13. Kto ma życie wieczne? - 1 Jana 5:13

Kolejny film z serii "tylko jeden werset biblijny". Tym razem jest to 1 list Jana 5:13. Wcześniej w 1 Jana 5:11,12 czytamy:

A świadectwo jest takie: że Bóg dał nam życie wieczne, a to życie jest w Jego Synu. Ten, kto ma Syna, ma życie, a kto nie ma Syna Bożego, nie ma też i życia...

Jak ustalić kanon biblijny?

Najpierw warto zadać sobie pytanie czy jest potrzeba ustalać jakiś kanon, czyli spis ksiąg uznanych za święte, ponieważ zostały spisane z woli Bożej. Do zbawienia wystarczy znajomość nauk Pomazańca Bożego Jeszu a te zawarte są w czterech ewangeliach. Nawet, jeśli uznamy tylko pierwszą ewangelię Mateusza za prawdziwą to stosując się do zawartych tam nauk, uratujemy się podczas sądu ostatniego. Zachowamy życie wieczne. Wystarczy jak dosłownie bez wyszukiwania usprawiedliwień będziemy stosować przykazanie miłości. 

Zbliżył się do Niego pewien człowiek i zapytał: 

- Nauczycielu, co dobrego mam czynić, aby otrzymać życie wieczne?

(…) 

- Jeśli chcesz osiągnąć życie, zachowaj przykazania. 

Zapytał Go: 

- Które?

Jeszu odpowiedział: 

- Oto te: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, czcij ojca i matkę oraz miłuj swego bliźniego, jak siebie samego.

Mateusza 19:16-19

Przestrzeganie tych przykazań daje życie wieczne, ale nie daje wejścia do królestwa niebiańskiego. Młodzieniec zapewnia, że przestrzega tych przykazań, ale chciałby mieć pewność, że mu czegoś nie brakuje. Spytał więc:

To czyń, a będziesz żył!

- Nauczycielu, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?
- Co jest napisane w Prawie? Jak czytasz?
- Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całą swoją duszą, całą swoją mocą i całym swoim umysłem; a swego bliźniego jak siebie samego.
- Dobrze odpowiedziałeś. To czyń, a będziesz żył.
- A kto jest moim bliźnim?

- Pewien człowiek schodził z Jerozolimy do Jerycha i wpadł w ręce zbójców. Ci nie tylko że go obdarli, lecz jeszcze rany mu zadali i zostawiwszy na pół umarłego, odeszli. Przypadkiem przechodził tą drogą pewien kapłan; zobaczył go i minął. Tak samo lewita, gdy przyszedł na to miejsce i zobaczył go, minął. Pewien zaś Samarytanin, będąc w podróży, przechodził również obok niego. Gdy go zobaczył, wzruszył się głęboko: podszedł do niego i opatrzył mu rany, zalewając je oliwą i winem; potem wsadził go na swoje bydlę, zawiózł do gospody i pielęgnował go. Następnego zaś dnia wyjął dwa denary, dał gospodarzowi i rzekł: "Miej o nim staranie, a jeśli co więcej wydasz, ja oddam tobie, gdy będę wracał". Który z tych trzech okazał się, według twego zdania, bliźnim tego, który wpadł w ręce zbójców?

- Ten, który mu okazał miłosierdzie.
- Idź, i ty czyń podobnie!

Powyższy dialog pochodzi z ewangelii Łukasza 10:25-37. Przypominam go, ponieważ w temacie pomagania innym często pada argument, że owszem Chrystus nagradza za pomaganie, ale za pomaganie tym, co są jego braćmi. Przy okazji odwiedzania chorych powołałem się na przypowieść o sądzie nad owcami o kozłami. Cytowałem Mateusza 25:34-36,40 gdzie w wersecie 40 czytamy:

Czy zbawienie jest dla Ciebie?

„Kto chce znaleźć swe życie, straci je, a kto straci swe życie z mego powodu, znajdzie je.”

Mateusza 10:39

Przynależność do jakiejś religii nie gwarantuje ratunku podczas Armagedonu. Chrystus nie założył organizacji religijnej a jedynie zorganizował swoich naśladowców do nauczanie innych o woli Ojca, który jest w niebie. Ludzie mają za zadanie w ciągu swojego życia pokazać czy chcą żyć według woli Bożej czy może wolą żyć po swojemu. To drugie oznacza kres życia w dniu śmierci a to pierwsze z łaski Boga daje możliwość życia wiecznego. Mimo to większość ludzi woli żyć dzisiaj rozrywkowo a o jutrze nie myśli. Zasada, że liczy się tylko „Tu i Teraz” jest bardzo zgubna. Ponieważ życie dla teraźniejszości wyklucza przyszłość.

Życie dla przyszłości wymusza poświęcenie teraźniejszości. 

Właśnie o tym mówił Jeszu nasz Pan i Pomazaniec Boży: