Kiedy pisałem „Co robić kiedy wybuchnie wojna” to podałem linki do specjalistów udzielających fachowej rady: jak wydostać się z miasta, jak zakonserwować żywność, itp. Oczywiście ci specjaliści radzą także na temat prowadzenia walki ale akurat co do tych rad radzę być wyjątkowo ostrożnym. Każdy ma swój rozum i sam odpowie przed Bogiem za swoje działania, ale pamiętajmy o tym, że Pan nasz uprzedzał, iż każdy, kto walczy może też zginąć. Choć samo posiadanie broni nie jest niczym złym podobnie użycie jej w samoobronie, czyli wówczas, gdy ktoś chce nas zabić nie jest potępione to jednak zawsze trzeba posługiwać się rozumem i oceniać sytuacje mądrze. Abraham zachowywał się różnie w zależności od sytuacji, gdy był wstanie ze swoją służbą pokonać wroga to walczył, ale kiedy nie był wstanie to liczył tylko na łaskę silniejszego lub na pomoc Boga. I nigdy się nie zawiódł.
„Towarzysze Jeszu widząc, na co się zanosi, zapytali: Panie, czy mamy uderzyć mieczem? I któryś z nich uderzył sługę najwyższego kapłana i odciął mu prawe ucho.” - Łukasza 22:49,50
Słudzy pomazańcowi nigdy nie występowali przeciw wojsku i legalnej władzy a miecze nosili jedynie do obrony przed bandytami. Kiedy uciekali z Jeruzalem to wówczas Izraelici byli pełni entuzjazmu i tworzyli odziały zbrojne. Słudzy pomazańcowi nie uczestniczyli w tym tylko zgodnie z poleceniem Pana uciekali w góry. Noe dostał od Boga zasadę, że kto zabije człowieka sam musi zginąć. Pan nasz Jeszu uaktualnił tą zasadę mówiąc:
