Wróćmy do tematu wojny świętych z bestią. Omówiłem kilka możliwych wariantów, ale faktycznie nic nie wskazuje na to, by święci mieli walczyć zbrojnie z bestią, która będzie ósmym królem, czyli potęgą światową. Mówimy tu o Izraelu, który nie jest prawdziwym Izraelem, choć nawiązuje do jego historii. Prawdziwymi spadkobiercami Abrahama i prawdziwym Izraelem są naśladowcy Chrystusa, słudzy pomazańcowi. Władza bestii będzie pochodziła od szatana (Objawienie 13:2). Na krótki czas będzie rządzić głosząc „pokój i bezpieczeństwo” (1 Tesaloniczan 5:3), a faktycznie będzie prześladować świętych. To prześladowanie jest właśnie wojną, o której pisaliśmy omawiając proroctwa z Daniela i Objawienia. Tę wojnę Pan nasz Jeszu opisał takimi słowami:
„Będzie bowiem wówczas wielki ucisk, jakiego nie było od początku świata aż dotąd i nigdy nie będzie. Gdyby ów czas nie został skrócony, nikt by nie ocalał. Lecz z powodu wybranych ów czas zostanie skrócony.” Mateusza 24:21,22
Pierwsze spełnienie się tego proroctwa miało miejsce w roku 70 podczas zburzenia Jeruzalem przez Rzymian. Cały ówczesny okres był proroczym pierwowzorem przyszłego Armagedonu z tym, że wydarzenia miały mniejszą skalę niż te, których się spodziewamy obecnie. Dla nas jednak jest ważne, jakich słów użył Pomazaniec Boży na określenie wojny ze świętymi. Napisał o wielkim ucisku, który będzie musiał być zatrzymany, ponieważ nikt z wybranych nie przeżyłby. W proroczych opisach Daniela i Jana także pojawia się wzmianka o ingerencji Boga w celu zakończenia wojny przeciw świętym.






