Kto wyprowadził Iszrael z Egiptu?

Warto wam przypomnieć, choć wy wszystko wiecie, że Jeszu uwolnił naród, wyprowadzając go z ziemi egipskiej, ale później niewierzących wygubił.

List św. Judy 1:5

Ciekawy werset, który mówi o tym, że Pomazaniec Boga Jeszu wyprowadził Iszrael z niewoli egipskiej. Większość wersetów zwłaszcza Starego testamentu przypisuje wyprowadzenie Bogu JHWH, a ten werset mówi o Panu Jeszu.

Nie ufaj swoim snom

Czy może się człowiek ukryć w zakamarkach, tak bym go nie widział? - wyrocznia Pana [JHWH]. Czy nie wypełniam nieba i ziemi?

Księga Jeremiasza 23:24

Bóg widzi i słyszy wszystko, ponieważ swoim Tchnieniem wypełnia wszystko. Każdy z nas więc czyta ten tekst i myśli, że niczego nie ukryje przed Bogiem i słusznie, bo tak jest. Bóg nie tylko widzi, słyszy ale też nie zapomina.

Jednak powyższy tekst Jeremiasz napisał mając na myśli ludzi, którzy swoje sny interpretują, jako głos od Pana, choć Pan im niczego nie przekazał. Bóg ostrzega tych proroków, że ich widzi i wie o tym, że swoje własne urojenia przedstawiają jako Słowo od Pana. Przemawiają w imieniu Pana, a powinni we własnym imieniu, bo ich proroctwa są wymysłem ich serc.

Bogowie są jednym

Księga Micheasza 6:8

Oznajmił ci człowieku, co jest dobre i czego JHWH chce od ciebie; tylko abyś zasądzał sprawiedliwość, kochał miłosierdzie i pokornie chodził z Bogami waszymi.

W manuskryptach Biblii hebrajskiej jest liczba mnoga „Bogowie”. Nie oznacza to wielobóstwa ponieważ podstawowe wyznanie wiary w dosłownym tłumaczeniu wygląda tak:

Słuchaj Iszrael: JHWH Bogowie nasi, JHWH jednym [jednością, jeden, jedno, tylko] (Powtórzonego Prawa 6:4).

Sugeruje to, że więcej niż jedna osoba działała pod tym imieniem, ale dla Iszraela był to jeden jedyny Bóg, którego mogli wielbić, który miał im też zastąpić wszystkich innych bogów. Potwierdza to dużo wersetów Starego Testamentu, ale oczywiście hebrajskie manuskrypty, a nie ich tłumaczenia, które ten fakt ukrywają.

Wszystko moje jest Twoje, a Twoje jest moje

Imię JHWH było imieniem Boga, ale występował pod nim jego Syn, gdyż tylko przez Syna poznaliśmy Boga. Zawsze tak było. Ludzie nigdy nie widzieli Boga Ojca, ale widzieli JHWH gdy reprezentował go w bycie przedludzkim. 

"Boga nikt nigdy nie widział; ten Jednorodzony* Bóg, który jest w łonie Ojca, [o Nim] pouczył." Jana 1:18

Tak samo jest z imieniem JA, ono należy do Ojca, ale pod nim działał też Syn. Dlatego czytamy w Psalmach:

„Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś pojmanych więźniów, nabrałeś darów dla ludzi, i najodporniejszych, Panie Boże! przywiodłeś, aby mieszkali z nami.” Psalm 68:19 BG

„Panie Boże” w powyższym cytacie to w manuskryptach hebrajskich „JA Elohim” (יה אלהים), gdyby to uwzględnić to tekst wyglądałby tak:

„Wstąpiłeś na wysokość, wiodłeś pojmanych więźniów, nabrałeś darów dla ludzi, i najodporniejszych, JA Boże! przywiodłeś, aby mieszkali z nami.” Psalm 68:19**

Paweł wyjaśnił, że Psalm ten odnosi się do Pana naszego Jeszu:

Ewangelia Mateusza z dzieła Szem - Toba.

