sobota, 31 grudnia 2016

Święta, święta i po świętach



Wprawdzie ongiś, nie znając Boga, służyliście bogom, którzy w rzeczywistości nie istnieją. Teraz jednak, gdyście Boga poznali i, co więcej, Bóg was poznał, jakże możecie powracać do tych bezsilnych i nędznych żywiołów, pod których niewolę znowu chcecie się poddać? Zachowujecie dni, święta nowiu i lata! Obawiam się o was: czy się dla was nie trudziłem na próżno. 
Galatów 4:8-10

Mógłbym ten cytat z listu do Galatów zostawić tylko z pytaniem o jakich świętach pisał Paweł? Byłby to jednak najkrótszy wpis na moim blogu, więc wypada coś jeszcze skomentować. Podzielę się z Tobą moimi spostrzeżeniami. 

Zwróć uwagę, że Posłaniec Paweł nawiązuje do pogańskiego sposobu życia. Zanim Galacjanie poznali Pomazańca byli poganami i obchodzili pogańskie uroczystości, różne okazje by świętować. Dziś nie mówi się świętujmy tylko zróbmy imprezę. Imprezowanie stało się modne, a jego celem jest zabawa, czyli przyjemne spędzanie czasu. Zabawa sama z siebie nie jest niczym złym. Niepokojący może być przebieg zabawy oraz jej powód. 

czwartek, 22 grudnia 2016

Arcydzieło otrzymane od Boga


Pewna bardzo zakochana para zapragnęła się pobrać, zaręczyli się i wyznaczyli datę ślubu. Rodzice owej pary dowiedziawszy się co młodzi planują, uradowali się na tą wieść i wspólnie z przyszłymi nowożeńcami zaczęli czynić przygotowania do wesela, a że jest to niecodzienne wydarzenie, wieść o nim rozeszła się bardzo szybko. Dziadkowie pana młodego usłyszawszy o przyszłych planach swojego wnuka, postanowili sprezentować nowożeńcom dom. Uradowana para od razu pojechała obejrzeć ów niecodzienny prezent. Dom na pierwszy rzut oka wydał się fajny, trzeba go trochę wysprzątać, odmalować, wymienić stare meble, a... i jeszcze ten niefortunny obraz wiszący w salonie nad kominkiem. Nie będzie pasował do nowoczesnego wystroju. Wywieźli więc szybko stare meble do komisu, a z nimi ów obraz wyceniając go na 29$. Po kilku latach wyszło na jaw, że ów obraz to unikatowe arcydzieło sztuki warte 1 000 000$
Pomyślmy przez chwilę, co czuła owa para, która nie doceniła jego wartości?
Dlaczego podałem ten przykład?

sobota, 17 grudnia 2016

Nikolaici, czyli zwolennicy Mikołaja


Film na temat powiązania Bożego narodzenia z Mikołajem. Wyjawiam źródła tych zwyczajów, odpowiadam na pytania:

Kim byli nikolaici?

Dlaczego Bóg nie mógł się urodzić?

Czy Chrystus jest lub był Bogiem?

Zapraszam do obejrzenia filmu i na spotkania w każdą niedzielę o godzinie 21,00.

czwartek, 15 grudnia 2016

Bądź mądry, by ci rozum nie odfrunął


Siódmy rozdział księgi Przysłów zachęca do mądrego postępowania młodych ludzi. Opowiada o młodzieńcu lekkomyślnym. Na czym polega jego lekkomyślność? Gdy już jest ciemno wchodzi w pewną uliczkę, która prowadzi w kierunku domu kobiety niemoralnej. Nie musi wiedzieć gdzie idzie i co się stanie. Jednak wchodzi w okolice dla niego niebezpieczne, ponieważ mieszka tam kobieta niemoralna, która nie potrafi usiedzieć w domu. Jej mąż jest w podróży. Nie panuje nad sobą i szuka kochanka. 

