Zgodnie z nakazem anioła - Łukasza 2:21

4 odcinek z serii - Jeden werset biblijny - Imię, które zbawia.

Ostatni werset biblijny pokazujący nam, że imię dla Chrystusa zostało wybrane w niebie i przekazane Mariam i Józefowi, a oni się do tego zastosowali. 

Mamy dwóch sprawozdawców Łukasza i Mateusza, którzy opisują nam, przekazanie imienia z nieba. Nakaz dostała nie tylko Mariam, ale też Józef, a relacje potwierdzają nie tylko przekazanie imienia. ale także potwierdzają wypełnienie tych poleceń. Dzisiejszy problem, który polega na wzywaniu bardzo różnych imion przez kościoły chrześcijańskie powstał kilkaset lat później. Problem. Miało to związek z pojawieniem się wielu antychrystów, czyli nieprawdziwych chrystusów. 

Duch Święty cz. 1

Jest wiele nieporozumień wokół pojęcia 'duch'. Postanowiłem przypomnieć kilka prawd na ten temat. Przede wszystkim nie ma w Biblii słowa które by było dokładnym odpowiednikiem polskiego słowa duch. Zarówno w języku hebrajski, (Stary Testament), jak i greckim (Nowy Testament) słowo, które tłumaczymy na duch miało wiele znaczeń. Duch to: tchnienie, powiew, delikatny wiatr, wiaterek, dech w nozdrzach lub ustach, energia ożywiająca, a także osoba demona lub anioła. Tłumacze będący akwizytorami religii wymyślili, lub zaadoptowali, dla nas pojedyncze słowo, które lepiej pasowało im do ich dogmatów. Sprawili, że ludzie czytający Pismo Święte, nie kojarzą prawidłowo tego słowa. Sobie wyznaczyli prawo do decydowania czy słowo to przetłumaczą na dech, tchnienie czy może na duch. W ten sposób zawłaszczyli sobie prawo do interpretacji już na poziomie tłumaczenia i nawet przekłady dosłowne zawierają to przekłamanie. 

Nietypowy przekład

Dziś, jako ciekawostkę, przedstawię fragment własnego tłumaczenia listu do Hebrajczyków 1:1-8. Nie jest to jeszcze kolejne tłumaczenie (jedno z wielu), ale zupełnie coś nowego. Nowość polega na tym, że podjąłem staranie, by tekst był jak najbardziej podobny do oryginału, nawet gdyby miał być trudny w odbiorze i zrozumieniu. Zastąpiłem takie słowa jak anioł słowem poseł, słowo duch zastąpiłem tchnieniem, wiek - eonem. Zrobiłem to nie dlatego że taki miałem kaprys, by się odróżnić od innych tłumaczeń, ale dlatego, że taki tekst jest bliższy merytorycznie do tego, co pisał autor listu. 

Autor nie dysponował słowem duch. Nie znał takiego słowa, używał w języku greckim pneuma, co znaczy powiew wiatru, tchnienie lub dech. Przywróciłem więc słowo tchnienie, co pozwala czytelnikowi dostroić się do sposobu myślenia autora. Kiedy czyta taki tekst, to czyta dokładnie to, co pisał autor, a nie to, co interpretował tłumacz. 

Podobnie jest ze słowem anioł, które my dziś pojmujemy bardzo wąsko, tymczasem w tekstach Nowego Testamentu słowem tym określano także ludzi. Słowo to określało rolę, jaką pełniła istota tak nazwana. Ponieważ słowo apostoł znaczy posłaniec i anioł ma podobne znaczenie, więc dla tego drugiego słowa użyłem bardziej dostojnego określenia poseł. 

Aniołowie czy posłańcy?

„On jest tym, o którym napisano: Oto Ja posyłam mego wysłańca przed Tobą, aby Ci przygotował drogę.” Mateusza 11:10 BT5

„Boć ten jest, o którym napisano: Oto ja posyłam Anioła mego przed obliczem twojem, który zgotuje drogę twoję przed tobą.” BG 

„To jest ten, o którym napisano: Oto Ja posyłam posłańca mego przed tobą, który przygotuje drogę twoją przed tobą.” BW

„Boć ten jest, o którym napisano jest: Oto ja posyłam posła swego przed oblicznością twoją, który zgotuje drogę twoję przed tobą.” BB

Zobacz na różnicę w tłumaczeniu słowa ἄγγελόν (angelon – anioł): 

• Wysłaniec
• Posłaniec
• Anioł
• Poseł

Z tych czterech powyższych tłumaczeń najmniej prawidłowe tłumaczenie to anioł. Dlaczego? Bo to nie jest tłumaczenie. Wprawdzie takie właśnie słowo w języku greckim znajduje się w manuskryptach, to jednak miało ono zupełnie inne znaczenie dawniej niż dziś. Słowo ἄγγελόν (angelon) jest odmianą słowa ἄγγελός (angelos) i znaczy kogoś posłanego w czyimś imieniu, dlatego stare polskie słowo poseł wydaje się bardzo trafne. Jednak słowa posłaniec i wysłannik także są poprawnym tłumaczeniem greckiego ἄγγελός. Problem w tym, że słowa te mogą także być tłumaczeniem greckiego ἀπόστολος (apostolos – apostoł). Powstaje, więc pytanie: czy jest coś, co te słowa odróżnia od siebie? 

Świadectwo Syracha na temat ducha Samuela

Przykładem błędnej nauki, do której by nie doszło gdyby nie odrzucono części Pism Świętych jest przekonanie, że ducha proroka Samuela udawał szatan lub jakiś inny zły duch. Otóż w Pismach Świętych nie ma takiej nauki ona powstała na bazie błędnych przekonań na temat stanu duszy po śmierci. Te błędne przekonania kolidowały z biblijnym opisem, w którym duch Samuela prowadzi rozmowę z Saulem przez medium spirytystyczne. Nigdzie w Biblii nie ma informacji, że to robił zły duch udający Samuela a jednak taka opinia krąży dziś zwłaszcza po świadkach Jehowy i tych, którzy byli pod ich wpływem. 

Powiedzmy sobie wprost jest to nie biblijna nauka, czyli Biblia nam takiej informacji nie przekazuje. Jest ona owocem ludzkiej filozofii. Ma bardzo słabe uzasadnienie biblijne odwołujące się na przykład do wersetu mówiącego, że szatan przybiera postać anioła światłości. 

„I nic dziwnego. Sam bowiem szatan podaje się za anioła światłości.” 2 Koryntian 11:14

Robi się z tego regułę polegającą na twierdzeniu, że on podszywa się pod kogoś innego. Tymczasem faktycznie szatan udaje anioła światłości w sensie dosłownym nie udaje innego anioła, który jest w niebie, ale sam siebie przedstawia że on jest dobry. Stąd jego słudzy nazywają się Iluminatami (oświeceni) a czas, kiedy zaczęli dochodzić do władzy nazywa się oświeceniem. Jego czciciele oddają mu też cześć nazywając go Lucyferem, czyli niosącym światło.