Współczucie i zrozumienie

Radujcie się z radosnymi, a płaczcie z płaczącymi.

List do Rzymian 12:15

Gdyby dziecko wylało kubek z mlekiem i z tego powodu zaczęło płakać, czy powinniśmy robić to samo, czyli identycznie zalewać się łzami z powodu rozlanego mleka? Mam nadzieję, że ten prosty przykład pomógł Ci zrozumieć, że rady biblijne są głębszą mądrością, niżby wynikało z dosłownego ich odczytania.

Z kontekstu całej Biblii wynika, że nie chodzi o dosłowne zalewanie się łzami, gdy ktoś płacze, ale o zrozumienie i współczucie. Czasem tylko o wykazanie zrozumienia, bez współczucia, bo czy będziemy współczuli sąsiadowi, któremu stłukła się figurka „matki boskiej”? Będziemy dalecy od współczucia i od tego, by dosłownie z nim z tego powodu płakać. Możemy jednak wykazać zrozumienie. Gdybyśmy wierzyli w to samo, co on wierzy, też byłby to dla nas problem. Zrozumienie uczuć nie oznacza akceptacji, może być jednak dobrą pozycją do głoszenia, pod warunkiem że poczekamy, aż emocje sąsiada opadną. Do tego trzeba rozwagi, wnikliwości, rozsądku.

Wybierz życie!

Możesz żyć od 20 do 70 lat całkowicie po swojemu, czyli tak jak Tobie się podoba. Możesz swoje życie zmarnować nawet w tym krótkim wymiarze np. siedząc całe dnie przed telewizorem lub przed komputerem. Możesz też zrobić coś wyjątkowego i na jakiś czas przejść do historii np. wynajdując lek na jakąś dolegliwość lub zgromadzić majątek po to by zostawić go swoim spadkobiercom. W tym pierwszym życiu możesz zrobić, co zechcesz, Bóg nie będzie Ci przeszkadzał. W swoim życiu nie musisz brać pod uwagę Boga na ten krótki moment nie jest Ci on potrzebny. Nawet, jeśli zdecydujesz się na bardzo złe życie, kradnąc lub mordując, Bóg nie złapie Cię za rękę i nie spyta: „Co robisz?”.

Wybierając to krótkie życie wcale nie masz pewności, że w spokoju i przyjemności doczekasz starości i spokojnej śmierci.

„Miarą naszych lat jest lat siedemdziesiąt lub, gdy jesteśmy mocni, osiemdziesiąt; a większość z nich to trud i marność: bo szybko mijają, my zaś odlatujemy.”

Psalm 90:10

Będziesz tak samo narażony na wypadki, choroby czy nawet morderców jak ktoś żyjący dla Boga. Wybierając to krótkie życie dla egoistycznych celów wcale nie masz gwarancji, że doświadczysz czegokolwiek przyjemnego (Rzymian 8:22). Możesz i tak przeważnie się dzieje pod koniec życia żałować swojego wyboru. Pamiętaj, że możesz żyć jak chcesz i zakończyć swoje życie rezygnując z wieczności, możesz, ale nie musisz.