Napisałem w 2013 roku tekst zatytułowany „Hebrajska Ewangelia Mateusza wyjawia prawdziwe imię Chrystusa”. Nie jest tajemnicą, że ewangelia Mateusza najpierw powstała w języku hebrajskim a później sam Mateusz miał ją przetłumaczyć na grecki. Niestety bardzo szybko zaginęła ta wersja ewangelii w środowisku chrześcijańskim. Ona ciągle gdzieś była, ponieważ znamy dziś jej wersję tylko nie wiemy na ile ona jest zgodna oryginałem. Dysponujemy dziś tekstem z XIV wieku, a w już wieku XVI została nawet wydrukowana. Dlaczego wracam do tego tematu skoro już o nim pisałem? Ponieważ pan Grzegorz Kaszyński pracuje nad tłumaczeniem tej ewangelii na język polski i już dziś są udostępnione małe fragmenty jej tekstu. Nawet te fragmenciki pokazują, że szykuje się mały przewrót w niektórych tematach. 

Po pierwsze w tej ewangelii 20 razy jest imię Boga w wersji JHWH. Po drugie imię Mesjasza występuje w wersji Jeszu. Po trzecie w Mateusza 28:19 nie ma wzmianki o zanurzeniu w imię Ojca, Syna i Ducha. Będzie to sprawozdanie Mateusza według dzieła Szem-Toba 'Éwen Bóḥan (Kamień Wypróbowany) - wydanie z tekstem hebrajskim, przypisami, dodatkiem analitycznym oraz uwypukleniem różnic wobec greckiego tekstu. Szykuje się coś naprawdę wyjątkowego dla każdego, kto nie służy dogmatom religijnym tylko szuka drogi do Boga przez Syna. 

Jeszu pójdzie przed tobą, jak mówił JHWH.

1 I jeszcze Mojżesz odezwał się tymi słowami do Izraela:
2 "Dziś mam już sto dwadzieścia lat. Nie mogę swobodnie chodzić. Pan mi powiedział: 'Nie przejdziesz tego Jordanu'.
3 JHWH, Bóg twój, przejdzie przed tobą; On wytępi te narody przed tobą, tak iż ty osiedlisz się w ich miejsce. Jeszu pójdzie przed tobą, jak mówił JHWH.
4 JHWH postąpi z nimi, jak postąpił z Sichonem i Ogiem, królami Amorytów, i z ich krajami, które zniszczył.
5 Wyda ich JHWH tobie na łup, a ty uczynisz im według wszystkich poleceń, jakie ci dałem.
6 Bądź mężny i mocny, nie lękaj się, nie bój się ich, gdyż JHWH, Bóg twój, idzie z tobą, nie opuści cię i nie porzuci."
7 Zawołał potem Mojżesz Jeszuego i rzekł mu na oczach całego Izraela: "Bądź mężny i mocny, bo ty wkroczysz z tym narodem do ziemi, którą poprzysiągł JHWH dać ich przodkom, i wprowadzisz ich w jej posiadanie.
8 JHWH pójdzie przed tobą, On będzie z tobą, nie opuści cię i nie porzuci. Nie lękaj się i nie drżyj!"

Prawa 31:1-8

W powyższym cytacie mamy dwie wypowiedzi Mojżesza. W kluczowych miejscach sprawdziłem, jakie słowa, występują i stąd pojawia się imię JHWH. Pierwsza wypowiedź skierowana do całego narodu zapowiada, że Jeszu pójdzie przed narodem „Jeszu pójdzie przed tobą, jak mówił JHWH”. Nasuwa się pytanie, który Jeszu ma wejść przed narodem wybranym? Czy Mojżesz mówi o Jeszu swoim następcy czy o większym Jeszu, który opiekuje się narodem izraelskim? Za chwilę woła do siebie syna Nuna i mówi mu podobne słowa „wkroczysz z tym narodem do ziemi, którą poprzysiągł JHWH dać ich przodkom”, ale jemu także mówi, że ktoś wkroczy przed nim „JHWH pójdzie przed tobą”. Widzimy, że syn Nuna ma wejść razem z narodem a z wcześniejszej wypowiedzi wynikało, że przed narodem ma wejść Jeszu uzasadnione, więc jest pytanie czy aby na pewno przed narodem Mojżesz ma na myśli Jeszu syna Nuna czy może większego Jeszu? Sprawa się jeszcze bardziej komplikuje, gdy swojemu następcy Mojżesz mówi, że przed nim wejdzie JHWH. Z księgi Izajasza wiemy że "Oto Bóg (EL) jest moim Jeszu (Zbawicielem)! Zaufam i nie ulęknę się, bo mocą i pieśnią moją jest Bóg (JA). JHWH stał się dla mnie Jeszu (Zbawicielem)! Izajasza 12:2

