Jedność serca z rozumem

Bądźcie dla siebie nawzajem współczujący, odpuszczając sobie, jak wam Bóg w Pomazańcu odpuścił.

List do Efezjan 4:32

Użyłem słowa współczujący, by przetłumaczyć greckie słowo dosłownie znaczące odczuwanie jelitami, bycie dobrym z jelit. Dziś byśmy powiedzieli, że ktoś jest empatyczny albo wrażliwy na odczucia innej osoby. Współczesne słowa nie informują nas skąd to współczucie [wrażliwość] pochodzi. Według języka, który użyto do spisania Nowej Umowy (NT) współczucie wypływa z wnętrza człowieka, całym sobą odczuwamy ból innej osoby. Nasze wnętrzności są niczym anteny wrażliwe na cudzy ból.

Bądź mądry, by ci rozum nie odfrunął

Siódmy rozdział księgi Przysłów zachęca do mądrego postępowania młodych ludzi. Opowiada o młodzieńcu lekkomyślnym. Na czym polega jego lekkomyślność? Gdy już jest ciemno wchodzi w pewną uliczkę, która prowadzi w kierunku domu kobiety niemoralnej. Nie musi wiedzieć gdzie idzie i co się stanie. Jednak wchodzi w okolice dla niego niebezpieczne, ponieważ mieszka tam kobieta niemoralna, która nie potrafi usiedzieć w domu. Jej mąż jest w podróży. Nie panuje nad sobą i szuka kochanka. 

Wychyla się ona na ulicę z okna swego domu, a gdy zobaczy, że któryś z nierozważnych młodzieńców, którym brak rozumu, wychodzi zza rogu na ulicę koło jej domu (…) wtedy ona w stroju nierządnicy wychodzi mu naprzeciw i sprawia, że rozum odfruwa od młodych.

Przysłów 7:6-10 LXX

Jak sprawia, że rozum wyparowuje młodzieńcowi?

Gdy rodzice tracą rozum

„Opiekuj się, synu, swoim ojcem w starości, nie przysparzaj mu smutku, jak długo żyje. Choćby rozum stracił, bądź wyrozumiały, nie gardź nim nigdy, choć tak silny jesteś.” Syracha 3:12,13 LXX 

To jeden z ważniejszych cytatów z Pism Świętych. Prawdopodobnie jedyne miejsce, gdzie wzmianka jest o tym, że rodzic będący pod naszą opieką może stracić rozum. Co wówczas? Czy będziemy mieli zabawę z dziadka lub babci? A może uznamy, że już nie musimy szanować takiego rodzica? Przecież zachowuje się w sposób niegodny. 

Autor tych słów, Jeszu syn Syracha, zachęca nas byśmy do końca życia okazywali szacunek swoim rodzicom. Nic nie mówi o wyjątkach. Zachowanie rodzica nie ma znaczenia, ani to obecne, ani to przeszłe. Szacunek idzie po linii dziecko-rodzic. Inni ludzie mogą nie mieć powodu do szanowania naszego rodzica, ale my mamy taki powód - jest nim nasze życie, który otrzymaliśmy po rodzicach i wola naszego Boga. 

Jedno z dziesięciorga przykazań miało taką treść: 

Sumienie

„A swoje własne przekonanie zachowaj dla siebie przed Bogiem. Szczęśliwy ten, kto w postanowieniach siebie samego nie potępia. Kto bowiem spożywa pokarmy, mając przy tym wątpliwości, ten potępia samego siebie, bo nie postępuje zgodnie z przekonaniem. Wszystko bowiem, co się czyni niezgodnie z przekonaniem, jest grzechem.” Rzymian 14:22,23

Jak rozumieć powyższe słowa? Sumienie ma być dla nas wyznacznikiem, co jest, a co nie jest grzechem. Są sytuacje, w których nie określił Bóg, czego od nas wymaga lub oczekuje - wówczas wyznacznikiem naszej prawości jest postępowanie zgodne z sumieniem. Do takich spraw zaliczamy na przykład palenie tytoniu. Jeśli sumienie ci mówi, że nie powinieneś tego robić, a Ty zdecydujesz, że będziesz palił tytoń, to grzeszysz. 

Paweł podał przykład z jedzeniem i piciem. Jedni uznają, że picie wina jest grzechem, a inni uznają to za coś normalnego. Tak samo niektórzy unikają jedzenia zwierząt, podczas gdy inni je jedzą. Tak samo jedni uważają pewne dni za uroczyste np. sobotę lub niedzielę, a inni uważają te dni za normalne, niczym się nie wyróżniające od pozostałych. Podobnie z rocznicą urodzin - jedni widzą w tym sposobność do okazania miłości bliskiej osobie, a ktoś inny będzie to łączył z jakimiś starożytnymi zwyczajami i będzie unikał takiej rocznicy. Bywa, że jedni nie rozumieją postawy drugich. Paweł nie rozstrzyga tych problemów tylko pisze:

Więcej, niż zniesie rozum ludzki, zostało ci objawione

Nie szukaj tego, co jest zbyt ciężkie, ani nie badaj tego, co jest zbyt trudne dla ciebie. O tym rozmyślaj, co ci nakazane, bo rzeczy zakryte nie są ci potrzebne. Nie trudź się niepotrzebnie nad tym, co siły twoje przechodzi - więcej, niż zniesie rozum ludzki, zostało ci objawione. Wielu bowiem domysły ich w błąd wprowadziły i o złe przypuszczenia potknęły się ich rozumy

Księga Mądrości Jeszu syna Syracha 3:21-24

Bóg nie nakłada na nas ciężarów większych niż jesteśmy wstanie unieść i dlatego wczorajszego wpisu o ciężkiej pracy proszę nie traktować fanatycznie i nie zamęczać się przesadnie. Jeśli naszą karą za grzech ma być wysiłek fizyczny to przyjmijmy to z pokorą. Posłaniec Paweł nazywa Boga wiernym gdyż on nie obciąża nas wysiłkiem ponad nasze siły. Wprawdzie podaje przykład pokuszenia, ale to jest zasada, która dotyczy wszystkiego, czym stwórca nas obciąża albo, co do nas dopuszcza.

1 Koryntian 10:13 Dotąd nie przyszło na was pokuszenie, które by przekraczało siły ludzkie; lecz Bóg jest wierny i nie dopuści, abyście byli kuszeni ponad siły wasze, ale z pokuszeniem da i wyjście, abyście je mogli znieść.

Syn reprezentujący Ojca potępił żydów za przesadne obciążanie prostych ludzi nakazami prawa. Warto o tym przypominać tym, co dziś nazywają siebie chrześcijanami a także spierają się i chcą wymusić na innych by uznali niektóre z przepisów prawa mojżeszowego i nadal je przestrzegali.