Prześladowania w czasach końca

Często się zastawiałem, dlaczego w opisie czasów końca kultu świątynnego i czasów końca dzisiejszych rządów nie ma wyraźnej różnicy. Ten opis jakby się zlewał w jedną całość. Niektórzy twierdzą, że było pierwsze spełnienie przed 70 rokiem, a teraz jest drugie. Tylko, że niektóre szczegóły wyraźnie dotyczyły tylko początku prześladowań, a inne tylko momentu powrotu Pana. Mam wrażenie, że to co wówczas się zaczęło nigdy się nie skończyło. Dopiero koniec dzisiejszych rządów, będzie końcem także znaków przepowiedzianych przez Chrystusa. Widzę to po prześladowaniach sług pomazańcowych. Zaczęło się od zabicia Pana naszego Jeszu i Szczepana, a później przez prawie 2000 lat polowano na tych którzy myślą i wierzą inaczej.

Wojna ze świętymi

Na sobotnim spotkaniu sług pomazańcowych (30 stycznia) pojawił się problem prawidłowego tłumaczenia księgi Objawienia 13:10. Różne przekłady różnie ten fragment tłumaczą. Ponieważ nie dotyka on żadnych kontrowersyjnych różnic występujących między religiami, więc nikt nie przykłada do tego fragmentu dużego znaczenia. Nie można bowiem za jego pomocą prowadzić sporów. Tymczasem na sobotnim spotkaniu wyłoniło się pytanie, o jaką wojnę chodzi w Objawieniu 13:7? Czyżby święci mieli brać udział w wojnie? Czytamy tam:

„Potem dano jej wszcząć walkę ze świętymi i zwyciężyć ich, i dano jej władzę nad każdym szczepem, ludem, językiem i narodem.” Objawienie 13:7 

Prawdopodobnie większość osób odnosi tę walkę do walki na argumenty, a nie walki prawdziwej. Tylko czy słusznie? Jeśli mielibyśmy przegrać na argumenty, to warto o tym wiedzieć wcześniej. To by znaczyło, że mimo posiadania Ducha Świętego i mimo znajomości prawdy, zostalibyśmy uznani na Ziemi za fałszywych głosicieli. Tylko czy można to nazwać przegraną, skoro i tak ma się rację?