Czy chcesz umierać za Babilon Wielki?

Kiedy pisałem „Co robić kiedy wybuchnie wojna” to podałem linki do specjalistów udzielających fachowej rady: jak wydostać się z miasta, jak zakonserwować żywność, itp. Oczywiście ci specjaliści radzą także na temat prowadzenia walki ale akurat co do tych rad radzę być wyjątkowo ostrożnym. Każdy ma swój rozum i sam odpowie przed Bogiem za swoje działania, ale pamiętajmy o tym, że Pan nasz uprzedzał, iż każdy, kto walczy może też zginąć. Choć samo posiadanie broni nie jest niczym złym podobnie użycie jej w samoobronie, czyli wówczas, gdy ktoś chce nas zabić nie jest potępione to jednak zawsze trzeba posługiwać się rozumem i oceniać sytuacje mądrze. Abraham zachowywał się różnie w zależności od sytuacji, gdy był wstanie ze swoją służbą pokonać wroga to walczył, ale kiedy nie był wstanie to liczył tylko na łaskę silniejszego lub na pomoc Boga. I nigdy się nie zawiódł.

„Towarzysze Jeszu widząc, na co się zanosi, zapytali: Panie, czy mamy uderzyć mieczem? I któryś z nich uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho.” - Łukasza 22:49,50

Słudzy pomazańcowi nigdy nie występowali przeciw wojsku i legalnej władzy a miecze nosili jedynie do obrony przed bandytami. Kiedy uciekali z Jeruzalem to wówczas Izraelici byli pełni entuzjazmu i tworzyli odziały zbrojne. Słudzy pomazańcowi nie uczestniczyli w tym tylko zgodnie z poleceniem Pana uciekali w góry. Noe dostał od Boga zasadę, że kto zabije człowieka sam musi zginąć. Pan nasz Jeszu uaktualnił tą zasadę mówiąc:

Czy chrześcijanin może być żołnierzem?

Tytułowe pytanie można postawić na dwa sposoby i każdy będzie miał inną odpowiedź. Czy sługa pomazańcowy może zostać żołnierzem? Odpowiedź będzie inna niż na pytanie czy żołnierz może zostać sługą pomazańcowym? Zacznijmy od tego drugiego pytania. Okazuje się, że żołnierz może zostać sługą pomazańcowym i dowód na to mamy w Nowym Testamencie. Zacznijmy od rady, jakiej udzielił żołnierzom Jan Zanurzyciel (Chrzciciel).

„Pytali go też i żołnierze: A my, co mamy czynić? On im odpowiadał: Nad nikim się nie znęcajcie i nikogo nie uciskajcie, lecz poprzestawajcie na swoim żołdzie.”

Łukasza 3:14

Dał im radę by nie robili nic ponad to, co jest ich obowiązkiem. W tym czasie zdarzało się, że tak jak poborcy podatków potrafili zabrać więcej niż prawo nakazywało tak też żołnierze potrafili siłą okradać ludzi. Nawet 1700 lat później w chrześcijańskiej Europie zdarzało się, że żołnierze, którzy byli źle opłacani lub w ogóle nie dostawali żołdu od kilku miesięcy tworzyli składy celne przy bramach i na skrzyżowaniach dróg i pobierali opłatę za przewóz towarów. Tym bardziej jest prawdopodobne, że w jeszcze dawniejszych czasach również żołnierze mogli wykorzystywać swoją siłę i prawo do noszenia broni przeciw mieszkańcom. Wskazuje też na taką możliwość fakt, że Jan nakazuje by ograniczali się tylko do żołdu. Dlaczego Jan nie kazał im opuścić służby wojskowej?

Czy chrześcijanin może posiadać broń?

Powinienem prawidłowo spytać w tytule „czy sługa pomazańcowy może posiadać broń?” Użyłem słowa chrześcijanin tylko po to by zainteresować tych, co nie znają znaczenia polskiego słowa pomazańcowi. Takie pytanie nie powinno nawet padać, ale pada z powodu przesadnej cukierkowatości wielu wyznań które pozują na świętszych od świętych prawdziwych. Przyjrzyjmy się kilku miejscom w Pismach, w których pojawia się broń. Oczywiście nie mam na myśli Starego Testamentu, w którym krew płynie bardzo obficie, chodzi mi o naśladowców pomazańcowych. Czy dla nich posiadanie broni było grzechem? W zasadzie można by odpowiedzieć na to pytanie jednym wersetem biblijnym:

„Wtedy rzekł do nich: ‘Ale teraz kto ma sakiewkę, niech ją zabierze, i tak samo torbę, a kto nie ma miecza, niech sprzeda swą szatę wierzchnią i sobie jeden kupi.’”

Łukasza 22:36

To polecenie wydane przez Syna Bożego wyjawia nam, że posiadanie broni nie było grzechem, bo Pomazaniec nie namawiałby do grzechu. Tymczasem dziś spotyka się postawę zupełnie odmienną to znaczy są ludzie, którzy twierdzą, że naśladują Chrystusa i nawet do ręki nie wezmą broni. Jest to dla nich powód do dumy i dowód na to, że są prawdziwymi naśladowcami Chrystusa tymczasem taka postawa jest sprzeczna z naukami Pana naszego Jeszu.