Jak ustalić co jest, a co nie jest nauką Chrystusa?

Jeszu mu odpowiedział: Jeśli ktoś Mnie miłuje, moją naukę ustrzeże, a Ojciec mój go umiłuje. Przyjdziemy do niego i zamieszkamy w nim.

Ewangelia wg św. Jana 14:23

W 14 rozdziale ewangelii według Jana najpierw Pan Jeszu zapowiada, że zabierze apostołów do nieba i że jest tam dość mieszkań. Pragnie, by oni byli tam, gdzie jest On.

Z czego wynika to przywiązanie do ludzi?

Czy tylko do apostołów tak Pan się przywiązał, a do innych ludzi już niekoniecznie?

Odpowiedź znajdujemy w dalszych słowach Zbawiciela.

Jeszcze dużo mam wam do powiedzenia

Jeszcze dużo mam wam do powiedzenia, ale teraz [jeszcze] znieść nie możecie.

Jana 16:12

Czasem nadmiar informacji jest trudny do przyjęcia, ale z biegiem czasu wszystko staje się bardziej zrozumiałe, tak też jest z naszą wiedzą biblijną. Ciągle odkrywamy głębokie myśli, które nie zmieniają, ale uzupełniają naszą wiedzę. Chrystus nie zdążył przekazać wszystkiego swoim uczniom, ale zapowiedział przyjście Tchnienia świętego, które miało pozostałą wiedzę im przekazać.

15. Imię ma znaczenie - Mateusza 1:21

Ten werset już cytowałem, ale wówczas kładłem nacisk na fakt, że to imię przyniósł anioł i przekazał Mariam i Józefowi, a więc imię pochodziło z nieba. Teraz cytuję ten werset jako dowód, że nasza nadzieja zbawienia jest ściśle związana z tym imieniem. Chrystus dostał to imię nie tylko dlatego, że Bóg miał taki kaprys (byłby to dostateczny powód by je zaakceptować), ale dlatego, że ono ma znaczenie. W imieniu tym jest przesłanie do ludzi. Poseł Boży Gabriel wyjaśnia więc powód dla którego Bóg wybrał to imię. Otóż imiona, które używają dzisiejsi chrześcijanie nie mają takiego znaczenia. Biblia nas uczy na przykładach takich jak Awram i Saraj, że zmiana jednej głoski zmienia też znaczenie imienia.

14. Nadzieja w imieniu - Mateusza 12:21

Mówiliśmy już o tym, że imię Jeszu (Zbawiciel) pochodzi z nieba, a także, że pierwsi chrześcijanie wierzyli w to imię. Dziś zaczynamy, przyglądać się temu, że w imieniu Jeszu jest dla nas zbawienie. Ciekawe jest to, że Nowy Testament kładzie nacisk na to że w imieniu jest zbawienie, a nie, że w Chrystusie jest zbawienie. Nie dzieję się tak przypadkiem, wszystko to jest wcześniej zaplanowane przez Boga, a od czasów zejścia Syna Bożego na Ziemię jest realizowane, dla dobra nas wszystkich. Pierwszy cytat jest krótki i choć cytujemy go z ewangelista Mateuszem to pochodzi on z proroctwa Izajasza.

7. Dobra nowina o imieniu Jeszu - Dzieje 8:12

Jeden werset biblijny - Dzieje 8:12

Okazuje się, że pierwsi naśladowcy Chrystusa głosili dobrą nowinę o imieniu Jeszu. Głoszono naukę, która dziś została przez chrześcijaństwo zapomniana. Wiara w Królestwo Boga i imię Jeszu stanowiła podstawę do przyjęcia zanurzenia w tymże imieniu.

Imię, które coś znaczy - Mateusza 1:21

Drugi filmik z serii "jeden werset biblijny". Jest to kontynuacja, więc warto zapoznać się z wcześniejszym filmem.
Tym razem Poseł przychodzi do Józefa, kilka miesięcy później niż do Mariam i zapisuje to inny ewangelista. Obaj jednak piszą o tym samym, czyli Poseł nakazuje najpierw Mariam, a później Józefowi nadać dziecku imię Jeszu, które znaczy Zbawiciel. Anioł wyjaśnia, że dziecko to wybawi lud swój z niewoli grzechu i dlatego ma się w ten sposób nazywać.

Imię Chrystusa [film]

Od używania prawidłowego imienia podczas modlitwy zależy nasze zbawienie. Prędzej czy później Pan nasz Jeszu zostanie uwielbiony w tym imieniu, które znaczy po polsku Zbawiciel.