Wychyla się ona na ulicę z okna swego domu, a gdy zobaczy, że któryś z nierozważnych młodzieńców, którym brak rozumu, wychodzi zza rogu na ulicę koło jej domu (…) wtedy ona w stroju nierządnicy wychodzi mu naprzeciw i sprawia, że rozum odfruwa od młodych.
Przysłów 7:6-10 LXX

Jak sprawia, że rozum wyparowuje młodzieńcowi?

sobota, 10 grudnia 2016

Prawdziwe imię kontra fałszywe

Jezus, Jeszua czy Jeszu? Pod tym tytułem napisałem trzy bardzo krótkie teksty w 2010 roku. Biorąc pod uwagę, że każdego roku poznaję nowe dowody na prawdziwość imienia Jeszu, to teksty te są bardzo stare i mniej szczegółowe niż nowsze. Rozbudowałem je jednak o nowe argumenty, nigdzie wcześniej nie publikowane, zwłaszcza ostatni tekst. Zapraszam do lektury.
Tekst 1
Bywam krytykowany za to, że używam wyjątkowej formy imienia naszego Pana – Jeszu. Dlatego krótko wyjaśnię skąd mi się to wzięło. Od początku przykładałem bardzo duże znaczenie do prawidłowego sposobu wymawiania imienia Ojca i Syna. Dlaczego do ich imion, a inne imiona wymawiam tak jak inni? Z uwagi na to, że tylko do tych osób mogę mówić, czyli zwracać się do nich bezpośrednio w modlitwie. Wiem, że mnie słyszą i są wstanie mnie wysłuchać. Nasz Pan będąc na ziemi zapewnił nas o tym.
O cokolwiek prosić mnie będziecie w imię moje, Ja to spełnię. 
Jana 14:14
Z tego powodu uznałem za bardzo ważne, by swoje modlitwy adresować prawidłowo.

wtorek, 29 listopada 2016

Dziecięca logika - przypowieść współczesna


Pewien człowiek głosił, że Pan nasz i Zbawiciel ma na imię Jeszu i upierał się, że ludzie dostali tylko jedno imię, w którym mogą być zbawieni (Rzymian 10:13). To imię powinni wzywać w swoich modlitwach, by zostać wysłuchanymi i dostąpić zbawienia. W dyskusję z nim wdali się protestanci i katolicy, którzy w różnych krajach używali różnych imion. Jedni modlili się do Jezusa inni do Chesusa, Żezusa, Isusa, a nawet do Dzizasa. Twierdzili, że imię nie ma znaczenia, liczy się, by wiedzieć, kogo mamy na myśli. 

Głosiciel przekonywał, że gdyby ich logika była prawidłowa, to można by Chrystusa nazywać szatanem i nie miałoby to znaczenia, skoro wiedzielibyśmy, że mamy na myśli Syna Bożego, ale tak nie jest. Zamiast rozsądnej odpowiedzi odezwały się oskarżenia o bluźnierstwo i doszło do zamieszania. Na koniec, gdy przyszło do pożegnania, jeden ze zwolenników wielu imion zarzucił głosicielowi, że towarzyszący mu 12-letni syn jest kłamcą, że głosiciel go źle wychował, a to wszystko ma być dowodem, że przejawiają ducha zwodniczego.

czwartek, 24 listopada 2016

Nie zaparłeś się mego imienia


Duński pastor Kai-Hansen Kjær poświecił sporo czasu badaniu imienia naszego Pana. Mieszkał w Jeruzalem i zauważył, że większość Żydów oddaje to imię, jako Yeshu, co za pomocą polskich liter należy oddać, jako Jeszu. Zauważył, że zwykli, a także ortodoksyjni żydzi używają nazwy Jeszu, podczas gdy formy Jeszua używają głównie żydzi mesjanistyczni, czyli tacy co są żydami, ale wierzą, w Mesjasza z Nazaretu.
Niestety, kiedy żydzi ortodoksyjni mówią o Jeszu, to zdarza się, że robią to ze wzgardą, co prowadzi do absurdalnych sytuacji. Kiedy żydzi zarzucają, że mesjanistyczni żydzi są chrześcijanami i wierzą w syna „dziwki” o imieniu Jeszu, to ci drudzy zaprzeczają i twierdzą, że nie wierzą w Jeszu tylko Jeszua (nie w Yeshu tylko Yeshua). Pragną odciąć się od rozpowszechnianych o Jeszu wyjątkowo obraźliwych opowieści.
Absurd polega na tym, że i jedni i drudzy mają na myśli tę samą osobę tylko używają innego imienia. Zamiast więc stawić opór oszczerstwom i bronić dobrego imienia Jeszu, wolą udawać, że chodzi o kogoś innego. To tak jakby idąc wąską uliczką ktoś nas opluwał z okien a my uparcie byśmy twierdzili, że deszcz pada z nieba.