Jeśli Jeszu był tym, który pod imieniem JHWH pomagał nam poznać Boga Ojca (Jana 1:18) to bardzo możliwe, że w tym miejscu Mojżesz mówi o niebiańskim Jeszu, który idzie przed narodem. W swoich księgach Mojżesz na pewno mówił o przyszłym Pomazańcu (Jana 1:45; 5:46,47), ponieważ czytamy:

Wzywajcie Jego imię!

Wróćmy do księgi Izajasza 12 rozdział. Jak już się przekonaliśmy pod pretekstem zwykłego tekstu jest tam zapowiedź pojawienia się Mesjasza pod imieniem Jeszu (Bóg jest moim Jeszu a także Ja Jestem). Wzmianka o kamieniu, o który potknie się Izrael jest dodatkowym dowodem, że prorok przepowiadał Pomazańca Bożego (Kamień potknięcia). Dziś zwrócimy uwagę na ostatnie słowa tego rozdziału, które także potwierdzą, że proroctwo spełniło się na Synu Człowieczym Jeszu.

„Powiecie tego dnia: Wychwalajcie Pana! Wzywajcie Jego imię! Głoście Jego czyny wśród narodów, przypominajcie, że podniesione jest imię Jego! Śpiewajcie Panu, bo chwalebne ma osiągnięcia! Głoście tą nowinę po całej ziemi. Krzyczcie radośnie mieszkańcy Syjonu, bo wśród was wywyższony jest święty Izraela." - Izajasza 12:4-6

Pierwsze słowa „powiecie tego dnia” wskazują na przyszłe spełnienie się tych słów. Bóg zawsze zasługuje by go wychwalać i mu dziękować za to, co uczynił, tym razem jednak chodzi o przyszłe czyny, dlatego proroctwo zapowiada, że „tego dnia” będziecie mówić „wychwalajcie Pana”, czyli zachęcać innych do wychwalania Boga. Ale proroctwo zapowiada też, że tego dnia będziemy mówić „wzywajcie Jego imię”. Od razu przywodzi nam to na myśl spełnienie się proroctwa z księgi Joela a zacytowane w Dziejach posłańców Pana:

Kamień potknięcia.

Dziś kolejny dowód na to, że Pan nasz Jeszu objawił nam swego Ojca nie tylko, gdy przyszedł na ziemię, ale robił to wcześniej. W imieniu Ojca przedstawiał się, jako JHWH. Przyjrzymy się proroctwu Izajasza i jego spełnieniu. 

Izajasz usłyszał słowa od Boga i je przekazał Izraelitom. Zobaczmy cytat z tego proroctwa:

„JHWH Zastępów - Jego za Świętego miejcie; On jest Tym, którego się lękać macie i który was winien bojaźnią przejmować. On będzie kamieniem obrazy i skałą potknięcia się dla obu domów Izraela; pułapką i sidłem dla mieszkańców Jeruzalem. Wielu z nich się potknie, upadnie i rozbije, będą usidleni i w niewolę wzięci”. - Izajasza 8:13-15

Są to prorocze słowa, które Izajasz przekazuje, jako cytat. Zwróć, więc uwagę, że JHWH mówi, o JHWH Zastępów, który będzie kamieniem potknięcia dla Izraela. Samo to już jest ciekawe podobnie jak wypowiedź „rzekł Pan (JHWH), Panu memu” (Psalm 110:1). Wzmianka o kamieniu o który potkną się niewierni izraelici jest tylko w księdze Izajasza. Wprawdzie bardzo podobne proroctwo znajduje się w Psalmach ale ono ogranicza się do stwierdzenia:

Ja jestem!

Wróćmy do księgi Izajasza 12 rozdział. Dużo osób upiera się, że tam nie ma nic o Panu naszym Jeszu. Przyjrzyjmy się, więc kilku szczegółom tego proroctwa. Izajasz nie tylko twierdzi, że JHWH stał się JESZU czyli Zbawicielem lub zbawieniem ale podaje inne szczegóły które odnajdujemy także w naukach Pomazańca. Najpierw przypomnijmy sobie ten fragment.