1 Koryntian 12:3 Dlatego wyjawiam wam, że nikt w Tchnieniu Bożym, nie może mówić: „Przekleństwem Jeszu.” Nikt też nie może powiedzieć „Panem Jeszu” chyba, że w Tchnieniu Świętym.

Filipian 2:10,11 …aby na imię Jeszu zgięło się każde kolano istot niebieskich i ziemskich i podziemnych. I aby wszelki język wyznał, że Jeszu Pomazaniec jest Panem dla chwały Boga Ojca.

Dzieje 4:12 I w nikim innym nie ma wybawienia, bo nie ma pod niebem żadnego innego imienia danego ludziom, dzięki któremu mamy zostać wybawieni.

Zobacz film…

Strażnicy fałszywego imienia

Kontynuujemy udzielenie świadkom Jehowy odpowiedzi na treści zawarte w broszurze „Bóg ma dla nas dobrą nowinę”. Temat ten powstał na prośbę osoby, którą odwiedzają świadkowie Jehowy i prowadzą z nią rozmowy w oparciu na treści tej broszurki. Dziś kontynuujemy 10 rozdział akapit 3 zawierający pytanie, „Po czym rozpoznać prawdziwych chrześcijan?” Oto, co twierdzi Towarzystwo Strażnica: 

„Prawdziwi chrześcijanie otaczają czcią imię Boże — Jehowa. Jezus rozsławiał to imię. Pomagał ludziom poznać Jehowę i uczył ich modlić się, żeby Jego imię było uświęcane (Mateusza 6:9). Która religia zachęca do używania imienia Bożego? Przeczytaj Jana 17:26 i Rzymian 10:13,14.”

Zacznijmy od tego, iż nie ma nigdzie w Nowym Testamencie informacji, że takie imię było używane przez naśladowców Chrystusa ani przez niego samego. W ogóle takiego imienia nie znajdziemy w całej Biblii, nawet w Starym Testamencie. Świadkowie twierdzą, że występuje ono aż 7000 razy, ale to jest nieprawda. W starożytnych manuskryptach istnieje imię Boga, ale jest zapisywane literami JHWH i nikt nie wie, jak je naprawdę wymawiano. Wiadomo jednak, że forma Jehowa jest błędna i Towarzystwo Strażnica ostatnio przyznaje, że tak jest. Przypuszczają, że ta forma imienia może nie być dokładnie tą,  jaką Bóg sobie nadał. Jednak nie chcą niczego zmieniać w swoich wierzeniach i nadal używają fałszywego imienia. Dlaczego to robią? Gdyby przyznali, że używali przez cały okres istnienia swojej organizacji fałszywego imienia Boga, to postawiliby sens swojego istnienia pod znakiem zapytania. Ile jest warta religia, która oddaje cześć Bogu używając fałszywego lub zniekształconego imienia Bożego? Jest wysoce prawdopodobne, że imię przez nich czczone, jest imieniem wroga Bożego, a oni sami ulegli zwiedzeniu oddając Bogu cześć pod imieniem, które do Niego nigdy nie należało. 

Zasady nadawania imion w Izraelu

Dziś imiona nadają rodzice. Był czas, że można było nadawać tylko typowo polskie imiona. Dziś jest dużo większa swoboda. Tak samo było przez tysiące lat wcześniej. Każdy mógł dziecku dać imię, jakie chciał. Wymyślano całkowicie nowe imiona w zależności od jakiegoś wydarzenia, które kojarzyło się rodzicom z danym dzieckiem. Imię nadane dziecku mogło też wyrażać pragnienie z nim związane lub wdzięczność Bogu za dziecko. Pierwsze imiona były bardzo oryginalne i właściwie każde słowo mogło stać się imieniem. 

Zobaczmy jak to się zaczęło. Tym, który dał prawo człowiekowi do nazywania był Bóg.

