Nie oglądaj się za siebie

Powiedział do niego Jeszu: "Ktokolwiek przykłada rękę do pługa, a wstecz się ogląda, nie nadaje się do królestwa Bożego".

Łukasza 9:62

To są słowa, nad którymi rzadko się zastanawiamy, a przecież zawierają ważną informację na temat tego, co może nam przeszkodzić w osiągnięciu zbawienia. Kiedy zmierzamy do zbawienia, to musimy pokonać przeszkody na swojej drodze, zwłaszcza że ta droga jest wąska.

Uczniowie Chrystusa

„Tamtego dnia po wyjściu z domu, Jeszu usiadł nad morzem. (…) Wówczas zostawił tłum, poszedł do domu.” Mateusza 13:1,36

Co się wydarzyło między wersetem 1, a 36? Pan nasz nauczał tłum za pomocą opowieści. Zwróć uwagę, że swoją działalność rozpoczyna wychodząc z domu, a kończy wracając do niego. Tłumy rozpuszcza, czyli w jakiś sposób kazał im się rozejść. Pan nasz oddziela czas na odpoczynek od czasu na działanie. Kiedy chce głosić nie ma z tym problemu. Wychodzi z domu i udaje się w miejsce gdzie są ludzie. Zaczyna z nimi rozmawiać i gromadzi się wokół niego tłum. Kiedy chce skończyć i wrócić do domu tłum się rozchodzi. Innym razem tłum nie będzie tak wyrozumiały i podąży za Zbawicielem do domu.

„Potem przyszedł do domu, a tłum znów się zbierał, tak, że nawet posilić się nie mogli.” Marka 3:20

Skoro tłum rozchodzi się, nie robiąc problemu, to można go pochwalić za zrozumienie, iż Pomazaniec Boży też musi odpocząć. Pewnie tak byśmy do tego faktu podeszli, gdyby nie pewne wyjątki.

Kto jest Stwórcą?

Chciałbym dziś nawiązać do niedzielnego tematu o eonach. Uważam za ciekawe, że słowo eon tłumaczone na „wieki”, „ery” jest w liczbie mnogiej. To znaczy, że jeśli nawet ktoś zechciałby użyć w tłumaczeniu słowa „wszechświat”, a tak robią tłumacze Biblii Warszawskiej i Tysiąclecia, to powinien napisać go w liczbie mnogiej:

„przez którego także wszechświaty stworzył”.

Takie tłumaczenie oczywiście rodziłoby pytanie, o jakie światy chodzi? Czy istnieją jakieś światy równoległe? Dlatego uważam że lepiej jest użyć w tłumaczeniu słowo odnoszące się do miary czasu niż do cywilizacji. Czas jest dla nas liniowy, a różne czasy przeważnie pojmujemy jako następujące po sobie. 

Bóg stworzył przez swojego Syna eony (czasy, wieki, okresy, ery, światy). Taką informację dostajemy w liście do Hebrajczyków. To znaczy, że Syn Boży istniał przed tymi eonami (erami, wiekami, okresami, światami). Chrystus nie stał się Synem Bożym dopiero na Ziemi, był nim już wcześniej. List do Hebrajczyków twierdzi, że Bóg stwarzał przez Syna i wyraźnie rozgranicza osobę Ojca od Syna, a więc nie był to jeden i ten sam Bóg. Ojciec stwarza przez Syna i jemu też przekazuje swoją własność. Czytamy bowiem, że „ustanowił dziedzicem wszystkiego”. Syn dostał coś, czego nie miał, od kogoś, kto to miał. Widzimy wyraźne rozgraniczenie osób i przekazywanie praw do własności z jednej osoby na drugą. 

Mędrcy ze Wschodu

Trzech mędrców, którzy odwiedzili noworodka w Betlejem to postacie bardzo tajemnicze. Trudno zrozumieć, o co chodziło Bogu z tymi mędrcami nazywanym także królami. Dlaczego to się wydarzyło i dlaczego Duch Święty zachował dla nas tą relację? Szukając różnych wyjaśnień trafiłem na dialog chrześcijanina o imieniu Justyn, który zostanie później zabity za wiarę, z Żydem Tryfonem. Prawdopodobnie rozmowa miała miejsce około roku 130 po Chr. Czyli jakieś 30 lat po śmierci Jana ostatniego ucznia pomazańcowego. Ta bliskość czasowa do uczniów pomazańcowych sprawia, że jego relacja może być interesująca i warto się z nią zapoznać. 

Justyn podaje nam wyjaśnienie, iż ci trzej mędrcy byli spełnieniem proroctwa Izajasza 8:4.

"Zanim dziecko nauczy się wołać tata i mama zostanie zabrane bogactwo Damaszku i łup Samarii przed królem Asyrii."

Izajasza 8:4