"Oto Bóg (EL) jest moim Zbawicielem (JESZU)! Zaufam i nie ulęknę się, bo mocą i pieśnią moją jest Bóg (JAH). Pan (JHWH) stał się dla mnie Zbawicielem (JESZU)!" - Izajasza 12:2,3

Znajdujemy w tym fragmencie różne określenia Boga: 

El - Bóg,

JAH – jest, być, stawać się,

JHWH – ten, który sprawia, że się staje

JESZU – Zbawiciel.

Bóg jest moim Jeszu

Kilka godzin poświęciłem żeby przetłumaczyć poniższy tekst z księgi Izajasza 12:2-6. Moim celem było pokazać, że teksty hebrajskie mówiły o Panu naszym Jeszu znacznie więcej niż ktokolwiek dziś dostrzega. Ponieważ słowo Zbawienie w języku hebrajskim jest prawie takie samo jak imię Jeszu, więc takich tekstów jest więcej a każdy z nich coś nam mówi o Mesjaszu i jego powiązaniu z Bogiem Ojcem. Poniżej jest fragment tekstu hebrajskiego z księgi Izajasza 12:2. Na czerwono zaznaczyłem imię Pana Jeszu, które też dokładnie znaczy Zbawienie lub Zbawiciel.

הנהאלישועתיאבטח

Tłumacze naszych Biblii niedostrzeganą tam imienia Pana tylko słowo zbawienie i nawet się nie zająkną nad tym by nam to wyjaśnić. Milczą na ten temat. A przecież Jeszu powiedział:

"Badacie Pisma, ponieważ sądzicie, że w nich zawarte jest życie wieczne: a one właśnie dają świadectwo o Mnie. (…) Przyszedłem w imieniu Ojca mego, a nie przyjęliście Mnie…"

Jana 5:39.43

Pamiętając o powyższej wypowiedzi Pana przeczytaj tekst z Izajasza. W nawiasach wpisałem hebrajskie słowa ważne dla zrozumienia głębokich prawd, jakie tam są zawarte.

Miguel Servet - mędrzec, który pouczał wielu

autor grafiki: Christian Fritzsch.

Mędrcy spośród ludu pouczą wielu, polegną jednakże od miecza i ognia, w więzieniach i przez łupiestwa - do pewnego czasu.

Daniela 11:33

Dziś mija rocznica (27 października 1553r.) spalenia Miguela Serveta za to, że śmiał dążyć do prawdy. Nie chciał żyć w luksusach dostosowując się do otoczenia, ale obstawał przy tym, co odkrył w Pismach Świętych. Nie znam całego jego życia i wszystkich jego nauk, ale to, co można znaleźć na jego temat w Internecie jest bardzo ciekawe. Pozwoliłem sobie, co ciekawsze szczegóły skopiować z Wikipedii. Miguel Servet jest ofiarą zwolenników trójcy. Polowali na niego katolicy i protestanci. Wpadł w ręce kalwinistów i samego Kalwina, który zhańbił się zabijając Miguela Serveta. To że protestanci palili na stosach wie sporo osób bo chyba z 2 % ludzi ale że Kalwin ma na swoim sumieniu mord religijny nie wie prawie nikt.

Miguel Servet jako dziecko wykazywał wybitne uzdolnienia – w wieku 14 lat znał grekę, łacinę i hebrajski, w dodatku posiadał szeroką wiedzę z takich nauk jak filozofia, matematyka oraz teologia. W wieku 16 lat zaczął studiować prawo na Uniwersytecie w Tuluzie we Francji. Właśnie na tej uczelni pierwszy raz zobaczył Biblię i chociaż jej czytanie było zabronione, udało mu się ją potajemnie przeczytać. W wyniku analizy Pisma Świętego i – uważanego przez niego za powszechny – upadku moralnego hiszpańskiego duchowieństwa, zaczął tracić zaufanie do wiary katolickiej. Uważał, że nauki Chrystusa nie były kierowane do teologów czy filozofów, lecz do ludzi prostych, niewykształconych, którzy mieli je zrozumieć – nie będąc ludźmi wykształconymi – i wprowadzać w czyn. Postanowił więc, że badając Biblię w językach oryginalnych odrzuci wszelkie w jego mniemaniu niezgodne z nią doktryny.