„Ulepiwszy z gleby wszelkie zwierzęta lądowe i wszelkie ptaki powietrzne, Pan Bóg przyprowadził je do mężczyzny, aby przekonać się, jaką on da im nazwę. Każde jednak zwierzę, które określił mężczyzna, otrzymało nazwę ‘istota żywa’. I tak mężczyzna dał nazwy wszelkiemu bydłu, ptakom powietrznym i wszelkiemu zwierzęciu polnemu”. Rodzaju 2:19,20

Adam mógł obserwować zwierzęta by nadać im odpowiednie imię, czyli nazwę. Trzeba zauważyć, że w języku hebrajskim (Stary Testament) i w języku greckim (Nowy Testament) „imię” i słowo „nazwa” to dokładnie to samo. Nadawanie imion było, więc nadawaniem nazw. To znaczy, że Adam był twórcą pierwszego na świecie języka. Jak co nazwał tak potem na to wołano. Historia chyba każdego język zaczyna się od słów związanych z przyrodą, nazw zwierząt i roślin. W języku polskim mamy sporo słów zapożyczonych z innych języków. Najwięcej zapożyczeń mamy z łaciny i greki, ale też nie brakuje słów niemieckich i rosyjskich. Ponieważ ostatnio na świecie dominuje język angielski, więc obecnie jest to nowe źródło zapożyczeń. Jeśli przyjrzymy się językowi polskiemu to okaże się, że czysto polskimi słowami są nazwy zwierząt i roślin. Tak samo zaczynał pierwszy człowiek tworzyć własny język. 

Kto zbawi Zbawiciela?

„Wiele nieszczęść [spada na] sprawiedliwego; lecz ze wszystkich go wybawia JHWH. Strzeże On wszystkich jego kości: ani jedna z nich nie ulegnie złamaniu.” Psalm 34:20,21

Powyższy cytat to proroctwo dotyczące Mesjasza. Poznajemy to po stwierdzeniu: „Strzeże On wszystkich jego kości: ani jedna z nich nie ulegnie złamaniu”. Słowa te odnoszą się do śmierci Pana i faktu, że nie zostały jego kości połamane. W sprawozdania ewangelicznych informuje nas o tym naoczny świadek Jan.

„Przyszli więc żołnierze i połamali golenie tak pierwszemu, jak i drugiemu, którzy z Nim byli ukrzyżowani. Lecz gdy podeszli do Jeszu i zobaczyli, że już umarł, nie łamali Mu goleni, tylko jeden z żołnierzy włócznią przebił Mu bok i natychmiast wypłynęła krew i woda. Zaświadczył to ten, który widział, a świadectwo jego jest prawdziwe. On wie, że mówi prawdę, abyście i wy wierzyli. Stało się to bowiem, aby się wypełniło Pismo: Kość jego nie będzie złamana.” Jana 19:32-36

Jan wyraźnie odnosi to do proroctwa i takim jest właśnie to z Psalmu 34: 20, 21 ale wiemy też, że cieniem Chrystusa był baranek paschalny. Sam akt śmierci odbywał się dokładnie w tym samym momencie, gdy w świątynie zabijano baranki paschalne ani tym zwierzętom ani ich proroczemu spełnieniu niewolno było połamać kości.

Jeszu jest Panem i Zbawicielem.

Syn przyniósł mi Strażnicę świadków Jehowy. Wracając ze szkoły w Kluczborku trafił na stojak z literaturą i postanowił mnie zaskoczyć. Od razu informuję świadków Jehowy, którzy raportują rozpowszechnienie czasopisma a nawet dwóch, bo do Strażnicy włożone było Przebudźcie się, że mój syn nie przeczytał ich. Przyniesienie ich dla mnie potraktował, jako żart. Pisze o tym, ponieważ tytuł na pierwszej stronie Strażnicy to: „Jezus wybawia od czego?” i on zainspirował mnie do napisania tego tematu.

Byłem ciekaw czy wspomną o tym, że imię naszego Pana znaczy Zbawienie. Taka wzmianka wydaje się być oczywistą biorąc pod uwagę tytuł. Dlatego przeczytałem ten temat. Była to prawdziwa męka, ponieważ świadkowie zawsze piszą to samo. Miałem wprawdzie nadzieję, że może tym razem znajdę coś nowego, ale niestety nie spełniło się moje pragnienie. Jak się spędziło 30 lat w tej organizacji to już nie miało się ochoty czytać w kółko tego samego. Jestem pewien, że każdy kto spędził w tej organizacji tak dużo czasu wie co tam pisało bez zaglądania do publikacji. 

