Strach wpaść w ręce prawdziwego Boga.

Wiemy, bowiem co powiedział: "Do mnie należy wymierzanie sprawiedliwości, Ja odpłacę", a także "osądzi Pan swój lud". Strach wpaść w ręce prawdziwego Boga.

List do Hebrajczyków 10:30-31

Nie tylko nas ludzie będą oczerniali, ale także Syna Bożego, a nawet Boga Ojca. Będą mówili oszczercy różne bluźnierstwa, inni będą im klaskali. W takiej sytuacji, gdy jesteśmy świadkami, jak ktoś obraża Boga, mielibyśmy ochotę z całej siły zdzielić go czymś twardym. Tymczasem Bóg zastrzega dla siebie prawo wymierzania sprawiedliwości.

W liście do hebrajczyków jest użyte słowo, które najlepiej pasuje do polskiego windykacja. „Moja jest windykacja”, czyli prawo do pociągnięcia człowieka do odpowiedzialności. Windykacja pochodzi z łaciny i oznacza nie tylko ściągnięcie należnego długu, ale też może oznaczać wymierzenie kary, lub dokonanie odpowiedniej zemsty, czyli zadośćuczynienie.

Nadchodzi dzień sądu!

Czy Bóg przestał karać ludzi?

Czasem spotykamy się z twierdzeniem, że Bóg przestał karać ludzi. Podobno wszystko się zmieniło, gdy przyszedł na ziemię Syn Boży w postaci ludzkiej. Ogłosił nowe prawo i wszystko uległo zmianie. Trudno powiedzieć skąd wzięło się to błędne przekonanie, ale rozpowszechniają je grupy nazywające się chrześcijanami, w tym także robią to świadkowie Jehowy. Twierdzą, że jedyną karą nawet za najgorsze zbrodnie jest śmierć. Powołują się na list do Rzymian.

„Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, a łaska przez Boga dana to życie wieczne w Pomazańcu Jeszu, Panu naszym.” Rzymian 6:23

Jednak nigdzie w Biblii nie znajdziemy informacji, że Bóg zrezygnował z karania ludzi za ich zbrodnie. Bo to by oznaczało, że zrezygnował ze sprawiedliwości. Wcześniej sprawiedliwość nakazywała mu karać, a teraz już nie? To byłoby nielogiczne i całkowicie sprzeczne z tym, czego uczy Pismo, także, a może przede wszystkim Nowy Testament. To w Pismach napisanych przez sług pomazańcowych znajdujemy więcej zapewnień o czekającej na grzeszników karze, niż w Starym Testamencie. To Chrystus częściej niż ktokolwiek inny ostrzegał przed surową karą grzeszników. 

List do Rzymian 6:23, nie mówi że śmierć jest jedyną karą za wszystkie grzechy. Ten werset mówi, dlaczego umieramy, bo jesteśmy grzeszni a grzech płaci karę i jest nią śmierć. Z tej kary za grzech wykupił nas Chrystus. Ciekawe jest to, że Paweł w tym liście użył słowo żołd, a nasi tłumacze oddają te słowo, jako karę, co może sugerować coś ostatecznego tymczasem żołd jest czymś płaconym w czasie służby, a nie na koniec. Jest jakby cyklicznym wynagrodzeniem. 

Jak uwolnić dusze?

W temacie „Kto zbawi Zbawiciela?”, cytowałem Psalm 34:20,21. Wersety te zawierają zapowiedź cierpień Pomazańca Bożego, który jest tam nazwany sprawiedliwym i proroczą obietnicę że jego kości nie zostaną połamane. Chciałbym teraz zwrócić twoją uwagę na dwie grupy ludzi, o których w dalszych wersetach Psalm ten mówi. Pierwsza grupa to wrogowie sprawiedliwego a druga grupa to jego słudzy. 

„Zło sprowadza śmierć na przewrotnego, wrogów sprawiedliwego spotka kara. JHWH uwalnia dusze sług swoich, nie dozna kary, kto się doń ucieka.” Psalm 34:22,23

Wrogowie Pomazańca są nazwani ludźmi przewrotnymi, których spotka kara. Słudzy pomazańcowi odwrotnie dostąpią uwolnienia dusz i unikną kary. Ale co to znaczy uwolnienie dusz? Septuaginta podaje „Pan wykupił dusze niewolników”, więc co to znaczy wykupić dusze? Jeśli uznamy, że dusza po śmierci istnieje w śmiertelnym uśpieniu to odpowiedź będzie prosta. Pan wykupuje dusze z tego uśpienia, czyli ze śmierci. Dusza jest w niewoli śmierci i Pan ją z tego stanu wykupuje. Jest to zgodne z naukami Pomazańca, który śmierć nazywał snem (Daniela 12:2, Mateusza 9:24, Marka 5:39, J 11:11-14) a o duszy mówił, że można ją zgładzić jedynie w Gehennie (Mateusza 10:28). 

