Kłopoty w Pelli - rozdział 7

"Strzeż się więc i bądź ostrożny, 

a z gwałtownikami nie przestawaj."

Syracha 13:13

W Pelli obowiązywał zakaz poruszanie się wozem w dzień, wolno było przejeżdżać przez miasto tylko nocą. Jakow dotarł do bram miasta jeszcze za dnia, więc musiał zatrzymać się pod kolejną gospodą

– Samuelu – przywołał chłopca – zostań tu, a ja poszukam matki. Powinienem wieczorem wrócić i wówczas wjedziemy wozami już w konkretne miejsce, bez błądzenia. 

Jakow był w Pelli po raz pierwszy i nie miał pojęcia gdzie mieszka matka. Dzień się kończył, ale jeszcze było widno i warto było wykorzystać światło do znalezienia domu matki. Zabrał ze sobą jednego woźnicę, który miałby później przewodzić pozostałym i ruszył na poszukiwania. Początkowo zaczepiał ludzi, pytając o Elżbietę wdowę po Josefie, ale imię było popularne, a rabina nikt nie znał. Dodatkowy szczegół dotyczący wiary niewiasty także nie pomógł. 

Prześladowania w czasach końca

Często się zastawiałem, dlaczego w opisie czasów końca kultu świątynnego i czasów końca dzisiejszych rządów nie ma wyraźnej różnicy. Ten opis jakby się zlewał w jedną całość. Niektórzy twierdzą, że było pierwsze spełnienie przed 70 rokiem, a teraz jest drugie. Tylko, że niektóre szczegóły wyraźnie dotyczyły tylko początku prześladowań, a inne tylko momentu powrotu Pana. Mam wrażenie, że to co wówczas się zaczęło nigdy się nie skończyło. Dopiero koniec dzisiejszych rządów, będzie końcem także znaków przepowiedzianych przez Chrystusa. Widzę to po prześladowaniach sług pomazańcowych. Zaczęło się od zabicia Pana naszego Jeszu i Szczepana, a później przez prawie 2000 lat polowano na tych którzy myślą i wierzą inaczej.

Czy chrześcijanin może posiadać broń?

Powinienem prawidłowo spytać w tytule „czy sługa pomazańcowy może posiadać broń?” Użyłem słowa chrześcijanin tylko po to by zainteresować tych, co nie znają znaczenia polskiego słowa pomazańcowi. Takie pytanie nie powinno nawet padać, ale pada z powodu przesadnej cukierkowatości wielu wyznań które pozują na świętszych od świętych prawdziwych. Przyjrzyjmy się kilku miejscom w Pismach, w których pojawia się broń. Oczywiście nie mam na myśli Starego Testamentu, w którym krew płynie bardzo obficie, chodzi mi o naśladowców pomazańcowych. Czy dla nich posiadanie broni było grzechem? W zasadzie można by odpowiedzieć na to pytanie jednym wersetem biblijnym:

„Wtedy rzekł do nich: ‘Ale teraz kto ma sakiewkę, niech ją zabierze, i tak samo torbę, a kto nie ma miecza, niech sprzeda swą szatę wierzchnią i sobie jeden kupi.’”

Łukasza 22:36

To polecenie wydane przez Syna Bożego wyjawia nam, że posiadanie broni nie było grzechem, bo Pomazaniec nie namawiałby do grzechu. Tymczasem dziś spotyka się postawę zupełnie odmienną to znaczy są ludzie, którzy twierdzą, że naśladują Chrystusa i nawet do ręki nie wezmą broni. Jest to dla nich powód do dumy i dowód na to, że są prawdziwymi naśladowcami Chrystusa tymczasem taka postawa jest sprzeczna z naukami Pana naszego Jeszu. 

Pomazańcowi czyli należący do Chrystusa.

W Antiochii też po raz pierwszy nazwano uczniów chrystusowymi.

Dzieje 11:26

Czy zastanawiałeś się kiedyś jak nazwano uczniów? I dlaczego tak a nie inaczej?

Polskie określenie chrześcijanie ani nie jest dokładnie polskim ani nie jest precyzyjnym tłumaczeniem z języka greckiego, w którym spisano Nowy Testament. Zanim zrozumiemy sens tej nowej nazwy, która prawdopodobnie powstała z woli Boga najpierw, przypomnijmy, że słowo Chrystus jest polską hybrydą wywodząca się z języka greckiego, Mesjasz jest polską hybryda wywodząca się z języka hebrajskiego a Pomazaniec lub Namaszczeniec jest dokładnym polskim tłumaczeniem greckiego Chrystus i hebrajskiego mesjasz. Pisząc o hybrydzie mam na myśli słowo, które nie jest zgodne z oryginałem, lecz uległo przetworzeniu przez język polski. Jest to coś pośredniego między oryginałem a tłumaczeniem. Używam wszystkich tych słów, ale naśladując apostołów szczególnie chętnie używam polskiego tłumaczenia, czyli słowa Pomazaniec.

Co jednak znaczy to sowo biorąc pod uwagę sens nazwy nadanej uczniom w Antiochii? Co mieli na myśli ludzie po raz pierwszy stosując tą nazwę?