Adam utracił życie doskonałe a my odziedziczyliśmy po nim grzech, więc umieramy a Chrystus przyszedł umrzeć za nas byśmy mogli żyć w raju na ziemi. Żadnej wzmianki o tym, że imię Pomazańca znaczy Zbawienie. Ponad 150 lat istnieje ta organizacja i jeszcze do tego nie doszli? W ich „encyklopedii”, czyli „Wnikliwe poznawanie pism” znajdujemy hasło „Jeszua” i dość enigmatyczne stwierdzenie „prawdopodobnie skrócona forma imienia Jehoszua: ‘Jehowa jest wybawieniem’”. Niestety to wszystko, na co ich stać w kwestii głoszenia o Zbawicielu. Wprawdzie wymieniają 8 różnych przypadków użycia tego słowa, co przypomina przerzedzanie komara, ale zupełnie pomijają postać Jeszuego syna Nuna (Jozue) i Jeszu Syna Bożego. Pomijają Jozuego, mimo że wiedzą, iż jest to takie same imię. Świadczą o tym te zdania:

Bóg jest moim Jeszu

Kilka godzin poświęciłem żeby przetłumaczyć poniższy tekst z księgi Izajasza 12:2-6. Moim celem było pokazać, że teksty hebrajskie mówiły o Panu naszym Jeszu znacznie więcej niż ktokolwiek dziś dostrzega. Ponieważ słowo Zbawienie w języku hebrajskim jest prawie takie samo jak imię Jeszu, więc takich tekstów jest więcej a każdy z nich coś nam mówi o Mesjaszu i jego powiązaniu z Bogiem Ojcem. Poniżej jest fragment tekstu hebrajskiego z księgi Izajasza 12:2. Na czerwono zaznaczyłem imię Pana Jeszu, które też dokładnie znaczy Zbawienie lub Zbawiciel.

הנהאלישועתיאבטח

Tłumacze naszych Biblii niedostrzeganą tam imienia Pana tylko słowo zbawienie i nawet się nie zająkną nad tym by nam to wyjaśnić. Milczą na ten temat. A przecież Jeszu powiedział:

"Badacie Pisma, ponieważ sądzicie, że w nich zawarte jest życie wieczne: a one właśnie dają świadectwo o Mnie. (…) Przyszedłem w imieniu Ojca mego, a nie przyjęliście Mnie…"

Jana 5:39.43

Pamiętając o powyższej wypowiedzi Pana przeczytaj tekst z Izajasza. W nawiasach wpisałem hebrajskie słowa ważne dla zrozumienia głębokich prawd, jakie tam są zawarte.

"Zachowaj ich w Twoim imieniu, które Mi dałeś"

Wszelkie Pismo od Boga natchnione /jest/ i pożyteczne do nauczania, do przekonywania, do poprawiania, do kształcenia w sprawiedliwości, aby człowiek Boży był doskonały, przysposobiony do każdego dobrego czynu. 

2 Tymoteusza 3:16,17

Pismo jest natchnione przez Boga, ale niestety nie można tego powiedzieć o tłumaczeniu. Pismo samo w sobie zawiera prawdę, ale co zrobić, gdy ktoś podczas tłumaczenia leciutko zmienia znaczenie słów? Z tym problemem mamy nie tylko styczność czytając teksty źle przetłumaczone, ale także wówczas, gdy znaczeni słów zmieniono wciągu wieków. Na przykład przy tłumaczeniu słowa antychryst kładzie się znaczenie na wrogość wobec Chrystusa a zupełnie pomija fakt, że słowo to oznacza podmianę na zasadzie coś za coś, równowartość czegoś. Wszyscy wyczekują na kogoś, kto będzie wrogiem Chrystusa a tymczasem antychryst przychodzi, jako „prawdziwy” Chrystus. Wszystkie szczegóły z życia Mesjasza ludzie przypisują antychrystowi zupełnie nie zauważając podmiany. A że inne ma imię czy to ważne, jakie imię używamy ważne, że wiemy, o kogo nam chodzi.

Takie rozumowanie jest błędne, ponieważ chcąc być konsekwentnym w popieraniu tego twierdzenia można by ogłosić, że Chrystusa można nazywać Baalem a nawet diabłem, jeśli tylko mamy na myśli prawdziwego Chrystusa. Jestem pewien, że każdy, kto choć odrobinę logicznie myśli przyzna, że to nie jest obojętne, jakie imię używamy. I tu pojawia się druga kwestia, czyli znaczenie imienia w dawnych czasach. Dziś nie przykładamy takiego znaczenia zwłaszcza w odniesieniu do zwykłych ludzi. Sami często jesteśmy gotowi zaakceptować jakieś inne imię w zamian za nasze prawdziwe. Wymyślono coś takiego jak odpowiednik imienia i tak Jerzy jest Dzordz (George), ale nie działa to w przypadku ludzi szanujących swoje imię i tak piosenkarz George Michael jakimś dziwnym trafem nie jest polskim Jerzym Michałem.