Ogień i robak.

„A gdy wyjdą, ujrzą trupy ludzi, którzy się zbuntowali przeciwko Mnie: bo robak ich nie zginie, i nie zagaśnie ich ogień, i będą oni odrazą dla wszelkiej istoty żyjącej.” – Izajasza 66:24

Księga Izajasza ma 66 rozdziałów a ostatni werset ma numer 24. Powyższy cytat jest, więc zakończeniem księgi Izajasza w takiej wersji, jaką znamy. Siedemset lat później słowa te zostaną powtórzone, dlatego że zacytuje je syn Boży Jeszu. Poinformuje nas o tym ewangelista Marek. 

„Lepiej jest dla ciebie jednookim wejść do królestwa Bożego, niż z dwojgiem oczu być wrzuconym do piekła, 48 gdzie robak ich nie umiera i ogień nie gaśnie.” – Marka 9:47,48

Wygląda na to ze Jeszu cytuje Izajasza. Prorok, co jest bardzo ciekawe, opisuje moment, gdy ludzie będą składać, co miesiąc i co tydzień pokłon Panu i wówczas wychodząc by złożyć ten pokłon będą oglądać tych, co sprzeciwili się Panu, „bo robak ich nie zginie, i nie zagaśnie ich ogień”. Wygląda, więc na to, że ich kara będzie przestrogą i pamiątką na zawsze.

Nieoczekiwana zamiana miejsc.

„Powiedzą pełni żalu do samych siebie, będą jęczeli w utrapieniu ducha: To ten, co dla nas - głupich - niegdyś był pośmiewiskiem i przedmiotem szyderstwa: jego życie mieliśmy za szaleństwo, śmierć jego - za hańbę.”

Mądrości 5:3,4 LXX Vocatio

Powyższe proroctwo spełniło się prawie 2000 lat temu w bardzo dramatycznych okolicznościach. Pana naszego Jeszu pojmano i poddano torturą fizycznym i psychicznym. Ludzie, którzy uknuli spisek przeciw Synowi Bożemu byli bardzo zadowoleni ze swojego tryumfu. Chyba wówczas nie było znane przysłowie, że „ten się śmieje, kto się śmieje ostatni”. Oni śmiali się pierwsi i pełną piersią.

„Potem przyklękali przed Nim i szydzili z Niego, mówiąc: «Witaj, Królu Judejski!» Przy tym pluli na Niego, brali trzcinę i bili Go po głowie. (…) Ci zaś, którzy przechodzili obok, przeklinali Go i potrząsali głowami. (…) Podobnie arcykapłani z uczonymi w Piśmie i starszymi, szydząc, powtarzali...”

Mateusza 27:29,30,39,41

Jednak proroctwa sięgają jeszcze dalej i zapowiadają pod koniec wyznaczonego czasu pojawienie się szyderców. Paweł powołuje się na proroctwo Habakuk 1:5. 

Przy odrodzeniu osłupieją na widok nieoczekiwanego zbawienia.

Księga Mądrości wbrew swojej nazwie nie zawiera tylko mądrych myśli na podobnej zasadzie jak księga Przysłów. Księga Mądrości to głównie pochwała dla mądrości i kilka zadziwiających proroctw dotyczących Chrystusa. Księga ta w zdumiewający sposób jest zgodna z księgami prorockimi a także Nowym Testamentem. Przyjrzyjmy się 5 rozdziałowi.

"Wtedy sprawiedliwy stanie z wielką śmiałością przed tymi, co go dręczyli i mieli w pogardzie jego trudy. Gdy ujrzą, wielki przestrach ich ogarnie i osłupieją na widok nieoczekiwanego zbawienia."

Mądrości 5:1,2

Sprawiedliwy w tym proroctwie to Pan nasz Jeszu. Wcześniejszy czwarty rozdział zawierał proroctwo dotyczące zmowy przywódców Jerozolimy przeciw Mesjaszowi. Piąty rozdział mówi o tym, że w pewnym momencie zorientują się, że popełnili poważny błąd. Ujrzą dowód zwycięstwa sprawiedliwego. Prorok Zachariasz przepowiedział:

Aborcja, czy Bóg za nią kara?

