebrajczyków. To znaczy, że Syn Boży istniał przed tymi eonami (erami, wiekami, okresami, światami). Chrystus nie stał się Synem Bożym dopiero na Ziemi, był nim już wcześniej. List do Hebrajczyków twierdzi, że Bóg stwarzał przez Syna i wyraźnie rozgranicza osobę Ojca od Syna, a więc nie był to jeden i ten sam Bóg. Ojciec stwarza przez Syna i jemu też przekazuje swoją własność. Czytamy bowiem, że „ustanowił dziedzicem wszystkiego”. Syn dostał coś, czego nie miał, od kogoś, kto to miał. Widzimy wyraźne rozgraniczenie osób i przekazywanie praw do własności z jednej osoby na drugą. 

Co było przed Bogiem?

"Podnieście oczy ku górze i popatrzcie. Kto stworzył te rzeczy? Ten, który ich zastęp wyprowadza według liczby, wszystkie je woła po imieniu. Dzięki obfitości dynamicznej energii - jako że jest również pełen werwy w swej mocy - ani jednej z nich nie brak.”

Izajasza 40:26

Są różne teorie na temat wszechświata i tego czy ma przestrzenny koniec, czyli czy jest takie miejsce gdzie się kończy. Całkiem niedawno uważano, że wszechświat nie ma końca i nie ma punktu, od którego zacząłby istnieć. Takie twierdzenie było wymyślone po to by odrzucić biblijny opis stwarzania. Jednak katolicki uczony Georges Lemaitre udowodnił, że świat ma początek. Teraz chciałbym bardzo prosto wytłumaczyć mój sposób rozumienia świata. Poruszę tematy, które wykraczają po za możliwości nauki. Po prostu nie jesteśmy wstanie tak daleko sięgnąć by stwierdzić coś na pewno. Ten model wydaje mi się jednak najbardziej logiczny w świetle tego, co już wiemy.

Zwolennicy teorii ewolucji pogodzili się z tym, że świat miał początek i nawet starannie ukrywają, że udowodnił to jezuicki naukowiec. Jednak nie są oni wstanie odpowiedzieć na pytanie, co było przed tym, co dziś nazywają Wielkim Wybuchem. Być może, jako osoba wierząca spotkałeś się z argumentacją, w której ktoś Ciebie pyta „skąd wziął się człowiek” a jak odpowiadasz „Bóg go stworzył”. To wówczas szczęśliwy twój rozmówca z uśmiechem na twarzy pyta „a kto stworzył Boga?” Wydaje mu się, że zagonił Ciebie w tak zwany „kozi róg” i już twoje rozumowanie zostało pogrzebane. Tymczasem jest odwrotnie.