Należy wyraźnie rozróżniać między antykoncepcją a aborcją. Antykoncepcja nie dopuszcza do poczęcia życia, czyli zapłodnienia a aborcja przerywa życie poczęte. Aborcja jest świadomym przerwaniem życia i trzeba ją odróżnić od poronienia, które najczęściej jest wynikiem wypadku lub choroby. Sztuczne, ale zamierzone spowodowanie poronienia będzie aborcją.

Wprawdzie prawo mojżeszowe nas nie obowiązuje, ale możemy na jego podstawie domyślać się, co Bogu się podoba lub jaka jest jego wola w kwestiach nigdzie indziej nieomówionych szczegółowo. Tak też jest z wywołaniem poronienia. W dawnych czasach, gdy chciano pozbyć się dziecka zabijano je zaraz po porodzie. Znamy przykład z Egiptu.

„Faraon wydał wtedy całemu narodowi rozkaz: Wszystkich nowo narodzonych chłopców Hebrajczyków należy wyrzucić do rzeki, a dziewczynki pozostawić przy życiu.”

Wyjścia 1:22

Jest to przykład bardzo spóźnionej aborcji, bo dokonanej na urodzonym już dziecku. Dzisiejsze metody potrafią zabić dziecko przed urodzeniem. Mimo poważnego zagrożenia życia kobiety, nie brakuje dziś zwolenników zabijania dzieci przed porodem a nawet po porodzie zwłaszcza, jeśli okażą się chore. Słudzy pomazańcowi nie mogą brać pod uwagę możliwości pozbawienia życia kogokolwiek obojętnie czy jest chory czy zdrowy. Wyjątkiem są dorośli świadomi zabójcy, ale powtarzam świadomi, czyli tacy, którzy zabójstwo dokonali z rozmysłem (kara śmierci).

Wybaczaj bo to najlepszy interes jaki możesz zrobić w życiu.

Zasada by mordercę pozbawić życia jest prawem, które ma obowiązywać ludzi na ziemi (Rodzaju 9:6). Jest ono logiczne gdyż życie ludzi spokojnych wśród morderców jest potworną udręką i przeważnie kończy się szybko. Bóg zapowiada także, że choć nie ma upodobania w śmierci bezbożnika to, jeśli się w porę nie nawróci on go pozbawi życia (Ezechiela 18:23; 2 Piotra 3:9). W praktyce sprowadza się to kary wiecznej śmierci i nie dotyczy cudownej ingerencji w życie ludzi, dlatego zbrodnie, których ludzie się dopuszczają np. podczas wojny wydają się być bezkarne. 

Na miano hipokrytów zasługują ludzie, którzy zgłaszają pretensje do Boga, że dopuścił do zbrodni wojennych a z drugiej strony kategorycznie się sprzeciwiają karze śmierci. Jeśli chcemy żyć w bezpiecznym społeczeństwie to kara za przestępstwa musi być wykonywana szybko a mordercy muszą być usuwani na zawsze. W przeciwnym razie okazując tolerancję dla zbrodni nie mamy prawa mieć pretensji do Boga za ciężkie warunki do życia. Stwórca powiedział, co mamy robi i jeśli nie słuchamy jego rad to sami sobie jesteśmy winni (Rodzaju 9:6).

Za wojny nie odpowiada Bóg tylko ludzie łamiący dwie podstawowe zasady:

• Bóg wyznaczył każdemu narodowi granice zamieszkania (Dzieje 17:26).

• Bóg zabronił zabijać ludzi a gdy ktoś to zrobi sam musi być wyeliminowany (Rodzaju 9:5,6).

Gdyby Bóg wydał polecenie by nawracać siłą ludzi na wiarę w niego to moglibyśmy mieć pretensje do Stwórcy za przelew krwi, który takiemu nawracaniu by towarzyszył. Bóg jednak niczego takiego nie nakazał, więc nie można mieć do niego pretensji. Przeciwnie Syn Boga ostrzegł by jego naśladowcy byli ostrożni gdyż:

Armagedon - nadzieja dla bogobojnych.

Jeśli po dwóch poprzednich tematach postanowiłeś sam sprawić, co Izajasz mówi o dalszych wydarzeniach to mogłeś się zawieść, ponieważ te przekłady, które są w popularnych Bibliach są zagmatwane i trudne do zrozumienia. Z tego powodu dziś zacytuję ci obszernie te proroctwo z Septuaginty, czyli chrześcijańskiej wersji Starego Testamentu. Zacznijmy od tego, na czym skończyliśmy poprzedni wpis:

„Pan zniszczy zamieszkałą ziemię, pustkowiem ją uczyni, gołą zostawi jej powierzchnię jej mieszkańców rozproszy”.

Izajasza 24:1

Przekonasz się, że język Septuaginty jest bardziej zrozumiały i pozwala łatwiej przenieść proroctwo w nasze czasy. Czytając tą relację spróbuj sobie wyobrazić jej spełnienie w dzisiejszych czasach. Dalej czytamy, że wszyscy bez wyjątku będą w takim samym położeniu. Ani pozycja zawodowa, ani majątek w tym momencie w niczym nam nie pomoże. Będzie to czas umierania. Ci, co w jakiś sposób ocaleją będą umierać w pułapkach, będzie też głód, choć w tym rozdziale nie ma wzmianki by z tego powodu ludzie umierali. Wszyscy ludzie będą w takiej sytuacji jak w czasach Izraela byli najbiedniejsi.

"Czeka nas cięższy sąd"

"wydajcie takiego szatanowi na zatracenie ciała, lecz ku ratunkowi jego ducha w dzień Pana Jeszu." 

1 Koryntian 5:5

Werset jest prosty, jeśli zna się sens obiecanego nam zbawienia. Jest kwestią dyskusyjną, od czego ma być zbawiony duch grzesznika i to w dodatku dzięki temu, że zostanie on wykluczony ze społeczności powołanych, ale samo zbawienie jest proste. Jak wiemy karą za grzech popełniony przez Adama i Ewę jest śmierć.

"Albowiem zapłatą, którą płaci grzech, jest śmierć, lecz darem, który daje Bóg, jest życie wieczne przez Pomazańca Jeszu, naszego Pana."

Rzymian 6:23

Świadkowie Jehowy twierdzą, że to jedyna kara, dlatego nie traktują poważnie licznych ostrzeżeń Chrystusa o ciężkiej karze, ćwiartowaniu, chłostaniu czy wrzuceniu do ciemnicy (Mt 8:12; 13:42,50; 22:13; 24:5; Łk 7:13; 12:47,48; 13:28). Obecnie wszyscy umieramy, bo wszyscy jesteśmy grzeszni po naszych prarodzicach...

"Jeśli żałuje, przebacz mu"

"Jeśli brat twój zawini, upomnij go; i jeśli żałuje, przebacz mu. I jeśliby siedem razy na dzień zawinił przeciw tobie i siedem razy zwróciłby się do ciebie, mówiąc: żałuję tego, przebacz mu."

Łukasza 17:3,4

Czasem wydaje nam się, że przeprosiny to za mało, że krzywda była zbyt duża by przeprosiny mogły zakończyć problem. Zapominamy jak ciężko jest kogoś przeprosić i jak ciężko jest przyznać się do błędu. Ceńmy cudze przeprosiny. Nie ulegajmy wrażeniu że cudze przeprosiny są mało warte a gdy sami mamy przeprosić to raptem okazuje się że jest to cena zbyt duża i człowiek wobec którego zawiniliśmy powinien nam wybaczyć bez przeprosin. Takie rozumowanie jest bardzo egoistyczne. Chrystus mówi:

„Jeśli żałuje, przebacz mu.” 

A jeśli nie żałuje? Co mam zrobić, jeśli ktoś mnie skrzywdził i nie żałuje?

W pocie oblicza twego będziesz musiał zdobywać pożywienie

W pocie oblicza twego będziesz musiał zdobywać pożywienie, póki nie wrócisz do ziemi, z której zostałeś wzięty; bo prochem jesteś i w proch się obrócisz!

Księga Rodzaju 3:19 

Ludzie, którzy są nieposłuszni Bogu dążą do tego by nie ponieść ciężaru, jaki Bóg na ludzkość nałożył i tak sobie organizują życie by ktoś inny ciężko pracował. Ponieważ człowiek bez wysiłku fizycznego nie może być szczęśliwy i zdrowy, więc ludzie, którzy marzą by nigdy ciężko nie pracować nie tylko okazują brak szacunku dla Bożych postanowień, ale też szkodzą sami sobie. Ponieważ swojego przeznaczenia, (jakie Bóg nam wyznaczył) nie można bezkarnie uniknąć, więc osoby pracujące umysłowo muszą męczyć swe ciała w mało sensownych ćwiczeniach lub chorować.

Podczas wysiłku wytwarza się hormon szczęścia i dlatego osoby unikające wysiłku często wpadają w depresję i nawet miewają myśli samobójcze. Kiedy więc dopadnie cię depresja zamiast iść do lekarza zaangażuj się w ciężka pracę lub w ostateczności zacznij ćwiczyć, jeździć na rowerze, biegać lub robić cokolwiek, co zmęczy Twoje ciało.